Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.102.1
लक्ष्मणेन तु तद् वाक्यमुक्तं श्रुत्वा स राघवः।
संदधे परवीरघ्नो धनुरादाय वीर्यवान् ॥ ६.१०२.१ ॥
Als Rāghava, der Vernichter feindlicher Helden und an Tapferkeit mächtig, diese Worte Lakṣmaṇas hörte, ergriff er seinen Bogen.
6.102.2
रावणाय शरान् घोरान् विससर्ज चमूमुखे।
अथान्यं रथमास्थाय रावणो राक्षसाधिपः ॥ ६.१०२.२ ॥
An der Spitze des Heeres schoss er furchtbare Pfeile auf Rāvaṇa. Dann bestieg Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas, einen anderen Streitwagen.
6.102.3
अभ्यधावत काकुत्स्थं स्वर्भानुरिव भास्करम्।
दशग्रीवो रथस्थस्तु रामं वज्रोपमैः शरैः।
आजघान महाशैलं धाराभिरिव तोयदः ॥ ६.१०२.३ ॥
Wie Svarbhānu sich auf die Sonne stürzt, so stürzte der Zehnhalsige, auf seinem Streitwagen stehend, auf Rāma aus dem Geschlecht der Kakutstha. Er traf ihn mit Pfeilen gleich Donnerkeilen, wie eine Wolke ihre Sturzbäche auf einen großen Berg gießt.
6.102.4
दीप्तपावकसंकाशैः शरैः काञ्चनभूषणैः।
अभ्यवर्षद् रणे रामो दशग्रीवं समाहितः ॥ ६.१०२.४ ॥
Mit Pfeilen, gleich brennendem Feuer und mit Gold geschmückt, überschüttete Rāma, gesammelt und gefasst, den Zehnhalsigen im Kampf mit einem Hagel.
6.102.5
भूमौ स्थितस्य रामस्य रथस्थस्य स रक्षसः।
न समं युद्धमित्याहुर्देवगन्धर्वकिंनराः ॥ ६.१०२.५ ॥
Die Götter, Gandharven und Kinnaras sagten, der Kampf sei nicht gleich: Rāma stand auf dem Boden, jener Rākṣasa aber auf seinem Streitwagen.
6.102.6
ततो देववरः श्रीमान् श्रुत्वा तेषां वचोऽमृतम्।
आहूय मातलिं शक्रो वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ६.१०२.६ ॥
Da rief Indra, der glorreiche Götterkönig, nachdem er ihre nektargleichen Worte gehört hatte, Mātali herbei und sprach diese Worte.
6.102.7
रथेन मम भूमिष्ठं शीघ्रं याहि रघूत्तमम्।
आहूय भूतलं यात कुरु देवहितं महत् ॥ ६.१०२.७ ॥
Fahre schnell mit meinem Wagen zum Besten der Raghus, der auf der Erde steht. Steige zur Erde hinab, rufe ihn herbei und vollbringe die große Tat zum Wohle der Götter.
6.102.8
इत्युक्तो देवराजेन मातलिर्देवसारथिः।
प्रणम्य शिरसा देवं ततो वचनमब्रवीत् ॥ ६.१०२.८ ॥
So angesprochen vom König der Götter, verneigte sich Mātali, der Wagenlenker der Götter, mit dem Haupt vor dem Gott und sprach dann diese Worte.
6.102.9
शीघ्रं यास्यामि देवेन्द्र सारथ्यं च करोम्यहम्।
ततो हयैश्च संयोज्य हरितैः स्यन्दनोत्तमम् ॥ ६.१०२.९ ॥
O Herr der Götter, ich werde schnell gehen und als Wagenlenker dienen. Dann, nachdem ich die fahlen Rosse an den besten Wagen gespannt habe,
6.102.10
ततः काञ्चनचित्राङ्गः किङ्किणीशतभूषितः।
तरुणादित्यसंकाशो वैदूर्यमयकूबरः।
सदश्वैः काञ्चनापीडैर्युक्तः श्वेतप्रकीर्णकैः ॥ ६.१०२.१० ॥
Da erschien der Wagen, der Leib mit Gold verziert, geschmückt mit hundert klingelnden Glöckchen, dem jungen Sonnenlicht gleich, mit einer Deichsel aus Lapislazuli, bespannt mit trefflichen Rossen mit goldenen Stirnschmuck, mit ausgebreiteten weißen Bannern.
6.102.11
हरिभिः सूर्यसंकाशैर्हेमजालविभूषितैः।
रुक्मवेणुध्वजः श्रीमान् देवराजरथो वरः ॥ ६.१०२.११ ॥
Bespannt mit fahlen, sonnengleichen Rossen, geschmückt mit goldenen Netzen, mit einer goldenen Bambusfahne, der herrliche Wagen des Götterkönigs, der beste von allen.
6.102.12
देवराजेन संदिष्टो रथमारुह्य मातलिः।
अभ्यवर्तत काकुत्स्थमवतीर्य त्रिविष्टपात् ॥ ६.१०२.१२ ॥
Vom König der Götter beauftragt, bestieg Mātali den Wagen, stieg aus dem Himmel herab und näherte sich Kākutstha (Rāma).
6.102.13
अब्रवीच्च तदा रामं सप्रतोदो रथे स्थितः।
प्राञ्जलिर्मातलिर्वाक्यं सहस्राक्षस्य सारथिः ॥ ६.१०२.१३ ॥
Da sprach Mātali, der Wagenlenker Indras des Tausendäugigen, auf dem Wagen stehend mit dem Stachel, die Handflächen gefaltet, diese Worte zu Rāma.
6.102.14
सहस्राक्षेण काकुत्स्थ रथोऽयं विजयाय ते।
दत्तस्तव महासत्त्व श्रीमन् शत्रुनिबर्हण ॥ ६.१०२.१४ ॥
O Kākutstha, dieser Wagen wurde dir von Indra dem Tausendäugigen für deinen Sieg gegeben. O du von großer Kraft, o Glanzvoller, o Vernichter der Feinde!
6.102.15
इदमैन्द्रं महच्चापं कवचं चाग्निसंनिभम्।
शराश्चादित्यसंकाशाः शक्तिश्च विमला शिवा ॥ ६.१०२.१५ ॥
Dies ist Indras großer Bogen, dies ist der feuergleiche Panzer, dies sind die sonnengleichen Pfeile, und dies ist ein makelloser, glückverheißender Speer.
6.102.16
आरुह्येमं रथं वीर राक्षसं जहि रावणम्।
मया सारथिना देव महेन्द्र इव दानवान् ॥ ६.१०२.१६ ॥
Besteige diesen Wagen, o Held, und erschlage den Dämon Rāvaṇa, wie Mahendra mit mir als Wagenlenker die Dānavas erschlug, o Herr!
6.102.17
इत्युक्तः सम्परिक्रम्य रथं तमभिवाद्य च।
आरुरोह तदा रामो लोकाँल्लक्ष्म्या विराजयन् ॥ ६.१०२.१७ ॥
So angesprochen umschritt Rāma den Wagen, verneigte sich vor ihm, bestieg ihn und erleuchtete die Welten mit seinem Glanz.
6.102.18
तद् बभौ चाद्भुतं युद्धं द्वैरथं रोमहर्षणम्।
रामस्य च महाबाहो रावणस्य च रक्षसः ॥ ६.१०२.१८ ॥
O du Starkarmiger, jener wunderbare, haarsträubende Zweiwagenkampf zwischen Rāma und dem Dämon Rāvaṇa erstrahlte da.
6.102.19
स गान्धर्वेण गान्धर्वं दैवं दैवेन राघवः।
अस्त्रं राक्षसराजस्य जघान परमास्त्रवित् ॥ ६.१०२.१९ ॥
Rāghava, der Kenner der höchsten Waffen, schlug mit der gāndharva-Waffe die gāndharva-Waffe und mit der göttlichen Waffe die göttliche, und vernichtete die Waffe des Rākṣasa-Königs.
6.102.20
अस्त्रं तु परमं घोरं राक्षसं राक्षसाधिपः।
ससर्ज परमक्रुद्धः पुनरेव निशाचरः ॥ ६.१०२.२० ॥
Der Herr der Rākṣasas, nächtlicher Wanderer und zutiefst erzürnt, schleuderte erneut eine höchst schreckliche Rākṣasa-Waffe.
6.102.21
ते रावणधनुर्मुक्ताः शराः काञ्चनभूषणाः।
अभ्यवर्तन्त काकुत्स्थं सर्पा भूत्वा महाविषाः ॥ ६.१०२.२१ ॥
Jene Pfeile, vom Bogen Rāvaṇas abgeschossen und mit Gold geschmückt, wurden zu gewaltigen giftigen Schlangen und rückten gegen Kākutstha vor.
6.102.22
ते दीप्तवदना दीप्तं वमन्तो ज्वलनं मुखैः।
राममेवाभ्यवर्तन्त व्यादितास्या भयानकाः ॥ ६.१०२.२२ ॥
Jene furchtbaren Schlangen mit flammenden Mäulern, Feuer aus ihren Rachen speiend, mit weit aufgerissenen Kiefern, stürzten direkt auf Rāma zu.
6.102.23
तैर्वासुकिसमस्पर्शैर्दीप्तभोगैर्महाविषैः।
दिशश्च संतताः सर्वा विदिशश्च समावृताः ॥ ६.१०२.२३ ॥
Mit diesen gewaltigen giftigen Schlangen, deren Berührung der Vāsukis glich und deren Windungen brannten, wurden alle Richtungen und Zwischenrichtungen angefüllt und umhüllt.
6.102.24
तान् दृष्ट्वा पन्नगान् रामः समापतत आहवे।
अस्त्रं गारुत्मतं घोरं प्रादुश्चक्रे भयावहम् ॥ ६.१०२.२४ ॥
Als Rāma jene Schlangen im Kampf auf sich zukommen sah, rief er die furchtbare, Schrecken verbreitende Gāruḍa-Waffe hervor.
6.102.25
ते राघवधनुर्मुक्ता रुक्मपुङ्खाः शिखिप्रभाः।
सुपर्णाः काञ्चना भूत्वा विचेरुः सर्पशत्रवः ॥ ६.१०२.२५ ॥
Vom Bogen Rāghavas abgeschossen, mit goldenen Federn und feurigem Glanz, wurden die Pfeile zu goldenen Suparṇas und zogen als Feinde der Schlangen umher.
6.102.26
ते तान् सर्वान् शराञ्जघ्नुः सर्परूपान् महाजवान्।
सुपर्णरूपा रामस्य विशिखाः कामरूपिणः ॥ ६.१०२.२६ ॥
Rāmas Pfeile, in der Gestalt von Suparṇas, die ihre Form nach Belieben wandeln konnten, schlugen alle jene schnellen, schlangengestaltigen Geschosse nieder.
6.102.27
अस्त्रे प्रतिहते क्रुद्धो रावणो राक्षसाधिपः।
अभ्यवर्षत् तदा रामं घोराभिः शरवृष्टिभिः ॥ ६.१०२.२७ ॥
Als jene Waffe abgewehrt war, überschüttete der zornige Herr der Rākṣasas, Rāvaṇa, Rāma mit einem schrecklichen Pfeilhagel.
6.102.28
ततः शरसहस्रेण राममक्लिष्टकारिणम्।
अर्दयित्वा शरौघेण मातलिं प्रत्यविध्यत ॥ ६.१०२.२८ ॥
Dann bedrängte er Rāma, den Unermüdlichen, mit tausend Pfeilen, und traf Mātali mit einem Strom von Geschossen.
6.102.29
चिच्छेद केतुमुद्दिश्य शरेणैकेन रावणः।
पातयित्वा रथोपस्थे रथात् केतुं च काञ्चनम् ॥ ६.१०२.२९ ॥
Mit einem einzigen Pfeil, auf die Standarte gerichtet, trennte Rāvaṇa sie ab und ließ die goldene Standarte auf den Wagenboden fallen, getrennt vom Wagen.
6.102.30
ऐन्द्रानपि जघानाश्वान् शरजालेन रावणः।
विषेदुर्देवगन्धर्वचारणा दानवैः सह ॥ ६.१०२.३० ॥
Mit einem Pfeilnetz erschlug Rāvaṇa sogar die Rosse aus Indras Geschlecht; da gerieten die Götter, Gandharvas, Cāraṇas und Dānavas in Bestürzung.
6.102.31
राममार्तं तदा दृष्ट्वा सिद्धाश्च परमर्षयः।
व्यथिता वानरेन्द्राश्च बभूवुः सविभीषणाः ॥ ६.१०२.३१ ॥
Als sie Rāma betrübt sahen, wurden die vollendeten Wesen und die großen Weisen sowie die Herren der Vānaras zusammen mit Vibhīṣaṇa bekümmert.
6.102.32
रामचन्द्रमसं दृष्ट्वा ग्रस्तं रावणराहुणा।
प्राजापत्यं च नक्षत्रं रोहिणीं शशिनः प्रियाम् ॥ ६.१०२.३२ ॥
Als sie Rāmacandra, den Mond, von Rāvaṇa als Rāhu ergriffen sahen, und die Mondstation Rohiṇī, des Mondes Geliebte, dem Prajāpati geweiht.
6.102.33
समाक्रम्य बुधस्तस्थौ प्रजानामहितावहः।
सधूमपरिवृर्त्तोमिः प्रज्वलन्निव सागरः ॥ ६.१०२.३३ ॥
Merkur, Bringer des Schadens für die Geschöpfe, stand, nachdem er (Rohiṇī) überwältigt hatte, wie das brennende Meer mit rauchumhüllten Wogen.
6.102.34
उत्पपात तदा क्रुद्धः स्पृशन्निव दिवाकरम्।
शस्त्रवर्णः सुपरुषो मन्दरश्मिर्दिवाकरः ॥ ६.१०२.३४ ॥
Da erhob sich der zornige (Mars), als berühre er die Sonne; und die Sonne, von der Farbe der Waffen, sehr grimmig, mit schwachen Strahlen, ebenfalls.
6.102.35
अदृश्यत कबन्धाङ्कः संसक्तो धूमकेतुना।
कोसलानां च नक्षत्रं व्यक्तमिन्द्राग्निदैवतम् ॥ ६.१०२.३५ ॥
Der mit dem kopflosen Rumpf gezeichnete erschien mit dem Kometen verbunden; und die Mondstation der Kosalas, von Indra und Agni beherrscht, war deutlich zu sehen.
6.102.36
आहत्याङ्गारकस्तस्थौ विशाखमपि चाम्बरे।
दशास्यो विंशतिभुजः प्रगृहीतशरासनः ॥ ६.१०२.३६ ॥
Mars, nachdem er Viśākhā getroffen hatte, stand auch am Himmel; und der zehnköpfige, zwanzigarmige hielt seinen Bogen erhoben.
6.102.37
अदृश्यत दशग्रीवो मैनाक इव पर्वतः।
निरस्यमानो रामस्तु दशग्रीवेण रक्षसा ॥ ६.१०२.३७ ॥
Daśagrīva erschien wie der Berg Maināka, doch Rāma wurde von jenem zehnhalsigen Rākṣasa zurückgedrängt.
6.102.38
नाशक्नोदभिसंधातुं सायकान् रणमूर्धनि।
स कृत्वा भ्रुकुटिं क्रुद्धः किंचित् संरक्तलोचनः ॥ ६.१०२.३८ ॥
An der Spitze der Schlacht vermochte er die Pfeile nicht zu richten. Da zog er, zornig, die Brauen zusammen, mit leicht geröteten Augen...
6.102.39
जगाम सुमहाक्रोधं निर्दहन्निव राक्षसान्।
तस्य क्रुद्धस्य वदनं दृष्ट्वा रामस्य धीमतः।
सर्वभूतानि वित्रेसुः प्राकम्पत च मेदिनी ॥ ६.१०२.३९ ॥
Er schritt in großem Zorn voran, als wolle er die Rākṣasas verbrennen. Als alle Wesen das zornige Antlitz des weisen Rāma sahen, zitterten sie, und die Erde bebte.
6.102.40
सिंहशार्दूलवाञ्छैलः संचचाल चलद् द्रुमः।
बभूव चापि क्षुभितः समुद्रः सरितां पतिः ॥ ६.१०२.४० ॥
Die Berge, Heimat von Löwen und Tigern, erzitterten; die schwankenden Bäume schwankten; und der Ozean, Herr der Flüsse, geriet ebenfalls in Aufruhr.
6.102.41
खराश्च खरनिर्घोषा गगने परुषा घनाः।
औत्पातिकाश्च नर्दन्तः समन्तात् परिचक्रमुः ॥ ६.१०२.४१ ॥
Am Himmel brüllten rauhe, grelle Wolken und kreisten, Unheil verkündend, nach allen Seiten.
6.102.42
रामं दृष्ट्वा सुसंक्रुद्धमुत्पातांश्चैव दारुणान्।
वित्रेसुः सर्वभूतानि रावणस्याभवद् भयम् ॥ ६.१०२.४२ ॥
Als sie Rāma tief zornig sahen und die schrecklichen Vorzeichen, zitterten alle Wesen, und Furcht entstand in Rāvaṇa.
6.102.43
विमानस्थास्तदा देवा गन्धर्वाश्च महोरगाः।
ऋषिदानवदैत्याश्च गरुत्मन्तश्च खेचराः ॥ ६.१०२.४३ ॥
Damals die auf ihren himmlischen Wagen stehenden Götter, die Gandharvas und großen Schlangen, die Weisen, Dānavas und Daityas, die Garuḍas und die Himmelswanderer.
6.102.44
ददृशुस्ते तदा युद्धं लोकसंवर्तसंस्थितम्।
नानाप्रहरणैर्भीमैः शूरयोः सम्प्रयुध्यतोः ॥ ६.१०२.४४ ॥
Da sahen sie den Kampf, der dem Untergang der Welten glich, wie die beiden Helden mit verschiedenen schrecklichen Waffen kämpften.
6.102.45
ऊचुः सुरासुराः सर्वे तदा विग्रहमागताः।
प्रेक्षमाणा महायुद्धं वाक्यं भक्त्या प्रहृष्टवत् ॥ ६.१०२.४५ ॥
Da sprachen alle Götter und Asuras, die gekommen waren, den Kampf zu sehen, und betrachteten die große Schlacht, und sie sprachen diese Worte, voll Freude wie aus Hingabe.
6.102.46
दशग्रीवं जयेत्याहुरसुराः समवस्थिताः।
देवा राममथोचुस्ते त्वं जयेति पुनः पुनः ॥ ६.१०२.४६ ॥
Die dort stehenden Asuras riefen: „Sieg dem Daśagrīva!“, und die Götter sprachen immer wieder zu Rāma: „Mögest du siegen!“
6.102.47
एतस्मिन्नन्तरे क्रोधाद् राघवस्य च रावणः।
प्रहर्तुकामो दुष्टात्मा स्पृशन् प्रहरणं महत् ॥ ६.१०२.४७ ॥
Inzwischen berührte Rāvaṇa, bösen Sinnes, im Zorn und begierig, Rāghava (Rāma) zu treffen, eine gewaltige Waffe.
6.102.48
वज्रसारं महानादं सर्वशत्रुनिबर्हणम्।
शैलशृङ्गनिभैः कूटैश्चित्तदृष्टिभयावहम् ॥ ६.१०२.४८ ॥
Hart wie der Donnerkeil in seinem Kern, machtvoll tönend, alle Feinde vernichtend, mit Knäufen gleich Bergspitzen, Furcht in Geist und Blick bringend.
6.102.49
सधूममिव तीक्ष्णाग्रं युगान्ताग्निचयोपमम्।
अतिरौद्रमनासाद्यं कालेनापि दुरासदम् ॥ ६.१०२.४९ ॥
Dem Feuerhaufen am Ende eines Weltalters gleich, rauchend, mit scharfer Spitze, überaus schrecklich, unnahbar, selbst für die Zeit schwer zu bezwingen.
6.102.50
त्रासनं सर्वभूतानां दारणं भेदनं तथा।
प्रदीप्त इव रोषेण शूलं जग्राह रावणः ॥ ६.१०२.५० ॥
Schrecken aller Wesen, zerreißend und durchbohrend. Gleichsam von Zorn entflammt, ergriff Rāvaṇa den Speer.
6.102.51
तच्छूलं परमक्रुद्धो जग्राह युधि वीर्यवान्।
अनीकैः समरे शूरै राक्षसैः परिवारितः ॥ ६.१०२.५१ ॥
Überaus zornig ergriff der Mächtige im Kampf jenen Speer, umringt im Gefecht von den Scharen heldenhafter Rākṣasas.
6.102.52
समुद्यम्य महाकायो ननाद युधि भैरवम्।
संरक्तनयनो रोषात् स्वसैन्यमभिहर्षयन् ॥ ६.१०२.५२ ॥
Hoch erhoben stieß der Riesenleibige im Kampf ein schreckliches Gebrüll aus, mit rot entflammten Augen vor Zorn, seine eigene Armee ermutigend.
6.102.53
पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिशश्च प्रदिशस्तथा।
प्राकम्पयत् तदा शब्दो राक्षसेन्द्रस्य दारुणः ॥ ६.१०२.५३ ॥
Die Erde, der Himmel, die Richtungen und die Zwischenrichtungen erbebten da; der furchtbare Schall des Herrn der Rākṣasas ließ sie erzittern.
6.102.54
अतिकायस्य नादेन तेन तस्य दुरात्मनः।
सर्वभूतानि वित्रेसुः सागरश्च प्रचुक्षुभे ॥ ६.१०२.५४ ॥
Durch das Gebrüll Atikāyas, jenes Bösgesinnten, gerieten alle Wesen in Schrecken, und das Meer wallte auf.
6.102.55
स गृहीत्वा महावीर्यः शूलं तद् रावणो महत्।
विनद्य सुमहानादं रामं परुषमब्रवीत् ॥ ६.१०२.५५ ॥
Den großen Speer ergreifend, brüllte der überaus mächtige Rāvaṇa gewaltig und sprach harte Worte zu Rāma.
6.102.56
शूलोऽयं वज्रसारस्ते राम रोषान्मयोद्यतः।
तव भ्रातृसहायस्य सद्यः प्राणान् हरिष्यति ॥ ६.१०२.५६ ॥
O Rāma, dieser Speer, hart wie der Blitz, den ich im Zorn erhoben habe, wird dir, dessen Helfer dein Bruder ist, sogleich das Leben nehmen.
6.102.57
रक्षसामद्य शूराणां निहतानां चमूमुखे।
त्वां निहत्य रणश्लाघिन् करोमि तरसा समम् ॥ ६.१०२.५७ ॥
Heute, an der Spitze des Heeres, will ich dich, Prahler im Kampf, rasch erschlagen und dir gleichmachen den gefallenen tapferen Rākṣasas.
6.102.58
तिष्ठेदानीं निहन्मि त्वामेष शूलेन राघव।
एवमुक्त्वा स चिक्षेप तच्छूलं राक्षसाधिपः ॥ ६.१०२.५८ ॥
»O Rāghava, halt ein! Jetzt töte ich dich mit diesem Speer.« So sprechend schleuderte der Herr der Rākṣasas jenen Speer.
6.102.59
तद् रावणकरान्मुक्तं विद्युन्मालासमावृतम्।
अष्टघण्टं महानादं वियद्गतमशोभत ॥ ६.१०२.५९ ॥
Jener Speer, aus Rāvaṇas Hand entlassen, von einem Blitzkranz umgeben, mit acht Glöckchen, einen großen Klang erzeugend und durch den Himmel ziehend, erstrahlte.
6.102.60
तच्छूलं राघवो दृष्ट्वा ज्वलन्तं घोरदर्शनम्।
ससर्ज विशिखान् रामश्चापमायम्य वीर्यवान् ॥ ६.१०२.६० ॥
Als er jenen flammenden, schrecklich anzusehenden Speer erblickte, spannte der tapfere Rāghava den Bogen und ließ Pfeile fliegen.
6.102.61
आपतन्तं शरौघेण वारयामास राघवः।
उत्पतन्तं युगान्ताग्निं जलौघैरिव वासवः ॥ ६.१०२.६१ ॥
Rāghava wehrte mit einem Hagel von Pfeilen das ab, was auf ihn zustürmte, wie Vāsava das Feuer am Ende des Weltalters mit Wasserfluten löscht.
6.102.62
निर्ददाह स तान् बाणान् रामकार्मुकनिःसृतान्।
रावणस्य महान् शूलः पतङ्गानिव पावकः ॥ ६.१०२.६२ ॥
Der große Speer Rāvaṇas verbrannte jene Pfeile, die aus Rāmas Bogen geschnellt waren, wie das Feuer Motten verbrennt.
6.102.63
तान् दृष्ट्वा भस्मसाद्भूतान् शूलसंस्पर्शचूर्णितान्।
सायकानन्तरिक्षस्थान् राघवः क्रोधमाहरत् ॥ ६.१०२.६३ ॥
Als Rāghava jene Pfeile sah, zu Asche verbrannt, vom Berühren des Speers zerschmettert und am Himmel verstreut, erwachte sein Zorn.
6.102.64
स तां मातलिना नीतां शक्तिं वासवसम्मताम्।
जग्राह परमक्रुद्धो राघवो रघुनन्दनः ॥ ६.१०२.६४ ॥
Rāghava, die Freude der Raghus, ergriff im großen Zorn jenen Speer, den Mātali gebracht hatte und den Vāsava gutgeheißen hatte.
6.102.65
सा तोलिता बलवता शक्तिर्घण्टाकृतस्वना।
नभः प्रज्वालयामास युगान्तोल्केव सप्रभा ॥ ६.१०२.६५ ॥
Jener Speer, vom Mächtigen geschwungen, mit glockenartigem Klang, entzündete den Himmel mit seinem Glanz wie ein Meteor am Ende des Weltalters.
6.102.66
सा क्षिप्ता राक्षसेन्द्रस्य तस्मिञ्छूले पपात ह।
भिन्नः शक्त्या महान् शूलो निपपात गतद्युतिः ॥ ६.१०२.६६ ॥
Jener Speer, vom Herrn der Rākṣasa geschleudert, fiel auf jenen Speer; der große Śūla, von der Śakti zerbrochen, verlor seinen Glanz und stürzte.
6.102.67
निर्बिभेद ततो बाणैर्हयानस्य महाजवान्।
रामस्तीक्ष्णैर्महावेगैर्वज्रकल्पैरजिह्मगैः ॥ ६.१०२.६७ ॥
Da durchbohrte Rāma seine schnellen Pferde mit scharfen, sehr heftigen, donnerkeilgleichen Pfeilen, die geradeaus flogen.
6.102.68
निर्बिभेदोरसि तदा रावणं निशितैः शरैः।
राघवः परमायत्तो ललाटे पत्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ६.१०२.६८ ॥
Da traf Rāghava, ganz gesammelt, Rāvaṇas Brust mit scharfen Pfeilen und seine Stirn mit drei gefiederten Pfeilen.
6.102.69
स शरैर्भिन्नसर्वाङ्गो गात्रप्रस्रुतशोणितः।
राक्षसेन्द्रः समूहस्थः फुल्लाशोक इवाबभौ ॥ ६.१०२.६९ ॥
Dieser Herr der Rākṣasa, an allen Gliedern von Pfeilen durchbohrt, Blut aus dem Körper strömend, stand inmitten seines Heeres und leuchtete wie ein blühender Aśoka-Baum.
6.102.70
स रामबाणैरतिविद्धगात्रो
निशाचरेन्द्रः क्षतजार्द्रगात्रः।
जगाम खेदं च समाजमध्ये
क्रोधं च चक्रे सुभृशं तदानीम् ॥ ६.१०२.७० ॥
Schwer von Rāmas Pfeilen durchbohrt, den Körper von Blut getränkt, verfiel jener Herr der Nachtwandler in der Versammlung in Kummer, und dann steigerte sich sein Zorn gewaltig.