Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.108
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.108.1
अथ संस्मारयामास मातली राघवं तदा।
अजानन्निव किं वीर त्वमेनमनुवर्तसे ॥ ६.१०८.१ ॥
Da erinnerte Mātali Rāghava: O Held, als kenntest du ihn nicht, warum weichst du ihm?
6.108.2
विसृजास्मै वधाय त्वमस्त्रं पैतामहं प्रभो।
विनाशकालः कथितो यः सुरैः सोऽद्य वर्तते ॥ ६.१०८.२ ॥
O Herr, schleudere die Waffe des Großvaters, um ihn zu erschlagen; die Zeit der Vernichtung, die die Götter verkündeten, ist heute gekommen.
6.108.3
ततः संस्मारितो रामस्तेन वाक्येन मातलेः।
जग्राह स शरं दीप्तं निःश्वसन्तमिवोरगम् ॥ ६.१०८.३ ॥
Da ergriff Rāma, durch Mātalis Worte erinnert, einen glühenden Pfeil, wie eine zischende Schlange.
6.108.4
यं तस्मै प्रथमं प्रादादगस्त्यो भगवानृषिः।
ब्रह्मदत्तं महद् बाणममोघं युधि वीर्यवान् ॥ ६.१०८.४ ॥
Jener große, unfehlbare Pfeil, von Brahmā gegeben, den der ehrwürdige Weise Agastya ihm zuerst schenkte — des Tapferen —, im Kampf unfehlbar.
6.108.5
ब्रह्मणा निर्मितं पूर्वमिन्द्रार्थममितौजसा।
दत्तं सुरपतेः पूर्वं त्रिलोकजयकांक्षिणः ॥ ६.१०८.५ ॥
Einst von Brahmā, dem an Kraft Unermesslichen, für Indra geschaffen, und zuvor dem Herrn der Götter gegeben, der die Eroberung der drei Welten begehrte.
6.108.6
यस्य वाजेषु पवनः फले पावकभास्करौ।
शरीरमाकाशमयं गौरवे मेरुमन्दरौ ॥ ६.१०८.६ ॥
Dessen Federn den Wind bergen, dessen Spitze Feuer und Sonne trägt, dessen Körper aus Raum besteht und dessen Gewicht Meru und Mandara umfasst.
6.108.7
जाज्वल्यमानं वपुषा सुपुङ्खं हेमभूषितम्।
तेजसा सर्वभूतानां कृतं भास्करवर्चसम् ॥ ६.१०८.७ ॥
Jener Pfeil, in seiner Gestalt lodernd, mit schönem Gefieder und mit Gold geschmückt, war durch seinen Glanz der Sonne gleich für alle Wesen gemacht.
6.108.8
सधूममिव कालाग्निं दीप्तमाशीविषोपमम्।
नरनागाश्ववृन्दानां भेदनं क्षिप्रकारिणम् ॥ ६.१०८.८ ॥
Wie das Feuer des Todes mit Rauch, lodernd wie eine giftige Schlange, durchbohrte er schnell die Scharen von Menschen, Elefanten und Pferden.
6.108.9
द्वाराणां परिघाणां च गिरीणां चापि भेदनम्।
नानारुधिरदिग्धाङ्गं मेदोदिग्धं सुदारुणम् ॥ ६.१०८.९ ॥
Es durchbohrte selbst Tore, Riegel und Berge; mit seinen von mancherlei Blut und Fett besudelten Gliedern war es überaus schrecklich.
6.108.10
वज्रसारं महानादं नानासमितिदारुणम्।
सर्ववित्रासनं भीमं श्वसन्तमिव पन्नगम् ॥ ६.१०८.१० ॥
Hart wie Diamant, von gewaltigem Dröhnen, furchtbar in vielen Schlachten, allen Schrecken einflößend, schrecklich, wie eine zischende Schlange.
6.108.11
कङ्कगृध्रबकानां च गोमायुगणरक्षसाम्।
नित्यभक्षप्रदं युद्धे यमरूपं भयावहम् ॥ ६.१०८.११ ॥
Der im Kampf täglich Nahrung gibt für Kraniche, Geier, Reiher, Schakalscharen und Rākṣasas; von der Gestalt Yamas, Furcht bringend.
6.108.12
नन्दनं वानरेन्द्राणां रक्षसामवसादनम्।
वाजितं विविधैर्वाजैश्चारुचित्रैर्गरुत्मतः ॥ ६.१०८.१२ ॥
Freude der Affenfürsten und Vernichter der Rākṣasas, befiedert mit mancherlei schönen, leuchtenden Federn des Garuḍa.
6.108.13
तमुत्तमेषुं लोकानामिक्ष्वाकुभयनाशनम्।
द्विषतां कीर्तिहरणं प्रहर्षकरमात्मनः ॥ ६.१०८.१३ ॥
Jener höchste Pfeil unter den Welten, Vernichter der Furcht der Ikṣvākus, der den Feinden den Ruhm raubte und ihm selbst Freude brachte.
6.108.14
अभिमन्त्र्य ततो रामस्तं महेषुं महाबलः।
वेदप्रोक्तेन विधिना संदधे कार्मुके बली ॥ ६.१०८.१४ ॥
Dann weihte Rāma, der Starke, jenen großen Pfeil mit einem Mantra und legte ihn nach dem in den Veden gelehrten Ritus kraftvoll auf den Bogen.
6.108.15
तस्मिन् संधीयमाने तु राघवेण शरोत्तमे।
सर्वभूतानि संत्रेसुश्चचाल च वसुंधरा ॥ ६.१०८.१५ ॥
Als der Rāghava jenen höchsten Pfeil aufgelegt hatte, erschraken alle Wesen, und die Erde bebte.
6.108.16
स रावणाय संक्रुद्धो भृशमायम्य कार्मुकम्।
चिक्षेप परमायत्तः शरं मर्मविदारणम् ॥ ६.१०८.१६ ॥
Zornig spannte er den Bogen voll und mit äußerster Kraft und schoss auf Rāvaṇa einen Pfeil, der die Lebensstellen durchbohrt.
6.108.17
स वज्र इव दुर्धर्षो वज्रिबाहुविसर्जितः।
कृतान्त इव चावार्यो न्यपतद् रावणोरसि ॥ ६.१०८.१७ ॥
Jener Pfeil, vom Arm des Blitzträgers geschleudert, unwiderstehlich wie der Donnerkeil und unausweichlich wie der Tod, fiel auf Rāvaṇas Brust.
6.108.18
स विसृष्टो महावेगः शरीरान्तकरः परः।
बिभेद हृदयं तस्य रावणस्य दुरात्मनः ॥ ६.१०८.१८ ॥
Mit großer Geschwindigkeit abgeschossen, durchbohrte jener höchste Pfeil, der dem Körper ein Ende setzt, das Herz des bösen Rāvaṇa.
6.108.19
रुधिराक्तः स वेगेन शरीरान्तकरः शरः।
रावणस्य हरन् प्राणान् विवेश धरणीतलम् ॥ ६.१०८.१९ ॥
Jener Pfeil, mit Blut beschmiert und schnell, dem Körper den Tod bringend, raubte Rāvaṇa die Lebensatem und drang in die Oberfläche der Erde ein.
6.108.20
स शरो रावणं हत्वा रुधिरार्द्रकृतच्छविः।
कृतकर्मा निभृतवत् स तूणीं पुनराविशत् ॥ ६.१०८.२० ॥
Jener Pfeil, nachdem er Rāvaṇa getroffen hatte, sein Glanz von Blut befeuchtet, seine Tat vollbracht, kehrte still wie zuvor wieder in den Köcher ein.
6.108.21
तस्य हस्ताद्धतस्याशु कार्मुकं तत् ससायकम्।
निपपात सह प्राणैर्भ्रश्यमानस्य जीवितात् ॥ ६.१०८.२१ ॥
Aus der Hand des Getroffenen fiel schnell jener Bogen samt Pfeil, zusammen mit seinen Lebensatem, während er aus dem Leben glitt.
6.108.22
गतासुर्भीमवेगस्तु नैर्ऋतेन्द्रो महाद्युतिः।
पपात स्यन्दनाद् भूमौ वृत्रो वज्रहतो यथा ॥ ६.१०८.२२ ॥
Des Lebens beraubt, fiel der Herr der Rākṣasas, von schrecklicher Schnelligkeit und großem Glanz, von seinem Wagen zu Boden, wie Vṛtra, vom Donnerkeil getroffen.
6.108.23
तं दृष्ट्वा पतितं भूमौ हतशेषा निशाचराः।
हतनाथा भयत्रस्ताः सर्वतः सम्प्रदुद्रुवुः ॥ ६.१०८.२३ ॥
Als sie ihn auf dem Boden liegen sahen, flohen die übrig gebliebenen Nachtwandler, ohne Herrn und vor Furcht gezittert, nach allen Richtungen.
6.108.24
नर्दन्तश्चाभिपेतुस्तान् वानरा द्रुमयोधिनः।
दशग्रीववधं दृष्ट्वा वानरा जितकाशिनः ॥ ६.१०८.२४ ॥
Brüllend stürzten sich die Affen, die mit Bäumen kämpfen, auf sie; als sie den Tod Daśagrīvas sahen, die Affen, die sich für siegreich hielten.
6.108.25
अर्दिता वानरैर्हृष्टैर्लङ्कामभ्यपतन् भयात्।
हताश्रयत्वात् करुणैर्बाष्पप्रस्रवणैर्मुखैः ॥ ६.१०८.२५ ॥
Von den frohen Affen bedrängt, stürzten die Rākṣasas in Furcht nach Laṅkā; da ihre Zuflucht vernichtet war, waren ihre Gesichter jämmerlich und tränenüberströmt.
6.108.26
ततो विनेदुः संहृष्टा वानरा जितकाशिनः।
वदन्तो राघवजयं रावणस्य च तद्वधम् ॥ ६.१०८.२६ ॥
Da brüllten die frohen, siegesgewissen Affen und verkündeten den Sieg Rāghavas und den Tod Rāvaṇas.
6.108.27
अथान्तरिक्षे व्यनदत् सौम्यस्त्रिदशदुन्दुभिः।
दिव्यगन्धवहस्तत्र मारुतः सुसुखो ववौ ॥ ६.१०८.२७ ॥
Da ertönte am Himmel die glückverheißende Trommel der Götter, und dort wehte ein sehr angenehmer Wind, der göttlichen Duft trug.
6.108.28
निपपातान्तरिक्षाच्च पुष्पवृष्टिस्तदा भुवि।
किरन्ती राघवरथं दुरावापा मनोहरा ॥ ६.१०८.२८ ॥
Da fiel vom Himmel ein Blütenregen zur Erde, über Rāghavas Wagen verstreut, selten und lieblich.
6.108.29
राघवस्तवसंयुक्ता गगने च विशुश्रुवे।
साधुसाध्विति वागग्र्या देवतानां महात्मनाम् ॥ ६.१०८.२९ ॥
Mit Lob für Rāghava vermischt, war die Stimme auch am Himmel zu hören: die erhabene Stimme der großherzigen Götter, die sprach: »Gut gemacht! Gut gemacht!«
6.108.30
आविवेश महान् हर्षो देवानां चारणैः सह।
रावणे निहते रौद्रे सर्वलोकभयंकरे ॥ ६.१०८.३० ॥
Große Freude zog ein bei den Göttern und den himmlischen Sängern, als Rāvaṇa, grausam und der Schrecken aller Welten, erschlagen war.
6.108.31
ततः सकामं सुग्रीवमङ्गदं च विभीषणम्।
चकार राघवः प्रीतो हत्वा राक्षसपुंगवम् ॥ ६.१०८.३१ ॥
Da machte Rāghava, erfreut darüber, den vornehmsten der Rākṣasas erschlagen zu haben, Sugrīva, Aṅgada und Vibhīṣaṇa in ihren Wünschen zufrieden.
6.108.32
ततः प्रजग्मुः प्रशमं मरुद्गणा
दिशः प्रसेदुर्विमलं नभोऽभवत्।
मही चकम्पे न च मारुतो ववौ
स्थिरप्रभश्चाप्यभवद् दिवाकरः ॥ ६.१०८.३२ ॥
Da zogen die Marut-Scharen beruhigt davon; die Richtungen wurden klar, der Himmel rein; die Erde bebte nicht, der Wind wehte nicht, und die Sonne strahlte mit stetigem Glanz.
6.108.33
ततस्तु सुग्रीवविभीषणाङ्गदाः
सुहृद्विशिष्टाः सहलक्ष्मणस्तदा।
समेत्य हृष्टा विजयेन राघवं
रणेऽभिरामं विधिनाभ्यपूजयन् ॥ ६.१०८.३३ ॥
Da traten Sugrīva, Vibhīṣaṇa und Aṅgada, die vornehmsten Freunde, zusammen mit Lakṣmaṇa, erfreut über den Sieg, zu Rāghava und ehrten den herrlichen Rāghava auf dem Schlachtfeld nach dem Ritus.
6.108.34
स तु निहतरिपुः स्थिरप्रतिज्ञः
स्वजनबलाभिवृतो रणे बभूव।
रघुकुलनृपनन्दनो महौजा-
स्त्रिदशगणैरभिसंवृतो महेन्द्रः ॥ ६.१०८.३४ ॥
Er, dessen Feinde erschlagen waren, fest in seinem Gelübde, stand im Kampf, von den Seinen und dem Heer umgeben — der Prinz des Raghu-Geschlechts, von großer Kraft, wie Mahendra, umgeben von den Scharen der Götter.