வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.108
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.108.1
अथ संस्मारयामास मातली राघवं तदा।
अजानन्निव किं वीर त्वमेनमनुवर्तसे ॥ ६.१०८.१ ॥
அப்போது மாதலி ராகவனுக்கு நினைவூட்டினான்: வீரனே, நீ அவனை அறியாதவன் போல் ஏன் அவனைப் பின்பற்றுகிறாய்?
6.108.2
विसृजास्मै वधाय त्वमस्त्रं पैतामहं प्रभो।
विनाशकालः कथितो यः सुरैः सोऽद्य वर्तते ॥ ६.१०८.२ ॥
ஓ பிரபுவே, இவனைக் கொல்ல பிதாமகரின் அஸ்திரத்தை ஏவு; தேவர்கள் அழிவுக்காலம் என்று கூறியது இன்று வந்துவிட்டது.
6.108.3
ततः संस्मारितो रामस्तेन वाक्येन मातलेः।
जग्राह स शरं दीप्तं निःश्वसन्तमिवोरगम् ॥ ६.१०८.३ ॥
மாதலியின் அந்த வார்த்தையால் நினைவூட்டப்பட்ட ராமன், சீறும் பாம்பைப் போல ஒளிவீசும் ஒரு அம்பை எடுத்தான்.
6.108.4
यं तस्मै प्रथमं प्रादादगस्त्यो भगवानृषिः।
ब्रह्मदत्तं महद् बाणममोघं युधि वीर्यवान् ॥ ६.१०८.४ ॥
முதலில் பகவான் அகஸ்திய ரிஷி அவனுக்கு அளித்த, பிரம்மதேவர் கொடுத்த, போரில் தவறாத அந்த மகத்தான அம்பு — வலிமைமிக்கவனுடையது.
6.108.5
ब्रह्मणा निर्मितं पूर्वमिन्द्रार्थममितौजसा।
दत्तं सुरपतेः पूर्वं त्रिलोकजयकांक्षिणः ॥ ६.१०८.५ ॥
முன்பு அளவற்ற ஒளியுடைய பிரம்மதேவர் இந்திரனுக்காக இதை உருவாக்கினார்; மூவுலகை வெல்ல விரும்பிய தேவர்தலைவனுக்கு முன்பு அளித்தார்.
6.108.6
यस्य वाजेषु पवनः फले पावकभास्करौ।
शरीरमाकाशमयं गौरवे मेरुमन्दरौ ॥ ६.१०८.६ ॥
எதன் இறகுகளில் காற்றும், முனையில் நெருப்பும் சூரியனும் உள்ளனவோ, உடல் ஆகாயமயமானதோ, எடையில் மேரு மற்றும் மந்தர மலைகள் உள்ளனவோ அது.
6.108.7
जाज्वल्यमानं वपुषा सुपुङ्खं हेमभूषितम्।
तेजसा सर्वभूतानां कृतं भास्करवर्चसम् ॥ ६.१०८.७ ॥
தன் வடிவால் ஜொலித்துக்கொண்டிருந்த, அழகிய இறகுகள் கொண்ட, தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த அம்பு, தன் ஒளியால் எல்லா உயிர்களுக்கும் சூரியனைப் போல் ஆக்கப்பட்டிருந்தது.
6.108.8
सधूममिव कालाग्निं दीप्तमाशीविषोपमम्।
नरनागाश्ववृन्दानां भेदनं क्षिप्रकारिणम् ॥ ६.१०८.८ ॥
புகையுடன் கூடிய யுகாக்கினி போலவும், விஷப் பாம்பு போலவும் ஒளிர்ந்த அது, மனிதர், யானை, குதிரைக் கூட்டங்களை விரைவில் துளைக்கும் வல்லது.
6.108.9
द्वाराणां परिघाणां च गिरीणां चापि भेदनम्।
नानारुधिरदिग्धाङ्गं मेदोदिग्धं सुदारुणम् ॥ ६.१०८.९ ॥
அது கதவுகளையும், தாழ்ப்பாள்களையும், மலைகளையும் கூடத் துளைக்கும்; பல்வேறு இரத்தத்தாலும் கொழுப்பாலும் பூசப்பட்ட அங்கங்களுடன் மிகக் கொடியதாக இருந்தது.
6.108.10
वज्रसारं महानादं नानासमितिदारुणम्।
सर्ववित्रासनं भीमं श्वसन्तमिव पन्नगम् ॥ ६.१०८.१० ॥
வஜ்ரம் போன்ற உறுதியுள்ளது, பெரும் ஒலி எழுப்புவது, பல போர்களில் கொடியது, எல்லோரையும் நடுங்கச் செய்யும் பயங்கரமானது; சீறும் பாம்பு போன்றது.
6.108.11
कङ्कगृध्रबकानां च गोमायुगणरक्षसाम्।
नित्यभक्षप्रदं युद्धे यमरूपं भयावहम् ॥ ६.१०८.११ ॥
கங்கப் பறவைகள், கழுகுகள், கொக்குகள், நரிக்கூட்டங்கள், அரக்கர்களுக்கு போரில் நாள்தோறும் உணவளிப்பது; யமனின் வடிவம்; பயம் தருவது.
6.108.12
नन्दनं वानरेन्द्राणां रक्षसामवसादनम्।
वाजितं विविधैर्वाजैश्चारुचित्रैर्गरुत्मतः ॥ ६.१०८.१२ ॥
வானரத் தலைவர்களுக்கு மகிழ்ச்சியும், அரக்கர்களுக்கு அழிவும் தருவது; கருடனின் அழகிய பல வண்ண இறகுகளால் அம்பு ஏவப்பட்டது.
6.108.13
तमुत्तमेषुं लोकानामिक्ष्वाकुभयनाशनम्।
द्विषतां कीर्तिहरणं प्रहर्षकरमात्मनः ॥ ६.१०८.१३ ॥
உலகங்களில் சிறந்த அந்த அம்பு, இக்ஷ்வாகு குலத்தின் அச்சத்தை அழிப்பது; எதிரிகளின் புகழைப் பறித்து, தனக்கு மகிழ்ச்சி தருவது.
6.108.14
अभिमन्त्र्य ततो रामस्तं महेषुं महाबलः।
वेदप्रोक्तेन विधिना संदधे कार्मुके बली ॥ ६.१०८.१४ ॥
பின்னர் மஹாபலனான ராமர், அந்த மகா அம்பை மந்திரத்தால் அபிமந்திரித்து, வேதங்களில் கூறிய முறைப்படி வலிமையுடன் வில்லில் பொருத்தினார்.
6.108.15
तस्मिन् संधीयमाने तु राघवेण शरोत्तमे।
सर्वभूतानि संत्रेसुश्चचाल च वसुंधरा ॥ ६.१०८.१५ ॥
ராகவர் அந்த உயர்ந்த அம்பை பொருத்தியபோது, எல்லா உயிரினங்களும் அஞ்சின; பூமியும் நடுங்கியது.
6.108.16
स रावणाय संक्रुद्धो भृशमायम्य कार्मुकम्।
चिक्षेप परमायत्तः शरं मर्मविदारणम् ॥ ६.१०८.१६ ॥
அவர் கோபத்துடன் வில்லை முழுதாக இழுத்து, மர்மஸ்தலங்களைப் பிளக்கும் அம்பை ராவணன் மீது மிகுந்த முயற்சியுடன் எய்தார்.
6.108.17
स वज्र इव दुर्धर्षो वज्रिबाहुविसर्जितः।
कृतान्त इव चावार्यो न्यपतद् रावणोरसि ॥ ६.१०८.१७ ॥
வஜ்ரதாரியின் கரத்திலிருந்து விடுபட்ட அது வஜ்ரத்தைப் போல் தடுக்க முடியாததும், யமனைப் போல் தவிர்க்க முடியாததுமாக, ராவணனின் மார்பில் விழுந்தது.
6.108.18
स विसृष्टो महावेगः शरीरान्तकरः परः।
बिभेद हृदयं तस्य रावणस्य दुरात्मनः ॥ ६.१०८.१८ ॥
எய்யப்பட்ட அந்த மகாவேகமுள்ள, உடலை முடிக்கும் உயர்ந்த அம்பு, அந்த தீயவனான ராவணனின் இதயத்தைப் பிளந்தது.
6.108.19
रुधिराक्तः स वेगेन शरीरान्तकरः शरः।
रावणस्य हरन् प्राणान् विवेश धरणीतलम् ॥ ६.१०८.१९ ॥
இரத்தத்தில் தோய்ந்த அந்த அம்பு வேகமாக, உடலை அழிக்கும் அது, ராவணனின் உயிரைப் பறித்துக்கொண்டு பூமியின் தளத்தில் புகுந்தது.
6.108.20
स शरो रावणं हत्वा रुधिरार्द्रकृतच्छविः।
कृतकर्मा निभृतवत् स तूणीं पुनराविशत् ॥ ६.१०८.२० ॥
அந்த அம்பு ராவணனைத் தாக்கி, இரத்தத்தால் ஈரமான பொலிவுடன், தன் செயலை முடித்து, அமைதியாக மீண்டும் அம்பறாத்தூணியில் புகுந்தது.
6.108.21
तस्य हस्ताद्धतस्याशु कार्मुकं तत् ससायकम्।
निपपात सह प्राणैर्भ्रश्यमानस्य जीवितात् ॥ ६.१०८.२१ ॥
அடிபட்டவனின் கையிலிருந்து உடனே அந்த வில் அம்புடன் விழுந்தது; உயிரோடு, உயிரிலிருந்து நழுவிக்கொண்டிருந்தவனின் உயிர்களுடன் சேர்ந்து.
6.108.22
गतासुर्भीमवेगस्तु नैर्ऋतेन्द्रो महाद्युतिः।
पपात स्यन्दनाद् भूमौ वृत्रो वज्रहतो यथा ॥ ६.१०८.२२ ॥
உயிர் போன பயங்கர வேகமுள்ள, பேரொளி படைத்த அரக்கர் தலைவன் தேரிலிருந்து நிலத்தில் விழுந்தான், வஜ்ரத்தால் தாக்கப்பட்ட விருத்திரனைப் போல.
6.108.23
तं दृष्ट्वा पतितं भूमौ हतशेषा निशाचराः।
हतनाथा भयत्रस्ताः सर्वतः सम्प्रदुद्रुवुः ॥ ६.१०८.२३ ॥
அவன் நிலத்தில் விழுந்ததைக் கண்டு, எஞ்சிய இரவுலாவிகள், தலைவனை இழந்து பயத்தால் நடுங்கி, எல்லாப் பக்கமும் ஓடினர்.
6.108.24
नर्दन्तश्चाभिपेतुस्तान् वानरा द्रुमयोधिनः।
दशग्रीववधं दृष्ट्वा वानरा जितकाशिनः ॥ ६.१०८.२४ ॥
முழங்கிக்கொண்டு, மரங்களைக் கொண்டு போரிடும் வானரர்கள் அவர்களைத் தாக்கினர்; தசக்கிரீவனின் வதத்தைக் கண்டு, வெற்றி பெற்றதாக எண்ணிய வானரர்கள்.
6.108.25
अर्दिता वानरैर्हृष्टैर्लङ्कामभ्यपतन् भयात्।
हताश्रयत्वात् करुणैर्बाष्पप्रस्रवणैर्मुखैः ॥ ६.१०८.२५ ॥
குரங்குகளால் துன்புறுத்தப்பட்ட அவர்கள் அச்சத்தால் லங்கையை நோக்கி ஓடினர்; தங்கள் புகலிடம் அழிந்ததால் அவர்களின் முகங்கள் கண்ணீர் வடித்துப் பரிதாபமாக இருந்தன.
6.108.26
ततो विनेदुः संहृष्टा वानरा जितकाशिनः।
वदन्तो राघवजयं रावणस्य च तद्वधम् ॥ ६.१०८.२६ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த, வெற்றி பெற்ற குரங்குகள் ஆர்ப்பரித்தன; ராகவனின் வெற்றியையும் ராவணனின் வதத்தையும் பறைசாற்றின.
6.108.27
अथान्तरिक्षे व्यनदत् सौम्यस्त्रिदशदुन्दुभिः।
दिव्यगन्धवहस्तत्र मारुतः सुसुखो ववौ ॥ ६.१०८.२७ ॥
அப்போது விண்ணில் தேவர்களின் முரசு முழங்கியது; அங்கே தெய்வீக நறுமணம் சுமந்த மிகவும் இனிய காற்று வீசியது.
6.108.28
निपपातान्तरिक्षाच्च पुष्पवृष्टिस्तदा भुवि।
किरन्ती राघवरथं दुरावापा मनोहरा ॥ ६.१०८.२८ ॥
அப்போது விண்ணிலிருந்து மலர் மழை பூமியில் விழுந்தது; ராகவனின் தேரின் மீது சிதறிய அது அரிதானதும் மனங்கவர்வதுமாக இருந்தது.
6.108.29
राघवस्तवसंयुक्ता गगने च विशुश्रुवे।
साधुसाध्विति वागग्र्या देवतानां महात्मनाम् ॥ ६.१०८.२९ ॥
ராகவனைப் புகழும் குரல்கள் விண்ணிலும் கேட்டன; மகாத்மாக்களான தேவர்களின் சிறந்த குரல் "சாது! சாது!" என்றது.
6.108.30
आविवेश महान् हर्षो देवानां चारणैः सह।
रावणे निहते रौद्रे सर्वलोकभयंकरे ॥ ६.१०८.३० ॥
தேவர்களுக்கும் சாரணர்களுக்கும் பெரும் மகிழ்ச்சி பரவியது; அனைத்து உலகங்களுக்கும் அச்சம் தந்த கொடிய ராவணன் வீழ்ந்தபோது.
6.108.31
ततः सकामं सुग्रीवमङ्गदं च विभीषणम्।
चकार राघवः प्रीतो हत्वा राक्षसपुंगवम् ॥ ६.१०८.३१ ॥
அப்போது ராக்ஷஸர்களில் சிறந்தவனைக் கொன்ற ராகவன் மகிழ்ச்சியுடன் சுக்ரீவன், அங்கதன், விபீஷணன் ஆகியோரை அவர்களின் விருப்பம் நிறைவேறியவர்களாகச் செய்தார்.
6.108.32
ततः प्रजग्मुः प्रशमं मरुद्गणा
दिशः प्रसेदुर्विमलं नभोऽभवत्।
मही चकम्पे न च मारुतो ववौ
स्थिरप्रभश्चाप्यभवद् दिवाकरः ॥ ६.१०८.३२ ॥
அப்போது மருத்கணங்கள் அமைதியடைந்து சென்றன; திசைகள் தெளிவடைந்தன, ஆகாயம் களங்கமற்றதாயிற்று; பூமி நடுங்கவில்லை, காற்று வீசவில்லை, சூரியன் நிலையான ஒளியுடையவனானான்.
6.108.33
ततस्तु सुग्रीवविभीषणाङ्गदाः
सुहृद्विशिष्टाः सहलक्ष्मणस्तदा।
समेत्य हृष्टा विजयेन राघवं
रणेऽभिरामं विधिनाभ्यपूजयन् ॥ ६.१०८.३३ ॥
அப்போது சுக்ரீவன், விபீஷணன், அங்கதன் ஆகிய நண்பர்களில் சிறந்தோர் லக்ஷ்மணனுடன் வெற்றியால் மகிழ்ந்து ராகவனை அணுகி, போரில் அழகிய ராகவனை முறைப்படி வணங்கினர்.
6.108.34
स तु निहतरिपुः स्थिरप्रतिज्ञः
स्वजनबलाभिवृतो रणे बभूव।
रघुकुलनृपनन्दनो महौजा-
स्त्रिदशगणैरभिसंवृतो महेन्द्रः ॥ ६.१०८.३४ ॥
அவர் எதிரிகளை அழித்து, உறுதியான சபதமுடையவராய், தம் மக்களாலும் படையாலும் சூழப்பட்டு போரில் இருந்தார்; ரகுகுலத்தின் இளவரசர், பெரும் ஆற்றல் மிக்கவர், தேவர்களால் சூழப்பட்ட மகேந்திரனைப் போல்.