رامايانا فالميكي · السارغا 6.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.110.1
रावणं निहतं श्रुत्वा राघवेण महात्मना।
अन्तःपुराद् विनिष्पेतू राक्षस्यः शोककर्शिताः ॥ ६.११०.१ ॥
لما سمعت أن راڤانا قد قُتل على يد راغافا العظيم النفس، خرجت الراكشاسيات المنهكات من الحزن مسرعات من الحجرات الداخلية.
6.110.2
वार्यमाणाः सुबहुशो वेष्टन्त्यः क्षितिपांसुषु।
विमुक्तकेश्यः शोकार्ता गावो वत्सहता इव ॥ ६.११०.२ ॥
ومع أنهن نُهينَ مراراً، تقلّبن في غبار الأرض، شعورهن منفوشة، يعتصرهن الحزن، كبقرات قُتلت عجولها.
6.110.3
उत्तरेण विनिष्क्रम्य द्वारेण सह राक्षसैः।
प्रविश्यायोधनं घोरं विचिन्वन्त्यो हतं पतिम् ॥ ६.११०.३ ॥
خرجن من البوابة الشمالية مع الراكشاسا، ودخلن ساحة المعركة المرعبة يبحثن عن زوجهن القتيل.
6.110.4
आर्यपुत्रेति वादिन्यो हा नाथेति च सर्वशः।
परिपेतुः कबन्धाङ्कां महीं शोणितकर्दमाम् ॥ ६.११०.४ ॥
صِحن في كل مكان: «يا زوجي النبيل!» و«آه يا سيدي!»، فسقطن على الأرض المكسوّة بالجذوع المقطوعة الرؤوس، الموحلة بالدم.
6.110.5
ता बाष्पपरिपूर्णाक्ष्यो भर्तृशोकपराजिताः।
करिण्य इव नर्दन्त्यः करेण्वो हतयूथपाः ॥ ६.११०.५ ॥
بعيون مفعمة بالدموع، مغلوبات على أمرهن بحزن زوجهن، كنّ يصرخن كالفيلات التي قُتل قائد قطيعها.
6.110.6
ददृशुस्ता महाकायं महावीर्यं महाद्युतिम्।
रावणं निहतं भूमौ नीलाञ्जनचयोपमम् ॥ ६.११०.६ ॥
رأين راڤانا، عظيم الجسد، شديد البأس، عظيم البهاء، مطروحاً قتيلاً على الأرض، كأنه كومة من الكحل الأزرق.
6.110.7
ताः पतिं सहसा दृष्ट्वा शयानं रणपांसुषु।
निपेतुस्तस्य गात्रेषु च्छिन्ना वनलता इव ॥ ६.११०.७ ॥
وحين رأين زوجهن فجأة مُلقى في غبار ساحة المعركة، سقطن على جسده كما تسقط لبلابٌ من الغابة قُطعت.
6.110.8
बहुमानात् परिष्वज्य काचिदेनं रुरोद ह।
चरणौ काचिदालम्ब्य काचित् कण्ठेऽवलम्ब्य च ॥ ६.११०.८ ॥
فعانقته إحداهن بشدّة المحبة وبكت، وأمسكت أخرى بقدميه، وتعلّقت ثالثة بعنقه.
6.110.9
उत्क्षिप्य च भुजौ काचिद् भूमौ सुपरिवर्तते।
हतस्य वदनं दृष्ट्वा काचिन्मोहमुपागमत् ॥ ६.११०.९ ॥
فرفعت إحداهن ذراعيها وتقلّبت على الأرض بعنف، وأغمي على أخرى حين رأت وجه الزوج القتيل.
6.110.10
काचिदङ्के शिरः कृत्वा रुरोद मुखमीक्षती।
स्नापयन्ती मुखं बाष्पैस्तुषारैरिव पङ्कजम् ॥ ६.११०.१० ॥
وضعت إحداهن رأسه على حجرها وبكت تنظر إلى وجهه، تغسله بالدموع كما يغسل الندى زهرة اللوتس.
6.110.11
एवमार्ताः पतिं दृष्ट्वा रावणं निहतं भुवि।
चुक्रुशुर्बहुधा शोकाद् भूयस्ताः पर्यदेवयन् ॥ ६.११०.११ ॥
وهكذا، متألمات، حين رأين زوجهن راڤانا مقتولًا على الأرض، صرخن بأشكال شتى من الحزن، وعُدن إلى النواح.
6.110.12
येन वित्रासितः शक्रो येन वित्रासितो यमः।
येन वैश्रवणो राजा पुष्पकेण वियोजितः ॥ ६.११०.१२ ॥
الذي أرهب إندرا، وأرهب يَما، والذي فصل الملك فَيشرَڤَانا (كوبيرا) عن المركبة بوشبَكا.
6.110.13
गन्धर्वाणामृषीणां च सुराणां च महात्मनाम्।
भयं येन रणे दत्तं सोऽयं शेते रणे हतः ॥ ६.११०.१३ ॥
الذي ألقى الرعب في الغاندهروا والحكماء والآلهة والعظماء في المعركة، ها هو مقتول مطروح في ساحة القتال.
6.110.14
असुरेभ्यः सुरेभ्यो वा पन्नगेभ्योऽपि वा तथा।
भयं यो न विजानाति तस्येदं मानुषाद् भयम् ॥ ६.११०.१४ ॥
فمن لم يعرف الخوف من الأسورا ولا من الآلهة ولا من الثعابين، جاء إليه هذا الخوف من إنسان فانٍ.
6.110.15
अवध्यो देवतानां यस्तथा दानवरक्षसाम्।
हतः सोऽयं रणे शेते मानुषेण पदातिना ॥ ६.११०.१५ ॥
الذي لا يُقتل لا من الآلهة ولا من الدانافا ولا من الراكشاسا، ها هو مطروح هنا، قتله في المعركة إنسان يمشي على قدميه.
6.110.16
यो न शक्यः सुरैर्हन्तुं न यक्षैर्नासुरैस्तथा।
सोऽयं कश्चिदिवासत्त्वो मृत्युं मर्त्येन लम्भितः ॥ ६.११०.१६ ॥
الذي لم يستطع أن يقتله الآلهة ولا اليakshas ولا الأسورا، لقي الموت على يد فانٍ، كأنه كائن ضعيف.
6.110.17
एवं वदन्त्यो रुरुदुस्तस्य ता दुःखिताः स्त्रियः।
भूय एव च दुःखार्ता विलेपुश्च पुनः पुनः ॥ ६.११०.१७ ॥
وبينما كنّ يقلن ذلك، بكت عليه النساء الحزينات، وأخذن ينتحبن مرارًا وتكرارًا من شدة الحزن.
6.110.18
अशृण्वता तु सुहृदां सततं हितवादिनाम्।
मरणायाहृता सीता राक्षसाश्च निपातिताः।
एताः सममिदानीं ते वयमात्मा च पातितः ॥ ६.११०.१८ ॥
لأنك لم تُصغِ أبدًا إلى كلام الأصدقاء الناصحين بالخير، جيء بسيتا إلى الموت وسقط الراكشاسا. والآن معك سقط كل هؤلاء، ونحن، وأنت نفسك.
6.110.19
ब्रुवाणोऽपि हितं वाक्यमिष्टो भ्राता विभीषणः।
दृष्टं परुषितो मोहात् त्वयाऽऽत्मवधकांक्षिणा ॥ ६.११०.१९ ॥
مع أن أخاك الحبيب فيبهيشانا كان يتكلم بكلام نافع، فإنك من شدة الغفلة وأنت تريد هلاك نفسك، أهنته بقسوة.
6.110.20
यदि निर्यातिता ते स्यात् सीता रामाय मैथिली।
न नः स्याद् व्यसनं घोरमिदं मूलहरं महत् ॥ ६.११०.२० ॥
لو أنك رددت ماييثيلي سيتا إلى راما، لما نزلت بنا هذه النازلة العظيمة المهلكة التي تستأصل الجذور.
6.110.21
वृत्तकामो भवेद् भ्राता रामो मित्रकुलं भवेत्।
वयं चाविधवाः सर्वाः सकामा न च शत्रवः ॥ ६.११०.२१ ॥
كانت رغبة راما ستتحقق، ويصير أخًا، وتدوم عشيرة الأصدقاء؛ ولم تترمل زوجاتنا جميعًا، وتتحقق رغباتنا، ولم نكن أعداء.
6.110.22
त्वया पुनर्नृशंसेन सीतां संरुन्धता बलात्।
राक्षसा वयमात्मा च त्रयं तुल्यं निपातितम् ॥ ६.११०.२२ ॥
لكنك لأنك احتجزت سيتا بقسوة وبالقوة، فقد سقط الراكشاسا ونحن ونفسك — هذه الثلاثة سواء في السقوط.
6.110.23
न कामकारः कामं वा तव राक्षसपुंगव।
दैवं चेष्टयते सर्वं हतं दैवेन हन्यते ॥ ६.११०.२३ ॥
يا أفضل الراكشاسا، لا يفعل المرء بإرادته أو بهواه؛ فالقدر يسوق كل شيء. ومن ضربه القدر، فبالقدر يُضرب.
6.110.24
वानराणां विनाशोऽयं राक्षसानां च ते रणे।
तव चैव महाबाहो दैवयोगादुपागतः ॥ ६.११०.२४ ॥
هذا هلاك القرود، وفي القتال هلاك راكشاساتك أيضًا. يا ذا الذراعين القويتين، بمشيئة القدر قد نزل هذا الهلاك بك أيضًا.
6.110.25
नैवार्थेन च कामेन विक्रमेण न चाज्ञया।
शक्या दैवगतिर्लोके निवर्तयितुमुद्यता ॥ ६.११०.२५ ॥
لا بالثروة، ولا بالرغبة، ولا بالبأس، ولا بالأمر يمكن في العالم رد مسار القدر.
6.110.26
विलेपुरेवं दीनास्ता राक्षसाधिपयोषितः।
कुरर्य इव दुःखार्ता बाष्पपर्याकुलेक्षणाः ॥ ६.११०.२६ ॥
هكذا راحت نساء سيد الراكشاس البائسات ينتحبن، كأنهن أنثى الكُرَرِي المكلومة بالحزن، وعيونهن غارقة بالدموع.