Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.110.1
रावणं निहतं श्रुत्वा राघवेण महात्मना।
अन्तःपुराद् विनिष्पेतू राक्षस्यः शोककर्शिताः ॥ ६.११०.१ ॥
Als sie hörten, dass Rāvaṇa vom großmütigen Rāghava erschlagen worden war, stürzten die von Kummer gezeichneten Rākṣasī-Frauen aus den inneren Gemächern hinaus.
6.110.2
वार्यमाणाः सुबहुशो वेष्टन्त्यः क्षितिपांसुषु।
विमुक्तकेश्यः शोकार्ता गावो वत्सहता इव ॥ ६.११०.२ ॥
Obwohl man sie immer wieder zurückhielt, wälzten sie sich im Staub der Erde, mit gelösten Haaren, von Kummer gequält, wie Kühe, deren Kälber erschlagen wurden.
6.110.3
उत्तरेण विनिष्क्रम्य द्वारेण सह राक्षसैः।
प्रविश्यायोधनं घोरं विचिन्वन्त्यो हतं पतिम् ॥ ६.११०.३ ॥
Durch das nördliche Tor zusammen mit den Rākṣasa hinausgegangen, betraten sie das schreckliche Schlachtfeld und suchten nach ihrem erschlagenen Gatten.
6.110.4
आर्यपुत्रेति वादिन्यो हा नाथेति च सर्वशः।
परिपेतुः कबन्धाङ्कां महीं शोणितकर्दमाम् ॥ ६.११०.४ ॥
Unter Rufen »Edler Gemahl!« und »Ach, Herr!« ringsum, fielen sie auf die Erde, übersät mit kopflosen Rümpfen und schlammig vom Blut.
6.110.5
ता बाष्पपरिपूर्णाक्ष्यो भर्तृशोकपराजिताः।
करिण्य इव नर्दन्त्यः करेण्वो हतयूथपाः ॥ ६.११०.५ ॥
Mit tränenerfüllten Augen, von Trauer um ihren Gatten überwältigt, schrien sie wie Elefantenkühe, deren Herdenführer erschlagen wurde.
6.110.6
ददृशुस्ता महाकायं महावीर्यं महाद्युतिम्।
रावणं निहतं भूमौ नीलाञ्जनचयोपमम् ॥ ६.११०.६ ॥
Sie sahen Rāvaṇa, groß von Gestalt, von großer Kraft und großem Glanz, erschlagen auf dem Boden liegen, gleich einem Haufen blauen Augenpuders.
6.110.7
ताः पतिं सहसा दृष्ट्वा शयानं रणपांसुषु।
निपेतुस्तस्य गात्रेषु च्छिन्ना वनलता इव ॥ ६.११०.७ ॥
Als sie ihren Gemahl plötzlich im Staub des Schlachtfeldes liegen sahen, fielen sie auf seine Glieder wie abgeschnittene Waldranken.
6.110.8
बहुमानात् परिष्वज्य काचिदेनं रुरोद ह।
चरणौ काचिदालम्ब्य काचित् कण्ठेऽवलम्ब्य च ॥ ६.११०.८ ॥
Aus großer Zuneigung umarmte eine ihn und weinte; eine andere umfasste seine Füße; und eine andere hing sich an seinen Hals.
6.110.9
उत्क्षिप्य च भुजौ काचिद् भूमौ सुपरिवर्तते।
हतस्य वदनं दृष्ट्वा काचिन्मोहमुपागमत् ॥ ६.११०.९ ॥
Eine hob ihre Arme und wälzte sich heftig auf dem Boden; eine andere, als sie das Antlitz des erschlagenen Gemahls sah, fiel in Ohnmacht.
6.110.10
काचिदङ्के शिरः कृत्वा रुरोद मुखमीक्षती।
स्नापयन्ती मुखं बाष्पैस्तुषारैरिव पङ्कजम् ॥ ६.११०.१० ॥
Eine legte seinen Kopf in ihren Schoß und weinte, sein Antlitz betrachtend und es mit Tränen benetzend, wie der Tau einen Lotos benetzt.
6.110.11
एवमार्ताः पतिं दृष्ट्वा रावणं निहतं भुवि।
चुक्रुशुर्बहुधा शोकाद् भूयस्ताः पर्यदेवयन् ॥ ६.११०.११ ॥
So betrübt, als sie ihren Gemahl Rāvaṇa erschlagen auf der Erde sahen, schrien sie aus Kummer auf vielerlei Weise und klagten von neuem.
6.110.12
येन वित्रासितः शक्रो येन वित्रासितो यमः।
येन वैश्रवणो राजा पुष्पकेण वियोजितः ॥ ६.११०.१२ ॥
Durch den Indra in Schrecken versetzt wurde, durch den Yama in Schrecken versetzt wurde und durch den König Vaiśravaṇa (Kubera) vom Streitwagen Puṣpaka getrennt wurde.
6.110.13
गन्धर्वाणामृषीणां च सुराणां च महात्मनाम्।
भयं येन रणे दत्तं सोऽयं शेते रणे हतः ॥ ६.११०.१३ ॥
Der, der in der Schlacht den Gandharvas, Weisen, Göttern und Großseelen Furcht einflößte, liegt hier erschlagen auf dem Schlachtfeld.
6.110.14
असुरेभ्यः सुरेभ्यो वा पन्नगेभ्योऽपि वा तथा।
भयं यो न विजानाति तस्येदं मानुषाद् भयम् ॥ ६.११०.१४ ॥
Für ihn, der weder vor Asuras, Göttern noch Schlangen Furcht kannte, kommt diese Furcht von einem sterblichen Menschen.
6.110.15
अवध्यो देवतानां यस्तथा दानवरक्षसाम्।
हतः सोऽयं रणे शेते मानुषेण पदातिना ॥ ६.११०.१५ ॥
Er, der weder von Göttern, Dānavas noch Rākṣasas getötet werden konnte, liegt hier, im Kampf erschlagen von einem Menschen zu Fuß.
6.110.16
यो न शक्यः सुरैर्हन्तुं न यक्षैर्नासुरैस्तथा।
सोऽयं कश्चिदिवासत्त्वो मृत्युं मर्त्येन लम्भितः ॥ ६.११०.१६ ॥
Den weder Götter, Yakṣas noch Asuras töten konnten, hat der Tod durch einen Sterblichen ereilt, wie ein schwaches Geschöpf.
6.110.17
एवं वदन्त्यो रुरुदुस्तस्य ता दुःखिताः स्त्रियः।
भूय एव च दुःखार्ता विलेपुश्च पुनः पुनः ॥ ६.११०.१७ ॥
So sprechend weinten jene betrübten Frauen um ihn, und von Kummer gepeinigt klagten sie immer wieder.
6.110.18
अशृण्वता तु सुहृदां सततं हितवादिनाम्।
मरणायाहृता सीता राक्षसाश्च निपातिताः।
एताः सममिदानीं ते वयमात्मा च पातितः ॥ ६.११०.१८ ॥
Weil du nicht auf die stets heilsamen Worte deiner Freunde hörtest, wurde Sītā dem Tod zugeführt und die Rākṣasas wurden niedergestreckt. Nun sind mit dir all diese, wir und du selbst gefallen.
6.110.19
ब्रुवाणोऽपि हितं वाक्यमिष्टो भ्राता विभीषणः।
दृष्टं परुषितो मोहात् त्वयाऽऽत्मवधकांक्षिणा ॥ ६.११०.१९ ॥
Obwohl dein lieber Bruder Vibhīṣaṇa heilsame Worte sprach, hast du ihn, aus Verblendung und nach deinem eigenen Untergang verlangend, hart beschimpft.
6.110.20
यदि निर्यातिता ते स्यात् सीता रामाय मैथिली।
न नः स्याद् व्यसनं घोरमिदं मूलहरं महत् ॥ ६.११०.२० ॥
Hättest du Sītā, die Maithilī, an Rāma zurückgegeben, so wäre uns dieses schreckliche, mit der Wurzel vernichtende große Unheil nicht widerfahren.
6.110.21
वृत्तकामो भवेद् भ्राता रामो मित्रकुलं भवेत्।
वयं चाविधवाः सर्वाः सकामा न च शत्रवः ॥ ६.११०.२१ ॥
Rāmas Wunsch wäre erfüllt, er wäre ein Bruder, und der Kreis der Freunde bliebe bestehen; keine unserer Frauen wäre Witwe, unsere eigenen Wünsche würden erfüllt, und wir wären keine Feinde.
6.110.22
त्वया पुनर्नृशंसेन सीतां संरुन्धता बलात्।
राक्षसा वयमात्मा च त्रयं तुल्यं निपातितम् ॥ ६.११०.२२ ॥
Doch da du Sītā grausam und gewaltsam gefangen hieltest, sind die Rākṣasas, wir und du selbst — diese drei — gleichermaßen zu Fall gebracht worden.
6.110.23
न कामकारः कामं वा तव राक्षसपुंगव।
दैवं चेष्टयते सर्वं हतं दैवेन हन्यते ॥ ६.११०.२३ ॥
O bester der Rākṣasas, niemand handelt aus eigenem Wunsch oder nach Belieben; das Schicksal lenkt alles. Wer vom Schicksal geschlagen wurde, wird vom Schicksal erneut geschlagen.
6.110.24
वानराणां विनाशोऽयं राक्षसानां च ते रणे।
तव चैव महाबाहो दैवयोगादुपागतः ॥ ६.११०.२४ ॥
Dies ist die Vernichtung der Affen, und im Kampf auch die Vernichtung deiner Rākṣasas. O Starkarmiger, durch das Zusammentreffen des Schicksals ist diese Vernichtung auch über dich gekommen.
6.110.25
नैवार्थेन च कामेन विक्रमेण न चाज्ञया।
शक्या दैवगतिर्लोके निवर्तयितुमुद्यता ॥ ६.११०.२५ ॥
Weder durch Reichtum, noch durch Verlangen, noch durch Tapferkeit, noch durch Befehl kann der Lauf des Schicksals in der Welt gewendet werden.
6.110.26
विलेपुरेवं दीनास्ता राक्षसाधिपयोषितः।
कुरर्य इव दुःखार्ता बाष्पपर्याकुलेक्षणाः ॥ ६.११०.२६ ॥
So klagten die elenden Frauen des Rākṣasa-Herrschers, gleich Fischadlerweibchen vom Schmerz gequält, die Augen von Tränen übergossen.