வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.110.1
रावणं निहतं श्रुत्वा राघवेण महात्मना।
अन्तःपुराद् विनिष्पेतू राक्षस्यः शोककर्शिताः ॥ ६.११०.१ ॥
மகாத்மாவான ராகவனால் ராவணன் கொல்லப்பட்டதைக் கேட்டு, துயரத்தால் வாடிய ராட்சசிகள் அந்தஃபுரத்திலிருந்து வெளியே விரைந்தனர்.
6.110.2
वार्यमाणाः सुबहुशो वेष्टन्त्यः क्षितिपांसुषु।
विमुक्तकेश्यः शोकार्ता गावो वत्सहता इव ॥ ६.११०.२ ॥
பலமுறை தடுக்கப்பட்டும் அவர்கள் தரையின் புழுதியில் புரண்டனர்; கூந்தல் அவிழ்ந்து, துயரத்தால் வருந்தி, கன்றுகள் கொல்லப்பட்ட பசுக்களைப் போல இருந்தனர்.
6.110.3
उत्तरेण विनिष्क्रम्य द्वारेण सह राक्षसैः।
प्रविश्यायोधनं घोरं विचिन्वन्त्यो हतं पतिम् ॥ ६.११०.३ ॥
வடக்கு வாயில் வழியாக ராட்சசர்களுடன் வெளியேறி, பயங்கரமான போர்க்களத்தில் நுழைந்து, கொல்லப்பட்ட தங்கள் கணவனைத் தேடினர்.
6.110.4
आर्यपुत्रेति वादिन्यो हा नाथेति च सर्वशः।
परिपेतुः कबन्धाङ्कां महीं शोणितकर्दमाम् ॥ ६.११०.४ ॥
"ஆர்யபுத்திரரே!" "ஐயோ, நாதா!" என்று கதறியபடி, எங்கும் உடலற்ற தலைகளால் நிறைந்த, இரத்தச் சேற்றாய் இருந்த தரையில் அவர்கள் வீழ்ந்தனர்.
6.110.5
ता बाष्पपरिपूर्णाक्ष्यो भर्तृशोकपराजिताः।
करिण्य इव नर्दन्त्यः करेण्वो हतयूथपाः ॥ ६.११०.५ ॥
கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன், கணவனின் துயரத்தால் வீழ்த்தப்பட்ட அவர்கள், தலைவன் கொல்லப்பட்ட பெண் யானைகளைப் போலப் பிளிறினர்.
6.110.6
ददृशुस्ता महाकायं महावीर्यं महाद्युतिम्।
रावणं निहतं भूमौ नीलाञ्जनचयोपमम् ॥ ६.११०.६ ॥
அவர்கள் பெரிய உடலும், மாபெரும் வலிமையும், பேரொளியும் கொண்ட ராவணன் நிலத்தில் கொல்லப்பட்டுக் கிடப்பதைக் கண்டனர்; அவன் நீல அஞ்சனக் குவியலைப் போலிருந்தான்.
6.110.7
ताः पतिं सहसा दृष्ट्वा शयानं रणपांसुषु।
निपेतुस्तस्य गात्रेषु च्छिन्ना वनलता इव ॥ ६.११०.७ ॥
போர்க்களத்தின் புழுதியில் கணவன் கிடப்பதைக் கண்டதும் அவர்கள் திடீரென்று அவனுடைய உடலின் மீது வெட்டுண்ட காட்டுக் கொடிகளைப் போல விழுந்தனர்.
6.110.8
बहुमानात् परिष्वज्य काचिदेनं रुरोद ह।
चरणौ काचिदालम्ब्य काचित् कण्ठेऽवलम्ब्य च ॥ ६.११०.८ ॥
ஒருத்தி மிகுந்த அன்புடன் அவனைத் தழுவி அழுதாள்; வேறொருத்தி அவனுடைய பாதங்களைப் பற்றினாள்; இன்னொருத்தி அவனுடைய கழுத்தில் தொங்கினாள்.
6.110.9
उत्क्षिप्य च भुजौ काचिद् भूमौ सुपरिवर्तते।
हतस्य वदनं दृष्ट्वा काचिन्मोहमुपागमत् ॥ ६.११०.९ ॥
ஒருத்தி தன் கைகளை உயர்த்தித் தரையில் புரண்டாள்; இறந்து கிடந்தவனின் முகத்தைக் கண்டு இன்னொருத்தி மயக்கமுற்றாள்.
6.110.10
काचिदङ्के शिरः कृत्वा रुरोद मुखमीक्षती।
स्नापयन्ती मुखं बाष्पैस्तुषारैरिव पङ्कजम् ॥ ६.११०.१० ॥
ஒருத்தி அவனுடைய தலையைத் தன் மடியில் வைத்து, அவன் முகத்தைப் பார்த்தபடி அழுதாள்; பனித்துளிகளால் தாமரையை நனைப்பது போல கண்ணீரால் அவன் முகத்தை நனைத்தாள்.
6.110.11
एवमार्ताः पतिं दृष्ट्वा रावणं निहतं भुवि।
चुक्रुशुर्बहुधा शोकाद् भूयस्ताः पर्यदेवयन् ॥ ६.११०.११ ॥
இவ்வாறு துயருற்று, நிலத்தில் கொல்லப்பட்டுக் கிடந்த கணவன் ராவணனைக் கண்டு, அவர்கள் துயரால் பலவாறு கதறி மீண்டும் புலம்பினர்.
6.110.12
येन वित्रासितः शक्रो येन वित्रासितो यमः।
येन वैश्रवणो राजा पुष्पकेण वियोजितः ॥ ६.११०.१२ ॥
யாரால் இந்திரன் அஞ்சச் செய்யப்பட்டானோ, யாரால் யமன் அஞ்சச் செய்யப்பட்டானோ, யாரால் அரசன் வைஸ்ரவணன் (குபேரன்) புஷ்பக விமானத்திலிருந்து பிரிக்கப்பட்டானோ.
6.110.13
गन्धर्वाणामृषीणां च सुराणां च महात्मनाम्।
भयं येन रणे दत्तं सोऽयं शेते रणे हतः ॥ ६.११०.१३ ॥
போரில் கந்தர்வர்களுக்கும், முனிவர்களுக்கும், தேவர்களுக்கும், மகாத்மாக்களுக்கும் யார் பயத்தை அளித்தானோ, அவனே இதோ கொல்லப்பட்டு போர்க்களத்தில் கிடக்கிறான்.
6.110.14
असुरेभ्यः सुरेभ्यो वा पन्नगेभ्योऽपि वा तथा।
भयं यो न विजानाति तस्येदं मानुषाद् भयम् ॥ ६.११०.१४ ॥
அசுரர்களிடமிருந்தோ, தேவர்களிடமிருந்தோ, அல்லது நாகங்களிடமிருந்தோ பயம் என்னவென்றே அறியாதவனுக்கு, இந்த பயம் ஒரு மனிதனால் வந்தது.
6.110.15
अवध्यो देवतानां यस्तथा दानवरक्षसाम्।
हतः सोऽयं रणे शेते मानुषेण पदातिना ॥ ६.११०.१५ ॥
தேவர்களாலும், தானவர்களாலும், ராட்சசர்களாலும் கொல்லப்பட முடியாதவனாக இருந்தவன், இதோ போரில் ஒரு காலாட்படை மனிதனால் கொல்லப்பட்டு கிடக்கிறான்.
6.110.16
यो न शक्यः सुरैर्हन्तुं न यक्षैर्नासुरैस्तथा।
सोऽयं कश्चिदिवासत्त्वो मृत्युं मर्त्येन लम्भितः ॥ ६.११०.१६ ॥
தேவர்களாலும், யக்ஷர்களாலும், அசுரர்களாலும் கொல்ல முடியாதவனாக இருந்தவன், இதோ ஏதோ ஒரு பலமற்ற உயிரினம் போல ஒரு மனிதனால் மரணத்தை அடைந்தான்.
6.110.17
एवं वदन्त्यो रुरुदुस्तस्य ता दुःखिताः स्त्रियः।
भूय एव च दुःखार्ता विलेपुश्च पुनः पुनः ॥ ६.११०.१७ ॥
இவ்வாறு கூறியபடி அந்த துயருற்ற பெண்கள் அவனுக்காக அழுதனர்; துன்பத்தால் வாடி மீண்டும் மீண்டும் புலம்பினர்.
6.110.18
अशृण्वता तु सुहृदां सततं हितवादिनाम्।
मरणायाहृता सीता राक्षसाश्च निपातिताः।
एताः सममिदानीं ते वयमात्मा च पातितः ॥ ६.११०.१८ ॥
எப்போதும் நன்மை பயக்கும் வார்த்தைகளைச் சொன்ன நண்பர்களின் சொற்களைக் கேட்காததால், சீதை மரணத்திற்காகக் கொண்டுவரப்பட்டாள்; ராட்சசர்கள் வீழ்த்தப்பட்டனர். இப்போது உன்னுடன் இவர்கள் அனைவரும், நாங்களும், நீயும் வீழ்ந்தோம்.
6.110.19
ब्रुवाणोऽपि हितं वाक्यमिष्टो भ्राता विभीषणः।
दृष्टं परुषितो मोहात् त्वयाऽऽत्मवधकांक्षिणा ॥ ६.११०.१९ ॥
நன்மை தரும் சொற்களைப் பேசிக்கொண்டிருந்த, உனக்குப் பிரியமான சகோதரன் விபீஷணனை, மயக்கத்தால், தன் அழிவை விரும்பும் நீ கடுமையாக அவமதித்தாய்.
6.110.20
यदि निर्यातिता ते स्यात् सीता रामाय मैथिली।
न नः स्याद् व्यसनं घोरमिदं मूलहरं महत् ॥ ६.११०.२० ॥
நீ மைதிலி சீதையை ராமனிடம் திருப்பி ஒப்படைத்திருந்தால், நமக்கு இந்தக் கொடிய, வேரோடு அழிக்கும் பெரிய பேரழிவு வந்திருக்காது.
6.110.21
वृत्तकामो भवेद् भ्राता रामो मित्रकुलं भवेत्।
वयं चाविधवाः सर्वाः सकामा न च शत्रवः ॥ ६.११०.२१ ॥
ராமனின் விருப்பம் நிறைவேறியிருக்கும், அவன் சகோதரனாக இருந்திருப்பான், நண்பர் குலம் நிலைத்திருக்கும்; நம் அனைவரின் மனைவியரும் விதவைகளாக ஆகியிருக்க மாட்டார்கள், நம் விருப்பங்களும் நிறைவேறியிருக்கும், நாம் எதிரிகளாகவும் இருந்திருக்க மாட்டோம்.
6.110.22
त्वया पुनर्नृशंसेन सीतां संरुन्धता बलात्।
राक्षसा वयमात्मा च त्रयं तुल्यं निपातितम् ॥ ६.११०.२२ ॥
ஆனால் நீ கொடுமையாக, பலவந்தமாக சீதையைச் சிறைவைத்ததால், ராட்சதர்களாகிய நாம், உன்னையும் நானும் — இந்த மூவரும் சமமாக வீழ்த்தப்பட்டோம்.
6.110.23
न कामकारः कामं वा तव राक्षसपुंगव।
दैवं चेष्टयते सर्वं हतं दैवेन हन्यते ॥ ६.११०.२३ ॥
ராட்சதர்களில் சிறந்தவனே, மனிதன் தன் விருப்பம் அல்லது மனப்போக்கின்படி செயல்படுவதில்லை; தெய்வமே அனைத்தையும் இயக்குகிறது. தெய்வத்தால் அடிக்கப்பட்டவன் தெய்வத்தாலேயே அடிக்கப்படுகிறான்.
6.110.24
वानराणां विनाशोऽयं राक्षसानां च ते रणे।
तव चैव महाबाहो दैवयोगादुपागतः ॥ ६.११०.२४ ॥
இது குரங்குகளின் அழிவு; போரில் உன் ராட்சதர்களின் அழிவும் இதுவே. ஓ மகாபாகுவே, தெய்வ விதியின் சேர்க்கையால் உனக்கும் இந்த அழிவு வந்து சேர்ந்துள்ளது.
6.110.25
नैवार्थेन च कामेन विक्रमेण न चाज्ञया।
शक्या दैवगतिर्लोके निवर्तयितुमुद्यता ॥ ६.११०.२५ ॥
செல்வத்தாலும், ஆசையாலும், வீரத்தாலும், ஆணையாலும் உலகில் தெய்வத்தின் போக்கைத் திருப்ப இயலாது.
6.110.26
विलेपुरेवं दीनास्ता राक्षसाधिपयोषितः।
कुरर्य इव दुःखार्ता बाष्पपर्याकुलेक्षणाः ॥ ६.११०.२६ ॥
இவ்வாறு அரக்கர் அரசனின் மனைவியர் துயரத்தால் பீடிக்கப்பட்டு, கண்ணீரால் கலங்கிய விழிகளுடன், துன்பமுற்ற குரரி பறவைகளைப் போல் அழுது புலம்பினர்.