ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 6.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.110.1
रावणं निहतं श्रुत्वा राघवेण महात्मना।
अन्तःपुराद् विनिष्पेतू राक्षस्यः शोककर्शिताः ॥ ६.११०.१ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ರಾಘವನು ರಾವಣನನ್ನು ಕೊಂದನೆಂದು ಕೇಳಿ, ಶೋಕದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿದ ರಾಕ್ಷಸ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅಂತಃಪುರದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಓಡಿದರು.
6.110.2
वार्यमाणाः सुबहुशो वेष्टन्त्यः क्षितिपांसुषु।
विमुक्तकेश्यः शोकार्ता गावो वत्सहता इव ॥ ६.११०.२ ॥
ಹಲವು ಬಾರಿ ತಡೆದರೂ ಅವರು ನೆಲದ ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಉರುಳಾಡಿದರು; ಕೂದಲು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಕರುಗಳು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಹಸುಗಳಂತೆ ಇದ್ದರು.
6.110.3
उत्तरेण विनिष्क्रम्य द्वारेण सह राक्षसैः।
प्रविश्यायोधनं घोरं विचिन्वन्त्यो हतं पतिम् ॥ ६.११०.३ ॥
ಉತ್ತರ ದ್ವಾರದ ಮೂಲಕ ರಾಕ್ಷಸರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಬಂದು, ಭಯಂಕರ ರಣಭೂಮಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಹತನಾದ ತಮ್ಮ ಪತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು.
6.110.4
आर्यपुत्रेति वादिन्यो हा नाथेति च सर्वशः।
परिपेतुः कबन्धाङ्कां महीं शोणितकर्दमाम् ॥ ६.११०.४ ॥
"ಆರ್ಯಪುತ್ರನೇ!" "ಅಯ್ಯೋ ನಾಥನೇ!" ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಲೆಯಿಲ್ಲದ ಮುಂಡಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ರಕ್ತದ ಕೆಸರಾದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಬಿದ್ದರು.
6.110.5
ता बाष्पपरिपूर्णाक्ष्यो भर्तृशोकपराजिताः।
करिण्य इव नर्दन्त्यः करेण्वो हतयूथपाः ॥ ६.११०.५ ॥
ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪತಿಯ ಶೋಕದಿಂದ ಸೋತವರಾಗಿ, ಯೂಥಪತಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣಾನೆಗಳಂತೆ ಅವರು ಘೀಳಿಟ್ಟರು.
6.110.6
ददृशुस्ता महाकायं महावीर्यं महाद्युतिम्।
रावणं निहतं भूमौ नीलाञ्जनचयोपमम् ॥ ६.११०.६ ॥
ಮಹಾಕಾಯ, ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ರಾವಣನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಹತನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಅವರು ಕಂಡರು; ಅವನು ನೀಲ ಅಂಜನದ ರಾಶಿಯಂತಿದ್ದನು.
6.110.7
ताः पतिं सहसा दृष्ट्वा शयानं रणपांसुषु।
निपेतुस्तस्य गात्रेषु च्छिन्ना वनलता इव ॥ ६.११०.७ ॥
ರಣಭೂಮಿಯ ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಗಂಡ ಮಲಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವರು ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಅವನ ಅಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಕಾಡುಬಳ್ಳಿಗಳಂತೆ ಬಿದ್ದರು.
6.110.8
बहुमानात् परिष्वज्य काचिदेनं रुरोद ह।
चरणौ काचिदालम्ब्य काचित् कण्ठेऽवलम्ब्य च ॥ ६.११०.८ ॥
ಒಬ್ಬಳು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅತ್ತಳು; ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಳು; ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಅವನ ಕೊರಳಿಗೆ ಜೋತುಬಿದ್ದಳು.
6.110.9
उत्क्षिप्य च भुजौ काचिद् भूमौ सुपरिवर्तते।
हतस्य वदनं दृष्ट्वा काचिन्मोहमुपागमत् ॥ ६.११०.९ ॥
ಒಬ್ಬಳು ತನ್ನ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಹೊರಳಾಡಿದಳು; ಹತನಾದ ಗಂಡನ ಮುಖವನ್ನು ಕಂಡು ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಮೂರ್ಛೆ ಹೋದಳು.
6.110.10
काचिदङ्के शिरः कृत्वा रुरोद मुखमीक्षती।
स्नापयन्ती मुखं बाष्पैस्तुषारैरिव पङ्कजम् ॥ ६.११०.१० ॥
ಒಬ್ಬಳು ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿರಿಸಿ, ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಅತ್ತಳು; ಇಬ್ಬನಿಯಿಂದ ತಾವರೆಯನ್ನು ತೊಳೆಯುವಂತೆ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ತೊಳೆದಳು.
6.110.11
एवमार्ताः पतिं दृष्ट्वा रावणं निहतं भुवि।
चुक्रुशुर्बहुधा शोकाद् भूयस्ताः पर्यदेवयन् ॥ ६.११०.११ ॥
ಹೀಗೆ ದುಃಖಿತರಾಗಿ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಹತನಾಗಿ ಬಿದ್ದ ಗಂಡ ರಾವಣನನ್ನು ಕಂಡು, ಅವರು ಶೋಕದಿಂದ ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಗಿ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದರು.
6.110.12
येन वित्रासितः शक्रो येन वित्रासितो यमः।
येन वैश्रवणो राजा पुष्पकेण वियोजितः ॥ ६.११०.१२ ॥
ಯಾರಿಂದ ಇಂದ್ರನು ಭಯಗೊಂಡನೋ, ಯಾರಿಂದ ಯಮನು ಭಯಗೊಂಡನೋ, ಯಾರು ರಾಜ ವೈಶ್ರವಣನನ್ನು (ಕುಬೇರನನ್ನು) ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದರೋ.
6.110.13
गन्धर्वाणामृषीणां च सुराणां च महात्मनाम्।
भयं येन रणे दत्तं सोऽयं शेते रणे हतः ॥ ६.११०.१३ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗಂಧರ್ವರಿಗೆ, ಋಷಿಗಳಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಯಾರು ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನೋ, ಅವನೇ ಇಗೋ ಹತನಾಗಿ ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ.
6.110.14
असुरेभ्यः सुरेभ्यो वा पन्नगेभ्योऽपि वा तथा।
भयं यो न विजानाति तस्येदं मानुषाद् भयम् ॥ ६.११०.१४ ॥
ಅಸುರರಿಂದ, ದೇವತೆಗಳಿಂದ, ಅಥವಾ ನಾಗರಿಂದಲೂ ಭಯವೇನೆಂದು ತಿಳಿಯದವನಿಗೆ, ಈ ಭಯ ಮನುಷ್ಯನಿಂದ ಬಂದಿತು.
6.110.15
अवध्यो देवतानां यस्तथा दानवरक्षसाम्।
हतः सोऽयं रणे शेते मानुषेण पदातिना ॥ ६.११०.१५ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಂದ, ದಾನವರಿಂದ, ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ವಧಿಸಲಾಗದವನಾಗಿದ್ದವನು, ಇಗೋ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯ ಮನುಷ್ಯನಿಂದ ಹತನಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ.
6.110.16
यो न शक्यः सुरैर्हन्तुं न यक्षैर्नासुरैस्तथा।
सोऽयं कश्चिदिवासत्त्वो मृत्युं मर्त्येन लम्भितः ॥ ६.११०.१६ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ಯಕ್ಷರು, ಅಸುರರು ಕೂಡ ಕೊಲ್ಲಲಾಗದವನು, ಇಗೋ ಯಾವುದೋ ದುರ್ಬಲ ಪ್ರಾಣಿಯಂತೆ ಮನುಷ್ಯನಿಂದ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ.
6.110.17
एवं वदन्त्यो रुरुदुस्तस्य ता दुःखिताः स्त्रियः।
भूय एव च दुःखार्ता विलेपुश्च पुनः पुनः ॥ ६.११०.१७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಆ ದುಃಖಿತ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅವನಿಗಾಗಿ ಅಳತೊಡಗಿದರು; ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದರು.
6.110.18
अशृण्वता तु सुहृदां सततं हितवादिनाम्।
मरणायाहृता सीता राक्षसाश्च निपातिताः।
एताः सममिदानीं ते वयमात्मा च पातितः ॥ ६.११०.१८ ॥
ಸದಾ ಹಿತವಚನ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಿತ್ರರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳದ ಕಾರಣ, ಸೀತೆಯನ್ನು ಮರಣಕ್ಕಾಗಿ ತರಲಾಯಿತು; ರಾಕ್ಷಸರು ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟರು. ಈಗ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇವರೆಲ್ಲರೂ, ನಾವು ಮತ್ತು ನೀನೂ ಪತನಗೊಂಡೆವು.
6.110.19
ब्रुवाणोऽपि हितं वाक्यमिष्टो भ्राता विभीषणः।
दृष्टं परुषितो मोहात् त्वयाऽऽत्मवधकांक्षिणा ॥ ६.११०.१९ ॥
ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ಸಹೋದರ ವಿಭೀಷಣನು ಹಿತವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಮೋಹದಿಂದ ನೀನು, ಆತ್ಮನಾಶವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ, ಅವನನ್ನು ಕಠೋರವಾಗಿ ಅವಮಾನಿಸಿದೆ.
6.110.20
यदि निर्यातिता ते स्यात् सीता रामाय मैथिली।
न नः स्याद् व्यसनं घोरमिदं मूलहरं महत् ॥ ६.११०.२० ॥
ನೀನು ಮೈಥಿಲಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ರಾಮನಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದ್ದರೆ, ನಮಗೆ ಈ ಭಯಂಕರವಾದ, ಬೇರುಸಹಿತ ನಾಶಮಾಡುವ ಮಹಾ ಆಪತ್ತು ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
6.110.21
वृत्तकामो भवेद् भ्राता रामो मित्रकुलं भवेत्।
वयं चाविधवाः सर्वाः सकामा न च शत्रवः ॥ ६.११०.२१ ॥
ರಾಮನ ಇಚ್ಛೆ ಈಡೇರುತ್ತಿತ್ತು, ಅವನು ಸಹೋದರನಂತಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಮಿತ್ರಕುಲ ಉಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು; ನಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರು ವಿಧವೆಯರಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಆಸೆಗಳು ಈಡೇರುತ್ತಿದ್ದವು, ನಾವು ಶತ್ರುಗಳಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
6.110.22
त्वया पुनर्नृशंसेन सीतां संरुन्धता बलात्।
राक्षसा वयमात्मा च त्रयं तुल्यं निपातितम् ॥ ६.११०.२२ ॥
ಆದರೆ ನೀನು ಕ್ರೂರವಾಗಿ, ಬಲದಿಂದ ಸೀತೆಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ, ರಾಕ್ಷಸರು, ನಾವು, ನೀನೇ — ಈ ಮೂವರೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟೆವು.
6.110.23
न कामकारः कामं वा तव राक्षसपुंगव।
दैवं चेष्टयते सर्वं हतं दैवेन हन्यते ॥ ६.११०.२३ ॥
ರಾಕ್ಷಸೋತ್ತಮನೇ, ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆ ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ ವರ್ತಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ದೈವವೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ದೈವದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟವನು ದೈವದಿಂದಲೇ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
6.110.24
वानराणां विनाशोऽयं राक्षसानां च ते रणे।
तव चैव महाबाहो दैवयोगादुपागतः ॥ ६.११०.२४ ॥
ಇದು ವಾನರರ ವಿನಾಶ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ರಾಕ್ಷಸರ ವಿನಾಶವೂ ಇದೇ. ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ದೈವಯೋಗದಿಂದ ನಿನಗೂ ಈ ವಿನಾಶ ಸಂಭವಿಸಿದೆ.
6.110.25
नैवार्थेन च कामेन विक्रमेण न चाज्ञया।
शक्या दैवगतिर्लोके निवर्तयितुमुद्यता ॥ ६.११०.२५ ॥
ಧನದಿಂದಲೂ, ಕಾಮದಿಂದಲೂ, ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದಲೂ, ಆಜ್ಞೆಯಿಂದಲೂ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೈವಗತಿಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
6.110.26
विलेपुरेवं दीनास्ता राक्षसाधिपयोषितः।
कुरर्य इव दुःखार्ता बाष्पपर्याकुलेक्षणाः ॥ ६.११०.२६ ॥
ಹೀಗೆ ರಾಕ್ಷಸರಾಜನ ಸ್ತ್ರೀಯರು ದೀನರಾಗಿ ವಿಲಪಿಸಿದರು; ದುಃಖಪೀಡಿತ ಕುರರಿ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ನೋಟದೊಂದಿಗೆ.