Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.122.1
उपस्थितं तु तं कृत्वा पुष्पकं पुष्पभूषितम्।
अविदूरे स्थितो राममित्युवाच विभीषणः ॥ ६.१२२.१ ॥
Tras acercar aquel carro Puṣpaka, adornado con flores, Vibhīṣaṇa, que estaba no lejos, habló así a Rāma.
6.122.2
स तु बद्धाञ्जलिपुटो विनीतो राक्षसेश्वरः।
अब्रवीत् त्वरयोपेतः किं करोमीति राघवम् ॥ ६.१२२.२ ॥
El señor de los rākṣasas, con humildad y las palmas juntas, dijo presuroso a Rāghava: "¿Qué debo hacer?"
6.122.3
तमब्रवीन्महातेजा लक्ष्मणस्योपशृण्वतः।
विमृश्य राघवो वाक्यमिदं स्नेहपुरस्कृतम् ॥ ६.१२२.३ ॥
El de gran esplendor, Rāghava, mientras escuchaba Lakṣmaṇa, tras reflexionar, le dijo estas palabras movidas por el afecto.
6.122.4
कृतप्रयत्नकर्माणः सर्व एव वनौकसः।
रत्नैरर्थैश्च विविधैः सम्पूज्यन्तां विभीषण ॥ ६.१२२.४ ॥
"Vibhīṣaṇa, que todos estos moradores del bosque, que han cumplido sus hazañas con esfuerzo, sean honrados con joyas y riquezas de muchas clases."
6.122.5
सहामीभिस्त्वया लङ्का निर्जिता राक्षसेश्वर।
हृष्टैः प्राणभयं त्यक्त्वा संग्रामेष्वनिवर्तिभिः ॥ ६.१२२.५ ॥
"Señor de los rākṣasas, junto con estos, conquistaste Laṅkā; alegres y dejando atrás el temor a la muerte, nunca retrocedieron en las batallas."
6.122.6
त इमे कृतकर्माणः सर्व एव वनौकसः।
धनरत्नप्रदानैश्च कर्मैषां सफलं कुरु ॥ ६.१२२.६ ॥
"Todos estos moradores del bosque han cumplido sus obras; haz fructífera su labor dándoles riquezas y joyas."
6.122.7
एवं सम्मानिताश्चैते नन्द्यमाना यथा त्वया।
भविष्यन्ति कृतज्ञेन निर्वृता हरियूथपाः ॥ ६.१२२.७ ॥
Así honrados y alegrados por ti, estos señores de las tropas de monos quedarán satisfechos con alguien agradecido.
6.122.8
त्यागिनं संग्रहीतारं सानुक्रोशं जितेन्द्रियम्।
सर्वे त्वामभिगच्छन्ति ततः सम्बोधयामि ते ॥ ६.१२२.८ ॥
Todos acuden a ti, generoso, que sostienes a los tuyos, compasivo y dueño de tus sentidos; por eso te aconsejo.
6.122.9
हीनं रतिगुणैः सर्वैरभिहन्तारमाहवे।
सेना त्यजति संविग्ना नृपतिं तं नरेश्वर ॥ ६.१२२.९ ॥
El ejército, alarmado, abandona a ese rey que carece de todas las cualidades agradables y que hiere en batalla, oh señor de los hombres.
6.122.10
एवमुक्तस्तु रामेण वानरांस्तान् विभीषणः।
रत्नार्थसंविभागेन सर्वानेवाभ्यपूजयत् ॥ ६.१२२.१० ॥
Así dirigido por Rāma, Vibhīṣaṇa honró a todos aquellos monos repartiendo joyas y riquezas.
6.122.11
ततस्तान् पूजितान् दृष्ट्वा रत्नार्थैर्हरियूथपान्।
आरुरोह तदा रामस्तद् विमानमनुत्तमम् ॥ ६.१२२.११ ॥
Entonces, viendo a aquellos señores de las tropas de monos honrados con joyas y riquezas, Rāma subió a aquel incomparable carro aéreo.
6.122.12
अङ्केनादाय वैदेहीं लज्जमानां मनस्विनीम्।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा विक्रान्तेन धनुष्मता ॥ ६.१२२.१२ ॥
Tomando en su regazo a Vaidehī, la magnánima, avergonzada, junto con su hermano Lakṣmaṇa, valiente y armado con arco, (Rāma subió).
6.122.13
अब्रवीत् स विमानस्थः पूजयन् सर्ववानरान्।
सुग्रीवं च महावीर्यं काकुत्स्थः सविभीषणम् ॥ ६.१२२.१३ ॥
Desde el carro aéreo, honrando a todos los monos, al poderoso Sugrīva y al Kākutstha junto con Vibhīṣaṇa, habló.
6.122.14
मित्रकार्यं कृतमिदं भवद्भिर्वानरर्षभाः।
अनुज्ञाता मया सर्वे यथेष्टं प्रतिगच्छत ॥ ६.१२२.१४ ॥
Oh, toros entre los monos, habéis cumplido esta tarea por un amigo. Con mi permiso, volved todos como deseéis.
6.122.15
यत् तु कार्यं वयस्येन स्निग्धेन च हितेन च।
कृतं सुग्रीव तत् सर्वं भवताधर्मभीरुणा ॥ ६.१२२.१५ ॥
Oh Sugrīva, toda la tarea que un compañero afectuoso y benévolo debía cumplir la has realizado tú, que temes la injusticia.
6.122.16
किष्किन्धां प्रति याह्याशु स्वसैन्येनाभिसंवृतः।
स्वराज्ये वस लङ्कायां मया दत्ते विभीषण।
न त्वां धर्षयितुं शक्ताः सेन्द्रा अपि दिवौकसः ॥ ६.१२२.१६ ॥
Sugrīva, ve pronto a Kiṣkindhā, rodeado de tu propio ejército. Vibhīṣaṇa, habita en Laṅkā, tu reino que te he dado. Ni siquiera los dioses con Indra podrán atacarte.
6.122.17
अयोध्यां प्रति यास्यामि राजधानीं पितुर्मम।
अभ्यनुज्ञातुमिच्छामि सर्वानामन्त्रयामि वः ॥ ६.१२२.१७ ॥
Iré hacia Ayodhyā, la capital de mi padre. Deseo despedirme de todos vosotros y os digo adiós.
6.122.18
एवमुक्तास्तु रामेण हरीन्द्रा हरयस्तथा।
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे राक्षसश्च विभीषणः ॥ ६.१२२.१८ ॥
Así interpelados por Rāma, los señores de los monos, todos los monos y el rākṣasa Vibhīṣaṇa hablaron con las manos juntas.
6.122.19
अयोध्यां गन्तुमिच्छामः सर्वान् नयतु नो भवान्।
मुद्युक्ता विचरिष्यामो वनान्युपवनानि च ॥ ६.१२२.१९ ॥
Deseamos ir a Ayodhyā; que usted nos lleve a todos allí. Con alegría recorreremos los bosques y los jardines.
6.122.20
दृष्ट्वा त्वामभिषेकार्द्रं कौसल्यामभिवाद्य च।
अचिरादागमिष्यामः स्वगृहान् नृपसत्तम ॥ ६.१२२.२० ॥
Habiéndote visto empapado por la consagración y habiendo saludado con reverencia a Kauśalyā, oh mejor de los reyes, pronto regresaremos a nuestras propias casas.
6.122.21
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा वानरैः सविभीषणैः।
अब्रवीद् वानरान् रामः ससुग्रीवविभीषणान् ॥ ६.१२२.२१ ॥
Así interpelado por los vānaras junto con Vibhīṣaṇa, el de alma justa Rāma habló a los vānaras, junto con Sugrīva y Vibhīṣaṇa.
6.122.22
प्रियात् प्रियतरं लब्धं यदहं ससुहृज्जनः।
सर्वैर्भवद्भिः सहितः प्रीतिं लप्स्ये पुरीं गतः ॥ ६.१२२.२२ ॥
Con lo que he obtenido, más querido que lo querido, yo, junto con mis amigos y todos ustedes, habiendo ido a la ciudad, alcanzaré la alegría.
6.122.23
क्षिप्रमारोह सुग्रीव विमानं सह वानरैः।
त्वमप्यारोह सामात्यो राक्षसेन्द्र विभीषण ॥ ६.१२२.२३ ॥
Sube pronto, oh Sugrīva, al carro aéreo junto con los vānaras; y tú también, oh Vibhīṣaṇa, señor de los rākṣasas, sube con tus ministros.
6.122.24
ततः स पुष्पकं दिव्यं सुग्रीवः सह वानरैः।
आरुरोह मुदा युक्तः सामात्यश्च विभीषणः ॥ ६.१२२.२४ ॥
Entonces Sugrīva, junto con los vānaras, y Vibhīṣaṇa, junto con sus ministros, con alegría subieron a aquel divino carro Puṣpaka.
6.122.25
तेष्वारूढेषु सर्वेषु कौबेरं परमासनम्।
राघवेणाभ्यनुज्ञातमुत्पपात विहायसम् ॥ ६.१२२.२५ ॥
Cuando todos hubieron subido, el supremo asiento de Kubera, con permiso de Rāghava, se elevó hacia el cielo.
6.122.26
खगतेन विमानेन हंसयुक्तेन भास्वता।
प्रहृष्टश्च प्रतीतश्च बभौ रामः कुबेरवत् ॥ ६.१२२.२६ ॥
En aquel resplandeciente carro aéreo uncido con cisnes, que surcaba el cielo, Rāma brillaba como Kubera, alegre y satisfecho.
6.122.27
ते सर्वे वानरर्क्षाश्च राक्षसाश्च महाबलाः।
यथासुखमसम्बाधं दिव्ये तस्मिन्नुपाविशन् ॥ ६.१२२.२७ ॥
Todos aquellos vānaras, ṛkṣas y poderosos rākṣasas se sentaron cómodamente, sin apretujarse, en aquel carro divino.