வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.122.1
उपस्थितं तु तं कृत्वा पुष्पकं पुष्पभूषितम्।
अविदूरे स्थितो राममित्युवाच विभीषणः ॥ ६.१२२.१ ॥
மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தப் புஷ்பக விமானத்தை அருகில் கொண்டுவந்து நிறுத்தியபின், சற்று தொலைவில் நின்றிருந்த விபீஷணன் ராமரிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
6.122.2
स तु बद्धाञ्जलिपुटो विनीतो राक्षसेश्वरः।
अब्रवीत् त्वरयोपेतः किं करोमीति राघवम् ॥ ६.१२२.२ ॥
அரக்கர்களின் அரசனான அவன், கைகூப்பி பணிவுடன், விரைவோடு ராகவனிடம், "நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்றான்.
6.122.3
तमब्रवीन्महातेजा लक्ष्मणस्योपशृण्वतः।
विमृश्य राघवो वाक्यमिदं स्नेहपुरस्कृतम् ॥ ६.१२२.३ ॥
மகா தேஜஸ்வியான ராகவன், லக்ஷ்மணன் கேட்கும்படி, நன்கு ஆராய்ந்து, அன்பினால் தூண்டப்பட்ட இந்த வார்த்தையை அவனிடம் கூறினார்.
6.122.4
कृतप्रयत्नकर्माणः सर्व एव वनौकसः।
रत्नैरर्थैश्च विविधैः सम्पूज्यन्तां विभीषण ॥ ६.१२२.४ ॥
"விபீஷணா! முயற்சியுடன் செயல்பட்ட அனைத்து வனவாசிகளும் இரத்தினங்களாலும் பல்வேறு செல்வங்களாலும் கௌரவிக்கப்படட்டும்."
6.122.5
सहामीभिस्त्वया लङ्का निर्जिता राक्षसेश्वर।
हृष्टैः प्राणभयं त्यक्त्वा संग्रामेष्वनिवर्तिभिः ॥ ६.१२२.५ ॥
"அரக்கர் தலைவா! இவர்களுடன் சேர்ந்து நீ லங்கையை வென்றாய். உயிர் பயத்தைத் துறந்து, மகிழ்ச்சியுடன், போர்களில் பின்வாங்காத இவர்கள்தான் (உனக்கு உதவினர்)."
6.122.6
त इमे कृतकर्माणः सर्व एव वनौकसः।
धनरत्नप्रदानैश्च कर्मैषां सफलं कुरु ॥ ६.१२२.६ ॥
"இந்த வனவாசிகள் அனைவரும் தங்கள் செயல்களைச் செய்தவர்கள். அவர்களுக்குச் செல்வமும் இரத்தினங்களும் கொடுத்து அவர்களின் செயலை பலனுள்ளதாக்கு."
6.122.7
एवं सम्मानिताश्चैते नन्द्यमाना यथा त्वया।
भविष्यन्ति कृतज्ञेन निर्वृता हरियूथपाः ॥ ६.१२२.७ ॥
இவ்வாறு நீ இவர்களை கௌரவித்து மகிழ்வித்ததால், நன்றியறிவுள்ள உன்னால் இந்த வானர யூதபதிகள் மனநிறைவு பெறுவார்கள்.
6.122.8
त्यागिनं संग्रहीतारं सानुक्रोशं जितेन्द्रियम्।
सर्वे त्वामभिगच्छन्ति ततः सम्बोधयामि ते ॥ ६.१२२.८ ॥
தியாகியும், தன் ஆட்களை ஒன்று சேர்ப்பவனும், இரக்கமுள்ளவனும், புலன்களை வென்றவனுமான உன்னிடம் அனைவரும் வருகிறார்கள்; ஆகையால் நான் உனக்கு அறிவுறுத்துகிறேன்.
6.122.9
हीनं रतिगुणैः सर्वैरभिहन्तारमाहवे।
सेना त्यजति संविग्ना नृपतिं तं नरेश्वर ॥ ६.१२२.९ ॥
அனைத்து இன்பந்தரும் குணங்களில் குறைந்தவனும், போரில் அடிப்பவனுமான அந்த அரசனை, ஓ நரேஸ்வரா, படை அஞ்சி கைவிடுகிறது.
6.122.10
एवमुक्तस्तु रामेण वानरांस्तान् विभीषणः।
रत्नार्थसंविभागेन सर्वानेवाभ्यपूजयत् ॥ ६.१२२.१० ॥
ராமன் இவ்வாறு கூறியதும், விபீஷணன் அந்த வானரர்கள் அனைவரையும் ரத்தினங்களையும் செல்வத்தையும் பகிர்ந்தளித்து கௌரவித்தான்.
6.122.11
ततस्तान् पूजितान् दृष्ट्वा रत्नार्थैर्हरियूथपान्।
आरुरोह तदा रामस्तद् विमानमनुत्तमम् ॥ ६.१२२.११ ॥
பின்னர், ரத்தினங்களாலும் செல்வத்தாலும் கௌரவிக்கப்பட்ட அந்த வானர யூதபதிகளைக் கண்டு, ராமன் அந்த உயர்ந்த விமானத்தில் ஏறினான்.
6.122.12
अङ्केनादाय वैदेहीं लज्जमानां मनस्विनीम्।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा विक्रान्तेन धनुष्मता ॥ ६.१२२.१२ ॥
வெட்கமுற்ற உயர்ந்த மனமுடைய வைதேஹியை மடியில் அமர்த்தி, வீரனும் வில்லேந்தியவனுமான தம்பி லக்ஷ்மணனுடன் (ராமன் ஏறினான்).
6.122.13
अब्रवीत् स विमानस्थः पूजयन् सर्ववानरान्।
सुग्रीवं च महावीर्यं काकुत्स्थः सविभीषणम् ॥ ६.१२२.१३ ॥
விமானத்தில் நின்றபடி அவர் அனைத்து வானரர்களையும், மகா வீரியமுள்ள சுக்ரீவனையும், விபீஷணனுடன் இருந்த காகுத்ஸ்தனையும் மதித்துப் பேசினார்.
6.122.14
मित्रकार्यं कृतमिदं भवद्भिर्वानरर्षभाः।
अनुज्ञाता मया सर्वे यथेष्टं प्रतिगच्छत ॥ ६.१२२.१४ ॥
வானர சிரேஷ்டர்களே! நீங்கள் நண்பனுக்கான இச்செயலைச் செய்தீர்கள். என் அனுமதியுடன் நீங்கள் அனைவரும் விரும்பியபடி திரும்பிச் செல்லுங்கள்.
6.122.15
यत् तु कार्यं वयस्येन स्निग्धेन च हितेन च।
कृतं सुग्रीव तत् सर्वं भवताधर्मभीरुणा ॥ ६.१२२.१५ ॥
சுக்ரீவா! நண்பனாகவும், அன்புடையவனாகவும், நலம் விரும்புபவனாகவும் செய்ய வேண்டிய அனைத்துச் செயல்களையும் அதர்மத்துக்கு அஞ்சும் நீ செய்து முடித்தாய்.
6.122.16
किष्किन्धां प्रति याह्याशु स्वसैन्येनाभिसंवृतः।
स्वराज्ये वस लङ्कायां मया दत्ते विभीषण।
न त्वां धर्षयितुं शक्ताः सेन्द्रा अपि दिवौकसः ॥ ६.१२२.१६ ॥
சுக்ரீவா! உன் படையுடன் சூழ்ந்தபடி விரைவில் கிஷ்கிந்தைக்குச் செல். விபீஷணா! நான் அளித்த உன் ராஜ்யமாகிய லங்கையில் வாழ். இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களாலும் உன்னை வெல்ல முடியாது.
6.122.17
अयोध्यां प्रति यास्यामि राजधानीं पितुर्मम।
अभ्यनुज्ञातुमिच्छामि सर्वानामन्त्रयामि वः ॥ ६.१२२.१७ ॥
நான் என் தந்தையின் தலைநகரான அயோத்திக்குச் செல்வேன். உங்கள் அனைவரிடமும் அனுமதி பெற விரும்புகிறேன்; உங்களிடம் விடை பெறுகிறேன்.
6.122.18
एवमुक्तास्तु रामेण हरीन्द्रा हरयस्तथा।
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे राक्षसश्च विभीषणः ॥ ६.१२२.१८ ॥
ராமனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், வானரத் தலைவர்களும் அனைத்து வானரர்களும், ராட்சசன் விபீஷணனும் கைகூப்பிப் பேசினர்.
6.122.19
अयोध्यां गन्तुमिच्छामः सर्वान् नयतु नो भवान्।
मुद्युक्ता विचरिष्यामो वनान्युपवनानि च ॥ ६.१२२.१९ ॥
நாங்கள் அயோத்திக்குச் செல்ல விரும்புகிறோம்; நீர் எங்கள் அனைவரையும் அங்கே அழைத்துச் செல்லுங்கள். மகிழ்ச்சியுடன் காடுகளிலும் சோலைகளிலும் சுற்றித் திரிவோம்.
6.122.20
दृष्ट्वा त्वामभिषेकार्द्रं कौसल्यामभिवाद्य च।
अचिरादागमिष्यामः स्वगृहान् नृपसत्तम ॥ ६.१२२.२० ॥
அபிஷேகத்தால் நனைந்த உம்மைக் கண்டு, கௌசல்யைக்கு வணக்கம் செலுத்திய பின், அரசர்களில் சிறந்தவரே, விரைவில் எங்கள் இல்லங்களுக்குத் திரும்புவோம்.
6.122.21
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा वानरैः सविभीषणैः।
अब्रवीद् वानरान् रामः ससुग्रीवविभीषणान् ॥ ६.१२२.२१ ॥
வானரர்களும் விபீஷணரும் இவ்வாறு கூறியபோது, தர்மாத்மாவான ராமன் சுக்ரீவன், விபீஷணன் ஆகியோருடன் இருந்த வானரர்களிடம் பேசினார்.
6.122.22
प्रियात् प्रियतरं लब्धं यदहं ससुहृज्जनः।
सर्वैर्भवद्भिः सहितः प्रीतिं लप्स्ये पुरीं गतः ॥ ६.१२२.२२ ॥
பிரியமானவற்றிலும் மிகப் பிரியமானதாக நான் பெற்றிருக்கும் இவ்வுறவினர்களுடனும், உங்கள் அனைவருடனும் சேர்ந்து நகரம் சென்றடைந்து மகிழ்ச்சியைப் பெறுவேன்.
6.122.23
क्षिप्रमारोह सुग्रीव विमानं सह वानरैः।
त्वमप्यारोह सामात्यो राक्षसेन्द्र विभीषण ॥ ६.१२२.२३ ॥
சுக்ரீவா, விரைவில் வானரங்களுடன் விமானத்தில் ஏறுக. ராக்ஷஸேந்திரா விபீஷணா, நீயும் அமைச்சர்களுடன் ஏறுக.
6.122.24
ततः स पुष्पकं दिव्यं सुग्रीवः सह वानरैः।
आरुरोह मुदा युक्तः सामात्यश्च विभीषणः ॥ ६.१२२.२४ ॥
பின்னர் சுக்ரீவன் வானரங்களுடனும், அமைச்சர்களுடன் விபீஷணனும் மகிழ்ச்சியுடன் அந்த தெய்வீக புஷ்பக விமானத்தில் ஏறினர்.
6.122.25
तेष्वारूढेषु सर्वेषु कौबेरं परमासनम्।
राघवेणाभ्यनुज्ञातमुत्पपात विहायसम् ॥ ६.१२२.२५ ॥
அனைவரும் ஏறியபின், ராகவனின் அனுமதி பெற்று குபேரனுக்குரிய அந்தப் பெரிய இருக்கை வானில் எழுந்தது.
6.122.26
खगतेन विमानेन हंसयुक्तेन भास्वता।
प्रहृष्टश्च प्रतीतश्च बभौ रामः कुबेरवत् ॥ ६.१२२.२६ ॥
வானில் செல்லும், அன்னங்களால் பூட்டப்பட்ட அந்த ஒளிரும் விமானத்தில், மகிழ்ச்சியும் நிறைவும் கொண்ட ராமன் குபேரனைப் போல் விளங்கினான்.
6.122.27
ते सर्वे वानरर्क्षाश्च राक्षसाश्च महाबलाः।
यथासुखमसम्बाधं दिव्ये तस्मिन्नुपाविशन् ॥ ६.१२२.२७ ॥
அந்த அனைத்து வானரர்களும், கரடிகளும், மகாபலம் கொண்ட ராட்சதர்களும் அந்தத் தெய்வீக விமானத்தில் சுகமாக, நெருக்கடியின்றி அமர்ந்தனர்.