Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 6.122

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

6.122.1

उपस्थितं तु तं कृत्वा पुष्पकं पुष्पभूषितम्।
अविदूरे स्थितो राममित्युवाच विभीषणः ॥ ६.१२२.१ ॥

പുഷ്പങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ആ പുഷ്പകവിമാനം അടുത്തു കൊണ്ടുവന്നു നിർത്തിയശേഷം, അല്പം അകലെ നിന്നിരുന്ന വിഭീഷണൻ രാമനോടു പറഞ്ഞു.

6.122.2

स तु बद्धाञ्जलिपुटो विनीतो राक्षसेश्वरः।
अब्रवीत् त्वरयोपेतः किं करोमीति राघवम् ॥ ६.१२२.२ ॥

ആ രാക്ഷസേശ്വരൻ വിനയത്തോടെ കൈകൾ കൂപ്പി, തിടുക്കത്തോടെ രാഘവനോട്, "ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?" എന്നു ചോദിച്ചു.

6.122.3

तमब्रवीन्महातेजा लक्ष्मणस्योपशृण्वतः।
विमृश्य राघवो वाक्यमिदं स्नेहपुरस्कृतम् ॥ ६.१२२.३ ॥

മഹാതേജസ്വിയായ രാഘവൻ, ലക്ഷ്മണൻ കേൾക്കെ, നന്നായി ആലോചിച്ച്, സ്നേഹത്താൽ പ്രേരിതമായ ഈ വാക്ക് അവനോടു പറഞ്ഞു.

6.122.4

कृतप्रयत्नकर्माणः सर्व एव वनौकसः।
रत्नैरर्थैश्च विविधैः सम्पूज्यन्तां विभीषण ॥ ६.१२२.४ ॥

"വിഭീഷണാ! പ്രയത്നത്തോടെ കർമ്മം ചെയ്ത ആ വനവാസികളെല്ലാവരെയും രത്നങ്ങളാലും വിവിധ സമ്പത്തുകളാലും ആദരിക്കണം."

6.122.5

सहामीभिस्त्वया लङ्का निर्जिता राक्षसेश्वर।
हृष्टैः प्राणभयं त्यक्त्वा संग्रामेष्वनिवर्तिभिः ॥ ६.१२२.५ ॥

"രാക്ഷസേശ്വരാ! ഇവരോടൊപ്പം നീ ലങ്ക ജയിച്ചു. പ്രാണഭയം ഉപേക്ഷിച്ച്, സന്തോഷത്തോടെ, യുദ്ധങ്ങളിൽ പിന്തിരിയാത്ത ഇവർ (നിനക്കു തുണയായി നിന്നു)."

6.122.6

त इमे कृतकर्माणः सर्व एव वनौकसः।
धनरत्नप्रदानैश्च कर्मैषां सफलं कुरु ॥ ६.१२२.६ ॥

"ഈ വനവാസികളെല്ലാം കർമ്മം ചെയ്തവരാണ്. അവർക്ക് ധനവും രത്നങ്ങളും നൽകി അവരുടെ കർമ്മം സഫലമാക്കുക."

6.122.7

एवं सम्मानिताश्चैते नन्द्यमाना यथा त्वया।
भविष्यन्ति कृतज्ञेन निर्वृता हरियूथपाः ॥ ६.१२२.७ ॥

ഇങ്ങനെ നീ ഇവരെ ആദരിച്ച് സന്തോഷിപ്പിച്ചതിനാൽ, കൃതജ്ഞനായ നിന്നാൽ ഈ വാനര യൂഥപതികൾ സംതൃപ്തരാകും.

6.122.8

त्यागिनं संग्रहीतारं सानुक्रोशं जितेन्द्रियम्।
सर्वे त्वामभिगच्छन्ति ततः सम्बोधयामि ते ॥ ६.१२२.८ ॥

ത്യാഗിയും അനുയായികളെ ഒന്നിച്ചുനിർത്തുന്നവനും ദയയുള്ളവനും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവനുമായ നിന്റെ അടുത്തേക്ക് എല്ലാവരും വരുന്നു; അതിനാൽ ഞാൻ നിന്നെ ഉപദേശിക്കുന്നു.

6.122.9

हीनं रतिगुणैः सर्वैरभिहन्तारमाहवे।
सेना त्यजति संविग्ना नृपतिं तं नरेश्वर ॥ ६.१२२.९ ॥

എല്ലാ പ്രീതികരമായ ഗുണങ്ങളും ഇല്ലാത്തവനും യുദ്ധത്തിൽ പ്രഹരിക്കുന്നവനുമായ ആ രാജാവിനെ, ഹേ നരേശ്വരാ, സേന ഭയന്ന് ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.

6.122.10

एवमुक्तस्तु रामेण वानरांस्तान् विभीषणः।
रत्नार्थसंविभागेन सर्वानेवाभ्यपूजयत् ॥ ६.१२२.१० ॥

രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ വിഭീഷണൻ ആ വാനരന്മാരെയെല്ലാം രത്നങ്ങളും ധനവും പങ്കിട്ടുനൽകി ആദരിച്ചു.

6.122.11

ततस्तान् पूजितान् दृष्ट्वा रत्नार्थैर्हरियूथपान्।
आरुरोह तदा रामस्तद् विमानमनुत्तमम् ॥ ६.१२२.११ ॥

അപ്പോൾ രത്നങ്ങളാലും ധനത്താലും ആദരിക്കപ്പെട്ട ആ വാനരയൂഥപതികളെ കണ്ട് രാമൻ ആ ഉത്തമമായ വിമാനത്തിൽ കയറി.

6.122.12

अङ्केनादाय वैदेहीं लज्जमानां मनस्विनीम्।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा विक्रान्तेन धनुष्मता ॥ ६.१२२.१२ ॥

ലജ്ജിച്ചുനിൽക്കുന്ന മനസ്വിനിയായ വൈദേഹിയെ മടിയിലെടുത്ത്, വീരനും ധനുർധാരിയുമായ അനുജൻ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം (രാമൻ കയറി).

6.122.13

अब्रवीत् स विमानस्थः पूजयन् सर्ववानरान्।
सुग्रीवं च महावीर्यं काकुत्स्थः सविभीषणम् ॥ ६.१२२.१३ ॥

വിമാനത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം എല്ലാ വാനരന്മാരെയും മഹാവീര്യനായ സുഗ്രീവനെയും വിഭീഷണനോടൊപ്പമുള്ള കാകുത്സ്ഥനെയും ബഹുമാനിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

6.122.14

मित्रकार्यं कृतमिदं भवद्भिर्वानरर्षभाः।
अनुज्ञाता मया सर्वे यथेष्टं प्रतिगच्छत ॥ ६.१२२.१४ ॥

വാനരശ്രേഷ്ഠരേ! നിങ്ങൾ മിത്രകാര്യം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. എന്റെ അനുമതിയോടെ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇഷ്ടപ്രകാരം മടങ്ങിപ്പോകുക.

6.122.15

यत् तु कार्यं वयस्येन स्निग्धेन च हितेन च।
कृतं सुग्रीव तत् सर्वं भवताधर्मभीरुणा ॥ ६.१२२.१५ ॥

സുഗ്രീവാ! സുഹൃത്തായും സ്നേഹിതനായും ഹിതകാംക്ഷിയായും ചെയ്യേണ്ടതായ കാര്യമെല്ലാം അധർമ്മഭീതനായ നീ ചെയ്തു.

6.122.16

किष्किन्धां प्रति याह्याशु स्वसैन्येनाभिसंवृतः।
स्वराज्ये वस लङ्कायां मया दत्ते विभीषण।
न त्वां धर्षयितुं शक्ताः सेन्द्रा अपि दिवौकसः ॥ ६.१२२.१६ ॥

സുഗ്രീവാ! നിന്റെ സൈന്യത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് വേഗം കിഷ്കിന്ധയിലേക്ക് പോകൂ. വിഭീഷണാ! ഞാൻ നൽകിയ നിന്റെ രാജ്യമായ ലങ്കയിൽ വസിക്കൂ. ഇന്ദ്രനോടൊപ്പമുള്ള ദേവന്മാർക്കുപോലും നിന്നെ ആക്രമിക്കാൻ കഴിയില്ല.

6.122.17

अयोध्यां प्रति यास्यामि राजधानीं पितुर्मम।
अभ्यनुज्ञातुमिच्छामि सर्वानामन्त्रयामि वः ॥ ६.१२२.१७ ॥

ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ തലസ്ഥാനമായ അയോധ്യയിലേക്ക് പോകും. നിങ്ങളെല്ലാവരോടും അനുവാദം വാങ്ങാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; നിങ്ങളോട് യാത്ര പറയുന്നു.

6.122.18

एवमुक्तास्तु रामेण हरीन्द्रा हरयस्तथा।
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे राक्षसश्च विभीषणः ॥ ६.१२२.१८ ॥

രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാരും എല്ലാ വാനരന്മാരും രാക്ഷസനായ വിഭീഷണനും കൈകൂപ്പി സംസാരിച്ചു.

6.122.19

अयोध्यां गन्तुमिच्छामः सर्वान् नयतु नो भवान्।
मुद्युक्ता विचरिष्यामो वनान्युपवनानि च ॥ ६.१२२.१९ ॥

ഞങ്ങൾ അയോധ്യയിലേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും അങ്ങ് അവിടേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം. സന്തോഷത്തോടെ വനങ്ങളിലും ഉപവനങ്ങളിലും ഞങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കും.

6.122.20

दृष्ट्वा त्वामभिषेकार्द्रं कौसल्यामभिवाद्य च।
अचिरादागमिष्यामः स्वगृहान् नृपसत्तम ॥ ६.१२२.२० ॥

അഭിഷേകത്താൽ നനഞ്ഞ അങ്ങയെ കണ്ടശേഷം, കൗസല്യയെ വന്ദിച്ച്, രാജശ്രേഷ്ഠാ, ഉടൻ ഞങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങിവരും.

6.122.21

एवमुक्तस्तु धर्मात्मा वानरैः सविभीषणैः।
अब्रवीद् वानरान् रामः ससुग्रीवविभीषणान् ॥ ६.१२२.२१ ॥

വാനരന്മാരും വിഭീഷണനും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ധർമാത്മാവായ രാമൻ സുഗ്രീവനും വിഭീഷണനും സഹിതമുള്ള വാനരന്മാരോട് പറഞ്ഞു.

6.122.22

प्रियात् प्रियतरं लब्धं यदहं ससुहृज्जनः।
सर्वैर्भवद्भिः सहितः प्रीतिं लप्स्ये पुरीं गतः ॥ ६.१२२.२२ ॥

പ്രിയമായതിലും പ്രിയതരമായത് ഞാൻ നേടിയിരിക്കുന്നു; സുഹൃത്തുക്കളോടും നിങ്ങളെല്ലാവരോടും കൂടി നഗരത്തിലെത്തി ഞാൻ സന്തോഷം നേടും.

6.122.23

क्षिप्रमारोह सुग्रीव विमानं सह वानरैः।
त्वमप्यारोह सामात्यो राक्षसेन्द्र विभीषण ॥ ६.१२२.२३ ॥

സുഗ്രീവാ, വാനരന്മാരോടൊപ്പം വേഗം വിമാനത്തിൽ കയറുക. രാക്ഷസേന്ദ്രാ വിഭീഷണാ, നീയും അമാത്യന്മാരോടൊപ്പം കയറുക.

6.122.24

ततः स पुष्पकं दिव्यं सुग्रीवः सह वानरैः।
आरुरोह मुदा युक्तः सामात्यश्च विभीषणः ॥ ६.१२२.२४ ॥

അപ്പോൾ സുഗ്രീവൻ വാനരന്മാരോടൊപ്പവും, അമാത്യന്മാരോടൊപ്പം വിഭീഷണൻ സന്തോഷത്തോടെയും ആ ദിവ്യമായ പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ കയറി.

6.122.25

तेष्वारूढेषु सर्वेषु कौबेरं परमासनम्।
राघवेणाभ्यनुज्ञातमुत्पपात विहायसम् ॥ ६.१२२.२५ ॥

എല്ലാവരും കയറിയ ശേഷം, രാഘവന്റെ അനുമതിയോടെ കുബേരന്റെ ആ ഉത്തമാസനം ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്നു.

6.122.26

खगतेन विमानेन हंसयुक्तेन भास्वता।
प्रहृष्टश्च प्रतीतश्च बभौ रामः कुबेरवत् ॥ ६.१२२.२६ ॥

ആകാശത്തിലൂടെ പോകുന്ന, അരയന്നങ്ങൾ പൂട്ടിയ ആ തേജസ്സുറ്റ വിമാനത്തിൽ, സന്തുഷ്ടനും തൃപ്തനുമായ രാമൻ കുബേരനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.

6.122.27

ते सर्वे वानरर्क्षाश्च राक्षसाश्च महाबलाः।
यथासुखमसम्बाधं दिव्ये तस्मिन्नुपाविशन् ॥ ६.१२२.२७ ॥

ആ വാനരരും ഋക്ഷരും മഹാബലരായ രാക്ഷസരും എല്ലാവരും ആ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ സുഖമായി, ഞെരുക്കമില്ലാതെ ഇരുന്നു.