Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 6.122

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

6.122.1

उपस्थितं तु तं कृत्वा पुष्पकं पुष्पभूषितम्।
अविदूरे स्थितो राममित्युवाच विभीषणः ॥ ६.१२२.१ ॥

วิภีษณะซึ่งยืนอยู่ไม่ไกล ได้นำปุษปกวิมานอันประดับด้วยดอกไม้เข้ามาใกล้แล้วกราบทูลพระรามดังนี้

6.122.2

स तु बद्धाञ्जलिपुटो विनीतो राक्षसेश्वरः।
अब्रवीत् त्वरयोपेतः किं करोमीति राघवम् ॥ ६.१२२.२ ॥

ท้าวราชาแห่งรากษส ประนมมือด้วยความนอบน้อม กล่าวแก่พระราฆวะอย่างรีบร้อนว่า "ข้าพระองค์จะทำอย่างไรดี"

6.122.3

तमब्रवीन्महातेजा लक्ष्मणस्योपशृण्वतः।
विमृश्य राघवो वाक्यमिदं स्नेहपुरस्कृतम् ॥ ६.१२२.३ ॥

พระราฆวะผู้มีรัศมีรุ่งโรจน์ ขณะที่พระลักษมณ์กำลังฟังอยู่ ทรงพิจารณาแล้วตรัสถ้อยคำนี้แก่วิภีษณะด้วยความรักใคร่

6.122.4

कृतप्रयत्नकर्माणः सर्व एव वनौकसः।
रत्नैरर्थैश्च विविधैः सम्पूज्यन्तां विभीषण ॥ ६.१२२.४ ॥

"วิภีษณะ ขอให้ทุกผู้ที่อาศัยอยู่ในป่าเหล่านี้ ผู้ได้กระทำกิจด้วยความเพียรพยายาม จงได้รับการบูชาด้วยอัญมณีและทรัพย์สมบัติหลากหลาย"

6.122.5

सहामीभिस्त्वया लङ्का निर्जिता राक्षसेश्वर।
हृष्टैः प्राणभयं त्यक्त्वा संग्रामेष्वनिवर्तिभिः ॥ ६.१२२.५ ॥

"ท้าวราชาแห่งรากษส ท่านพิชิตลงกาได้พร้อมกับผู้เหล่านี้ พวกเขาชื่นบาน ละทิ้งความกลัวต่อความตาย และไม่เคยถอยหนีในสงคราม"

6.122.6

त इमे कृतकर्माणः सर्व एव वनौकसः।
धनरत्नप्रदानैश्च कर्मैषां सफलं कुरु ॥ ६.१२२.६ ॥

"ผู้อาศัยในป่าเหล่านี้ทุกคนได้กระทำกิจของตนแล้ว จงทำให้การรับใช้ของพวกเขาเกิดผลด้วยการให้ทรัพย์และอัญมณี"

6.122.7

एवं सम्मानिताश्चैते नन्द्यमाना यथा त्वया।
भविष्यन्ति कृतज्ञेन निर्वृता हरियूथपाः ॥ ६.१२२.७ ॥

เมื่อได้รับการให้เกียรติและทำให้ชื่นบานเช่นนี้โดยท่าน บรรดาจอมแห่งกองลิงเหล่านี้จะมีความพอใจ เพราะอยู่ภายใต้ผู้รู้คุณ

6.122.8

त्यागिनं संग्रहीतारं सानुक्रोशं जितेन्द्रियम्।
सर्वे त्वामभिगच्छन्ति ततः सम्बोधयामि ते ॥ ६.१२२.८ ॥

ทุกคนมาหาท่าน ผู้เป็นผู้เสียสละ ผู้รวบรวมผู้คน มีเมตตา และข่มอินทรีย์ได้ ดังนั้นข้าพเจ้าจึงกล่าวสั่งสอนท่าน

6.122.9

हीनं रतिगुणैः सर्वैरभिहन्तारमाहवे।
सेना त्यजति संविग्ना नृपतिं तं नरेश्वर ॥ ६.१२२.९ ॥

กองทัพที่หวาดกลัวย่อมละทิ้งกษัตริย์ผู้ขาดคุณสมบัติอันน่าพึงพอใจทั้งปวง และผู้ฆ่าฟันในสงคราม โอ้ผู้เป็นจอมนรชน

6.122.10

एवमुक्तस्तु रामेण वानरांस्तान् विभीषणः।
रत्नार्थसंविभागेन सर्वानेवाभ्यपूजयत् ॥ ६.१२२.१० ॥

วิภีษณะ เมื่อได้รับคำกล่าวจากพระราม จึงบูชาเหล่าวานรทั้งปวงด้วยการแจกจ่ายอัญมณีและทรัพย์สมบัติ

6.122.11

ततस्तान् पूजितान् दृष्ट्वा रत्नार्थैर्हरियूथपान्।
आरुरोह तदा रामस्तद् विमानमनुत्तमम् ॥ ६.१२२.११ ॥

เมื่อเห็นจอมแห่งกองลิงเหล่านั้นได้รับการบูชาด้วยอัญมณีและทรัพย์สมบัติ พระรามจึงขึ้นสู่วิมานอันยอดเยี่ยมนั้นในบัดนั้น

6.122.12

अङ्केनादाय वैदेहीं लज्जमानां मनस्विनीम्।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा विक्रान्तेन धनुष्मता ॥ ६.१२२.१२ ॥

พระรามทรงอุ้มพระวิเทหี ผู้มีจิตใจสูงส่งแต่เขินอาย ไว้บนตัก พร้อมด้วยพระลักษมณ์ผู้เป็นพระอนุชา ผู้กล้าหาญและถือธนู (พระรามจึงขึ้นสู่วิมาน)

6.122.13

अब्रवीत् स विमानस्थः पूजयन् सर्ववानरान्।
सुग्रीवं च महावीर्यं काकुत्स्थः सविभीषणम् ॥ ६.१२२.१३ ॥

พระรามผู้เป็นกากุตสถ์ ประทับอยู่บนวิมาน บูชาวานรทั้งปวง ทรงตรัสแก่สุครีพผู้มีกำลังมหาศาล และแก่วิภีษณะด้วย

6.122.14

मित्रकार्यं कृतमिदं भवद्भिर्वानरर्षभाः।
अनुज्ञाता मया सर्वे यथेष्टं प्रतिगच्छत ॥ ६.१२२.१४ ॥

"เหล่าวานรผู้ประเสริฐทั้งหลาย พวกท่านได้ทำกิจนี้เพื่อมิตร ข้าอนุญาตให้ทุกท่านกลับไปตามที่ปรารถนาเถิด"

6.122.15

यत् तु कार्यं वयस्येन स्निग्धेन च हितेन च।
कृतं सुग्रीव तत् सर्वं भवताधर्मभीरुणा ॥ ६.१२२.१५ ॥

"โอ้สุครีพ กิจที่สหาย ผู้รักใคร่และหวังดี พึงกระทำนั้น ท่านผู้กลัวการอธรรมได้กระทำจนสมบูรณ์แล้ว"

6.122.16

किष्किन्धां प्रति याह्याशु स्वसैन्येनाभिसंवृतः।
स्वराज्ये वस लङ्कायां मया दत्ते विभीषण।
न त्वां धर्षयितुं शक्ताः सेन्द्रा अपि दिवौकसः ॥ ६.१२२.१६ ॥

"สุครีพ จงรีบไปยังกิษกินธา ล้อมรอบด้วยกองทัพของตนเอง วิภีษณะ จงอยู่ในลงกาอันเป็นราชอาณาจักรของท่าน ที่ข้าได้ประทานแก่ท่าน แม้เทวดาทั้งหลายพร้อมด้วยพระอินทร์ก็ไม่อาจทำร้ายท่านได้"

6.122.17

अयोध्यां प्रति यास्यामि राजधानीं पितुर्मम।
अभ्यनुज्ञातुमिच्छामि सर्वानामन्त्रयामि वः ॥ ६.१२२.१७ ॥

ข้าจะเสด็จไปยังอโยธยา ราชธานีของพระบิดาข้า ข้าปรารถนาจะลาจากพวกท่านทั้งหมด และขออำลาพวกท่าน

6.122.18

एवमुक्तास्तु रामेण हरीन्द्रा हरयस्तथा।
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे राक्षसश्च विभीषणः ॥ ६.१२२.१८ ॥

เมื่อพระรามตรัสดังนี้ จอมแห่งลิงและลิงทั้งหลาย รวมทั้งวิภีษณะรากษส ต่างประนมมือกล่าวตอบ

6.122.19

अयोध्यां गन्तुमिच्छामः सर्वान् नयतु नो भवान्।
मुद्युक्ता विचरिष्यामो वनान्युपवनानि च ॥ ६.१२२.१९ ॥

"พวกข้าพระองค์ปรารถนาจะไปอโยธยา ขอพระองค์ทรงนำพวกข้าพระองค์ทั้งหมดไปเถิด เราจะกระตือรือร้นท่องเที่ยวไปตามป่าและสวนทั้งหลาย"

6.122.20

दृष्ट्वा त्वामभिषेकार्द्रं कौसल्यामभिवाद्य च।
अचिरादागमिष्यामः स्वगृहान् नृपसत्तम ॥ ६.१२२.२० ॥

"ข้าพระองค์ได้เห็นพระองค์ชุ่มชื่นด้วยการอภิเษก และได้กราบไหว้พระนางเการัลยาแล้ว โอ้จอมกษัตริย์ พวกข้าพระองค์จะกลับสู่เรือนของตนในไม่ช้า"

6.122.21

एवमुक्तस्तु धर्मात्मा वानरैः सविभीषणैः।
अब्रवीद् वानरान् रामः ससुग्रीवविभीषणान् ॥ ६.१२२.२१ ॥

เมื่อวานรและพิภีษณะกล่าวเช่นนั้นแล้ว พระรามผู้มีจิตประกอบด้วยธรรม จึงตรัสกับวานรทั้งหลาย พร้อมด้วยสุครีพและพิภีษณะ

6.122.22

प्रियात् प्रियतरं लब्धं यदहं ससुहृज्जनः।
सर्वैर्भवद्भिः सहितः प्रीतिं लप्स्ये पुरीं गतः ॥ ६.१२२.२२ ॥

สิ่งที่ข้าพเจ้าได้มานี้ เป็นที่รักยิ่งกว่าสิ่งที่รัก เมื่อข้าพเจ้าพร้อมด้วยมิตรสหายและทุกท่าน เสด็จถึงนครแล้ว ข้าพเจ้าจักได้รับความยินดี

6.122.23

क्षिप्रमारोह सुग्रीव विमानं सह वानरैः।
त्वमप्यारोह सामात्यो राक्षसेन्द्र विभीषण ॥ ६.१२२.२३ ॥

สุครีพเอ๋ย จงรีบขึ้นวิมานพร้อมกับวานรเถิด และท่านพิภีษณะผู้เป็นจอมรากษสเอ๋ย ท่านก็จงขึ้นพร้อมกับอำมาตย์ของท่านเถิด

6.122.24

ततः स पुष्पकं दिव्यं सुग्रीवः सह वानरैः।
आरुरोह मुदा युक्तः सामात्यश्च विभीषणः ॥ ६.१२२.२४ ॥

ครั้งนั้น สุครีพพร้อมด้วยวานรทั้งหลาย และพิภีษณะพร้อมด้วยอำมาตย์ ต่างปีติยินดีขึ้นสู่ปุษปกวิมานอันเป็นทิพย์นั้น

6.122.25

तेष्वारूढेषु सर्वेषु कौबेरं परमासनम्।
राघवेणाभ्यनुज्ञातमुत्पपात विहायसम् ॥ ६.१२२.२५ ॥

เมื่อทุกท่านขึ้นนั่งกันครบแล้ว อาสน์อันประเสริฐของท้าวกุเวร ก็ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า ด้วยพระอนุญาตของพระราม ผู้สืบเชื้อสายพระรฆุ

6.122.26

खगतेन विमानेन हंसयुक्तेन भास्वता।
प्रहृष्टश्च प्रतीतश्च बभौ रामः कुबेरवत् ॥ ६.१२२.२६ ॥

วิมานอันรุ่งโรจน์ที่มีหงส์เทียมอยู่ ร่อนไปในท้องฟ้า พระรามทรงปีติและสบายพระทัย ทรงรุ่งเรืองดุจท้าวกุเวร

6.122.27

ते सर्वे वानरर्क्षाश्च राक्षसाश्च महाबलाः।
यथासुखमसम्बाधं दिव्ये तस्मिन्नुपाविशन् ॥ ६.१२२.२७ ॥

วานร หมี และรากษสผู้มีกำลังมหาศาลทั้งหมดนั้น นั่งลงในวิมานทิพย์นั้นได้อย่างสบาย ไม่แออัดเลย