Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.122.1
उपस्थितं तु तं कृत्वा पुष्पकं पुष्पभूषितम्।
अविदूरे स्थितो राममित्युवाच विभीषणः ॥ ६.१२२.१ ॥
Tendo trazido para perto aquele carro Puṣpaka, adornado de flores, Vibhīṣaṇa, de pé não longe dali, falou assim a Rāma.
6.122.2
स तु बद्धाञ्जलिपुटो विनीतो राक्षसेश्वरः।
अब्रवीत् त्वरयोपेतः किं करोमीति राघवम् ॥ ६.१२२.२ ॥
O senhor dos rākṣasas, humilde, com as palmas unidas, disse apressadamente a Rāghava: "O que devo fazer?"
6.122.3
तमब्रवीन्महातेजा लक्ष्मणस्योपशृण्वतः।
विमृश्य राघवो वाक्यमिदं स्नेहपुरस्कृतम् ॥ ६.१२२.३ ॥
O grandemente radiante Rāghava, enquanto Lakṣmaṇa ouvia, após refletir, disse-lhe estas palavras inspiradas pelo afeto.
6.122.4
कृतप्रयत्नकर्माणः सर्व एव वनौकसः।
रत्नैरर्थैश्च विविधैः सम्पूज्यन्तां विभीषण ॥ ६.१२२.४ ॥
"Vibhīṣaṇa, que todos esses habitantes da floresta, que realizaram seus feitos com esforço, sejam honrados com joias e riquezas de muitos tipos."
6.122.5
सहामीभिस्त्वया लङ्का निर्जिता राक्षसेश्वर।
हृष्टैः प्राणभयं त्यक्त्वा संग्रामेष्वनिवर्तिभिः ॥ ६.१२२.५ ॥
"Senhor dos rākṣasas, junto com estes conquistaste Laṅkā; alegres, abandonando o medo da própria vida, nunca recuaram nas batalhas."
6.122.6
त इमे कृतकर्माणः सर्व एव वनौकसः।
धनरत्नप्रदानैश्च कर्मैषां सफलं कुरु ॥ ६.१२२.६ ॥
"Todos esses habitantes da floresta realizaram seus feitos; torna fecundo o seu serviço dando-lhes riquezas e joias."
6.122.7
एवं सम्मानिताश्चैते नन्द्यमाना यथा त्वया।
भविष्यन्ति कृतज्ञेन निर्वृता हरियूथपाः ॥ ६.१२२.७ ॥
Assim honrados e alegrados por ti, estes senhores das tropas de macacos ficarão satisfeitos com alguém grato.
6.122.8
त्यागिनं संग्रहीतारं सानुक्रोशं जितेन्द्रियम्।
सर्वे त्वामभिगच्छन्ति ततः सम्बोधयामि ते ॥ ६.१२२.८ ॥
Todos vêm a ti, generoso, que reúnes os teus, compassivo e senhor dos sentidos; por isso te aconselho.
6.122.9
हीनं रतिगुणैः सर्वैरभिहन्तारमाहवे।
सेना त्यजति संविग्ना नृपतिं तं नरेश्वर ॥ ६.१२२.९ ॥
O exército, alarmado, abandona aquele rei que carece de todas as qualidades agradáveis e que fere na batalha, ó senhor dos homens.
6.122.10
एवमुक्तस्तु रामेण वानरांस्तान् विभीषणः।
रत्नार्थसंविभागेन सर्वानेवाभ्यपूजयत् ॥ ६.१२२.१० ॥
Assim interpelado por Rāma, Vibhīṣaṇa honrou todos aqueles macacos distribuindo joias e riquezas.
6.122.11
ततस्तान् पूजितान् दृष्ट्वा रत्नार्थैर्हरियूथपान्।
आरुरोह तदा रामस्तद् विमानमनुत्तमम् ॥ ६.१२२.११ ॥
Então, vendo aqueles senhores das tropas de macacos honrados com joias e riquezas, Rāma subiu àquele incomparável carro aéreo.
6.122.12
अङ्केनादाय वैदेहीं लज्जमानां मनस्विनीम्।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा विक्रान्तेन धनुष्मता ॥ ६.१२२.१२ ॥
Tomando no colo Vaidehī, a magnânima, envergonhada, junto com seu irmão Lakṣmaṇa, valente e armado de arco, (Rāma subiu).
6.122.13
अब्रवीत् स विमानस्थः पूजयन् सर्ववानरान्।
सुग्रीवं च महावीर्यं काकुत्स्थः सविभीषणम् ॥ ६.१२२.१३ ॥
De pé no carro aéreo, honrando todos os macacos, o poderoso Sugrīva e o Kākutstha junto com Vibhīṣaṇa, ele falou.
6.122.14
मित्रकार्यं कृतमिदं भवद्भिर्वानरर्षभाः।
अनुज्ञाता मया सर्वे यथेष्टं प्रतिगच्छत ॥ ६.१२२.१४ ॥
Ó touros entre os macacos, realizastes este serviço por um amigo. Com a minha permissão, voltai todos como desejardes.
6.122.15
यत् तु कार्यं वयस्येन स्निग्धेन च हितेन च।
कृतं सुग्रीव तत् सर्वं भवताधर्मभीरुणा ॥ ६.१२२.१५ ॥
Ó Sugrīva, toda a tarefa que um companheiro afetuoso e benevolente devia cumprir, tu a realizaste, tu que temes a injustiça.
6.122.16
किष्किन्धां प्रति याह्याशु स्वसैन्येनाभिसंवृतः।
स्वराज्ये वस लङ्कायां मया दत्ते विभीषण।
न त्वां धर्षयितुं शक्ताः सेन्द्रा अपि दिवौकसः ॥ ६.१२२.१६ ॥
Sugrīva, vai depressa a Kiṣkindhā, rodeado do teu próprio exército. Vibhīṣaṇa, habita em Laṅkā, o teu reino que te dei. Nem os deuses com Indra te poderão atacar.
6.122.17
अयोध्यां प्रति यास्यामि राजधानीं पितुर्मम।
अभ्यनुज्ञातुमिच्छामि सर्वानामन्त्रयामि वः ॥ ६.१२२.१७ ॥
Irei para Ayodhyā, a capital do meu pai. Desejo despedir-me de todos vós e digo-vos adeus.
6.122.18
एवमुक्तास्तु रामेण हरीन्द्रा हरयस्तथा।
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे राक्षसश्च विभीषणः ॥ ६.१२२.१८ ॥
Assim interpelados por Rāma, os senhores dos macacos, todos os macacos e o rākṣasa Vibhīṣaṇa falaram, de mãos postas.
6.122.19
अयोध्यां गन्तुमिच्छामः सर्वान् नयतु नो भवान्।
मुद्युक्ता विचरिष्यामो वनान्युपवनानि च ॥ ६.१२२.१९ ॥
Desejamos ir a Ayodhyā; que o senhor nos leve todos para lá. Com entusiasmo percorreremos florestas e bosques.
6.122.20
दृष्ट्वा त्वामभिषेकार्द्रं कौसल्यामभिवाद्य च।
अचिरादागमिष्यामः स्वगृहान् नृपसत्तम ॥ ६.१२२.२० ॥
Tendo-te visto banhado pela consagração e tendo saudado com respeito Kauśalyā, ó melhor dos reis, em breve retornaremos às nossas casas.
6.122.21
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा वानरैः सविभीषणैः।
अब्रवीद् वानरान् रामः ससुग्रीवविभीषणान् ॥ ६.१२२.२१ ॥
Assim interpelado pelos vānaras junto com Vibhīṣaṇa, o de alma justa Rāma falou aos vānaras, junto com Sugrīva e Vibhīṣaṇa.
6.122.22
प्रियात् प्रियतरं लब्धं यदहं ससुहृज्जनः।
सर्वैर्भवद्भिः सहितः प्रीतिं लप्स्ये पुरीं गतः ॥ ६.१२२.२२ ॥
Com aquilo que obtive, mais querido que o querido, eu, com meus amigos e todos vós juntos, tendo ido à cidade, alcançarei a alegria.
6.122.23
क्षिप्रमारोह सुग्रीव विमानं सह वानरैः।
त्वमप्यारोह सामात्यो राक्षसेन्द्र विभीषण ॥ ६.१२२.२३ ॥
Sobe depressa, ó Sugrīva, ao carro aéreo com os vānaras; e tu também, ó Vibhīṣaṇa, senhor dos rākṣasas, sobe com os teus ministros.
6.122.24
ततः स पुष्पकं दिव्यं सुग्रीवः सह वानरैः।
आरुरोह मुदा युक्तः सामात्यश्च विभीषणः ॥ ६.१२२.२४ ॥
Então Sugrīva, junto com os vānaras, e Vibhīṣaṇa, junto com seus ministros, alegremente subiram naquele divino carro Puṣpaka.
6.122.25
तेष्वारूढेषु सर्वेषु कौबेरं परमासनम्।
राघवेणाभ्यनुज्ञातमुत्पपात विहायसम् ॥ ६.१२२.२५ ॥
Quando todos haviam subido, o trono supremo de Kubera, com a permissão de Rāghava, elevou-se no céu.
6.122.26
खगतेन विमानेन हंसयुक्तेन भास्वता।
प्रहृष्टश्च प्रतीतश्च बभौ रामः कुबेरवत् ॥ ६.१२२.२६ ॥
Naquele carro aéreo resplandecente, atrelado a cisnes e deslizando pelo céu, Rāma brilhava como Kubera, alegre e satisfeito.
6.122.27
ते सर्वे वानरर्क्षाश्च राक्षसाश्च महाबलाः।
यथासुखमसम्बाधं दिव्ये तस्मिन्नुपाविशन् ॥ ६.१२२.२७ ॥
Todos aqueles vānaras, ṛkṣas e poderosos rākṣasas sentaram-se confortavelmente, sem aperto, naquele carro divino.