ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 6.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.126.1
बहूनि नाम वर्षाणि गतस्य सुमहद्वनम्।
शृणोम्यहं प्रीतिकरं मम नाथस्य कीर्तनम् ॥ ६.१२६.१ ॥
ବହୁ ବର୍ଷ ବିତି ଗଲା, ଯେ ମହା ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ ସେ; ମୋ ନାଥଙ୍କର ପ୍ରୀତିକର କୀର୍ତ୍ତନ ମୁଁ ଶୁଣୁଛି।
6.126.2
कल्याणी बत गाथेयं लौकिकी प्रतिभाति माम्।
एति जीवन्तमानन्दो नरं वर्षशतादपि ॥ ६.१२६.२ ॥
ଏହି କଥା କେତେ ମଙ୍ଗଳମୟ, ମୋତେ ଏହା ଲୌକିକ ପରି ମନେ ହେଉଛି; ଜୀବିତ ମନୁଷ୍ୟକୁ ଶହେ ବର୍ଷ ପରେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଆସେ।
6.126.3
राघवस्य हरीणां च कथमासीत् समागमः।
कस्मिन् देशे किमाश्रित्य तत्त्वमाख्याहि पृच्छतः ॥ ६.१२६.३ ॥
ରାଘବ ଓ ବାନରମାନଙ୍କର ମିଳନ କେମିତି ହେଲା? କେଉଁ ସ୍ଥାନରେ, କାହାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି? ପ୍ରଶ୍ନକାରିଣୀକୁ ସତ୍ୟ କୁହ।
6.126.4
स पृष्टो राजपुत्रेण बृस्यां समुपवेशितः।
आचचक्षे ततः सर्वं रामस्य चरितं वने ॥ ६.१२६.४ ॥
ରାଜପୁତ୍ର ପଚାରିବାରେ, ଆସନରେ ବସାଯାଇ ସେ ବନରେ ରାମଙ୍କର ସମସ୍ତ ଚରିତ୍ର କହିଲା।
6.126.5
यथा प्रव्राजितो रामो मातुर्दत्तौ वरौ तव।
यथा च पुत्रशोकेन राजा दशरथो मृतः ॥ ६.१२६.५ ॥
ରାମ କେମିତି ନିର୍ବାସିତ ହେଲେ, ମାତାଙ୍କୁ ତୁମର ଦୁଇ ବର କେମିତି ଦିଆଗଲା, ଏବଂ ପୁତ୍ରଶୋକରେ ରାଜା ଦଶରଥ କେମିତି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
6.126.6
यथा दूतैस्त्वमानीतस्तूर्णं राजगृहात् प्रभो।
त्वयायोध्यां प्रविष्टेन यथा राज्यं न चेप्सितम् ॥ ६.१२६.६ ॥
ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ରାଜଗୃହରୁ ଶୀଘ୍ର ଆଣିଲେ, ଏବଂ ଅଯୋଧ୍ୟାରେ ପ୍ରବେଶ କରି ତୁମେ ରାଜ୍ୟ ଇଚ୍ଛା କଲ ନାହିଁ।
6.126.7
चित्रकूटगिरिं गत्वा राज्येनामित्रकर्शनः।
निमन्त्रितस्त्वया भ्राता धर्ममाचरता सताम् ॥ ६.१२६.७ ॥
ଚିତ୍ରକୂଟ ପର୍ବତକୁ ଯାଇ, ଶତ୍ରୁ ଦମନକାରୀ, ସଜ୍ଜନଙ୍କ ଧର୍ମ ଆଚରଣକାରୀ ଭାଇଙ୍କୁ ଆପଣ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ପାଇଁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ।
6.126.8
स्थितेन राज्ञो वचने यथा राज्यं विसर्जितम्।
आर्यस्य पादुके गृह्य यथासि पुनरागतः ॥ ६.१२६.८ ॥
ରାଜାଙ୍କ ବଚନରେ ସ୍ଥିର ରହି ରାଜ୍ୟ ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହେଲା; ଆର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପାଦୁକା ନେଇ ଆପଣ ଫେରି ଆସିଲେ।
6.126.9
सर्वमेतन्महाबाहो यथावद् विदितं तव।
त्वयि प्रतिप्रयाते तु यद् वृत्तं तन्निबोध मे ॥ ६.१२६.९ ॥
ହେ ମହାବାହୋ! ଏ ସବୁ ଆପଣଙ୍କୁ ଯଥାବତ୍ ଜଣା। ଆପଣ ଫେରିଯିବା ପରେ ଯାହା ଘଟିଲା ତାହା ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣନ୍ତୁ।
6.126.10
अपयाते त्वयि तदा समुद्भ्रान्तमृगद्विजम्।
परिद्यूनमिवात्यर्थं तद् वनं समपद्यत ॥ ६.१२६.१० ॥
ଆପଣ ଚାଲିଗଲେ ସେ ବନ, ଯେଉଁଠି ହରିଣ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇ ବୁଲୁଥିଲେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଷ୍କ ଭଳି ହୋଇଗଲା।
6.126.11
तद्धस्तिमृदितं घोरं सिंहव्याघ्रमृगाकुलम्।
प्रविवेशाथ विजनं स महद् दण्डकावनम् ॥ ६.१२६.११ ॥
ହାତୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦଳିତ, ଭୟଙ୍କର, ସିଂହ-ବାଘ-ହରିଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି ନିର୍ଜନ ମହା ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟରେ ସେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
6.126.12
तेषां पुरस्ताद् बलवान् गच्छतां गहने वने।
विनदन् सुमहानादं विराधः प्रत्यदृश्यत ॥ ६.१२६.१२ ॥
ଘନ ବନରେ ସେମାନେ ଯାଉଥିବା ବେଳେ, ସେମାନଙ୍କ ଆଗରେ ମହା ଗର୍ଜନ କରି ବଳବାନ ବିରାଧ ଦେଖାଦେଲା।
6.126.13
तमुत्क्षिप्य महानादमूर्ध्वबाहुमधोमुखम्।
निखाते प्रक्षिपन्ति स्म नदन्तमिव कुञ्जरम् ॥ ६.१२६.१३ ॥
ମହାନାଦ କରୁଥିବା, ବାହୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଏବଂ ମୁଖ ଅଧୋମୁଖ ଥିବା ତାକୁ ଉଠାଇ, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ହାତୀ ପରି ଏକ ଗାତରେ ପକାଇଦେଲେ।
6.126.14
तत् कृत्वा दुष्करं कर्म भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
सायाह्ने शरभङ्गस्य रम्यमाश्रममीयतुः ॥ ६.१२६.१४ ॥
ସେ ଦୁଷ୍କର କର୍ମ କରି, ଭାଇ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଶରଭଙ୍ଗଙ୍କ ରମଣୀୟ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
6.126.15
शरभङ्गे दिवं प्राप्ते रामः सत्यपराक्रमः।
अभिवाद्य मुनीन् सर्वाञ्जनस्थानमुपागमत् ॥ ६.१२६.१५ ॥
ଶରଭଙ୍ଗ ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ, ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ ରାମ ସମସ୍ତ ମୁନିଙ୍କୁ ଅଭିବାଦନ କରି ଜନସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ।
6.126.16
पश्चाच्छूर्पणखा नाम रामपार्श्वमुपागता।
ततो रामेण संदिष्टो लक्ष्मणः सहसोत्थितः ॥ ६.१२६.१६ ॥
ପରେ ଶୂର୍ପଣଖା ନାମକ ଜଣେ ରାକ୍ଷସୀ ରାମଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲା। ତା'ପରେ ରାମଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ହଠାତ୍ ଉଠିଲେ।
6.126.17
प्रगृह्य खड्गं चिच्छेद कर्णनासं महाबलः।
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम् ॥ ६.१२६.१७ ॥
ମହାବଳ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଖଡ୍ଗ ଧରି ତା'ର କାନ ଓ ନାକ କାଟିଦେଲେ। ଭୀମକର୍ମା ଚଉଦ ହଜାର ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
6.126.18
हतानि वसता तत्र राघवेण महात्मना।
एकेन सह संगम्य रामेण रणमूर्धनि ॥ ६.१२६.१८ ॥
ସେଠାରେ ରହୁଥିବା ମହାତ୍ମା ରାଘବ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। ରଣାଗ୍ରରେ ଏକାକୀ ରାମଙ୍କ ସହ ମୁକାବିଲା କରି (ସେମାନେ ନିହତ ହେଲେ)।
6.126.19
अह्नश्चतुर्थभागेन निःशेषा राक्षसाः कृताः।
महाबला महावीर्यास्तपसो विघ्नकारिणः ॥ ६.१२६.१९ ॥
ଏକ ଦିନର ଚତୁର୍ଥାଂଶ ସମୟରେ ହିଁ, ତପସ୍ୟାରେ ବିଘ୍ନ ଘଟାଉଥିବା ମହାବଳ ଓ ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଃଶେଷ କରାଯାଇଥିଲା।
6.126.20
निहता राघवेणाजौ दण्डकारण्यवासिनः।
राक्षसाश्च विनिष्पिष्टाः खरश्च निहतो रणे ॥ ६.१२६.२० ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ରାଘବ ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟବାସୀ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଖରଙ୍କ ମଧ୍ୟ ବଧ ହେଲା।
6.126.21
दूषणं चाग्रतो हत्वा त्रिशिरास्तदनन्तरम्।
ततस्तेनार्दिता बाला रावणं समुपागता ॥ ६.१२६.२१ ॥
ପ୍ରଥମେ ଦୂଷଣଙ୍କୁ ବଧ କରି, ତାପରେ ତ୍ରିଶିରାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କଲେ; ତଦନନ୍ତର ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ଅବଶିଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସମାନେ ରାବଣଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
6.126.22
रावणानुचरो घोरो मारीचो नाम राक्षसः।
लोभयामास वैदेहीं भूत्वा रत्नमयो मृगः ॥ ६.१२६.२२ ॥
ରାବଣର ଅନୁଚର, ଭୟଙ୍କର ମାରୀଚ ନାମକ ରାକ୍ଷସ, ରତ୍ନମୟ ମୃଗ ରୂପ ଧରି ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ଲୋଭାଇଲା।
6.126.23
सा राममब्रवीद् दृष्ट्वा वैदेही गृह्यतामिति।
अयं मनोहरः कान्त आश्रमो नो भविष्यति ॥ ६.१२६.२३ ॥
ସେହି ମୃଗକୁ ଦେଖି ବୈଦେହୀ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହାକୁ ଧରନ୍ତୁ; ଏହି ମନୋହର ମୃଗ ଆମ ଆଶ୍ରମର ଶୋଭା ହେବ।"
6.126.24
ततो रामो धनुष्पाणिर्मृगं तमनुधावति।
स तं जघान धावन्तं शरेणानतपर्वणा ॥ ६.१२६.२४ ॥
ତତ୍ପରେ ଧନୁ ହାତରେ ଧରି ରାମ ସେହି ମୃଗ ପଛରେ ଧାଇଁଲେ; ଦୌଡ଼ୁଥିବା ତାକୁ ନତ ଗଣ୍ଠି ବାଣରେ ମାରିଲେ।
6.126.25
अथ सौम्य दशग्रीवो मृगं याति तु राघवे।
लक्ष्मणे चापि निष्क्रान्ते प्रविवेशाश्रमं तदा ॥ ६.१२६.२५ ॥
ଏହିପରି ହେ ସୌମ୍ୟ, ସେହି ହରିଣ ପଛରେ ରାଘବ ଯିବାରୁ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ମଧ୍ୟ ବାହାରିଯିବାରୁ, ସେତେବେଳେ ଦଶଗ୍ରୀବ ଆଶ୍ରମରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
6.126.26
जग्राह तरसा सीतां ग्रहः खे रोहिणीमिव।
त्रातुकामं ततो युद्धे हत्वा गृध्रं जटायुषम् ॥ ६.१२६.२६ ॥
ଆକାଶରେ ଗ୍ରହ ଯେପରି ରୋହିଣୀକୁ ଧରେ, ସେହିପରି ସେ ବଳପୂର୍ବକ ସୀତାଙ୍କୁ ଧରିଲା। ତା'ପରେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଗୃଧ୍ର ଜଟାୟୁକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କରି।
6.126.27
प्रगृह्य सहसा सीतां जगामाशु स राक्षसः।
ततस्त्वद्भुतसंकाशाः स्थिताः पर्वतमूर्धनि ॥ ६.१२६.२७ ॥
ସୀତାଙ୍କୁ ହଠାତ୍ ଧରି ସେ ରାକ୍ଷସ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଗଲା। ତେବେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟସଦୃଶ ସେମାନେ ପର୍ବତ ଶିଖରରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ।
6.126.28
सीतां गृहीत्वा गच्छन्तं वानराः पर्वतोपमाः।
ददृशुर्विस्मिताकारा रावणं राक्षसाधिपम् ॥ ६.१२६.२८ ॥
ସୀତାଙ୍କୁ ଧରି ଯାଉଥିବା ରାକ୍ଷସାଧିପତି ରାବଣଙ୍କୁ ପର୍ବତସଦୃଶ ବାନରମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଆକାରରେ ଦେଖିଲେ।
6.126.29
ततः शीघ्रतरं गत्वा तद् विमानं मनोजवम्।
आरुह्य सह वैदेह्या पुष्पकं स महाबलः ॥ ६.१२६.२९ ॥
ତା'ପରେ ଅଧିକ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ ମନୋବେଗୀ ସେହି ପୁଷ୍ପକ ବିମାନରେ ବୈଦେହୀ ସହିତ ଚଢ଼ି ସେ ମହାବଳୀ।
6.126.30
प्रविवेश तदा लङ्कां रावणो राक्षसेश्वरः।
तां सुवर्णपरिष्कारे शुभे महति वेश्मनि ॥ ६.१२६.३० ॥
ସେତେବେଳେ ରାକ୍ଷସେଶ୍ବର ରାବଣ ଲଙ୍କାରେ ପ୍ରବେଶ କଲା। ସୁନାରେ ସଜାଯାଇଥିବା ସେ ଶୁଭ ଓ ବିଶାଳ ଭବନରେ।
6.126.31
प्रवेश्य मैथिलीं वाक्यैः सान्त्वयामास रावणः।
तृणवद् भाषितं तस्य तं च नैर्ऋतपुङ्गवम् ॥ ६.१२६.३१ ॥
ରାବଣ ମୈଥିଳୀଙ୍କୁ ଭିତରକୁ ନେଇ କଥାରେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା; କିନ୍ତୁ ସେ ତା'ର କଥା ଓ ସେଇ ନୈର୍ଋତଶ୍ରେଷ୍ଠକୁ ତୃଣ ପରି ତୁଚ୍ଛ ଭାବିଲେ।
6.126.32
अचिन्तयन्ती वैदेही ह्यशोकवनिकां गता।
न्यवर्तत तदा रामो मृगं हत्वा तदा वने ॥ ६.१२६.३२ ॥
କିଛି ଚିନ୍ତା ନ କରି ବୈଦେହୀ ଅଶୋକବନିକାକୁ ଗଲେ; ସେତେବେଳେ ରାମ ବନରେ ଏକ ମୃଗକୁ ବଧ କରି ଫେରିଲେ।
6.126.33
निवर्तमानः काकुत्स्थो दृष्ट्वा गृध्रं स विव्यथे।
गृध्रं हतं तदा दृष्ट्वा रामः प्रियतरं पितुः ॥ ६.१२६.३३ ॥
ଫେରିଆସୁଥିବା କାକୁତ୍ସ୍ଥ ରାମ ଶାଗୁଣାକୁ ଦେଖି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ; ପିତାଙ୍କର ଅତି ପ୍ରିୟ ସେହି ଶାଗୁଣାକୁ ମରିଥିବା ଦେଖି ରାମ ବ୍ୟଥିତ ହେଲେ।
6.126.34
मार्गमाणस्तु वैदेहीं राघवः सहलक्ष्मणः।
गोदावरीमनुचरन् वनोद्देशांश्च पुष्पितान् ॥ ६.१२६.३४ ॥
ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ଖୋଜୁ ଖୋଜୁ ରାଘବ ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ଗୋଦାବରୀ କୂଳରେ ଏବଂ ଫୁଲିଥିବା ବନାଞ୍ଚଳରେ ବୁଲିଲେ।
6.126.35
आसेदतुर्महारण्ये कबन्धं नाम राक्षसम्।
ततः कबन्धवचनाद् रामः सत्यपराक्रमः ॥ ६.१२६.३५ ॥
ସେମାନେ ଦୁହେଁ ମହାଅରଣ୍ୟରେ କବନ୍ଧ ନାମକ ରାକ୍ଷସ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିଲେ; ତା'ପରେ କବନ୍ଧଙ୍କ ବଚନ ଅନୁସାରେ ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ ରାମ (ଅଗ୍ରସର ହେଲେ)।
6.126.36
ऋष्यमूकगिरिं गत्वा सुग्रीवेण समागतः।
तयोः समागमः पूर्वं प्रीत्या हार्दो व्यजायत ॥ ६.१२६.३६ ॥
ଋଷ୍ୟମୂକ ପର୍ବତକୁ ଯାଇ (ରାମ) ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ; ସେମାନଙ୍କ ସେହି ପ୍ରଥମ ସାକ୍ଷାତରେ ପ୍ରେମରୁ ହୃଦୟର ବନ୍ଧୁତା ଜନ୍ମିଲା।
6.126.37
भ्रात्रा निरस्तः क्रुद्धेन सुग्रीवो वालिना पुरा।
इतरेतरसंवादात् प्रगाढः प्रणयस्तयोः ॥ ६.१२६.३७ ॥
ପୂର୍ବରୁ କ୍ରୋଧିତ ଭାଇ ବାଳି ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ତଡ଼ି ଦେଇଥିଲେ; ପରସ୍ପର କଥୋପକଥନରୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗାଢ଼ ସ୍ନେହ ଜନ୍ମିଲା।
6.126.38
रामः स्वबाहुवीर्येण स्वराज्यं प्रत्यपादयत्।
वालिनं समरे हत्वा महाकायं महाबलम् ॥ ६.१२६.३८ ॥
ରାମ ନିଜ ବାହୁବଳରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାକାୟ ଓ ମହାବଳ ବାଳିଙ୍କୁ ବଧ କରି ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଫେରାଇ ଦେଲେ।
6.126.39
सुग्रीवः स्थापितो राज्ये सहितः सर्ववानरैः।
रामाय प्रतिजानीते राजपुत्र्यास्तु मार्गणम् ॥ ६.१२६.३९ ॥
ସୁଗ୍ରୀବ ସମସ୍ତ ବାନରଙ୍କ ସହିତ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲେ; ସେ ରାଜପୁତ୍ରୀ (ସୀତା)ଙ୍କୁ ଖୋଜିବାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରାମଙ୍କୁ ଦେଲେ।
6.126.40
आदिष्टा वानरेन्द्रेण सुग्रीवेण महात्मना।
दश कोट्यः प्लवङ्गानां सर्वाः प्रस्थापिता दिशः ॥ ६.१२६.४० ॥
ମହାତ୍ମା ବାନରରାଜ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଦଶ କୋଟି ବାନର ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପଠାଯାଇଥିଲେ।
6.126.41
तेषां नो विप्रकृष्टानां विन्ध्ये पर्वतसत्तमे।
भृशं शोकाभितप्तानां महान् कालोऽत्यवर्तत ॥ ६.१२६.४१ ॥
ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତରେ ଦୂରେ ଦୂରେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇ, ଅତ୍ୟଧିକ ଶୋକରେ ସନ୍ତପ୍ତ ଆମର ଦୀର୍ଘ ସମୟ ବିତିଗଲା।
6.126.42
भ्राता तु गृध्रराजस्य सम्पातिर्नाम वीर्यवान्।
समाख्याति स्म वसतीं सीतां रावणमन्दिरे ॥ ६.१२६.४२ ॥
ଗୃଧ୍ରରାଜଙ୍କ ଭାଇ, ପରାକ୍ରମୀ ସମ୍ପାତି ନାମକ ଜଣେ, ସୀତା ରାବଣଙ୍କ ପ୍ରାସାଦରେ ବାସ କରୁଥିବା କଥା ଜଣାଇଥିଲେ।
6.126.43
सोऽहं दुःखपरीतानां दुःखं तज्ज्ञातिनां नुदन्।
आत्मवीर्यं समास्थाय योजनानां शतं प्लुतः।
तत्राहमेकामद्राक्षमशोकवनिकां गताम् ॥ ६.१२६.४३ ॥
ଦୁଃଖରେ ଘେରା ହୋଇଥିବା ସେମାନଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବାକୁ ମୁଁ ନିଜ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ଭରସା କରି ଶହେ ଯୋଜନ ଡେଇଁଲି। ସେଠାରେ ମୁଁ ଅଶୋକବନିକାକୁ ଯାଇଥିବା ଜଣେ ନାରୀକୁ ଦେଖିଲି।
6.126.44
कौशेयवस्त्रां मलिनां निरानन्दां दृढव्रताम्।
तया समेत्य विधिवत् पृष्ट्वा सर्वमनिन्दिताम् ॥ ६.१२६.४४ ॥
ରେଶମୀ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ମଳିନା, ଆନନ୍ଦହୀନା, ଦୃଢ଼ବ୍ରତା ସେହି ନାରୀ ପାଖକୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ଯାଇ, ସେହି ନିର୍ଦ୍ଦୋଷାଙ୍କୁ ମୁଁ ସବୁ ପଚାରିଲି।
6.126.45
अभिज्ञानं मया दत्तं रामनामाङ्गुलीयकम्।
अभिज्ञानं मणिं लब्ध्वा चरितार्थोऽहमागतः ॥ ६.१२६.४५ ॥
ମୁଁ ଦେଇଥିବା ଚିହ୍ନ ଭାବେ ରାମଙ୍କ ନାମ ଖୋଦିତ ଆଙ୍ଗୁଠି; ସେହି ଚିହ୍ନ-ମଣି ପାଇ ମୁଁ କୃତାର୍ଥ ହୋଇ ଫେରିଛି।
6.126.46
मया च पुनरागम्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
अभिज्ञानं मया दत्तमर्चिष्मान् स महामणिः ॥ ६.१२६.४६ ॥
ପୁଣି ଆସି, ଅନାୟାସ କର୍ମ କରୁଥିବା ରାମଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ, ମୁଁ ଦେଇଥିବା ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମହାମଣିକୁ ଚିହ୍ନ ଭାବେ ଦେଲି।
6.126.47
श्रुत्वा तां मैथिलीं रामस्त्वाशशंसे च जीवितम्।
जीवितान्तमनुप्राप्तः पीत्वामृतमिवातुरः ॥ ६.१२६.४७ ॥
ମୈଥିଳୀଙ୍କ ସେହି କଥା ଶୁଣି ରାମ ଜୀବନର ଆଶା ପାଇଲେ; ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରରେ ପହଞ୍ଚିଥିବା ରୋଗୀ ଅମୃତ ପିଇଲା ପରି।
6.126.48
उद्योजयिष्यन्नुद्योगं दध्रे लङ्कावधे मनः।
जिघांसुरिव लोकान्ते सर्वाँल्लोकान् विभावसुः ॥ ६.१२६.४८ ॥
ଯୁଦ୍ଧୋଦ୍ୟମ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଲଙ୍କାବଧରେ ମନ ଦେଲେ; ପ୍ରଳୟକାଳରେ ଅଗ୍ନି ସବୁ ଲୋକ ଭସ୍ମ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲା ପରି।
6.126.49
ततः समुद्रमासाद्य नलं सेतुमकारयत्।
अतरत् कपिवीराणां वाहिनी तेन सेतुना ॥ ६.१२६.४९ ॥
ତା'ପରେ ସମୁଦ୍ର ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି ନଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେତୁ ନିର୍ମାଣ କରାଇଲେ; ସେହି ସେତୁ ଦେଇ କପିବୀରମାନଙ୍କ ସେନା ପାର ହେଲା।
6.126.50
प्रहस्तमवधीन्नीलः कुम्भकर्णं तु राघवः।
लक्ष्मणो रावणसुतं स्वयं रामस्तु रावणम् ॥ ६.१२६.५० ॥
ନୀଳ ପ୍ରହସ୍ତଙ୍କୁ ବଧ କଲେ; ରାଘବ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ବଧ କଲେ; ଲକ୍ଷ୍ମଣ ରାବଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କଲେ; ଏବଂ ରାମ ସ୍ୱୟଂ ରାବଣଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
6.126.51
स शक्रेण समागम्य यमेन वरुणेन च।
महेश्वरस्वयंभूभ्यां तथा दशरथेन च ॥ ६.१२६.५१ ॥
ସେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ; ମହେଶ୍ୱର ଓ ସ୍ୱୟଂଭୂ (ବ୍ରହ୍ମା)ଙ୍କୁ ଏବଂ ଦଶରଥଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭେଟିଲେ।
6.126.52
तैश्च दत्तवरः श्रीमानृषिभिश्च समागतैः।
सुरर्षिभिश्च काकुत्स्थो वराँल्लेभे परंतपः ॥ ६.१२६.५२ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ସମାଗତ ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଦେବର୍ଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବର ପାଇ ଶ୍ରୀମାନ କାକୁତ୍ସ୍ଥ (ରାମ), ଶତ୍ରୁତାପନ, ବର ଲାଭ କଲେ।
6.126.53
स तु दत्तवरः प्रीत्या वानरैश्च समागतैः।
पुष्पकेण विमानेन किष्किन्धामभ्युपागमत् ॥ ६.१२६.५३ ॥
ବର ପାଇ ସେ ସ୍ନେହରେ ସମବେତ ବାନରମାନଙ୍କ ସହିତ ପୁଷ୍ପକ ବିମାନରେ କିଷ୍କିନ୍ଧା ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
6.126.54
तां गङ्गां पुनरासाद्य वसन्तं मुनिसंनिधौ।
अविघ्नं पुष्ययोगेन श्वो रामं द्रष्टुमर्हसि ॥ ६.१२६.५४ ॥
ପୁଣି ସେହି ଗଙ୍ଗା ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି, ମୁନିଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ରହି, ପୁଷ୍ୟ ଯୋଗରେ ବିଘ୍ନରହିତ ଭାବରେ କାଲି ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ ହେବ।
6.126.55
ततः स वाक्यैर्मधुरैर्हनूमतो
निशम्य हृष्टो भरतः कृताञ्जलिः।
उवाच वाणीं मनसः प्रहर्षिणीं
चिरस्य पूर्णः खलु मे मनोरथः ॥ ६.१२६.५५ ॥
ଏଥିରେ ହନୁମାନଙ୍କ ମଧୁର ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ହର୍ଷିତ ଭରତ କରଯୋଡ଼ି ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ବାଣୀ କହିଲେ: ପ୍ରକୃତରେ, ବହୁ ଦିନ ପରେ ମୋ ମନୋରଥ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।