Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.126.1
बहूनि नाम वर्षाणि गतस्य सुमहद्वनम्।
शृणोम्यहं प्रीतिकरं मम नाथस्य कीर्तनम् ॥ ६.१२६.१ ॥
Muitos anos se passaram desde que ele foi à grande floresta; ouço o agradável louvor do meu senhor.
6.126.2
कल्याणी बत गाथेयं लौकिकी प्रतिभाति माम्।
एति जीवन्तमानन्दो नरं वर्षशतादपि ॥ ६.१२६.२ ॥
Quão auspiciosa é esta história! Parece-me mundana, pois a alegria chega ao homem vivo mesmo após cem anos.
6.126.3
राघवस्य हरीणां च कथमासीत् समागमः।
कस्मिन् देशे किमाश्रित्य तत्त्वमाख्याहि पृच्छतः ॥ ६.१२६.३ ॥
Como se deu o encontro de Rāghava com os macacos? Em que lugar, apoiado em quê? Diga a verdade a quem pergunta.
6.126.4
स पृष्टो राजपुत्रेण बृस्यां समुपवेशितः।
आचचक्षे ततः सर्वं रामस्य चरितं वने ॥ ६.१२६.४ ॥
Quando o filho do rei perguntou, ele foi acomodado num assento e então relatou toda a conduta de Rāma na floresta.
6.126.5
यथा प्रव्राजितो रामो मातुर्दत्तौ वरौ तव।
यथा च पुत्रशोकेन राजा दशरथो मृतः ॥ ६.१२६.५ ॥
Como Rāma foi banido, como teus dois dons foram concedidos à tua mãe, e como o rei Daśaratha morreu de tristeza pelo filho.
6.126.6
यथा दूतैस्त्वमानीतस्तूर्णं राजगृहात् प्रभो।
त्वयायोध्यां प्रविष्टेन यथा राज्यं न चेप्सितम् ॥ ६.१२६.६ ॥
Como foste trazido rapidamente do palácio real por mensageiros, e como, tendo entrado em Ayodhyā, não desejaste o reino.
6.126.7
चित्रकूटगिरिं गत्वा राज्येनामित्रकर्शनः।
निमन्त्रितस्त्वया भ्राता धर्ममाचरता सताम् ॥ ६.१२६.७ ॥
Tendo ido ao monte Citrakūṭa, convidaste teu irmão, o atormentador dos inimigos que praticava o dharma dos bons, a assumir o reino.
6.126.8
स्थितेन राज्ञो वचने यथा राज्यं विसर्जितम्।
आर्यस्य पादुके गृह्य यथासि पुनरागतः ॥ ६.१२६.८ ॥
Permanecendo fiel à palavra do rei, o reino foi abandonado; tomando as sandálias do nobre, retornaste.
6.126.9
सर्वमेतन्महाबाहो यथावद् विदितं तव।
त्वयि प्रतिप्रयाते तु यद् वृत्तं तन्निबोध मे ॥ ६.१२६.९ ॥
Ó tu de braços poderosos, tudo isto te é conhecido exatamente como foi. Ouve de mim o que sucedeu depois de partires.
6.126.10
अपयाते त्वयि तदा समुद्भ्रान्तमृगद्विजम्।
परिद्यूनमिवात्यर्थं तद् वनं समपद्यत ॥ ६.१२६.१० ॥
Quando partiste, aquela floresta, onde os veados e as aves vagavam agitados, tornou-se extremamente murcha.
6.126.11
तद्धस्तिमृदितं घोरं सिंहव्याघ्रमृगाकुलम्।
प्रविवेशाथ विजनं स महद् दण्डकावनम् ॥ ६.१२६.११ ॥
Aquela terrível floresta, pisada por elefantes e cheia de leões, tigres e veados, o grande Daṇḍaka desolado, ele penetrou.
6.126.12
तेषां पुरस्ताद् बलवान् गच्छतां गहने वने।
विनदन् सुमहानादं विराधः प्रत्यदृश्यत ॥ ६.१२६.१२ ॥
Enquanto caminhavam pela floresta densa, diante deles apareceu o poderoso Virādha, rugindo com um grande brado.
6.126.13
तमुत्क्षिप्य महानादमूर्ध्वबाहुमधोमुखम्।
निखाते प्रक्षिपन्ति स्म नदन्तमिव कुञ्जरम् ॥ ६.१२६.१३ ॥
Erguendo-o com um grande rugido, braços para cima e rosto para baixo, lançaram-no numa cova, como a um elefante que ruge.
6.126.14
तत् कृत्वा दुष्करं कर्म भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
सायाह्ने शरभङ्गस्य रम्यमाश्रममीयतुः ॥ ६.१२६.१४ ॥
Tendo realizado aquele feito difícil, os dois irmãos Rāma e Lakṣmaṇa chegaram, ao entardecer, ao agradável eremitério de Śarabhaṅga.
6.126.15
शरभङ्गे दिवं प्राप्ते रामः सत्यपराक्रमः।
अभिवाद्य मुनीन् सर्वाञ्जनस्थानमुपागमत् ॥ ६.१२६.१५ ॥
Quando Śarabhaṅga partiu para o céu, Rāma, de verdadeira valentia, saudou respeitosamente todos os sábios e seguiu para Janasthāna.
6.126.16
पश्चाच्छूर्पणखा नाम रामपार्श्वमुपागता।
ततो रामेण संदिष्टो लक्ष्मणः सहसोत्थितः ॥ ६.१२६.१६ ॥
Depois, uma demônia chamada Śūrpaṇakhā chegou ao lado de Rāma. Então Lakṣmaṇa, instruído por Rāma, levantou-se de repente.
6.126.17
प्रगृह्य खड्गं चिच्छेद कर्णनासं महाबलः।
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम् ॥ ६.१२६.१७ ॥
O poderoso Lakṣmaṇa empunhou a espada e cortou-lhe as orelhas e o nariz. E catorze mil demônios de obras terríveis.
6.126.18
हतानि वसता तत्र राघवेण महात्मना।
एकेन सह संगम्य रामेण रणमूर्धनि ॥ ६.१२६.१८ ॥
Todos foram abatidos ali pelo magnânimo Rāghava, que lá habitava. Na linha de frente da batalha, enfrentando Rāma sozinho, foram destruídos.
6.126.19
अह्नश्चतुर्थभागेन निःशेषा राक्षसाः कृताः।
महाबला महावीर्यास्तपसो विघ्नकारिणः ॥ ६.१२६.१९ ॥
Em um quarto de um dia, todos os rākṣasas, poderosos, de grande valor e obstrutores da ascese, foram aniquilados.
6.126.20
निहता राघवेणाजौ दण्डकारण्यवासिनः।
राक्षसाश्च विनिष्पिष्टाः खरश्च निहतो रणे ॥ ६.१२६.२० ॥
Na batalha, o Rāghava matou os rākṣasas que habitavam a floresta de Daṇḍaka e os esmagou; no combate também Khara foi morto.
6.126.21
दूषणं चाग्रतो हत्वा त्रिशिरास्तदनन्तरम्।
ततस्तेनार्दिता बाला रावणं समुपागता ॥ ६.१२६.२१ ॥
Tendo primeiro matado Dūṣaṇa e depois Triśiras, os rākṣasas remanescentes, aflitos por ele, foram ter com Rāvaṇa.
6.126.22
रावणानुचरो घोरो मारीचो नाम राक्षसः।
लोभयामास वैदेहीं भूत्वा रत्नमयो मृगः ॥ ६.१२६.२२ ॥
Mārīca, o terrível rākṣasa, seguidor de Rāvaṇa, tornando-se um cervo de joias, começou a seduzir Vaidehī.
6.126.23
सा राममब्रवीद् दृष्ट्वा वैदेही गृह्यतामिति।
अयं मनोहरः कान्त आश्रमो नो भविष्यति ॥ ६.१२६.२३ ॥
Ao vê-lo, Vaidehī disse a Rāma: "Pegue-o! Este encantador cervo será o ornamento do nosso eremitério, amado."
6.126.24
ततो रामो धनुष्पाणिर्मृगं तमनुधावति।
स तं जघान धावन्तं शरेणानतपर्वणा ॥ ६.१२६.२४ ॥
Então Rāma, com o arco na mão, correu atrás daquele cervo; enquanto fugia, atingiu-o com uma flecha de haste curvada.
6.126.25
अथ सौम्य दशग्रीवो मृगं याति तु राघवे।
लक्ष्मणे चापि निष्क्रान्ते प्रविवेशाश्रमं तदा ॥ ६.१२६.२५ ॥
Então, ó gentil, enquanto o Rāghava perseguia aquele veado e Lakṣmaṇa também havia saído, o de dez pescoços entrou no eremitério.
6.126.26
जग्राह तरसा सीतां ग्रहः खे रोहिणीमिव।
त्रातुकामं ततो युद्धे हत्वा गृध्रं जटायुषम् ॥ ६.१२६.२६ ॥
Como um planeta agarra Rohiṇī no céu, ele agarrou Sītā à força; então, tendo abatido em combate o abutre Jaṭāyu, que desejava protegê-la.
6.126.27
प्रगृह्य सहसा सीतां जगामाशु स राक्षसः।
ततस्त्वद्भुतसंकाशाः स्थिताः पर्वतमूर्धनि ॥ ६.१२६.२७ ॥
Agarrando Sītā de repente, aquele rākṣasa partiu rapidamente; então eles, com aparência de espanto, ficaram de pé no cume da montanha.
6.126.28
सीतां गृहीत्वा गच्छन्तं वानराः पर्वतोपमाः।
ददृशुर्विस्मिताकारा रावणं राक्षसाधिपम् ॥ ६.१२६.२८ ॥
Os vānaras, semelhantes a montanhas, viram Rāvaṇa, senhor dos rākṣasas, partindo com Sītā capturada, com aspectos atônitos.
6.126.29
ततः शीघ्रतरं गत्वा तद् विमानं मनोजवम्।
आरुह्य सह वैदेह्या पुष्पकं स महाबलः ॥ ६.१२६.२९ ॥
Então, indo ainda mais rápido, o poderosíssimo subiu com a Vaidehī naquele carro aéreo Puṣpaka, veloz como a mente.
6.126.30
प्रविवेश तदा लङ्कां रावणो राक्षसेश्वरः।
तां सुवर्णपरिष्कारे शुभे महति वेश्मनि ॥ ६.१२६.३० ॥
Então Rāvaṇa, senhor dos rākṣasas, entrou em Laṅkā, numa grande e auspiciosa mansão adornada de ouro.
6.126.31
प्रवेश्य मैथिलीं वाक्यैः सान्त्वयामास रावणः।
तृणवद् भाषितं तस्य तं च नैर्ऋतपुङ्गवम् ॥ ६.१२६.३१ ॥
Tendo levado Maithilī para dentro, Rāvaṇa tentou consolá-la com palavras; mas ela considerou as palavras dele, e aquele melhor dos nairṛtas, como um simples fio de capim.
6.126.32
अचिन्तयन्ती वैदेही ह्यशोकवनिकां गता।
न्यवर्तत तदा रामो मृगं हत्वा तदा वने ॥ ६.१२६.३२ ॥
Vaidehī, sem pensar em nada, tinha ido ao bosque de Aśoka; e então Rāma, tendo matado um cervo na floresta, retornou.
6.126.33
निवर्तमानः काकुत्स्थो दृष्ट्वा गृध्रं स विव्यथे।
गृध्रं हतं तदा दृष्ट्वा रामः प्रियतरं पितुः ॥ ६.१२६.३३ ॥
Ao retornar, Rāma, descendente de Kakutstha, viu o abutre e se entristeceu; vendo morto aquele abutre, mais querido de seu pai, Rāma lamentou.
6.126.34
मार्गमाणस्तु वैदेहीं राघवः सहलक्ष्मणः।
गोदावरीमनुचरन् वनोद्देशांश्च पुष्पितान् ॥ ६.१२६.३४ ॥
Procurando Vaidehī, Rāghava, junto com Lakṣmaṇa, percorreu as margens do Godāvarī e as regiões floridas da floresta.
6.126.35
आसेदतुर्महारण्ये कबन्धं नाम राक्षसम्।
ततः कबन्धवचनाद् रामः सत्यपराक्रमः ॥ ६.१२६.३५ ॥
Os dois chegaram a um demônio chamado Kabandha na grande floresta; então, às palavras de Kabandha, Rāma, verdadeiro em valor, (seguiu adiante).
6.126.36
ऋष्यमूकगिरिं गत्वा सुग्रीवेण समागतः।
तयोः समागमः पूर्वं प्रीत्या हार्दो व्यजायत ॥ ६.१२६.३६ ॥
Tendo ido ao monte Ṛṣyamūka, Rāma encontrou-se com Sugrīva; em seu primeiro encontro surgiu, pela afeição, uma amizade cordial entre eles.
6.126.37
भ्रात्रा निरस्तः क्रुद्धेन सुग्रीवो वालिना पुरा।
इतरेतरसंवादात् प्रगाढः प्रणयस्तयोः ॥ ६.१२६.३७ ॥
Outrora, Sugrīva fora expulso pelo irmão Vālin, em fúria; pela conversa mútua, nasceu entre os dois uma afeição profunda.
6.126.38
रामः स्वबाहुवीर्येण स्वराज्यं प्रत्यपादयत्।
वालिनं समरे हत्वा महाकायं महाबलम् ॥ ६.१२६.३८ ॥
Rāma, pela força de seus próprios braços, matou em combate Vālin, de corpo grande e grande força, e devolveu a Sugrīva o seu próprio reino.
6.126.39
सुग्रीवः स्थापितो राज्ये सहितः सर्ववानरैः।
रामाय प्रतिजानीते राजपुत्र्यास्तु मार्गणम् ॥ ६.१२६.३९ ॥
Sugrīva, estabelecido no trono junto com todos os vānaras, prometeu a Rāma buscar a princesa.
6.126.40
आदिष्टा वानरेन्द्रेण सुग्रीवेण महात्मना।
दश कोट्यः प्लवङ्गानां सर्वाः प्रस्थापिता दिशः ॥ ६.१२६.४० ॥
Por ordem do magnânimo senhor dos vānaras, Sugrīva, dez crores de macacos saltadores foram enviados em todas as direções.
6.126.41
तेषां नो विप्रकृष्टानां विन्ध्ये पर्वतसत्तमे।
भृशं शोकाभितप्तानां महान् कालोऽत्यवर्तत ॥ ६.१२६.४१ ॥
Nós, espalhados ao longe na melhor das montanhas, o Vindhya, atormentados por profunda dor, deixamos passar muito tempo.
6.126.42
भ्राता तु गृध्रराजस्य सम्पातिर्नाम वीर्यवान्।
समाख्याति स्म वसतीं सीतां रावणमन्दिरे ॥ ६.१२६.४२ ॥
O irmão do rei dos abutres, o poderoso Sampāti de nome, declarou que Sītā habita o palácio de Rāvaṇa.
6.126.43
सोऽहं दुःखपरीतानां दुःखं तज्ज्ञातिनां नुदन्।
आत्मवीर्यं समास्थाय योजनानां शतं प्लुतः।
तत्राहमेकामद्राक्षमशोकवनिकां गताम् ॥ ६.१२६.४३ ॥
Decidido a aliviar a dor de seus parentes, mergulhados em sofrimento, confiei no meu próprio valor e saltei cem yojanas. Lá vi uma mulher que havia ido ao bosque de Aśoka.
6.126.44
कौशेयवस्त्रां मलिनां निरानन्दां दृढव्रताम्।
तया समेत्य विधिवत् पृष्ट्वा सर्वमनिन्दिताम् ॥ ६.१२६.४४ ॥
Vestida de seda, abatida, sem alegria e firme em seu voto, aproximei-me dela conforme o rito e perguntei-lhe tudo, a irrepreensível.
6.126.45
अभिज्ञानं मया दत्तं रामनामाङ्गुलीयकम्।
अभिज्ञानं मणिं लब्ध्वा चरितार्थोऽहमागतः ॥ ६.१२६.४५ ॥
O anel com o nome de Rāma, que eu lhe dera como sinal; tendo recebido esta joia-sinal, voltei com a missão cumprida.
6.126.46
मया च पुनरागम्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
अभिज्ञानं मया दत्तमर्चिष्मान् स महामणिः ॥ ६.१२६.४६ ॥
Voltando de novo em nome de Rāma, cujos feitos são sem esforço, dei-lhe como sinal aquela grande joia radiante que eu havia dado a ele.
6.126.47
श्रुत्वा तां मैथिलीं रामस्त्वाशशंसे च जीवितम्।
जीवितान्तमनुप्राप्तः पीत्वामृतमिवातुरः ॥ ६.१२६.४७ ॥
Ao ouvir aquelas palavras de Maithilī, Rāma recobrou a esperança de viver, como um doente que, chegado ao fim da vida, bebe o néctar.
6.126.48
उद्योजयिष्यन्नुद्योगं दध्रे लङ्कावधे मनः।
जिघांसुरिव लोकान्ते सर्वाँल्लोकान् विभावसुः ॥ ६.१२६.४८ ॥
Desejando pôr em movimento sua empresa, Rāma fixou a mente na destruição de Laṅkā, como o fogo do fim dos tempos prestes a consumir todos os mundos.
6.126.49
ततः समुद्रमासाद्य नलं सेतुमकारयत्।
अतरत् कपिवीराणां वाहिनी तेन सेतुना ॥ ६.१२६.४९ ॥
Então, tendo chegado ao oceano, fez Nala construir uma ponte, e por essa ponte atravessou o exército dos heróis macacos.
6.126.50
प्रहस्तमवधीन्नीलः कुम्भकर्णं तु राघवः।
लक्ष्मणो रावणसुतं स्वयं रामस्तु रावणम् ॥ ६.१२६.५० ॥
Nīla matou Prahasta; o Rāghava matou Kumbhakarṇa; Lakṣmaṇa matou o filho de Rāvaṇa; e o próprio Rāma matou Rāvaṇa.
6.126.51
स शक्रेण समागम्य यमेन वरुणेन च।
महेश्वरस्वयंभूभ्यां तथा दशरथेन च ॥ ६.१२६.५१ ॥
Ele encontrou Indra, Yama e Varuṇa, Maheśvara e Svayambhū, e também Daśaratha.
6.126.52
तैश्च दत्तवरः श्रीमानृषिभिश्च समागतैः।
सुरर्षिभिश्च काकुत्स्थो वराँल्लेभे परंतपः ॥ ६.१२६.५२ ॥
Tendo recebido dádivas deles, dos sábios reunidos e dos sábios divinos, o glorioso Kākutstha (Rāma), abrasador dos inimigos, obteve bênçãos.
6.126.53
स तु दत्तवरः प्रीत्या वानरैश्च समागतैः।
पुष्पकेण विमानेन किष्किन्धामभ्युपागमत् ॥ ६.१२६.५३ ॥
Ele, tendo recebido bênçãos, com os macacos reunidos com afeto, foi no veículo aéreo Puṣpaka para Kiṣkindhā.
6.126.54
तां गङ्गां पुनरासाद्य वसन्तं मुनिसंनिधौ।
अविघ्नं पुष्ययोगेन श्वो रामं द्रष्टुमर्हसि ॥ ६.१२६.५४ ॥
Tendo novamente alcançado aquele Gaṅgā e permanecido na presença do sábio, sob a conjunção de Puṣya, sem obstáculos, deves ver Rāma amanhã.
6.126.55
ततः स वाक्यैर्मधुरैर्हनूमतो
निशम्य हृष्टो भरतः कृताञ्जलिः।
उवाच वाणीं मनसः प्रहर्षिणीं
चिरस्य पूर्णः खलु मे मनोरथः ॥ ६.१२६.५५ ॥
Então Bharata, alegrado com as doces palavras de Hanumān, uniu as palmas e falou palavras que alegraram o coração: "Verdadeiramente, depois de muito tempo, meu desejo se realizou."