Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.126.1
बहूनि नाम वर्षाणि गतस्य सुमहद्वनम्।
शृणोम्यहं प्रीतिकरं मम नाथस्य कीर्तनम् ॥ ६.१२६.१ ॥
Viele Jahre sind vergangen, seit er in den großen Wald ging; ich höre das erfreuliche Lob meines Herrn.
6.126.2
कल्याणी बत गाथेयं लौकिकी प्रतिभाति माम्।
एति जीवन्तमानन्दो नरं वर्षशतादपि ॥ ६.१२६.२ ॥
Wie glückverheißend ist diese Erzählung! Sie scheint mir weltlich, denn dem lebenden Menschen kommt Freude sogar nach hundert Jahren.
6.126.3
राघवस्य हरीणां च कथमासीत् समागमः।
कस्मिन् देशे किमाश्रित्य तत्त्वमाख्याहि पृच्छतः ॥ ६.१२६.३ ॥
Wie kam die Begegnung zwischen Rāghava und den Affen zustande? An welchem Ort, worauf gestützt? Sag der Fragenden die Wahrheit.
6.126.4
स पृष्टो राजपुत्रेण बृस्यां समुपवेशितः।
आचचक्षे ततः सर्वं रामस्य चरितं वने ॥ ६.१२६.४ ॥
Als der Königssohn ihn fragte, wurde er auf einem Sitz Platz nehmen gelassen und erzählte dann die ganze Geschichte Rāmas im Wald.
6.126.5
यथा प्रव्राजितो रामो मातुर्दत्तौ वरौ तव।
यथा च पुत्रशोकेन राजा दशरथो मृतः ॥ ६.१२६.५ ॥
Wie Rāma verbannt wurde, wie deiner Mutter deine zwei Gunstgewährungen zuteil wurden und wie König Daśaratha aus Kummer um seinen Sohn starb.
6.126.6
यथा दूतैस्त्वमानीतस्तूर्णं राजगृहात् प्रभो।
त्वयायोध्यां प्रविष्टेन यथा राज्यं न चेप्सितम् ॥ ६.१२६.६ ॥
Wie du durch Boten rasch aus dem königlichen Palast geholt wurdest und wie du, nachdem du in Ayodhyā eingetreten warst, das Reich nicht begehrtest.
6.126.7
चित्रकूटगिरिं गत्वा राज्येनामित्रकर्शनः।
निमन्त्रितस्त्वया भ्राता धर्ममाचरता सताम् ॥ ६.१२६.७ ॥
Nachdem du zum Citrakūṭa-Berg gegangen warst, batest du deinen Bruder, den Bezwinger der Feinde, der das Dharma der Guten übte, das Reich zu übernehmen.
6.126.8
स्थितेन राज्ञो वचने यथा राज्यं विसर्जितम्।
आर्यस्य पादुके गृह्य यथासि पुनरागतः ॥ ६.१२६.८ ॥
Dem Wort des Königs treu, wurde das Reich preisgegeben; die Sandalen des Edlen nehmend, kehrtest du zurück.
6.126.9
सर्वमेतन्महाबाहो यथावद् विदितं तव।
त्वयि प्रतिप्रयाते तु यद् वृत्तं तन्निबोध मे ॥ ६.१२६.९ ॥
O du Starkarmiger, all dies ist dir genau so bekannt, wie es war. Höre von mir, was geschah, nachdem du fortgegangen warst.
6.126.10
अपयाते त्वयि तदा समुद्भ्रान्तमृगद्विजम्।
परिद्यूनमिवात्यर्थं तद् वनं समपद्यत ॥ ६.१२६.१० ॥
Als du fortgegangen warst, wurde jener Wald, in dem Hirsche und Vögel verstört umherirrten, über die Maßen verwelkt.
6.126.11
तद्धस्तिमृदितं घोरं सिंहव्याघ्रमृगाकुलम्।
प्रविवेशाथ विजनं स महद् दण्डकावनम् ॥ ६.१२६.११ ॥
In jenen schrecklichen, von Elefanten zertrampelten, mit Löwen, Tigern und Hirschen erfüllten, menschenleeren großen Daṇḍaka-Wald trat er ein.
6.126.12
तेषां पुरस्ताद् बलवान् गच्छतां गहने वने।
विनदन् सुमहानादं विराधः प्रत्यदृश्यत ॥ ६.१२६.१२ ॥
Als sie durch den dichten Wald gingen, erschien vor ihnen der mächtige Virādha, der mit gewaltigem Gebrüll dröhnte.
6.126.13
तमुत्क्षिप्य महानादमूर्ध्वबाहुमधोमुखम्।
निखाते प्रक्षिपन्ति स्म नदन्तमिव कुञ्जरम् ॥ ६.१२६.१३ ॥
Sie hoben ihn auf, mit gewaltigem Gebrüll, die Arme erhoben und das Gesicht nach unten, und warfen ihn in eine Grube, wie einen brüllenden Elefanten.
6.126.14
तत् कृत्वा दुष्करं कर्म भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
सायाह्ने शरभङ्गस्य रम्यमाश्रममीयतुः ॥ ६.१२६.१४ ॥
Nachdem sie jene schwere Tat vollbracht hatten, erreichten die beiden Brüder Rāma und Lakṣmaṇa am Abend die liebliche Einsiedelei Śarabhaṅgas.
6.126.15
शरभङ्गे दिवं प्राप्ते रामः सत्यपराक्रमः।
अभिवाद्य मुनीन् सर्वाञ्जनस्थानमुपागमत् ॥ ६.१२६.१५ ॥
Als Śarabhaṅga in den Himmel gegangen war, grüßte Rāma von wahrer Tapferkeit alle Weisen ehrerbietig und zog nach Janasthāna weiter.
6.126.16
पश्चाच्छूर्पणखा नाम रामपार्श्वमुपागता।
ततो रामेण संदिष्टो लक्ष्मणः सहसोत्थितः ॥ ६.१२६.१६ ॥
Danach kam eine Dämonin namens Śūrpaṇakhā an Rāmas Seite. Da erhob sich Lakṣmaṇa, von Rāma angewiesen, plötzlich.
6.126.17
प्रगृह्य खड्गं चिच्छेद कर्णनासं महाबलः।
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम् ॥ ६.१२६.१७ ॥
Der mächtige Lakṣmaṇa ergriff sein Schwert und schnitt ihr Ohren und Nase ab. Und vierzehntausend Dämonen von schrecklichen Taten.
6.126.18
हतानि वसता तत्र राघवेण महात्मना।
एकेन सह संगम्य रामेण रणमूर्धनि ॥ ६.१२६.१८ ॥
Sie alle wurden dort von dem großherzigen Rāghava erschlagen, der dort wohnte. An der Front der Schlacht, Rāma allein gegenüber, wurden sie vernichtet.
6.126.19
अह्नश्चतुर्थभागेन निःशेषा राक्षसाः कृताः।
महाबला महावीर्यास्तपसो विघ्नकारिणः ॥ ६.१२६.१९ ॥
In einem Viertel eines Tages wurden alle Rākṣasas vernichtet, mächtig, von großer Tapferkeit und Störer der Askese.
6.126.20
निहता राघवेणाजौ दण्डकारण्यवासिनः।
राक्षसाश्च विनिष्पिष्टाः खरश्च निहतो रणे ॥ ६.१२६.२० ॥
Im Kampf erschlug der Rāghava die im Daṇḍaka-Wald lebenden Rākṣasas und zermalmte sie; im Gefecht fiel auch Khara.
6.126.21
दूषणं चाग्रतो हत्वा त्रिशिरास्तदनन्तरम्।
ततस्तेनार्दिता बाला रावणं समुपागता ॥ ६.१२६.२१ ॥
Nachdem er zuerst Dūṣaṇa und danach Triśiras erschlagen hatte, kamen die übrigen, von ihm bedrängten Rākṣasas zu Rāvaṇa.
6.126.22
रावणानुचरो घोरो मारीचो नाम राक्षसः।
लोभयामास वैदेहीं भूत्वा रत्नमयो मृगः ॥ ६.१२६.२२ ॥
Mārīca, der schreckliche Rākṣasa, Gefolgsmann Rāvaṇas, verwandelte sich in einen Hirsch aus Edelsteinen und begann, Vaidehī zu verlocken.
6.126.23
सा राममब्रवीद् दृष्ट्वा वैदेही गृह्यतामिति।
अयं मनोहरः कान्त आश्रमो नो भविष्यति ॥ ६.१२६.२३ ॥
Als sie ihn sah, sagte Vaidehī zu Rāma: »Nimm ihn! Dieser reizende Hirsch wird der Schmuck unserer Einsiedelei sein, Geliebter.«
6.126.24
ततो रामो धनुष्पाणिर्मृगं तमनुधावति।
स तं जघान धावन्तं शरेणानतपर्वणा ॥ ६.१२६.२४ ॥
Da lief Rāma mit dem Bogen in der Hand dem Hirsch nach; als er floh, traf er ihn mit einem Pfeil mit gebogenem Schaft.
6.126.25
अथ सौम्य दशग्रीवो मृगं याति तु राघवे।
लक्ष्मणे चापि निष्क्रान्ते प्रविवेशाश्रमं तदा ॥ ६.१२६.२५ ॥
Da, o Sanfter, als der Rāghava jenem Hirsch nachjagte und auch Lakṣmaṇa hinausgegangen war, betrat Daśagrīva damals die Einsiedelei.
6.126.26
जग्राह तरसा सीतां ग्रहः खे रोहिणीमिव।
त्रातुकामं ततो युद्धे हत्वा गृध्रं जटायुषम् ॥ ६.१२६.२६ ॥
Wie ein Planet Rohiṇī am Himmel ergreift, so ergriff er gewaltsam Sītā; dann, nachdem er im Kampf den Geier Jaṭāyu erschlagen hatte, der sie beschützen wollte.
6.126.27
प्रगृह्य सहसा सीतां जगामाशु स राक्षसः।
ततस्त्वद्भुतसंकाशाः स्थिताः पर्वतमूर्धनि ॥ ६.१२६.२७ ॥
Sītā plötzlich ergreifend, eilte jener Rākṣasa schnell davon; da standen sie, von Erstaunen gezeichnet, auf dem Gipfel des Berges.
6.126.28
सीतां गृहीत्वा गच्छन्तं वानराः पर्वतोपमाः।
ददृशुर्विस्मिताकारा रावणं राक्षसाधिपम् ॥ ६.१२६.२८ ॥
Die Vānaras, bergesgleich, sahen Rāvaṇa, den Herrn der Rākṣasas, davongehen, Sītā ergriffen, mit erstaunten Gestalten.
6.126.29
ततः शीघ्रतरं गत्वा तद् विमानं मनोजवम्।
आरुह्य सह वैदेह्या पुष्पकं स महाबलः ॥ ६.१२६.२९ ॥
Dann, noch schneller eilend, bestieg der Mächtige mit der Vaidehī jenen Luftwagen Puṣpaka, schnell wie der Gedanke.
6.126.30
प्रविवेश तदा लङ्कां रावणो राक्षसेश्वरः।
तां सुवर्णपरिष्कारे शुभे महति वेश्मनि ॥ ६.१२६.३० ॥
Da trat Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas, in Laṅkā ein, in ein großes, glückverheißendes Gebäude, mit Gold geschmückt.
6.126.31
प्रवेश्य मैथिलीं वाक्यैः सान्त्वयामास रावणः।
तृणवद् भाषितं तस्य तं च नैर्ऋतपुङ्गवम् ॥ ६.१२६.३१ ॥
Nachdem er Maithilī hineingeführt hatte, suchte Rāvaṇa sie mit Worten zu trösten; doch sie achtete seine Rede und jenen besten der Nairṛtas wie einen Grashalm gering.
6.126.32
अचिन्तयन्ती वैदेही ह्यशोकवनिकां गता।
न्यवर्तत तदा रामो मृगं हत्वा तदा वने ॥ ६.१२६.३२ ॥
Vaidehī, an nichts denkend, war in den Aśoka-Hain gegangen; da kehrte Rāma, nachdem er im Wald einen Hirsch erlegt hatte, zurück.
6.126.33
निवर्तमानः काकुत्स्थो दृष्ट्वा गृध्रं स विव्यथे।
गृध्रं हतं तदा दृष्ट्वा रामः प्रियतरं पितुः ॥ ६.१२६.३३ ॥
Als Rāma, der Nachkomme des Kakutstha, zurückkehrte, sah er den Geier und war betrübt; als er den Geier, der seinem Vater so lieb war, erschlagen sah, trauerte Rāma.
6.126.34
मार्गमाणस्तु वैदेहीं राघवः सहलक्ष्मणः।
गोदावरीमनुचरन् वनोद्देशांश्च पुष्पितान् ॥ ६.१२६.३४ ॥
Auf der Suche nach Vaidehī durchstreifte Rāghava zusammen mit Lakṣmaṇa das Ufer der Godāvarī und die blühenden Gegenden des Waldes.
6.126.35
आसेदतुर्महारण्ये कबन्धं नाम राक्षसम्।
ततः कबन्धवचनाद् रामः सत्यपराक्रमः ॥ ६.१२६.३५ ॥
Die beiden erreichten im großen Wald einen Dämon namens Kabandha; dann, auf Kabandhas Worte hin, zog Rāma, wahrhaft in seiner Tapferkeit, weiter.
6.126.36
ऋष्यमूकगिरिं गत्वा सुग्रीवेण समागतः।
तयोः समागमः पूर्वं प्रीत्या हार्दो व्यजायत ॥ ६.१२६.३६ ॥
Nachdem er den Berg Ṛṣyamūka erreicht hatte, traf Rāma Sugrīva; bei ihrem ersten Zusammentreffen entstand aus Zuneigung eine herzliche Freundschaft zwischen ihnen.
6.126.37
भ्रात्रा निरस्तः क्रुद्धेन सुग्रीवो वालिना पुरा।
इतरेतरसंवादात् प्रगाढः प्रणयस्तयोः ॥ ६.१२६.३७ ॥
Einst war Sugrīva von seinem zornigen Bruder Vālin vertrieben worden; durch ihr gegenseitiges Gespräch wuchs zwischen beiden eine tiefe Zuneigung.
6.126.38
रामः स्वबाहुवीर्येण स्वराज्यं प्रत्यपादयत्।
वालिनं समरे हत्वा महाकायं महाबलम् ॥ ६.१२६.३८ ॥
Rāma tötete mit der Kraft seiner eigenen Arme im Kampf Vālin, den Großgewachsenen und Gewaltigen, und gab Sugrīva sein eigenes Reich zurück.
6.126.39
सुग्रीवः स्थापितो राज्ये सहितः सर्ववानरैः।
रामाय प्रतिजानीते राजपुत्र्यास्तु मार्गणम् ॥ ६.१२६.३९ ॥
Sugrīva, zusammen mit allen Vānaras auf dem Thron eingesetzt, versprach Rāma, die Prinzessin zu suchen.
6.126.40
आदिष्टा वानरेन्द्रेण सुग्रीवेण महात्मना।
दश कोट्यः प्लवङ्गानां सर्वाः प्रस्थापिता दिशः ॥ ६.१२६.४० ॥
Auf Befehl des großherzigen Herrn der Vānaras, Sugrīva, wurden zehn Crores springender Affen in alle Richtungen ausgesandt.
6.126.41
तेषां नो विप्रकृष्टानां विन्ध्ये पर्वतसत्तमे।
भृशं शोकाभितप्तानां महान् कालोऽत्यवर्तत ॥ ६.१२६.४१ ॥
Wir, weit verstreut auf dem vortrefflichsten der Berge, dem Vindhya, von tiefem Kummer gequält, ließen eine lange Zeit verstreichen.
6.126.42
भ्राता तु गृध्रराजस्य सम्पातिर्नाम वीर्यवान्।
समाख्याति स्म वसतीं सीतां रावणमन्दिरे ॥ ६.१२६.४२ ॥
Der Bruder des Geierkönigs, der mächtige Sampāti mit Namen, erklärte, dass Sītā im Palast Rāvaṇas wohnt.
6.126.43
सोऽहं दुःखपरीतानां दुःखं तज्ज्ञातिनां नुदन्।
आत्मवीर्यं समास्थाय योजनानां शतं प्लुतः।
तत्राहमेकामद्राक्षमशोकवनिकां गताम् ॥ ६.१२६.४३ ॥
Entschlossen, den Kummer seiner von Leid umfangenen Verwandten zu lindern, vertraute ich auf meine eigene Tapferkeit und sprang hundert Yojanas. Dort sah ich eine Frau, die in den Aśoka-Hain gegangen war.
6.126.44
कौशेयवस्त्रां मलिनां निरानन्दां दृढव्रताम्।
तया समेत्य विधिवत् पृष्ट्वा सर्वमनिन्दिताम् ॥ ६.१२६.४४ ॥
In seidene Gewänder gekleidet, verschmutzt, freudlos und standhaft in ihrem Gelübde, trat ich ordnungsgemäß zu ihr und fragte sie nach allem, die Makellose.
6.126.45
अभिज्ञानं मया दत्तं रामनामाङ्गुलीयकम्।
अभिज्ञानं मणिं लब्ध्वा चरितार्थोऽहमागतः ॥ ६.१२६.४५ ॥
Der Ring mit Rāmas Namen, den ich als Zeichen gegeben hatte; nachdem ich dieses Zeichen-Juwel erhalten habe, bin ich zurückgekehrt, mein Ziel erfüllt.
6.126.46
मया च पुनरागम्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
अभिज्ञानं मया दत्तमर्चिष्मान् स महामणिः ॥ ६.१२६.४६ ॥
Ich kehrte wieder zurück im Auftrag Rāmas, dessen Taten mühelos sind, und gab ihr als Zeichen jenes strahlende große Juwel, das ich ihm gegeben hatte.
6.126.47
श्रुत्वा तां मैथिलीं रामस्त्वाशशंसे च जीवितम्।
जीवितान्तमनुप्राप्तः पीत्वामृतमिवातुरः ॥ ६.१२६.४७ ॥
Als Rāma diese Worte Maithilīs hörte, schöpfte er Hoffnung auf das Leben, wie ein Kranker, der am Ende seines Lebens angelangt, Nektar trinkt.
6.126.48
उद्योजयिष्यन्नुद्योगं दध्रे लङ्कावधे मनः।
जिघांसुरिव लोकान्ते सर्वाँल्लोकान् विभावसुः ॥ ६.१२६.४८ ॥
Er wollte sein Unternehmen in Gang setzen und richtete seinen Sinn auf die Vernichtung Laṅkās, wie das Feuer am Ende der Zeitalter, das alle Welten verzehren will.
6.126.49
ततः समुद्रमासाद्य नलं सेतुमकारयत्।
अतरत् कपिवीराणां वाहिनी तेन सेतुना ॥ ६.१२६.४९ ॥
Dann, am Ozean angekommen, ließ er Nala eine Brücke bauen, und über diese Brücke überquerte das Heer der Affenhelden.
6.126.50
प्रहस्तमवधीन्नीलः कुम्भकर्णं तु राघवः।
लक्ष्मणो रावणसुतं स्वयं रामस्तु रावणम् ॥ ६.१२६.५० ॥
Nīla tötete Prahasta; der Rāghava tötete Kumbhakarṇa; Lakṣmaṇa tötete Rāvaṇas Sohn; und Rāma selbst tötete Rāvaṇa.
6.126.51
स शक्रेण समागम्य यमेन वरुणेन च।
महेश्वरस्वयंभूभ्यां तथा दशरथेन च ॥ ६.१२६.५१ ॥
Er traf Indra, Yama und Varuṇa, Maheśvara und Svayambhū sowie auch Daśaratha.
6.126.52
तैश्च दत्तवरः श्रीमानृषिभिश्च समागतैः।
सुरर्षिभिश्च काकुत्स्थो वराँल्लेभे परंतपः ॥ ६.१२६.५२ ॥
Von ihnen und den versammelten Weisen und Göttersehern mit Gaben bedacht, erhielt der glorreiche Kākutstha (Rāma), Feuerbrand der Feinde, Segnungen.
6.126.53
स तु दत्तवरः प्रीत्या वानरैश्च समागतैः।
पुष्पकेण विमानेन किष्किन्धामभ्युपागमत् ॥ ६.१२६.५३ ॥
Er, mit Gaben bedacht, zog mit den herbeigeeilten, liebevollen Affen im Luftwagen Puṣpaka nach Kiṣkindhā.
6.126.54
तां गङ्गां पुनरासाद्य वसन्तं मुनिसंनिधौ।
अविघ्नं पुष्ययोगेन श्वो रामं द्रष्टुमर्हसि ॥ ६.१२६.५४ ॥
Nachdem du wieder jenen Gaṅgā erreicht und in Gegenwart des Weisen geweilt hast, unter der Puṣya-Konjunktion und ohne Hindernis, solltest du Rāma morgen sehen.
6.126.55
ततः स वाक्यैर्मधुरैर्हनूमतो
निशम्य हृष्टो भरतः कृताञ्जलिः।
उवाच वाणीं मनसः प्रहर्षिणीं
चिरस्य पूर्णः खलु मे मनोरथः ॥ ६.१२६.५५ ॥
Da sprach Bharata, erfreut über Hanumāns süße Worte, mit gefalteten Händen Worte, die das Herz erfreuten: "Wahrlich, nach langer Zeit ist mein Wunsch erfüllt."