വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 6.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.126.1
बहूनि नाम वर्षाणि गतस्य सुमहद्वनम्।
शृणोम्यहं प्रीतिकरं मम नाथस्य कीर्तनम् ॥ ६.१२६.१ ॥
ഏറെ വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു, മഹാവനത്തിൽ പോയവന്റെ; എന്റെ നാഥന്റെ പ്രിയകരമായ കീർത്തനം ഞാൻ കേൾക്കുന്നു.
6.126.2
कल्याणी बत गाथेयं लौकिकी प्रतिभाति माम्।
एति जीवन्तमानन्दो नरं वर्षशतादपि ॥ ६.१२६.२ ॥
ഈ കഥ എത്ര മംഗളകരമാണ്, ഇത് ലൗകികമെന്ന് എനിക്കു തോന്നുന്നു; ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന മനുഷ്യന് നൂറു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷവും ആനന്ദം വരുന്നു.
6.126.3
राघवस्य हरीणां च कथमासीत् समागमः।
कस्मिन् देशे किमाश्रित्य तत्त्वमाख्याहि पृच्छतः ॥ ६.१२६.३ ॥
രാഘവനും വാനരന്മാരും തമ്മിലുള്ള സമാഗമം എങ്ങനെയുണ്ടായി? ഏത് ദേശത്ത്, എന്തിനെ ആശ്രയിച്ച്? ചോദിക്കുന്നവളോട് സത്യം പറയൂ.
6.126.4
स पृष्टो राजपुत्रेण बृस्यां समुपवेशितः।
आचचक्षे ततः सर्वं रामस्य चरितं वने ॥ ६.१२६.४ ॥
രാജപുത്രൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ആസനത്തിൽ ഇരുത്തപ്പെട്ട് അവൻ വനത്തിൽ രാമന്റെ സർവ്വചരിത്രവും പറഞ്ഞു.
6.126.5
यथा प्रव्राजितो रामो मातुर्दत्तौ वरौ तव।
यथा च पुत्रशोकेन राजा दशरथो मृतः ॥ ६.१२६.५ ॥
രാമൻ എങ്ങനെ പ്രവാസിയാക്കപ്പെട്ടു, മാതാവിന് നിന്റെ രണ്ടു വരങ്ങൾ എങ്ങനെ നൽകപ്പെട്ടു, പുത്രശോകത്താൽ ദശരഥ രാജാവ് എങ്ങനെ മരിച്ചു.
6.126.6
यथा दूतैस्त्वमानीतस्तूर्णं राजगृहात् प्रभो।
त्वयायोध्यां प्रविष्टेन यथा राज्यं न चेप्सितम् ॥ ६.१२६.६ ॥
ദൂതന്മാരാൽ നീ രാജഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് വേഗം കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടത്, അയോധ്യയിൽ പ്രവേശിച്ച് നീ രാജ്യം ആഗ്രഹിക്കാതിരുന്നത്.
6.126.7
चित्रकूटगिरिं गत्वा राज्येनामित्रकर्शनः।
निमन्त्रितस्त्वया भ्राता धर्ममाचरता सताम् ॥ ६.१२६.७ ॥
ചിത്രകൂട പർവതത്തിൽ ചെന്ന്, ശത്രുക്കളെ അമർത്തുന്നവനും സജ്ജനധർമ്മം പാലിക്കുന്നവനുമായ സഹോദരനെ രാജ്യം ഏറ്റെടുക്കാൻ നീ ക്ഷണിച്ചു.
6.126.8
स्थितेन राज्ञो वचने यथा राज्यं विसर्जितम्।
आर्यस्य पादुके गृह्य यथासि पुनरागतः ॥ ६.१२६.८ ॥
രാജാവിന്റെ വാക്കിൽ ഉറച്ചുനിന്ന്, രാജ്യം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു; ആര്യന്റെ പാദുകങ്ങൾ എടുത്ത് നീ മടങ്ങിയെത്തി.
6.126.9
सर्वमेतन्महाबाहो यथावद् विदितं तव।
त्वयि प्रतिप्रयाते तु यद् वृत्तं तन्निबोध मे ॥ ६.१२६.९ ॥
ഹേ മഹാബാഹോ! ഇതെല്ലാം നിനക്ക് യഥാവിധി അറിയാം. നീ മടങ്ങിപ്പോയശേഷം നടന്നത് എന്നിൽനിന്ന് കേൾക്കുക.
6.126.10
अपयाते त्वयि तदा समुद्भ्रान्तमृगद्विजम्।
परिद्यूनमिवात्यर्थं तद् वनं समपद्यत ॥ ६.१२६.१० ॥
നീ പോയപ്പോൾ മാനുകളും പക്ഷികളും പരിഭ്രാന്തരായി അലഞ്ഞ ആ കാട് വളരെ വാടിയതുപോലെയായി.
6.126.11
तद्धस्तिमृदितं घोरं सिंहव्याघ्रमृगाकुलम्।
प्रविवेशाथ विजनं स महद् दण्डकावनम् ॥ ६.१२६.११ ॥
ആനകളാൽ ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ട, ഭയങ്കരമായ, സിംഹം-കടുവ-മാൻ നിറഞ്ഞ ആ വിജനമായ മഹാ ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ അവൻ പ്രവേശിച്ചു.
6.126.12
तेषां पुरस्ताद् बलवान् गच्छतां गहने वने।
विनदन् सुमहानादं विराधः प्रत्यदृश्यत ॥ ६.१२६.१२ ॥
ഇടതൂർന്ന കാട്ടിൽ അവർ നടക്കുമ്പോൾ, അവർക്ക് മുന്നിൽ വലിയ ഗർജ്ജനത്തോടെ ബലവാനായ വിരാധൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
6.126.13
तमुत्क्षिप्य महानादमूर्ध्वबाहुमधोमुखम्।
निखाते प्रक्षिपन्ति स्म नदन्तमिव कुञ्जरम् ॥ ६.१२६.१३ ॥
മഹാനാദം മുഴക്കി, കൈകൾ ഉയർത്തി, മുഖം താഴേക്കാക്കി കിടന്ന അവനെ ഉയർത്തി, ഗർജിക്കുന്ന ആനയെപ്പോലെ ഒരു കുഴിയിൽ എറിഞ്ഞു.
6.126.14
तत् कृत्वा दुष्करं कर्म भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
सायाह्ने शरभङ्गस्य रम्यमाश्रममीयतुः ॥ ६.१२६.१४ ॥
ആ ദുഷ്കരകർമ്മം ചെയ്ത ശേഷം, സഹോദരന്മാരായ രാമനും ലക്ഷ്മണനും സന്ധ്യാസമയത്ത് ശരഭംഗന്റെ മനോഹരമായ ആശ്രമത്തിലെത്തി.
6.126.15
शरभङ्गे दिवं प्राप्ते रामः सत्यपराक्रमः।
अभिवाद्य मुनीन् सर्वाञ्जनस्थानमुपागमत् ॥ ६.१२६.१५ ॥
ശരഭംഗൻ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചശേഷം, സത്യപരാക്രമിയായ രാമൻ എല്ലാ മുനിമാരെയും വന്ദിച്ച് ജനസ്ഥാനത്തേക്ക് പോയി.
6.126.16
पश्चाच्छूर्पणखा नाम रामपार्श्वमुपागता।
ततो रामेण संदिष्टो लक्ष्मणः सहसोत्थितः ॥ ६.१२६.१६ ॥
പിന്നീട് ശൂർപ്പണഖ എന്ന പേരുള്ളവൾ രാമന്റെ അരികിലെത്തി. അപ്പോൾ രാമന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ലക്ഷ്മണൻ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
6.126.17
प्रगृह्य खड्गं चिच्छेद कर्णनासं महाबलः।
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम् ॥ ६.१२६.१७ ॥
മഹാബലനായ ലക്ഷ്മണൻ വാളെടുത്ത് അവളുടെ ചെവിയും മൂക്കും മുറിച്ചു. ഭീകരകർമ്മികളായ പതിനാലായിരം രാക്ഷസന്മാരെയും.
6.126.18
हतानि वसता तत्र राघवेण महात्मना।
एकेन सह संगम्य रामेण रणमूर्धनि ॥ ६.१२६.१८ ॥
അവിടെ വസിച്ചിരുന്ന മഹാത്മാവായ രാഘവൻ അവരെയെല്ലാം വധിച്ചു. യുദ്ധമുഖത്ത് ഒറ്റയ്ക്ക് രാമനുമായി ഏറ്റുമുട്ടി (അവർ നശിച്ചു).
6.126.19
अह्नश्चतुर्थभागेन निःशेषा राक्षसाः कृताः।
महाबला महावीर्यास्तपसो विघ्नकारिणः ॥ ६.१२६.१९ ॥
ഒരു ദിവസത്തിന്റെ നാലിലൊന്ന് സമയംകൊണ്ടുതന്നെ, തപസ്സിന് വിഘ്നം വരുത്തിയ മഹാബലരും മഹാവീര്യരുമായ രാക്ഷസരെ എല്ലാം നിശ്ശേഷം നശിപ്പിച്ചു.
6.126.20
निहता राघवेणाजौ दण्डकारण्यवासिनः।
राक्षसाश्च विनिष्पिष्टाः खरश्च निहतो रणे ॥ ६.१२६.२० ॥
യുദ്ധത്തിൽ രാഘവൻ ദണ്ഡകാരണ്യവാസികളായ രാക്ഷസരെ വധിച്ച് തകർത്തു; യുദ്ധത്തിൽ ഖരനും വധിക്കപ്പെട്ടു.
6.126.21
दूषणं चाग्रतो हत्वा त्रिशिरास्तदनन्तरम्।
ततस्तेनार्दिता बाला रावणं समुपागता ॥ ६.१२६.२१ ॥
ആദ്യം ദൂഷണനെ വധിച്ചു, പിന്നീട് ത്രിശിരസ്സിനെയും വധിച്ചു; അതിനാൽ പീഡിതരായ ശേഷിച്ച രാക്ഷസർ രാവണന്റെ അടുത്തെത്തി.
6.126.22
रावणानुचरो घोरो मारीचो नाम राक्षसः।
लोभयामास वैदेहीं भूत्वा रत्नमयो मृगः ॥ ६.१२६.२२ ॥
രാവണന്റെ അനുചരനായ ഭയങ്കരനായ മാരീചൻ എന്ന രാക്ഷസൻ രത്നമയമായ മാനിന്റെ രൂപം ധരിച്ച് വൈദേഹിയെ മോഹിപ്പിച്ചു.
6.126.23
सा राममब्रवीद् दृष्ट्वा वैदेही गृह्यतामिति।
अयं मनोहरः कान्त आश्रमो नो भविष्यति ॥ ६.१२६.२३ ॥
ആ മാനിനെ കണ്ട വൈദേഹി രാമനോട് പറഞ്ഞു: "ഇതിനെ പിടിച്ചാലും; ഈ മനോഹരമായ മാൻ നമ്മുടെ ആശ്രമത്തിന് ശോഭയാകും."
6.126.24
ततो रामो धनुष्पाणिर्मृगं तमनुधावति।
स तं जघान धावन्तं शरेणानतपर्वणा ॥ ६.१२६.२४ ॥
അപ്പോൾ വില്ല് കയ്യിലെടുത്ത രാമൻ ആ മാനിനെ പിന്തുടർന്നു; ഓടുന്ന അതിനെ വളഞ്ഞ മുനയുള്ള അമ്പുകൊണ്ട് എയ്തു.
6.126.25
अथ सौम्य दशग्रीवो मृगं याति तु राघवे।
लक्ष्मणे चापि निष्क्रान्ते प्रविवेशाश्रमं तदा ॥ ६.१२६.२५ ॥
അപ്പോൾ, സൗമ്യാ, ആ മാനിനെ പിന്തുടർന്ന് രാഘവൻ പോയപ്പോഴും ലക്ഷ്മണനും പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോഴും ദശഗ്രീവൻ ആശ്രമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
6.126.26
जग्राह तरसा सीतां ग्रहः खे रोहिणीमिव।
त्रातुकामं ततो युद्धे हत्वा गृध्रं जटायुषम् ॥ ६.१२६.२६ ॥
ആകാശത്തിൽ ഗ്രഹം രോഹിണിയെ പിടിക്കുന്നതുപോലെ അവൻ ബലമായി സീതയെ പിടിച്ചു. അപ്പോൾ അവളെ രക്ഷിക്കാനാഗ്രഹിച്ച ഗൃധ്രൻ ജടായുവിനെ യുദ്ധത്തിൽ കൊന്നു.
6.126.27
प्रगृह्य सहसा सीतां जगामाशु स राक्षसः।
ततस्त्वद्भुतसंकाशाः स्थिताः पर्वतमूर्धनि ॥ ६.१२६.२७ ॥
സീതയെ പെട്ടെന്ന് പിടിച്ചുകൊണ്ട് ആ രാക്ഷസൻ വേഗത്തിൽ പോയി. അപ്പോൾ അത്ഭുതസദൃശരായ അവർ പർവതശിഖരത്തിൽ നിന്നു.
6.126.28
सीतां गृहीत्वा गच्छन्तं वानराः पर्वतोपमाः।
ददृशुर्विस्मिताकारा रावणं राक्षसाधिपम् ॥ ६.१२६.२८ ॥
സീതയെ പിടിച്ചുകൊണ്ടു പോകുന്ന രാക്ഷസാധിപതി രാവണനെ പർവതസദൃശരായ വാനരന്മാർ വിസ്മയാകാരത്തോടെ കണ്ടു.
6.126.29
ततः शीघ्रतरं गत्वा तद् विमानं मनोजवम्।
आरुह्य सह वैदेह्या पुष्पकं स महाबलः ॥ ६.१२६.२९ ॥
അപ്പോൾ കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ ചെന്ന് മനോവേഗമുള്ള ആ വിമാനമായ പുഷ്പകത്തിൽ വൈദേഹിയോടൊപ്പം കയറി ആ മഹാബലവാൻ.
6.126.30
प्रविवेश तदा लङ्कां रावणो राक्षसेश्वरः।
तां सुवर्णपरिष्कारे शुभे महति वेश्मनि ॥ ६.१२६.३० ॥
അപ്പോൾ രാക്ഷസേശ്വരനായ രാവണൻ ലങ്കയിൽ പ്രവേശിച്ചു. സ്വർണാലങ്കാരങ്ങളോടു കൂടിയ ആ ശുഭവും വിശാലവുമായ മന്ദിരത്തിൽ.
6.126.31
प्रवेश्य मैथिलीं वाक्यैः सान्त्वयामास रावणः।
तृणवद् भाषितं तस्य तं च नैर्ऋतपुङ्गवम् ॥ ६.१२६.३१ ॥
രാവണൻ മൈഥിലിയെ അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി വാക്കുകളാൽ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു; എന്നാൽ അവൾ അവന്റെ വാക്കുകളെയും ആ നൈർഋതശ്രേഷ്ഠനെയും ഒരു പുല്ലിന്റെ തുമ്പുപോലെ നിസ്സാരമായി കണക്കാക്കി.
6.126.32
अचिन्तयन्ती वैदेही ह्यशोकवनिकां गता।
न्यवर्तत तदा रामो मृगं हत्वा तदा वने ॥ ६.१२६.३२ ॥
ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ വൈദേഹി അശോകവനത്തിലേക്ക് പോയി; അപ്പോൾ രാമൻ വനത്തിൽ ഒരു മാനിനെ കൊന്ന് മടങ്ങിവന്നു.
6.126.33
निवर्तमानः काकुत्स्थो दृष्ट्वा गृध्रं स विव्यथे।
गृध्रं हतं तदा दृष्ट्वा रामः प्रियतरं पितुः ॥ ६.१२६.३३ ॥
മടങ്ങിവരുന്ന കാകുത്സ്ഥനായ രാമൻ കഴുകനെ കണ്ട് വേദനിച്ചു; തന്റെ പിതാവിന് അത്യന്തം പ്രിയനായിരുന്ന ആ കഴുകൻ വധിക്കപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നത് കണ്ട് രാമൻ വ്യസനിച്ചു.
6.126.34
मार्गमाणस्तु वैदेहीं राघवः सहलक्ष्मणः।
गोदावरीमनुचरन् वनोद्देशांश्च पुष्पितान् ॥ ६.१२६.३४ ॥
വൈദേഹിയെ തിരഞ്ഞുകൊണ്ട് രാഘവനായ രാമൻ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം ഗോദാവരീതീരത്തിലൂടെയും പുഷ്പിച്ച വനപ്രദേശങ്ങളിലൂടെയും സഞ്ചരിച്ചു.
6.126.35
आसेदतुर्महारण्ये कबन्धं नाम राक्षसम्।
ततः कबन्धवचनाद् रामः सत्यपराक्रमः ॥ ६.१२६.३५ ॥
അവർ ഇരുവരും മഹാവനത്തിൽ കബന്ധൻ എന്ന രാക്ഷസനിൽ എത്തി; പിന്നെ കബന്ധന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് സത്യപരാക്രമനായ രാമൻ (മുന്നോട്ടു പോയി).
6.126.36
ऋष्यमूकगिरिं गत्वा सुग्रीवेण समागतः।
तयोः समागमः पूर्वं प्रीत्या हार्दो व्यजायत ॥ ६.१२६.३६ ॥
ഋശ്യമൂകപർവതത്തിലെത്തി (രാമൻ) സുഗ്രീവനെ കണ്ടു; അവരുടെ ആദ്യ സമാഗമത്തിൽ സ്നേഹത്തോടെയുള്ള ഹൃദ്യമായ സൗഹൃദം ഉദിച്ചു.
6.126.37
भ्रात्रा निरस्तः क्रुद्धेन सुग्रीवो वालिना पुरा।
इतरेतरसंवादात् प्रगाढः प्रणयस्तयोः ॥ ६.१२६.३७ ॥
മുൻപ് കോപിച്ച സഹോദരൻ വാലി സുഗ്രീവനെ പുറത്താക്കിയിരുന്നു; ഇരുവരുടെയും പരസ്പര സംഭാഷണത്തിലൂടെ അവർക്കിടയിൽ ദൃഢമായ സൗഹൃദം ഉണ്ടായി.
6.126.38
रामः स्वबाहुवीर्येण स्वराज्यं प्रत्यपादयत्।
वालिनं समरे हत्वा महाकायं महाबलम् ॥ ६.१२६.३८ ॥
രാമൻ സ്വന്തം ഭുജബലത്താൽ യുദ്ധത്തിൽ മഹാകായനും മഹാബലനുമായ വാലിയെ വധിച്ച് സുഗ്രീവന് അവന്റെ രാജ്യം തിരികെ നൽകി.
6.126.39
सुग्रीवः स्थापितो राज्ये सहितः सर्ववानरैः।
रामाय प्रतिजानीते राजपुत्र्यास्तु मार्गणम् ॥ ६.१२६.३९ ॥
സുഗ്രീവൻ എല്ലാ വാനരന്മാരോടുമൊപ്പം രാജ്യത്ത് സ്ഥാപിതനായി; രാജപുത്രിയെ (സീതയെ) അന്വേഷിക്കാമെന്ന് അവൻ രാമനോട് വാക്ക് നൽകി.
6.126.40
आदिष्टा वानरेन्द्रेण सुग्रीवेण महात्मना।
दश कोट्यः प्लवङ्गानां सर्वाः प्रस्थापिता दिशः ॥ ६.१२६.४० ॥
മഹാത്മാവായ വാനരരാജൻ സുഗ്രീവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം പത്തുകോടി വാനരന്മാരെ എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും അയച്ചു.
6.126.41
तेषां नो विप्रकृष्टानां विन्ध्ये पर्वतसत्तमे।
भृशं शोकाभितप्तानां महान् कालोऽत्यवर्तत ॥ ६.१२६.४१ ॥
വിന്ധ്യപർവതത്തിൽ ദൂരെ ദൂരെ ചിതറി, അതിദുഃഖത്താൽ തപിച്ചിരുന്ന ഞങ്ങൾക്ക് വളരെ കാലം കഴിഞ്ഞുപോയി.
6.126.42
भ्राता तु गृध्रराजस्य सम्पातिर्नाम वीर्यवान्।
समाख्याति स्म वसतीं सीतां रावणमन्दिरे ॥ ६.१२६.४२ ॥
ഗൃധ്രരാജന്റെ സഹോദരനും വീര്യവാനുമായ സമ്പാതി, സീത രാവണന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ വസിക്കുന്നതായി അറിയിച്ചു.
6.126.43
सोऽहं दुःखपरीतानां दुःखं तज्ज्ञातिनां नुदन्।
आत्मवीर्यं समास्थाय योजनानां शतं प्लुतः।
तत्राहमेकामद्राक्षमशोकवनिकां गताम् ॥ ६.१२६.४३ ॥
ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയവരുടെ ബന്ധുക്കളുടെ ദുഃഖം നീക്കാൻ ഞാൻ എന്റെ വീര്യത്തെ ആശ്രയിച്ച് നൂറു യോജന ചാടി. അവിടെ അശോകവനികയിൽ പോയിരുന്ന ഒരുവളെ ഞാൻ കണ്ടു.
6.126.44
कौशेयवस्त्रां मलिनां निरानन्दां दृढव्रताम्।
तया समेत्य विधिवत् पृष्ट्वा सर्वमनिन्दिताम् ॥ ६.१२६.४४ ॥
പട്ടുവസ്ത്രം ധരിച്ച, മലിനയായ, സന്തോഷമില്ലാത്ത, ദൃഢവ്രതയായ അവളുടെ അടുത്ത് യഥാവിധി ചെന്ന്, കുറ്റമറ്റവളോട് ഞാൻ എല്ലാം ചോദിച്ചു.
6.126.45
अभिज्ञानं मया दत्तं रामनामाङ्गुलीयकम्।
अभिज्ञानं मणिं लब्ध्वा चरितार्थोऽहमागतः ॥ ६.१२६.४५ ॥
ഞാൻ നൽകിയ അടയാളമായ രാമനാമം കൊത്തിയ മോതിരം; ആ അടയാള മണി ലഭിച്ചു, ഞാൻ ലക്ഷ്യം സാധിച്ചവനായി മടങ്ങിയെത്തി.
6.126.46
मया च पुनरागम्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
अभिज्ञानं मया दत्तमर्चिष्मान् स महामणिः ॥ ६.१२६.४६ ॥
വീണ്ടും വന്ന്, അനായാസമായി കർമം ചെയ്യുന്ന രാമന്റെ പക്ഷത്തുനിന്ന്, ഞാൻ നൽകിയ ആ പ്രകാശമുള്ള മഹാമണിയെ അടയാളമായി നൽകി.
6.126.47
श्रुत्वा तां मैथिलीं रामस्त्वाशशंसे च जीवितम्।
जीवितान्तमनुप्राप्तः पीत्वामृतमिवातुरः ॥ ६.१२६.४७ ॥
മൈഥിലിയുടെ ആ വാക്ക് കേട്ട് രാമൻ ജീവിതത്തിൽ പ്രതീക്ഷ വെച്ചു; മരണത്തിന്റെ അറ്റത്തെത്തിയ രോഗി അമൃതം കുടിച്ചതുപോലെ.
6.126.48
उद्योजयिष्यन्नुद्योगं दध्रे लङ्कावधे मनः।
जिघांसुरिव लोकान्ते सर्वाँल्लोकान् विभावसुः ॥ ६.१२६.४८ ॥
യുദ്ധോദ്യമം തുടങ്ങാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ലങ്കാവധത്തിൽ മനസ്സുറപ്പിച്ചു; പ്രളയകാലത്ത് അഗ്നി എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കാൻ ഒരുങ്ങുന്നതുപോലെ.
6.126.49
ततः समुद्रमासाद्य नलं सेतुमकारयत्।
अतरत् कपिवीराणां वाहिनी तेन सेतुना ॥ ६.१२६.४९ ॥
പിന്നീട് സമുദ്രത്തിലെത്തി നളനെക്കൊണ്ട് പാലം നിർമ്മിപ്പിച്ചു; ആ പാലത്തിലൂടെ കപിവീരന്മാരുടെ സേന കടന്നു.
6.126.50
प्रहस्तमवधीन्नीलः कुम्भकर्णं तु राघवः।
लक्ष्मणो रावणसुतं स्वयं रामस्तु रावणम् ॥ ६.१२६.५० ॥
നീലൻ പ്രഹസ്തനെ വധിച്ചു; രാഘവൻ കുംഭകർണ്ണനെ വധിച്ചു; ലക്ഷ്മണൻ രാവണപുത്രനെ വധിച്ചു; രാമൻ തന്നെ രാവണനെ വധിച്ചു.
6.126.51
स शक्रेण समागम्य यमेन वरुणेन च।
महेश्वरस्वयंभूभ्यां तथा दशरथेन च ॥ ६.१२६.५१ ॥
അദ്ദേഹം ഇന്ദ്രനെയും യമനെയും വരുണനെയും കണ്ടു; മഹേശ്വരനെയും സ്വയംഭൂവിനെയും (ബ്രഹ്മാവിനെയും), ദശരഥനെയും കണ്ടു.
6.126.52
तैश्च दत्तवरः श्रीमानृषिभिश्च समागतैः।
सुरर्षिभिश्च काकुत्स्थो वराँल्लेभे परंतपः ॥ ६.१२६.५२ ॥
അവരാലും, സമ്മേളിച്ച ഋഷിമാരാലും, ദേവർഷിമാരാലും വരം ലഭിച്ച ശ്രീമാനായ കാകുത്സ്ഥൻ (രാമൻ), ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവൻ, വരങ്ങൾ നേടി.
6.126.53
स तु दत्तवरः प्रीत्या वानरैश्च समागतैः।
पुष्पकेण विमानेन किष्किन्धामभ्युपागमत् ॥ ६.१२६.५३ ॥
വരം ലഭിച്ച അദ്ദേഹം, സ്നേഹത്തോടെ ഒത്തുകൂടിയ വാനരന്മാരോടൊപ്പം പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ കിഷ്കിന്ധയിലേക്ക് പോയി.
6.126.54
तां गङ्गां पुनरासाद्य वसन्तं मुनिसंनिधौ।
अविघ्नं पुष्ययोगेन श्वो रामं द्रष्टुमर्हसि ॥ ६.१२६.५४ ॥
വീണ്ടും ആ ഗംഗയിലെത്തി, മുനിയുടെ സന്നിധിയിൽ വസിച്ച്, പുഷ്യയോഗത്തിൽ തടസ്സമില്ലാതെ, നാളെ രാമനെ കാണാൻ അർഹനാകണം.
6.126.55
ततः स वाक्यैर्मधुरैर्हनूमतो
निशम्य हृष्टो भरतः कृताञ्जलिः।
उवाच वाणीं मनसः प्रहर्षिणीं
चिरस्य पूर्णः खलु मे मनोरथः ॥ ६.१२६.५५ ॥
അപ്പോൾ ഹനുമാന്റെ മധുരവാക്കുകൾ കേട്ട് സന്തുഷ്ടനായ ഭരതൻ കൈകൂപ്പി, മനസ്സിന് ആനന്ദം നൽകുന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: സത്യമായും, ദീർഘകാലത്തിനുശേഷം എന്റെ ആഗ്രഹം സഫലമായി.