வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.126.1
बहूनि नाम वर्षाणि गतस्य सुमहद्वनम्।
शृणोम्यहं प्रीतिकरं मम नाथस्य कीर्तनम् ॥ ६.१२६.१ ॥
பல ஆண்டுகள் கழிந்தன, அவர் பெரிய காட்டிற்குச் சென்றவர்; என் நாதனின் மகிழ்ச்சியூட்டும் புகழ்ச்சியை நான் கேட்கிறேன்.
6.126.2
कल्याणी बत गाथेयं लौकिकी प्रतिभाति माम्।
एति जीवन्तमानन्दो नरं वर्षशतादपि ॥ ६.१२६.२ ॥
இந்தக் கதை எவ்வளவு மங்களகரமானது; இது உலகியல் கதையாகத் தோன்றுகிறது; உயிருடன் இருக்கும் மனிதனுக்கு நூறு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னும் மகிழ்ச்சி வருகிறது.
6.126.3
राघवस्य हरीणां च कथमासीत् समागमः।
कस्मिन् देशे किमाश्रित्य तत्त्वमाख्याहि पृच्छतः ॥ ६.१२६.३ ॥
ராகவனுக்கும் வானரர்களுக்கும் சந்திப்பு எப்படி நிகழ்ந்தது? எந்த இடத்தில், எதை நம்பி? கேட்பவளுக்கு உண்மையைச் சொல்.
6.126.4
स पृष्टो राजपुत्रेण बृस्यां समुपवेशितः।
आचचक्षे ततः सर्वं रामस्य चरितं वने ॥ ६.१२६.४ ॥
அரசகுமாரன் கேட்க, இருக்கையில் அமர்த்தப்பட்டு, அவன் காட்டில் ராமனின் முழு சரிதையையும் சொன்னான்.
6.126.5
यथा प्रव्राजितो रामो मातुर्दत्तौ वरौ तव।
यथा च पुत्रशोकेन राजा दशरथो मृतः ॥ ६.१२६.५ ॥
ராமன் எப்படி துரத்தப்பட்டான், தாயாருக்கு உன் இரண்டு வரங்கள் எப்படி அளிக்கப்பட்டன, புத்திரசோகத்தால் மன்னன் தசரதன் எப்படி இறந்தான் என்பதையும்.
6.126.6
यथा दूतैस्त्वमानीतस्तूर्णं राजगृहात् प्रभो।
त्वयायोध्यां प्रविष्टेन यथा राज्यं न चेप्सितम् ॥ ६.१२६.६ ॥
தூதர்களால் நீ அரண்மனையிலிருந்து விரைவாக அழைத்து வரப்பட்டதையும், அயோத்தியில் நுழைந்து நீ அரசை விரும்பாததையும்.
6.126.7
चित्रकूटगिरिं गत्वा राज्येनामित्रकर्शनः।
निमन्त्रितस्त्वया भ्राता धर्ममाचरता सताम् ॥ ६.१२६.७ ॥
சித்திரகூட மலைக்குச் சென்று, எதிரிகளை அடக்கும் உன் சகோதரனை, நல்லோரின் தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்தவனை, நீ அரசை ஏற்க அழைத்தாய்.
6.126.8
स्थितेन राज्ञो वचने यथा राज्यं विसर्जितम्।
आर्यस्य पादुके गृह्य यथासि पुनरागतः ॥ ६.१२६.८ ॥
அரசனின் சொல்லில் நிலைத்து, இராஜ்யம் விடப்பட்டது; ஆர்யரின் பாதுகைகளை எடுத்துக்கொண்டு நீ திரும்பி வந்தாய்.
6.126.9
सर्वमेतन्महाबाहो यथावद् विदितं तव।
त्वयि प्रतिप्रयाते तु यद् वृत्तं तन्निबोध मे ॥ ६.१२६.९ ॥
மஹாபாஹுவே! இவை அனைத்தும் உமக்கு முறையாகத் தெரியும். நீ திரும்பிப் போனபின் நடந்ததை என்னிடமிருந்து கேள்.
6.126.10
अपयाते त्वयि तदा समुद्भ्रान्तमृगद्विजम्।
परिद्यूनमिवात्यर्थं तद् वनं समपद्यत ॥ ६.१२६.१० ॥
நீ சென்றபோது அந்தக் காடு, மான்களும் பறவைகளும் கலங்கித் திரிந்த நிலையில், மிகவும் வாடிய நிலையை அடைந்தது.
6.126.11
तद्धस्तिमृदितं घोरं सिंहव्याघ्रमृगाकुलम्।
प्रविवेशाथ विजनं स महद् दण्डकावनम् ॥ ६.१२६.११ ॥
யானைகளால் மிதிக்கப்பட்ட, பயங்கரமான, சிங்கம்-புலி-மான்கள் நிறைந்த, ஆளரவமற்ற அந்தப் பெரிய தண்டக வனத்தில் அவன் நுழைந்தான்.
6.126.12
तेषां पुरस्ताद् बलवान् गच्छतां गहने वने।
विनदन् सुमहानादं विराधः प्रत्यदृश्यत ॥ ६.१२६.१२ ॥
அடர்ந்த காட்டில் அவர்கள் நடந்து செல்லும்போது, அவர்களுக்கு முன்னால் பெரும் கர்ஜனையுடன் பலம்வாய்ந்த விராதன் தோன்றினான்.
6.126.13
तमुत्क्षिप्य महानादमूर्ध्वबाहुमधोमुखम्।
निखाते प्रक्षिपन्ति स्म नदन्तमिव कुञ्जरम् ॥ ६.१२६.१३ ॥
பெரும் முழக்கமிட்டு, கைகளை மேலே உயர்த்தி, முகம் கீழே இருக்க அவனைத் தூக்கி, முழங்கும் யானையைப் போல ஒரு குழியில் எறிந்தனர்.
6.126.14
तत् कृत्वा दुष्करं कर्म भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
सायाह्ने शरभङ्गस्य रम्यमाश्रममीयतुः ॥ ६.१२६.१४ ॥
அந்தக் கடினமான செயலைச் செய்த பின், இரு சகோதரர்களான ராமனும் லட்சுமணனும் மாலை வேளையில் சரபங்கரின் அழகிய ஆசிரமத்தை அடைந்தனர்.
6.126.15
शरभङ्गे दिवं प्राप्ते रामः सत्यपराक्रमः।
अभिवाद्य मुनीन् सर्वाञ्जनस्थानमुपागमत् ॥ ६.१२६.१५ ॥
சரபங்கர் சொர்க்கம் அடைந்த பின், உண்மையான வீரமுடைய ராமன் எல்லா முனிவர்களையும் வணங்கி ஜனஸ்தானத்திற்குச் சென்றான்.
6.126.16
पश्चाच्छूर्पणखा नाम रामपार्श्वमुपागता।
ततो रामेण संदिष्टो लक्ष्मणः सहसोत्थितः ॥ ६.१२६.१६ ॥
பின்னர் சூர்ப்பணகை என்ற பெயருடையவள் ராமனின் அருகில் வந்தாள். அப்போது ராமனின் கட்டளைப்படி லட்சுமணன் திடீரென எழுந்தான்.
6.126.17
प्रगृह्य खड्गं चिच्छेद कर्णनासं महाबलः।
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम् ॥ ६.१२६.१७ ॥
மகாபலசாலியான லட்சுமணன் வாளை எடுத்து அவளுடைய காதுகளையும் மூக்கையும் வெட்டினான். பயங்கரச் செயல்களைச் செய்யும் பதினான்காயிரம் ராட்சதர்களையும்.
6.126.18
हतानि वसता तत्र राघवेण महात्मना।
एकेन सह संगम्य रामेण रणमूर्धनि ॥ ६.१२६.१८ ॥
அங்கே வசித்துக் கொண்டிருந்த மகாத்மாவான ராகவனால் அவர்கள் அனைவரும் கொல்லப்பட்டனர். போர்முனையில் ராமன் ஒருவனுடன் மோதி (அவர்கள் அழிந்தனர்).
6.126.19
अह्नश्चतुर्थभागेन निःशेषा राक्षसाः कृताः।
महाबला महावीर्यास्तपसो विघ्नकारिणः ॥ ६.१२६.१९ ॥
ஒரு நாளின் நான்கில் ஒரு பங்கு நேரத்திலேயே, தவத்திற்கு இடையூறு செய்த மகா பலம் கொண்ட, மகா வீரியமுள்ள அரக்கர்கள் அனைவரும் அழிக்கப்பட்டனர்.
6.126.20
निहता राघवेणाजौ दण्डकारण्यवासिनः।
राक्षसाश्च विनिष्पिष्टाः खरश्च निहतो रणे ॥ ६.१२६.२० ॥
போரில் ராகவனால் தண்டகாரண்யத்தில் வசித்த அரக்கர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; அவர்கள் நசுக்கப்பட்டனர். போரில் கரனும் கொல்லப்பட்டான்.
6.126.21
दूषणं चाग्रतो हत्वा त्रिशिरास्तदनन्तरम्।
ततस्तेनार्दिता बाला रावणं समुपागता ॥ ६.१२६.२१ ॥
முதலில் தூஷணனைக் கொன்று, அதன்பின் திரிசிரனையும் கொன்றான்; பின்னர் அவனால் துன்புற்ற இளம் அரக்கர்கள் ராவணனிடம் சென்றடைந்தனர்.
6.126.22
रावणानुचरो घोरो मारीचो नाम राक्षसः।
लोभयामास वैदेहीं भूत्वा रत्नमयो मृगः ॥ ६.१२६.२२ ॥
ராவணனின் அடியவனான, கொடிய மாரீசன் என்ற அரக்கன், ரத்தினங்களால் ஆன மானாக உருவெடுத்து வைதேகியை மயக்கினான்.
6.126.23
सा राममब्रवीद् दृष्ट्वा वैदेही गृह्यतामिति।
अयं मनोहरः कान्त आश्रमो नो भविष्यति ॥ ६.१२६.२३ ॥
அதைக் கண்ட வைதேகி ராமனிடம் கூறினாள்: "இதைப் பிடியுங்கள்; இந்த அழகான மான் நம் ஆசிரமத்திற்கு அழகாக இருக்கும்."
6.126.24
ततो रामो धनुष्पाणिर्मृगं तमनुधावति।
स तं जघान धावन्तं शरेणानतपर्वणा ॥ ६.१२६.२४ ॥
பின்னர் வில்லைக் கையில் ஏந்திய ராமன் அந்த மானைத் துரத்தினான்; ஓடிக்கொண்டிருந்த அதை வளைந்த கணுக்கொண்ட அம்பால் எய்தான்.
6.126.25
अथ सौम्य दशग्रीवो मृगं याति तु राघवे।
लक्ष्मणे चापि निष्क्रान्ते प्रविवेशाश्रमं तदा ॥ ६.१२६.२५ ॥
அப்போது, சௌம்யா, தசக்ரீவன் அந்த மானைத் தொடர்ந்து செல்லும் ராகவன் போயிருக்க, லக்ஷ்மணனும் வெளியே சென்றபோது, அப்போது ஆசிரமத்திற்குள் நுழைந்தான்.
6.126.26
जग्राह तरसा सीतां ग्रहः खे रोहिणीमिव।
त्रातुकामं ततो युद्धे हत्वा गृध्रं जटायुषम् ॥ ६.१२६.२६ ॥
ஆகாயத்தில் கிரகம் ரோகிணியைப் பற்றுவது போல, அவன் பலவந்தமாக சீதையைப் பற்றினான். அப்போது அவளைக் காக்க விரும்பிய கழுகு ஜடாயுவை போரில் கொன்று.
6.126.27
प्रगृह्य सहसा सीतां जगामाशु स राक्षसः।
ततस्त्वद्भुतसंकाशाः स्थिताः पर्वतमूर्धनि ॥ ६.१२६.२७ ॥
சீதையை திடீரென்று பற்றிக்கொண்டு அந்த ராக்ஷசன் விரைவாகச் சென்றான். அப்போது அதிசயம் போன்ற தோற்றத்துடன் அவர்கள் மலைமுகட்டில் நின்றனர்.
6.126.28
सीतां गृहीत्वा गच्छन्तं वानराः पर्वतोपमाः।
ददृशुर्विस्मिताकारा रावणं राक्षसाधिपम् ॥ ६.१२६.२८ ॥
சீதையைப் பற்றிக்கொண்டு செல்லும் ராக்ஷசாதிபதி ராவணனை மலைகளைப் போன்ற வானரர்கள் வியப்பான தோற்றத்துடன் கண்டனர்.
6.126.29
ततः शीघ्रतरं गत्वा तद् विमानं मनोजवम्।
आरुह्य सह वैदेह्या पुष्पकं स महाबलः ॥ ६.१२६.२९ ॥
பின்னர் மேலும் விரைவாகச் சென்று, மனோவேகமான அந்த விமானமான புஷ்பகத்தில் வைதேஹியுடன் ஏறி அந்த மகாபலவான்.
6.126.30
प्रविवेश तदा लङ्कां रावणो राक्षसेश्वरः।
तां सुवर्णपरिष्कारे शुभे महति वेश्मनि ॥ ६.१२६.३० ॥
அப்போது ராக்ஷசேஸ்வரன் ராவணன் லங்கைக்குள் நுழைந்தான். பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த சுபமான பெரிய மாளிகையில்.
6.126.31
प्रवेश्य मैथिलीं वाक्यैः सान्त्वयामास रावणः।
तृणवद् भाषितं तस्य तं च नैर्ऋतपुङ्गवम् ॥ ६.१२६.३१ ॥
ரావணன் மைதிலியை உள்ளே அழைத்துச் சென்று சொற்களால் ஆறுதல் கூற முயன்றான்; ஆனால் அவளோ அவனுடைய பேச்சையும் அந்த நைருதர்களில் சிறந்தவனையும் துரும்பு போலக் கருதினாள்.
6.126.32
अचिन्तयन्ती वैदेही ह्यशोकवनिकां गता।
न्यवर्तत तदा रामो मृगं हत्वा तदा वने ॥ ६.१२६.३२ ॥
கவலையின்றி வைதேகி அசோகவனத்திற்குச் சென்றாள்; அப்போது ராமன் காட்டில் ஒரு மானைக் கொன்றுவிட்டுத் திரும்பினான்.
6.126.33
निवर्तमानः काकुत्स्थो दृष्ट्वा गृध्रं स विव्यथे।
गृध्रं हतं तदा दृष्ट्वा रामः प्रियतरं पितुः ॥ ६.१२६.३३ ॥
திரும்பி வந்த காகுத்ஸ்தனான ராமன் கழுகைக் கண்டு வருந்தினான்; அப்போது தன் தந்தைக்கு மிகவும் அன்புக்குரிய அந்தக் கழுகு கொல்லப்பட்டுக் கிடப்பதை ராமன் கண்டான்.
6.126.34
मार्गमाणस्तु वैदेहीं राघवः सहलक्ष्मणः।
गोदावरीमनुचरन् वनोद्देशांश्च पुष्पितान् ॥ ६.१२६.३४ ॥
வைதேகியைத் தேடிக்கொண்டு ராகவனான ராமனும் லக்ஷ்மணனும் கோதாவரியின் கரையோரமாகச் சென்றனர்; பூத்துக் குலுங்கும் காட்டுப் பகுதிகளிலும் அலைந்தனர்.
6.126.35
आसेदतुर्महारण्ये कबन्धं नाम राक्षसम्।
ततः कबन्धवचनाद् रामः सत्यपराक्रमः ॥ ६.१२६.३५ ॥
அவர்கள் இருவரும் பெரிய காட்டில் கபந்தன் என்ற ராட்சதனை அடைந்தனர்; பின்பு கபந்தனின் சொல்படி வாய்மைவீரனான ராமன் (செயல்பட்டான்).
6.126.36
ऋष्यमूकगिरिं गत्वा सुग्रीवेण समागतः।
तयोः समागमः पूर्वं प्रीत्या हार्दो व्यजायत ॥ ६.१२६.३६ ॥
ருஷ்யமூக மலைக்குச் சென்று (ராமன்) சுக்ரீவனைச் சந்தித்தான்; அவ்விருவரின் அந்த முதல் சந்திப்பில் அன்பினால் நட்பு மலர்ந்தது.
6.126.37
भ्रात्रा निरस्तः क्रुद्धेन सुग्रीवो वालिना पुरा।
इतरेतरसंवादात् प्रगाढः प्रणयस्तयोः ॥ ६.१२६.३७ ॥
முன்பு கோபங்கொண்ட சகோதரன் வாலி சுக்ரீவனை விரட்டியிருந்தான்; அவர்கள் இருவரும் பரஸ்பரம் உரையாடியதால் ஆழமான நட்பு உருவானது.
6.126.38
रामः स्वबाहुवीर्येण स्वराज्यं प्रत्यपादयत्।
वालिनं समरे हत्वा महाकायं महाबलम् ॥ ६.१२६.३८ ॥
ராமன் தன் புயபலத்தால் போரில் மகாகாயனும் மகாபலனுமான வாலியைக் கொன்று சுக்ரீவனுக்குத் தன் அரசை மீட்டுக் கொடுத்தான்.
6.126.39
सुग्रीवः स्थापितो राज्ये सहितः सर्ववानरैः।
रामाय प्रतिजानीते राजपुत्र्यास्तु मार्गणम् ॥ ६.१२६.३९ ॥
சுக்ரீவன் அனைத்து வானரர்களுடனும் அரசில் நிலைநிறுத்தப்பட்டான்; அவன் ராஜகுமாரியைத் (சீதையை) தேடுவதாக ராமனுக்கு வாக்குறுதி அளித்தான்.
6.126.40
आदिष्टा वानरेन्द्रेण सुग्रीवेण महात्मना।
दश कोट्यः प्लवङ्गानां सर्वाः प्रस्थापिता दिशः ॥ ६.१२६.४० ॥
மகாத்மா வானரராஜன் சுக்ரீவனின் கட்டளைப்படி பத்துக் கோடி குரங்குகள் அனைத்துத் திசைகளுக்கும் அனுப்பப்பட்டன.
6.126.41
तेषां नो विप्रकृष्टानां विन्ध्ये पर्वतसत्तमे।
भृशं शोकाभितप्तानां महान् कालोऽत्यवर्तत ॥ ६.१२६.४१ ॥
விந்திய மலையின் சிறந்த சிகரத்தில் நாங்கள் தொலைவில் சிதறி, பெருந்துயரால் வாடியிருந்தோம்; எங்களுக்கு நீண்ட காலம் கடந்தது.
6.126.42
भ्राता तु गृध्रराजस्य सम्पातिर्नाम वीर्यवान्।
समाख्याति स्म वसतीं सीतां रावणमन्दिरे ॥ ६.१२६.४२ ॥
கழுகரசனின் சகோதரனும் வீரியமுள்ள சம்பாதி என்பவனும், சீதை ராவணனின் அரண்மனையில் வசிப்பதாகக் கூறினான்.
6.126.43
सोऽहं दुःखपरीतानां दुःखं तज्ज्ञातिनां नुदन्।
आत्मवीर्यं समास्थाय योजनानां शतं प्लुतः।
तत्राहमेकामद्राक्षमशोकवनिकां गताम् ॥ ६.१२६.४३ ॥
துன்பத்தில் சூழப்பட்ட அவர்களின் உறவினர்களின் துயரைப் போக்க, நான் என் வீரியத்தை நம்பி நூறு யோசனை தூரம் பாய்ந்தேன். அங்கே அசோகவனத்திற்குச் சென்றிருந்த ஒருத்தியை நான் கண்டேன்.
6.126.44
कौशेयवस्त्रां मलिनां निरानन्दां दृढव्रताम्।
तया समेत्य विधिवत् पृष्ट्वा सर्वमनिन्दिताम् ॥ ६.१२६.४४ ॥
பட்டாடை அணிந்த, அழுக்கான, மகிழ்ச்சியற்ற, உறுதியான விரதமுடைய அவளிடம் முறைப்படி சென்று, குற்றமற்ற அவளிடம் நான் எல்லாவற்றையும் கேட்டேன்.
6.126.45
अभिज्ञानं मया दत्तं रामनामाङ्गुलीयकम्।
अभिज्ञानं मणिं लब्ध्वा चरितार्थोऽहमागतः ॥ ६.१२६.४५ ॥
நான் கொடுத்த அடையாளமாக ராமனின் பெயர் பொறிக்கப்பட்ட மோதிரம்; அந்த அடையாள மணியைப் பெற்று, நான் என் நோக்கம் நிறைவேறியவனாகத் திரும்பி வந்தேன்.
6.126.46
मया च पुनरागम्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
अभिज्ञानं मया दत्तमर्चिष्मान् स महामणिः ॥ ६.१२६.४६ ॥
மேலும், எளிதாகச் செயல் புரியும் ராமனின் சார்பாக நான் மீண்டும் வந்து, நான் கொடுத்த ஒளிரும் அந்த மகாமணியை அடையாளமாகக் கொடுத்தேன்.
6.126.47
श्रुत्वा तां मैथिलीं रामस्त्वाशशंसे च जीवितम्।
जीवितान्तमनुप्राप्तः पीत्वामृतमिवातुरः ॥ ६.१२६.४७ ॥
மைதிலியின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு ராமன் உயிர் வாழ்வதற்கான நம்பிக்கை கொண்டான்; சாவின் விளிம்பை அடைந்த நோயாளி அமிர்தத்தைப் பருகியது போல்.
6.126.48
उद्योजयिष्यन्नुद्योगं दध्रे लङ्कावधे मनः।
जिघांसुरिव लोकान्ते सर्वाँल्लोकान् विभावसुः ॥ ६.१२६.४८ ॥
போருக்கான முயற்சியைத் தொடங்க விரும்பி, லங்கையை அழிப்பதில் மனத்தைச் செலுத்தினான்; யுகமுடிவில் எல்லா உலகங்களையும் அழிக்க விரும்பும் அக்னி போல்.
6.126.49
ततः समुद्रमासाद्य नलं सेतुमकारयत्।
अतरत् कपिवीराणां वाहिनी तेन सेतुना ॥ ६.१२६.४९ ॥
பின்னர் கடலை அடைந்து நளனைக் கொண்டு பாலம் அமைத்தார்; அந்தப் பாலத்தின் வழியாக குரங்கு வீரர்களின் படை கடந்தது.
6.126.50
प्रहस्तमवधीन्नीलः कुम्भकर्णं तु राघवः।
लक्ष्मणो रावणसुतं स्वयं रामस्तु रावणम् ॥ ६.१२६.५० ॥
நீலன் பிரஹஸ்தனைக் கொன்றான்; ராகவன் கும்பகர்ணனைக் கொன்றான்; லட்சுமணன் ராவணனின் மகனைக் கொன்றான்; ராமனே ராவணனைக் கொன்றான்.
6.126.51
स शक्रेण समागम्य यमेन वरुणेन च।
महेश्वरस्वयंभूभ्यां तथा दशरथेन च ॥ ६.१२६.५१ ॥
அவர் இந்திரனையும், யமனையும், வருணனையும் சந்தித்தார்; மகேஸ்வரனையும் சுயம்பூவையும் (பிரம்மா), தசரதனையும் சந்தித்தார்.
6.126.52
तैश्च दत्तवरः श्रीमानृषिभिश्च समागतैः।
सुरर्षिभिश्च काकुत्स्थो वराँल्लेभे परंतपः ॥ ६.१२६.५२ ॥
அவர்களாலும், கூடியிருந்த முனிவர்களாலும், தேவரிஷிகளாலும் வரம் பெற்ற பெருமைமிக்க காகுத்ஸ்தன் (ராமன்), எதிரிகளைத் தகிப்பவன், வரங்களைப் பெற்றான்.
6.126.53
स तु दत्तवरः प्रीत्या वानरैश्च समागतैः।
पुष्पकेण विमानेन किष्किन्धामभ्युपागमत् ॥ ६.१२६.५३ ॥
அவர் வரம் பெற்று, அன்புடன் கூடிய குரங்குகளுடன், புஷ்பக விமானத்தில் கிஷ்கிந்தைக்குச் சென்றார்.
6.126.54
तां गङ्गां पुनरासाद्य वसन्तं मुनिसंनिधौ।
अविघ्नं पुष्ययोगेन श्वो रामं द्रष्टुमर्हसि ॥ ६.१२६.५४ ॥
மீண்டும் அந்த கங்கையை அடைந்து, முனிவரின் அருகில் தங்கி, புஷ்ய யோகத்தில் இடையூறின்றி, நாளை ராமனைக் காண வேண்டும்.
6.126.55
ततः स वाक्यैर्मधुरैर्हनूमतो
निशम्य हृष्टो भरतः कृताञ्जलिः।
उवाच वाणीं मनसः प्रहर्षिणीं
चिरस्य पूर्णः खलु मे मनोरथः ॥ ६.१२६.५५ ॥
அப்போது அனுமனின் இனிய சொற்களைக் கேட்டு மகிழ்ந்த பரதன் கைகூப்பி, மனத்தை மகிழ்விக்கும் சொற்களைக் கூறினான்: நெடுநாளைக்குப் பிறகு என் விருப்பம் நிறைவேறியது.