Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.15.1
बृहस्पतेस्तुल्यमतेर्वचस्त-
न्निशम्य यत्नेन विभीषणस्य।
ततो महात्मा वचनं बभाषे
तत्रेन्द्रजिन्नैर्ऋतयूथमुख्यः ॥ ६.१५.१ ॥
Habiendo escuchado con atención las palabras de Vibhīṣaṇa, cuyo juicio igualaba al de Bṛhaspati, entonces el magnánimo Indrajit, jefe de la hueste rākṣasa, habló allí estas palabras.
6.15.2
किं नाम ते तात कनिष्ठ वाक्य-
मनर्थकं वै बहुभीतवच्च।
अस्मिन् कुले योऽपि भवेन्न जातः
सोऽपीदृशं नैव वदेन्न कुर्यात् ॥ ६.१५.२ ॥
Querido hermano menor, ¿por qué tu palabra es tan vana y parece la de alguien muy temeroso? Ni siquiera quien no naciera en esta familia diría ni haría tal cosa.
6.15.3
सत्त्वेन वीर्येण पराक्रमेण
धैर्येण शौर्येण च तेजसा च।
एकः कुलेऽस्मिन् पुरुषो विमुक्तो
विभीषणस्तात कनिष्ठ एषः ॥ ६.१५.३ ॥
Querido, en esta familia el único varón destacado por la fortaleza interior, el valor, la pujanza, la firmeza, el heroísmo y el esplendor es este: Vibhīṣaṇa, este hermano menor.
6.15.4
किं नाम तौ मानुषराजपुत्रा-
वस्माकमेकेन हि राक्षसेन।
सुप्राकृतेनापि निहन्तुमेतौ
शक्यौ कुतो भीषयसे स्म भीरो ॥ ६.१५.४ ॥
¿Acaso ni uno solo de entre nosotros, un rākṣasa común, podría matar a esos dos hijos de un rey humano? ¡Cobarde! Entonces, ¿por qué te asustas tanto?
6.15.5
त्रिलोकनाथो ननु देवराजः
शक्रो मया भूमितले निविष्टः।
भयार्पिताश्चापि दिशः प्रपन्नाः
सर्वे तदा देवगणाः समग्राः ॥ ६.१५.५ ॥
Yo derribé en la tierra a Śakra, Indra, rey de los dioses y señor de los tres mundos; entonces, presas del temor, las direcciones y todas las huestes de dioses buscaron refugio.
6.15.6
ऐरावतो निःस्वनमुन्नदन् स
निपातितो भूमितले मया तु।
विकृष्य दन्तौ तु मया प्रसह्य
वित्रासिता देवगणाः समग्राः ॥ ६.१५.६ ॥
Airāvata, rugiendo fuerte, fue derribado al suelo por mí; y yo le arranqué violentamente los colmillos, y todas las huestes de los dioses quedaron aterrorizadas.
6.15.7
सोऽहं सुराणामपि दर्पहन्ता
दैत्योत्तमानामपि शोककर्ता।
कथं नरेन्द्रात्मजयोर्न शक्तो
मनुष्ययोः प्राकृतयोः सुवीर्यः ॥ ६.१५.७ ॥
¿Cómo no podré mostrar mi valor contra estos dos hombres corrientes, los hijos del rey de los hombres, yo, que destruyo el orgullo de los dioses y causo dolor incluso a los mejores daityas?
6.15.8
अथेन्द्रकल्पस्य दुरासदस्य
महौजसस्तद् वचनं निशम्य।
ततो महार्थं वचनं बभाषे
विभीषणः शस्त्रभृतां वरिष्ठः ॥ ६.१५.८ ॥
Tras oír aquellas palabras de Rāvaṇa, semejante a Indra, inaccesible y de gran poder, entonces Vibhīṣaṇa, el primero entre los portadores de armas, pronunció palabras de gran sentido.
6.15.9
न तात मन्त्रे तव निश्चयोऽस्ति
बालस्त्वमद्याप्यविपक्वबुद्धिः।
तस्मात् त्वयाप्यात्मविनाशनाय
वचोऽर्थहीनं बहु विप्रलप्तम् ॥ ६.१५.९ ॥
Querido, en tu consejo no hay una resolución firme; aún eres un niño, tu entendimiento es inmaduro. Por eso, para tu propia destrucción, has pronunciado muchas palabras vanas y sin sentido.
6.15.10
पुत्रप्रवादेन तु रावणस्य
त्वमिन्द्रजिन्मित्रमुखोऽसि शत्रुः।
यस्येदृशं राघवतो विनाशं
निशम्य मोहादनुमन्यसे त्वम् ॥ ६.१५.१० ॥
Con el pretexto de ser hijo de Rāvaṇa, Indrajit, eres un enemigo con rostro de amigo; al oír tal destrucción de Rāghava, por obcecación la apruebas.
6.15.11
त्वमेव वध्यश्च सुदुर्मतिश्च
स चापि वध्यो य इहानयत् त्वाम्।
बालं दृढं साहसिकं च योऽद्य
प्रावेशयन्मन्त्रकृतां समीपम् ॥ ६.१५.११ ॥
Tú mismo mereces ser muerto, tan malvado de mente eres. Y también merece ser muerto quien hoy te trajo aquí y te llevó ante los consejeros. Eres un muchacho necio, obstinado y temerario.
6.15.12
मूढोऽप्रगल्भोऽविनयोपपन्न-
स्तीक्ष्णस्वभावोऽल्पमतिर्दुरात्मा।
मूर्खस्त्वमत्यन्तसुदुर्मतिश्च
त्वमिन्द्रजिद् बालतया ब्रवीषि ॥ ६.१५.१२ ॥
Estás deslumbrado, inmaduro, falto de cortesía, de natural áspero, de escaso entendimiento y de alma perversa. Eres un necio y de mente muy perversa; Indrajit, es por tu niñez que hablas así.
6.15.13
को ब्रह्मदण्डप्रतिमप्रकाशा-
नर्चिष्मतः कालनिकाशरूपान्।
सहेत बाणान् यमदण्डकल्पान्
समक्षमुक्तान् युधि राघवेण ॥ ६.१५.१३ ॥
¿Quién podría soportar aquellas flechas ardientes, que brillan como el cetro de Brahmā, de forma semejante al Tiempo, parecidas al bastón de Yama, lanzadas ante los ojos en la batalla por Rāghava?
6.15.14
धनानि रत्नानि सुभूषणानि
वासांसि दिव्यानि मणींश्च चित्रान्।
सीतां च रामाय निवेद्य देवीं
वसेम राजन्निह वीतशोकाः ॥ ६.१५.१४ ॥
Habiendo entregado a Rāma riquezas, gemas, hermosos adornos, vestiduras divinas, joyas maravillosas y a la diosa Sītā, habitemos aquí, oh rey, libres de dolor.