Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 6.15

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

6.15.1

बृहस्पतेस्तुल्यमतेर्वचस्त-
न्निशम्य यत्नेन विभीषणस्य।
ततो महात्मा वचनं बभाषे
तत्रेन्द्रजिन्नैर्ऋतयूथमुख्यः ॥ ६.१५.१ ॥

ബൃഹസ്പതിക്കു തുല്യബുദ്ധിയായ വിഭീഷണന്റെ ആ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടശേഷം, രാക്ഷസസമൂഹത്തിന്റെ മുഖ്യനായ മഹാത്മാവ് ഇന്ദ്രജിത്ത് അവിടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

6.15.2

किं नाम ते तात कनिष्ठ वाक्य-
मनर्थकं वै बहुभीतवच्च।
अस्मिन् कुले योऽपि भवेन्न जातः
सोऽपीदृशं नैव वदेन्न कुर्यात् ॥ ६.१५.२ ॥

പ്രിയ അനുജാ! നിന്റെ ഈ വാക്ക് അർത്ഥശൂന്യവും വളരെ ഭയന്നവന്റേതുപോലെയുമാകുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? ഈ കുലത്തിൽ ജനിക്കാത്തവൻ പോലും ഇങ്ങനെ പറയുകയോ ചെയ്യുകയോ ഇല്ല.

6.15.3

सत्त्वेन वीर्येण पराक्रमेण
धैर्येण शौर्येण च तेजसा च।
एकः कुलेऽस्मिन् पुरुषो विमुक्तो
विभीषणस्तात कनिष्ठ एषः ॥ ६.१५.३ ॥

പ്രിയ അനുജാ! ഈ കുലത്തിൽ സത്വം, വീര്യം, പരാക്രമം, ധൈര്യം, ശൗര്യം, തേജസ്സ് എന്നിവയാൽ വേറിട്ടുനിൽക്കുന്നവൻ ഇവൻ മാത്രമാണ് — വിഭീഷണൻ, ഈ ഇളയ അനുജൻ.

6.15.4

किं नाम तौ मानुषराजपुत्रा-
वस्माकमेकेन हि राक्षसेन।
सुप्राकृतेनापि निहन्तुमेतौ
शक्यौ कुतो भीषयसे स्म भीरो ॥ ६.१५.४ ॥

ആ രണ്ടു മനുഷ്യരാജപുത്രന്മാരെയും നമ്മിൽ ഒരു സാധാരണ രാക്ഷസനും കൊല്ലാൻ കഴിയില്ലേ? ഭീരുവേ, പിന്നെ നീ എന്തിന് ഇത്ര ഭയപ്പെടുന്നു?

6.15.5

त्रिलोकनाथो ननु देवराजः
शक्रो मया भूमितले निविष्टः।
भयार्पिताश्चापि दिशः प्रपन्नाः
सर्वे तदा देवगणाः समग्राः ॥ ६.१५.५ ॥

മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ ദേവരാജൻ ശക്രനെ ഞാൻ ഭൂമിയിൽ വീഴ്ത്തി. അന്ന് ഭയത്താൽ ദിക്കുകളും സമസ്ത ദേവഗണങ്ങളും ശരണം പ്രാപിച്ചു.

6.15.6

ऐरावतो निःस्वनमुन्नदन् स
निपातितो भूमितले मया तु।
विकृष्य दन्तौ तु मया प्रसह्य
वित्रासिता देवगणाः समग्राः ॥ ६.१५.६ ॥

ഗർജിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഐരാവതത്തെ ഞാൻ നിലത്തു വീഴ്ത്തി; ബലമായി അതിന്റെ കൊമ്പുകൾ പറിച്ചെടുത്തു; ദേവഗണങ്ങളെല്ലാം ഭയന്നുവിറച്ചു.

6.15.7

सोऽहं सुराणामपि दर्पहन्ता
दैत्योत्तमानामपि शोककर्ता।
कथं नरेन्द्रात्मजयोर्न शक्तो
मनुष्ययोः प्राकृतयोः सुवीर्यः ॥ ६.१५.७ ॥

ദേവന്മാരുടെ അഹങ്കാരം തകർത്തവനും ശ്രേഷ്ഠ ദൈത്യർക്കും ദുഃഖം നൽകിയവനുമായ ഞാൻ, രാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ ഈ സാധാരണ രണ്ടു മനുഷ്യരുടെമേൽ വീര്യം കാണിക്കാൻ കഴിയില്ലേ?

6.15.8

अथेन्द्रकल्पस्य दुरासदस्य
महौजसस्तद् वचनं निशम्य।
ततो महार्थं वचनं बभाषे
विभीषणः शस्त्रभृतां वरिष्ठः ॥ ६.१५.८ ॥

ഇന്ദ്രതുല്യനും ദുർജയനും മഹാതേജസ്വിയുമായ രാവണന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ആയുധധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വിഭീഷണൻ അർഥപൂർണമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

6.15.9

न तात मन्त्रे तव निश्चयोऽस्ति
बालस्त्वमद्याप्यविपक्वबुद्धिः।
तस्मात् त्वयाप्यात्मविनाशनाय
वचोऽर्थहीनं बहु विप्रलप्तम् ॥ ६.१५.९ ॥

തത്ര, നിന്റെ ആലോചനയിൽ ഉറച്ച തീരുമാനമില്ല; നീ ഇപ്പോഴും ബാലനാണ്, നിന്റെ ബുദ്ധി പക്വമായിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് നിന്റെ തന്നെ നാശത്തിനായി അർത്ഥരഹിതവും ഏറെ വ്യർത്ഥവുമായ വാക്കുകൾ നീ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

6.15.10

पुत्रप्रवादेन तु रावणस्य
त्वमिन्द्रजिन्मित्रमुखोऽसि शत्रुः।
यस्येदृशं राघवतो विनाशं
निशम्य मोहादनुमन्यसे त्वम् ॥ ६.१५.१० ॥

രാവണപുത്രനെന്ന മറവിൽ, ഇന്ദ്രജിത്തേ, നീ സുഹൃത്തിന്റെ മുഖമുള്ള ശത്രുവാണ്. രാഘവന്റെ ഇത്തരം നാശത്തെക്കുറിച്ച് കേട്ട് മോഹത്താൽ നീ അതിനെ അംഗീകരിക്കുന്നു.

6.15.11

त्वमेव वध्यश्च सुदुर्मतिश्च
स चापि वध्यो य इहानयत् त्वाम्।
बालं दृढं साहसिकं च योऽद्य
प्रावेशयन्मन्त्रकृतां समीपम् ॥ ६.१५.११ ॥

നീ തന്നെ വധിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്, അതിദുർബുദ്ധിയുമാണ്. ഇന്ന് നിന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്ന് മന്ത്രിമാരുടെ സമീപത്തേക്ക് പ്രവേശിപ്പിച്ചവനും വധിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്. നീ അജ്ഞനും ധീരതയില്ലാത്ത സാഹസികനുമായ ബാലനാണ്.

6.15.12

मूढोऽप्रगल्भोऽविनयोपपन्न-
स्तीक्ष्णस्वभावोऽल्पमतिर्दुरात्मा।
मूर्खस्त्वमत्यन्तसुदुर्मतिश्च
त्वमिन्द्रजिद् बालतया ब्रवीषि ॥ ६.१५.१२ ॥

നീ മോഹിതനാണ്, പക്വതയില്ലാത്തവനാണ്, വിനയമില്ലാത്തവനാണ്, തീക്ഷ്ണസ്വഭാവിയാണ്, അൽപബുദ്ധിയും ദുരാത്മാവുമാണ്. നീ മൂഢനും അതിദുർബുദ്ധിയുമാണ്; ഇന്ദ്രജിത്തേ, ബാലിശതകൊണ്ടാണ് നീ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്.

6.15.13

को ब्रह्मदण्डप्रतिमप्रकाशा-
नर्चिष्मतः कालनिकाशरूपान्।
सहेत बाणान् यमदण्डकल्पान्
समक्षमुक्तान् युधि राघवेण ॥ ६.१५.१३ ॥

യുദ്ധത്തിൽ രാഘവൻ കൺമുമ്പിൽ തൊടുത്തുവിട്ട, ബ്രഹ്മദണ്ഡംപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന, കാലരൂപമുള്ള, യമദണ്ഡത്തിനു തുല്യമായ ആ ജ്വലിക്കുന്ന ബാണങ്ങളെ ആർക്കാണ് സഹിക്കാനാവുക?

6.15.14

धनानि रत्नानि सुभूषणानि
वासांसि दिव्यानि मणींश्च चित्रान्।
सीतां च रामाय निवेद्य देवीं
वसेम राजन्निह वीतशोकाः ॥ ६.१५.१४ ॥

സമ്പത്തും രത്നങ്ങളും സുന്ദരമായ ആഭരണങ്ങളും ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങളും അത്ഭുതമണികളും, ദേവി സീതയെയും രാമന് സമർപ്പിച്ച്, രാജാവേ, നമുക്ക് ഇവിടെ ശോകരഹിതരായി വസിക്കാം.