Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 6.15

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

6.15.1

बृहस्पतेस्तुल्यमतेर्वचस्त-
न्निशम्य यत्नेन विभीषणस्य।
ततो महात्मा वचनं बभाषे
तत्रेन्द्रजिन्नैर्ऋतयूथमुख्यः ॥ ६.१५.१ ॥

เมื่อได้ฟังคำของวิภีษณะ ผู้มีปัญญาเทียบเท่าพฤหัสปติ ด้วยความตั้งใจ อินทรชิตผู้เป็นหัวหน้าเผ่านิรฤติ ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ ได้กล่าววาจาในที่นั้น

6.15.2

किं नाम ते तात कनिष्ठ वाक्य-
मनर्थकं वै बहुभीतवच्च।
अस्मिन् कुले योऽपि भवेन्न जातः
सोऽपीदृशं नैव वदेन्न कुर्यात् ॥ ६.१५.२ ॥

น้องชายคนเล็กที่รัก เหตุใดคำพูดของเจ้าจึงไร้ความหมายและเหมือนคนที่กลัวอย่างมาก แม้ผู้ที่ไม่ได้เกิดในตระกูลนี้ก็จะไม่พูดหรือกระทำเช่นนี้

6.15.3

सत्त्वेन वीर्येण पराक्रमेण
धैर्येण शौर्येण च तेजसा च।
एकः कुलेऽस्मिन् पुरुषो विमुक्तो
विभीषणस्तात कनिष्ठ एषः ॥ ६.१५.३ ॥

ดูก่อนลูกรัก ในตระกูลนี้มีบุรุษเพียงผู้เดียวที่โดดเด่นด้วยพลังใจ ความกล้าหาญ ความเก่งกาจ ความมั่นคง ความแกล้วกล้า และรัศมี นั่นคือวิภีษณะ น้องชายคนเล็กนี้

6.15.4

किं नाम तौ मानुषराजपुत्रा-
वस्माकमेकेन हि राक्षसेन।
सुप्राकृतेनापि निहन्तुमेतौ
शक्यौ कुतो भीषयसे स्म भीरो ॥ ६.१५.४ ॥

แม้แต่ราชษสเพียงตนเดียวในหมู่พวกเรา ก็ไม่อาจสังหารโอรสทั้งสองของกษัตริย์มนุษย์ได้หรือ ขี้ขลาดเอ๋ย เจ้าเหตุใดจึงหวาดกลัวตัวเองถึงเพียงนี้

6.15.5

त्रिलोकनाथो ननु देवराजः
शक्रो मया भूमितले निविष्टः।
भयार्पिताश्चापि दिशः प्रपन्नाः
सर्वे तदा देवगणाः समग्राः ॥ ६.१५.५ ॥

ท้าวสักกะ ราชาแห่งเทวดาและเจ้าแห่งสามโลก ข้าได้ทำให้ตกลงสู่พื้นดิน ครั้งนั้นทิศทั้งหลายและหมู่เทวดาทั้งปวงก็ตื่นกลัวและหนีไปพึ่งที่หลบภัย

6.15.6

ऐरावतो निःस्वनमुन्नदन् स
निपातितो भूमितले मया तु।
विकृष्य दन्तौ तु मया प्रसह्य
वित्रासिता देवगणाः समग्राः ॥ ६.१५.६ ॥

ช้างไอราวัตส่งเสียงคำรามดังลั่น ข้าได้ฟาดให้ล้มลงกับพื้น แล้วข้าได้ดึงงาทั้งสองออกด้วยกำลัง หมู่เทวดาทั้งปวงจึงหวาดกลัวยิ่งนัก

6.15.7

सोऽहं सुराणामपि दर्पहन्ता
दैत्योत्तमानामपि शोककर्ता।
कथं नरेन्द्रात्मजयोर्न शक्तो
मनुष्ययोः प्राकृतयोः सुवीर्यः ॥ ६.१५.७ ॥

ข้าผู้ทำลายความเย่อหยิ่งของเหล่าเทวดา และนำความโศกเศร้ามาสู่แม้แต่ยอดแห่งไทตยะ เหตุใดข้าจะแสดงความกล้าหาญต่อมนุษย์สามัญสองคนนี้ซึ่งเป็นโอรสของกษัตริย์แห่งมนุษย์ไม่ได้เล่า

6.15.8

अथेन्द्रकल्पस्य दुरासदस्य
महौजसस्तद् वचनं निशम्य।
ततो महार्थं वचनं बभाषे
विभीषणः शस्त्रभृतां वरिष्ठः ॥ ६.१५.८ ॥

ครั้นได้ฟังคำของท้าวราวณะ ผู้ประดุจท้าวอินทร์ เข้าถึงได้ยาก และมีพลังมหาศาลเช่นนั้น แล้ววิภีษณะ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้ถือศัสตราจึงกล่าววาจาที่มีเจตนาอันยิ่งใหญ่

6.15.9

न तात मन्त्रे तव निश्चयोऽस्ति
बालस्त्वमद्याप्यविपक्वबुद्धिः।
तस्मात् त्वयाप्यात्मविनाशनाय
वचोऽर्थहीनं बहु विप्रलप्तम् ॥ ६.१५.९ ॥

ดูก่อนลูกรัก คำปรึกษาของเจ้าไม่มีความแน่วแน่ เจ้ายังเป็นเด็ก สติปัญญายังไม่สุกงอม ฉะนั้น เพื่อความพินาศของตนเอง เจ้าจึงได้กล่าวคำไร้ประโยชน์และพร่ำเพ้อมากมาย

6.15.10

पुत्रप्रवादेन तु रावणस्य
त्वमिन्द्रजिन्मित्रमुखोऽसि शत्रुः।
यस्येदृशं राघवतो विनाशं
निशम्य मोहादनुमन्यसे त्वम् ॥ ६.१५.१० ॥

ในฐานะที่อ้างว่าเป็นโอรสของท้าวราวณะ อินทรชิตเอ๋ย เจ้าเป็นศัตรูที่มีหน้าตาเป็นมิตร ครั้นได้ยินข่าวความพินาศของพระราฆวะเช่นนี้ เจ้ากลับเห็นด้วยเพราะความหลง

6.15.11

त्वमेव वध्यश्च सुदुर्मतिश्च
स चापि वध्यो य इहानयत् त्वाम्।
बालं दृढं साहसिकं च योऽद्य
प्रावेशयन्मन्त्रकृतां समीपम् ॥ ६.१५.११ ॥

ตัวเจ้าเองสมควรถูกฆ่า เพราะเจ้ามีจิตใจชั่วร้ายยิ่งนัก และผู้ที่พาเจ้ามาที่นี่ นำเจ้าเข้าไปใกล้ที่ปรึกษาทั้งหลายในวันนี้ ก็สมควรถูกฆ่าเช่นกัน เจ้าเป็นเด็กโง่เขลา ดื้อรั้น และบุ่มบ่ามนัก

6.15.12

मूढोऽप्रगल्भोऽविनयोपपन्न-
स्तीक्ष्णस्वभावोऽल्पमतिर्दुरात्मा।
मूर्खस्त्वमत्यन्तसुदुर्मतिश्च
त्वमिन्द्रजिद् बालतया ब्रवीषि ॥ ६.१५.१२ ॥

เจ้าหลงผิด ขาดความรอบคอบ ปราศจากความสุภาพ มีนิสัยดุร้าย มีปัญญาน้อย และมีจิตใจชั่วช้า เจ้าเป็นคนโง่และมีจิตใจชั่วร้ายยิ่งนัก อินทรชิตเอ๋ย เจ้าพูดเช่นนี้เพราะความเป็นเด็ก

6.15.13

को ब्रह्मदण्डप्रतिमप्रकाशा-
नर्चिष्मतः कालनिकाशरूपान्।
सहेत बाणान् यमदण्डकल्पान्
समक्षमुक्तान् युधि राघवेण ॥ ६.१५.१३ ॥

ใครเล่าจะทนต่อลูกศรเหล่านั้นได้ ลูกศรที่ส่องแสงประดุจคทาของพระพรหม มีรูปร่างเหมือนกาลเวลา เหมือนไม้คทาของพระยม ซึ่งพระราฆวะยิงออกไปต่อหน้าต่อตาในสนามรบ

6.15.14

धनानि रत्नानि सुभूषणानि
वासांसि दिव्यानि मणींश्च चित्रान्।
सीतां च रामाय निवेद्य देवीं
वसेम राजन्निह वीतशोकाः ॥ ६.१५.१४ ॥

ให้เรานำทรัพย์สมบัติ อัญมณี เครื่องประดับอันงดงาม ผ้าทิพย์ และแก้วมณีอันงดงามหลากหลาย พร้อมทั้งเทวีสีดาถวายแด่พระราม แล้วพวกเราจะอยู่ที่นี่อย่างปลอดโศก ข้าแต่พระราชา