ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 6.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.15.1
बृहस्पतेस्तुल्यमतेर्वचस्त-
न्निशम्य यत्नेन विभीषणस्य।
ततो महात्मा वचनं बभाषे
तत्रेन्द्रजिन्नैर्ऋतयूथमुख्यः ॥ ६.१५.१ ॥
ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ಸಮಾನ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ವಿಭೀಷಣನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳಿ, ಆಗ ರಾಕ್ಷಸ ಸಮೂಹದ ಮುಖ್ಯನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ಇಂದ್ರಜಿತ್ ಅಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
6.15.2
किं नाम ते तात कनिष्ठ वाक्य-
मनर्थकं वै बहुभीतवच्च।
अस्मिन् कुले योऽपि भवेन्न जातः
सोऽपीदृशं नैव वदेन्न कुर्यात् ॥ ६.१५.२ ॥
ಪ್ರಿಯ ತಮ್ಮಾ! ನಿನ್ನ ಈ ಮಾತು ಅರ್ಥಹೀನವೂ ಬಹಳ ಭಯಪಟ್ಟವನಂತೆಯೂ ಏಕೆ? ಈ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟದವನೂ ಇಂತಹದನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
6.15.3
सत्त्वेन वीर्येण पराक्रमेण
धैर्येण शौर्येण च तेजसा च।
एकः कुलेऽस्मिन् पुरुषो विमुक्तो
विभीषणस्तात कनिष्ठ एषः ॥ ६.१५.३ ॥
ಪ್ರಿಯ ತಮ್ಮಾ! ಈ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಸತ್ತ್ವ, ವೀರ್ಯ, ಪರಾಕ್ರಮ, ಧೈರ್ಯ, ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ವಿಶಿಷ್ಟನಾದವನು ಇವನೊಬ್ಬನೇ — ವಿಭೀಷಣನೇ, ಈ ಕಿರಿಯ ತಮ್ಮನು.
6.15.4
किं नाम तौ मानुषराजपुत्रा-
वस्माकमेकेन हि राक्षसेन।
सुप्राकृतेनापि निहन्तुमेतौ
शक्यौ कुतो भीषयसे स्म भीरो ॥ ६.१५.४ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಾನವ ರಾಜಕುಮಾರರನ್ನು, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ರಾಕ್ಷಸನೂ ಕೊಲ್ಲಲು ಶಕ್ಯನಲ್ಲವೇ? ಹೇ ಹೇಡಿಯೇ, ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನೀನು ಏಕೆ ಇಷ್ಟು ಭಯಪಡುತ್ತೀಯೆ?
6.15.5
त्रिलोकनाथो ननु देवराजः
शक्रो मया भूमितले निविष्टः।
भयार्पिताश्चापि दिशः प्रपन्नाः
सर्वे तदा देवगणाः समग्राः ॥ ६.१५.५ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ದೇವರಾಜ ಶಕ್ರನನ್ನು ನಾನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳಿಸಿದ್ದೆನು. ಆಗ ಭಯದಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ, ಸಮಸ್ತ ದೇವಗಣಗಳೂ ಶರಣು ಹೊಕ್ಕವು.
6.15.6
ऐरावतो निःस्वनमुन्नदन् स
निपातितो भूमितले मया तु।
विकृष्य दन्तौ तु मया प्रसह्य
वित्रासिता देवगणाः समग्राः ॥ ६.१५.६ ॥
ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಐರಾವತವನ್ನು ನಾನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದೆ; ಬಲದಿಂದ ಅದರ ದಂತಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡೆ; ಎಲ್ಲಾ ದೇವಗಣಗಳೂ ಭಯಗೊಂಡವು.
6.15.7
सोऽहं सुराणामपि दर्पहन्ता
दैत्योत्तमानामपि शोककर्ता।
कथं नरेन्द्रात्मजयोर्न शक्तो
मनुष्ययोः प्राकृतयोः सुवीर्यः ॥ ६.१५.७ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಮುರಿದವನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೈತ್ಯರಿಗೂ ದುಃಖ ನೀಡಿದವನು ನಾನು; ಈ ಇಬ್ಬರು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯರು, ನರೇಂದ್ರನ ಪುತ್ರರು, ಇವರ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮ ತೋರಲಾರೆನೇ?
6.15.8
अथेन्द्रकल्पस्य दुरासदस्य
महौजसस्तद् वचनं निशम्य।
ततो महार्थं वचनं बभाषे
विभीषणः शस्त्रभृतां वरिष्ठः ॥ ६.१५.८ ॥
ಇಂದ್ರನಂತಿದ್ದ, ಎದುರಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯನಾದ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ರಾವಣನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಿಭೀಷಣನು ಆಗ ಮಹತ್ವದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
6.15.9
न तात मन्त्रे तव निश्चयोऽस्ति
बालस्त्वमद्याप्यविपक्वबुद्धिः।
तस्मात् त्वयाप्यात्मविनाशनाय
वचोऽर्थहीनं बहु विप्रलप्तम् ॥ ६.१५.९ ॥
ಅಯ್ಯಾ, ನಿನ್ನ ಮಂತ್ರಾಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯವಿಲ್ಲ; ನೀನಿನ್ನೂ ಬಾಲಕನು, ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಪಕ್ವವಾಗಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಸ್ವನಾಶಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅರ್ಥಹೀನವಾದ ಬಹಳಷ್ಟು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿರುವೆ.
6.15.10
पुत्रप्रवादेन तु रावणस्य
त्वमिन्द्रजिन्मित्रमुखोऽसि शत्रुः।
यस्येदृशं राघवतो विनाशं
निशम्य मोहादनुमन्यसे त्वम् ॥ ६.१५.१० ॥
ರಾವಣನ ಮಗನೆಂಬ ನೆಪದಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರಜಿತ್ತೇ, ನೀನು ಮಿತ್ರನ ಮುಖವುಳ್ಳ ಶತ್ರು. ರಾಘವನ ಇಂಥ ವಿನಾಶವನ್ನು ಕೇಳಿ ಮೋಹದಿಂದ ನೀನು ಅದನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸುತ್ತಿರುವೆ.
6.15.11
त्वमेव वध्यश्च सुदुर्मतिश्च
स चापि वध्यो य इहानयत् त्वाम्।
बालं दृढं साहसिकं च योऽद्य
प्रावेशयन्मन्त्रकृतां समीपम् ॥ ६.१५.११ ॥
ನೀನೇ ವಧೆಗೆ ಅರ್ಹನು, ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯವನು. ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆತಂದು ಮಂತ್ರಿಗಳ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವನೂ ವಧೆಗೆ ಅರ್ಹನು. ನೀನು ಮೂರ್ಖ, ಹಠಮಾರಿ, ಸಾಹಸಿ ಬಾಲಕ.
6.15.12
मूढोऽप्रगल्भोऽविनयोपपन्न-
स्तीक्ष्णस्वभावोऽल्पमतिर्दुरात्मा।
मूर्खस्त्वमत्यन्तसुदुर्मतिश्च
त्वमिन्द्रजिद् बालतया ब्रवीषि ॥ ६.१५.१२ ॥
ನೀನು ಮೋಹಿತನು, ಪ್ರಬುದ್ಧತೆಯಿಲ್ಲದವನು, ವಿನಯರಹಿತನು, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಸ್ವಭಾವದವನು, ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿ, ದುರಾತ್ಮ. ನೀನು ಮೂರ್ಖ, ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ; ಇಂದ್ರಜಿತ್ತೇ, ಬಾಲಿಶತೆಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವೆ.
6.15.13
को ब्रह्मदण्डप्रतिमप्रकाशा-
नर्चिष्मतः कालनिकाशरूपान्।
सहेत बाणान् यमदण्डकल्पान्
समक्षमुक्तान् युधि राघवेण ॥ ६.१५.१३ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಘವನು ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ, ಬ್ರಹ್ಮದಂಡದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಕಾಲನ ರೂಪದ, ಯಮದಂಡಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಯಾರು ತಾಳಬಲ್ಲರು?
6.15.14
धनानि रत्नानि सुभूषणानि
वासांसि दिव्यानि मणींश्च चित्रान्।
सीतां च रामाय निवेद्य देवीं
वसेम राजन्निह वीतशोकाः ॥ ६.१५.१४ ॥
ಧನ, ರತ್ನ, ಸುಂದರ ಆಭರಣ, ದಿವ್ಯ ವಸ್ತ್ರ, ಅದ್ಭುತ ಮಣಿಗಳನ್ನು, ಹಾಗೂ ದೇವಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ರಾಮನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ರಾಜನೇ, ನಾವಿಲ್ಲಿ ಶೋಕರಹಿತರಾಗಿ ವಾಸಿಸೋಣ.