رامايانا فالميكي · السارغا 6.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.20.1
ततो निविष्टां ध्वजिनीं सुग्रीवेणाभिपालिताम्।
ददर्श राक्षसोऽभ्येत्य शार्दूलो नाम वीर्यवान् ॥ ६.२०.१ ॥
ثم اقترب راكشاسا شديد البأس اسمه شاردولا فرأى الجيش المعسكر الذي يحرسه سوغريفا.
6.20.2
चारो राक्षसराजस्य रावणस्य दुरात्मनः।
तां दृष्ट्वा सर्वतोऽव्यग्रां प्रतिगम्य स राक्षसः ॥ ६.२०.२ ॥
عاد ذلك الجاسوس التابع للملك الراكشاسي راڤانا الشرير بعدما رأى الجيش هادئا من كل جانب.
6.20.3
आविश्य लङ्कां वेगेन राजानमिदमब्रवीत्।
एष वै वानरर्क्षौघो लङ्कां समभिवर्तते ॥ ६.२०.३ ॥
دخل لنكا مسرعا وقال للملك: "ها هو جيش القرود والدببة يزحف نحو لنكا."
6.20.4
अगाधश्चाप्रमेयश्च द्वितीय इव सागरः।
पुत्रौ दशरथस्येमौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.२०.४ ॥
إنهما لا قرار لهما ولا يُقاس قدرهما، كأنهما بحر ثانٍ. هذان ابنا داسارثا، الأخوان راما ولاكشمانا.
6.20.5
उत्तमौ रूपसम्पन्नौ सीतायाः पदमागतौ।
एतौ सागरमासाद्य संनिविष्टौ महाद्युते ॥ ६.२०.५ ॥
هذان الرجلان الفاضلان الوسيمان قد وصلا إلى طريق سيتا. يا عظيم البهاء، لقد بلغا البحر وأقاما معسكرهما.
6.20.6
बलं चाकाशमावृत्य सर्वतो दशयोजनम्।
तत्त्वभूतं महाराज क्षिप्रं वेदितुमर्हसि ॥ ६.२०.६ ॥
جيشهم يغطي السماء ويمتد من كل جانب لعشرة يوجاناس. أيها الملك العظيم، ينبغي أن تعرف حقيقة الأمر سريعا.
6.20.7
तव दूता महाराज क्षिप्रमर्हन्ति वेदितुम्।
उपप्रदानं सान्त्वं वा भेदो वात्र प्रयुज्यताम् ॥ ६.२०.७ ॥
أيها الملك العظيم، ينبغي لرسلك أن يعرفوا سريعًا. فليُستعمل هنا إما هدية أو مصالحة أو تفريق.
6.20.8
शार्दूलस्य वचः श्रुत्वा रावणो राक्षसेश्वरः।
उवाच सहसा व्यग्रः सम्प्रधार्यार्थमात्मनः।
शुकं साधु तदा रक्षो वाक्यमर्थविदां वरम् ॥ ६.२०.८ ॥
لما سمع راvana، سيد الراكشاسا، كلام شاردولا، اضطرب وفكّر فجأة في مصلحته، ثم قال للراكشاسا شوكا، أفضل العارفين بما ينفع.
6.20.9
सुग्रीवं ब्रूहि गत्वाऽऽशु राजानं वचनान्मम।
यथासंदेशमक्लीबं श्लक्ष्णया परया गिरा ॥ ६.२०.९ ॥
اذهب سريعًا وقل للملك سوغريفا، بحسب كلامي، الرسالة كما هي، دون تردد، بأرق الكلام وأسماه.
6.20.10
त्वं वै महाराजकुलप्रसूतो
महाबलश्चर्क्षरजःसुतश्च।
न कश्चनार्थस्तव नास्त्यनर्थ-
स्तथापि मे भ्रातृसमो हरीश ॥ ६.२०.१० ॥
أنت من سلالة ملكية عظيمة، قوي، وابن الراكسراجاس. لا غاية لك ولا ضرر؛ ومع ذلك، أيها سيد القرود، أنت عندي كأخ.
6.20.11
अहं यद्यहरं भार्यां राजपुत्रस्य धीमतः।
किं तत्र तव सुग्रीव किष्किन्धां प्रति गम्यताम् ॥ ६.२०.११ ॥
إن كنت قد حملت زوجة الأمير الحكيم، فما شأنك أنت في ذلك يا سوغريفا؟ عد نحو كيشكيندها.
6.20.12
नहीयं हरिभिर्लङ्का प्राप्तुं शक्या कथंचन।
देवैरपि सगन्धर्वैः किं पुनर्नरवानरैः ॥ ६.२०.१२ ॥
لا يمكن للقرود أن تصل إلى لانكا هذه بأي حال؛ حتى الآلهة مع الغاندهاروا لا تستطيع، فكيف بالبشر والقرود!
6.20.13
स तदा राक्षसेन्द्रेण संदिष्टो रजनीचरः।
शुको विहंगमो भूत्वा तूर्णमाप्लुत्य चाम्बरम् ॥ ६.२०.१३ ॥
فانطلق شُكا، الجوّال في الليل، المأمور من ملك الرّاكشاسا، متخذًا هيئة طائر، فوثب سريعًا إلى السماء.
6.20.14
स गत्वा दूरमध्वानमुपर्युपरि सागरम्।
संस्थितो ह्यम्बरे वाक्यं सुग्रीवमिदमब्रवीत् ॥ ६.२०.१४ ॥
وبعد أن قطع مسافة بعيدة، وقف في السماء فوق البحر، وقال لسوغريفا هذه الكلمات.
6.20.15
सर्वमुक्तं यथाऽऽदिष्टं रावणेन दुरात्मना।
तत् प्रापयन्तं वचनं तूर्णमाप्लुत्य वानराः ॥ ६.२०.१५ ॥
لقد قلتُ كلّ شيء كما أمر راڤانا الشرير. وأنا أحمل ذلك الخبر أيها القرود، وثبتُ سريعًا مبتعدًا.
6.20.16
प्रापद्यन्त तदा क्षिप्रं लोप्तुं हन्तुं च मुष्टिभिः।
सर्वैः प्लवंगैः प्रसभं निगृहीतो निशाचरः ॥ ६.२०.१६ ॥
فاندفعت القرود القافزة جميعها سريعًا لتمسكه وتضربه بقبضاتها، فأُمسك الجوّال في الليل بالقوة.
6.20.17
गगनाद् भूतले चाशु प्रतिगृह्यावतारितः।
वानरैः पीड्यमानस्तु शुको वचनमब्रवीत् ॥ ६.२०.१७ ॥
انتُزع من السماء بسرعة وأُنزل إلى الأرض، فقال شُكا، وهو يعاني من القرود، هذه الكلمات.
6.20.18
न दूतान् घ्नन्ति काकुत्स्थ वार्यन्तां साधु वानराः।
यस्तु हित्वा मतं भर्तुः स्वमतं सम्प्रधारयेत्।
अनुक्तवादी दूतः सन् स दूतो वधमर्हति ॥ ६.२०.१८ ॥
يا كاكوتستها، لا يُقتل الرسل؛ فليكفَّ عنهم القرود بحزم. أما الرسول الذي يترك رأي سيّده ويقرّر برأيه، ويتكلم بما لم يُؤمر به، فهو وحده يستحق الموت.
6.20.19
शुकस्य वचनं रामः श्रुत्वा तु परिदेवितम्।
उवाच मावधिष्टेति घ्नतः शाखामृगर्षभान् ॥ ६.२०.१९ ॥
لما سمع راما توسلات شوكا قال للقرود الكبيرة التي كانت تضربه: «لا تقتلوه».
6.20.20
स च पत्रलघुर्भूत्वा हरिभिर्दर्शितेऽभये।
अन्तरिक्षे स्थितो भूत्वा पुनर्वचनमब्रवीत् ॥ ६.२०.२० ॥
صار خفيفا كالورقة، ولما أظهرت له القرود الأمان وقف في الهواء وتكلم ثانية.
6.20.21
सुग्रीव सत्त्वसम्पन्न महाबलपराक्रम।
किं मया खलु वक्तव्यो रावणो लोकरावणः ॥ ६.२०.२१ ॥
يا سوغريفا، يا ذا الشجاعة والقوة العظيمة والبأس! ماذا أقول لراڤانا، رعب العوالم؟
6.20.22
स एवमुक्तः प्लवगाधिपस्तदा
प्लवंगमानामृषभो महाबलः।
उवाच वाक्यं रजनीचरस्य
चारं शुकं शुद्धमदीनसत्त्वः ॥ ६.२०.२२ ॥
فلما قيل له ذلك، قال سوغريفا، سيد القرود، الثور الكبير بين القرود، ذو الروح الذي لا يهاب، لجاسوس راكشاسا شوكا هذه الكلمات عن الساكن في الليل.
6.20.23
न मेऽसि मित्रं न तथानुकम्प्यो
न चोपकर्तासि न मे प्रियोऽसि।
अरिश्च रामस्य सहानुबन्ध-
स्ततोऽसि वालीव वधार्ह वध्यः ॥ ६.२०.२३ ॥
أنت لست صديقي، ولا أنت جدير بالرحمة، ولا محسن إليّ، ولا عزيز عندي. أنت عدو راما مع أتباعه؛ لذلك، كفالين، أنت تستحق الموت وينبغي أن تُقتل.
6.20.24
निहन्म्यहं त्वां ससुतं सबन्धुं
सज्ञातिवर्गं रजनीचरेश।
लङ्कां च सर्वां महता बलेन
सर्वैः करिष्यामि समेत्य भस्म ॥ ६.२०.२४ ॥
يا سيد الساكنين في الليل! سأقتلك مع أبنائك وأقاربك وعشيرتك كلها؛ وبعد أن أجمع الجميع بقوة عظيمة، سأجعل لنكا كلها رمادا.
6.20.25
न मोक्ष्यसे रावण राघवस्य
सुरैः सहेन्द्रैरपि मूढ गुप्तः।
अन्तर्हितः सूर्यपथं गतोऽपि
तथैव पातालमनुप्रविष्टः।
गिरीशपादाम्बुजसंगतो वा
हतोऽसि रामेण सहानुजस्त्वम् ॥ ६.२०.२५ ॥
أيها الأحمق رافانا، لن تنجو من سليل راغهو، ولو حماك الآلهة مع إندرا. سواء اختبأتَ في طريق الشمس، أو دخلتَ العالم السفلي، أو لجأتَ إلى قدمي سيد الجبال اللوتسيتين، فستُقتل على يد راما مع أخيه الأصغر.
6.20.26
तस्य ते त्रिषु लोकेषु न पिशाचं न राक्षसम्।
त्रातारं नानुपश्यामि न गन्धर्वं न चासुरम् ॥ ६.२०.२६ ॥
في العوالم الثلاثة لا أرى بيشاجا ولا راكشاسا، ولا حامياً لك أمامه — لا غاندهارفا ولا أسورا.
6.20.27
अवधीस्त्वं जरावृद्धं गृध्रराजं जटायुषम्।
किं नु ते रामसांनिध्ये सकाशे लक्ष्मणस्य च।
हृता सीता विशालाक्षी यां त्वं गृह्य न बुध्यसे ॥ ६.२०.२७ ॥
قتلتَ جاتايو، ملك النسور الشيخ المنهك بالعمر. وفي حضرة راما ولاكشمانا عينهما خطفتَ سيتا ذات العينين الواسعتين؛ وقد أمسكتَ بها ولم تدرك حتى ما كنتَ تفعل.
6.20.28
महाबलं महात्मानं दुराधर्षं सुरैरपि।
न बुध्यसे रघुश्रेष्ठं यस्ते प्राणान् हरिष्यति ॥ ६.२०.२८ ॥
أنت لا تعرف الرجل العظيم الروح، شديد القوة، أفضل آل راغو، الذي لا يُقهر حتى للآلهة؛ وهو الذي سيسلب أنفاس حياتك.
6.20.29
ततोऽब्रवीद् वालिसुतोऽप्यङ्गदो हरिसत्तमः।
नायं दूतो महाराज चारकः प्रतिभाति मे ॥ ६.२०.२९ ॥
فقال أنغادا، ابن فالين وأفضل القرود: «أيها الملك العظيم، هذا ليس رسولاً؛ إنه في نظري جاسوس.»
6.20.30
तुलितं हि बलं सर्वमनेन तव तिष्ठता।
गृह्यतां मागमल्लङ्कामेतद्धि मम रोचते ॥ ६.२०.३० ॥
لقد وقف أمامك وقاس كل قوتك. فليُقبض عليه؛ ولا تدعه يعود إلى لانكا — هذا ما يرضيني.
6.20.31
ततो राज्ञा समादिष्टाः समुत्पत्य वलीमुखाः।
जगृहुश्च बबन्धुश्च विलपन्तमनाथवत् ॥ ६.२०.३१ ॥
فأمرهم الملك، فوثب القرود، وأمسكوا به وهو ينوح، وقيّدوه كمن لا معين له.
6.20.32
शुकस्तु वानरैश्चण्डैस्तत्र तैः सम्प्रपीडितः।
व्याचुक्रोश महात्मानं रामं दशरथात्मजम्।
लुप्येते मे बलात् पक्षौ भिद्येते मे तथाक्षिणी ॥ ६.२०.३२ ॥
أما شُكا فقد عُذِّب هناك على أيدي تلك القرود الشرسة، فصاح بأعلى صوته يستغيث بالرامان العظيم الروح، ابن داشراتا: «تُنتزع أجنحتي بالقوة، وتُفقأ عيناي أيضًا!»
6.20.33
यां च रात्रिं मरिष्यामि जाये रात्रिं च यामहम्।
एतस्मिन्नन्तरे काले यन्मया ह्यशुभं कृतम्।
सर्वं तदुपपद्येथा जह्यां चेद् यदि जीवितम् ॥ ६.२०.३३ ॥
«في الليلة التي أموت فيها، والليلة التي أولد فيها من جديد — في هذا الزمن الفاصل — كل شرٍّ اقترفتُه، فليُقضَ عليه كله، ولو تخلّيت عن حياتي.»
6.20.34
नाघातयत् तदा रामः श्रुत्वा तत्परिदेवितम्।
वानरानब्रवीद् रामो मुच्यतां दूत आगतः ॥ ६.२०.३४ ॥
فلما سمع ذلك النواح لم يدعهم يضربونه. وقال الرامان للقرود: «قد جاء رسول، فأطلقوه.»