വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 6.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.20.1
ततो निविष्टां ध्वजिनीं सुग्रीवेणाभिपालिताम्।
ददर्श राक्षसोऽभ्येत्य शार्दूलो नाम वीर्यवान् ॥ ६.२०.१ ॥
അപ്പോൾ സുഗ്രീവനാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടു പാളയമടിച്ചിരുന്ന ആ സേനയെ ശാർദൂലൻ എന്ന വീര്യവാനായ ഒരു രാക്ഷസൻ അടുത്തുചെന്നു കണ്ടു.
6.20.2
चारो राक्षसराजस्य रावणस्य दुरात्मनः।
तां दृष्ट्वा सर्वतोऽव्यग्रां प्रतिगम्य स राक्षसः ॥ ६.२०.२ ॥
രാക്ഷസരാജാവായ ദുരാത്മാവ് രാവണന്റെ ആ ചാരൻ ആ സേന എല്ലാ വശത്തും ആകുലതയില്ലാതെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് തിരിച്ചുപോയി.
6.20.3
आविश्य लङ्कां वेगेन राजानमिदमब्रवीत्।
एष वै वानरर्क्षौघो लङ्कां समभिवर्तते ॥ ६.२०.३ ॥
ലങ്കയിൽ വേഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അവൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "ഇതാ, വാനരർക്ഷസൈന്യം ലങ്കയെ ലക്ഷ്യമാക്കി മുന്നേറുന്നു."
6.20.4
अगाधश्चाप्रमेयश्च द्वितीय इव सागरः।
पुत्रौ दशरथस्येमौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.२०.४ ॥
അവർ അഗാധരും അപ്രമേയരും രണ്ടാമത്തെ സമുദ്രംപോലെയുള്ളവരുമാണ്. ദശരഥന്റെ പുത്രന്മാരായ ഈ സഹോദരന്മാർ രാമനും ലക്ഷ്മണനും.
6.20.5
उत्तमौ रूपसम्पन्नौ सीतायाः पदमागतौ।
एतौ सागरमासाद्य संनिविष्टौ महाद्युते ॥ ६.२०.५ ॥
ഉത്തമന്മാരും രൂപസമ്പന്നരുമായ ഈ രണ്ടുപേർ സീതയുടെ വഴിയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഓ മഹാതേജസ്വീ, ഇവർ സമുദ്രത്തിലെത്തി പാളയമടിച്ചിരിക്കുന്നു.
6.20.6
बलं चाकाशमावृत्य सर्वतो दशयोजनम्।
तत्त्वभूतं महाराज क्षिप्रं वेदितुमर्हसि ॥ ६.२०.६ ॥
അവരുടെ സേന ആകാശത്തെയും മറച്ച് എല്ലാ വശങ്ങളിലും പത്തു യോജന ദൂരം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. മഹാരാജാവേ, ഇതിന്റെ യാഥാർഥ്യം നീ വേഗം അറിയണം.
6.20.7
तव दूता महाराज क्षिप्रमर्हन्ति वेदितुम्।
उपप्रदानं सान्त्वं वा भेदो वात्र प्रयुज्यताम् ॥ ६.२०.७ ॥
മഹാരാജാവേ, അങ്ങയുടെ ദൂതന്മാർ വേഗത്തിൽ അറിയേണ്ടവരാണ്. ഇവിടെ ഉപഹാരമോ സാന്ത്വനമോ ഭേദമോ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് പ്രയോഗിക്കട്ടെ.
6.20.8
शार्दूलस्य वचः श्रुत्वा रावणो राक्षसेश्वरः।
उवाच सहसा व्यग्रः सम्प्रधार्यार्थमात्मनः।
शुकं साधु तदा रक्षो वाक्यमर्थविदां वरम् ॥ ६.२०.८ ॥
ശാർദൂലന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാക്ഷസേശ്വരനായ രാവണൻ വ്യാകുലനായി പെട്ടെന്ന് സ്വന്തം നന്മ ആലോചിച്ച്, അർഥജ്ഞരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ശുക രാക്ഷസനോട് പറഞ്ഞു.
6.20.9
सुग्रीवं ब्रूहि गत्वाऽऽशु राजानं वचनान्मम।
यथासंदेशमक्लीबं श्लक्ष्णया परया गिरा ॥ ६.२०.९ ॥
പോയി വേഗം രാജാവായ സുഗ്രീവനോട് എന്റെ വാക്കനുസരിച്ച്, സന്ദേശം കൃത്യമായി, തളരാതെ, അതിമൃദുവായ വാക്കുകളിൽ പറയുക.
6.20.10
त्वं वै महाराजकुलप्रसूतो
महाबलश्चर्क्षरजःसुतश्च।
न कश्चनार्थस्तव नास्त्यनर्थ-
स्तथापि मे भ्रातृसमो हरीश ॥ ६.२०.१० ॥
നീ മഹാരാജകുലത്തിൽ ജനിച്ചവനും മഹാബലനും ഋക്ഷരജസ്സിന്റെ പുത്രനുമാണ്. നിനക്ക് ഒരു ലക്ഷ്യവുമില്ല, ഒരു ദോഷവുമില്ല; എന്നിട്ടും ഹരീശാ, നീ എന്റെ സഹോദരനു തുല്യനാണ്.
6.20.11
अहं यद्यहरं भार्यां राजपुत्रस्य धीमतः।
किं तत्र तव सुग्रीव किष्किन्धां प्रति गम्यताम् ॥ ६.२०.११ ॥
ബുദ്ധിമാനായ രാജകുമാരന്റെ ഭാര്യയെ ഞാൻ കവർന്നിരുന്നെങ്കിൽ, സുഗ്രീവാ, അതിൽ നിനക്കെന്ത്? കിഷ്കിന്ധയിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോവുക.
6.20.12
नहीयं हरिभिर्लङ्का प्राप्तुं शक्या कथंचन।
देवैरपि सगन्धर्वैः किं पुनर्नरवानरैः ॥ ६.२०.१२ ॥
ഈ ലങ്കയിൽ വാനരന്മാർക്ക് ഒരു വിധത്തിലും എത്താനാവില്ല; ഗന്ധർവന്മാരോടുകൂടിയ ദേവന്മാർക്കുപോലും കഴിയില്ല, പിന്നെ മനുഷ്യർക്കും വാനരർക്കും എന്ത് പറയാൻ!
6.20.13
स तदा राक्षसेन्द्रेण संदिष्टो रजनीचरः।
शुको विहंगमो भूत्वा तूर्णमाप्लुत्य चाम्बरम् ॥ ६.२०.१३ ॥
അപ്പോൾ രാക്ഷസേന്ദ്രൻ കൽപ്പിച്ചതനുസരിച്ച് ആ രാത്രിചരനായ ശുകൻ പക്ഷിരൂപം ധരിച്ച് വേഗത്തിൽ ആകാശത്തേക്ക് കുതിച്ചുയർന്നു.
6.20.14
स गत्वा दूरमध्वानमुपर्युपरि सागरम्।
संस्थितो ह्यम्बरे वाक्यं सुग्रीवमिदमब्रवीत् ॥ ६.२०.१४ ॥
അവൻ വളരെ ദൂരം സഞ്ചരിച്ച് കടലിനു മുകളിൽ ആകാശത്ത് നിന്ന് സുഗ്രീവനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
6.20.15
सर्वमुक्तं यथाऽऽदिष्टं रावणेन दुरात्मना।
तत् प्रापयन्तं वचनं तूर्णमाप्लुत्य वानराः ॥ ६.२०.१५ ॥
ദുരാത്മാവായ രാവണൻ കൽപ്പിച്ചതുപോലെ ഞാൻ എല്ലാം പറഞ്ഞു. ആ സന്ദേശം എത്തിക്കുന്നവനായി, വാനരന്മാരേ, ഞാൻ വേഗത്തിൽ കുതിച്ചു.
6.20.16
प्रापद्यन्त तदा क्षिप्रं लोप्तुं हन्तुं च मुष्टिभिः।
सर्वैः प्लवंगैः प्रसभं निगृहीतो निशाचरः ॥ ६.२०.१६ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാ വാനരന്മാരും ഉടനെ അവനെ പിടിക്കാനും മുഷ്ടികൊണ്ട് അടിക്കാനും പാഞ്ഞടുത്തു; ആ രാത്രിചരനെ ബലമായി പിടികൂടി.
6.20.17
गगनाद् भूतले चाशु प्रतिगृह्यावतारितः।
वानरैः पीड्यमानस्तु शुको वचनमब्रवीत् ॥ ६.२०.१७ ॥
ആകാശത്തുനിന്ന് വേഗത്തിൽ പിടികൂടി നിലത്തിറക്കി. വാനരന്മാരാൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട ശുകൻ ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
6.20.18
न दूतान् घ्नन्ति काकुत्स्थ वार्यन्तां साधु वानराः।
यस्तु हित्वा मतं भर्तुः स्वमतं सम्प्रधारयेत्।
अनुक्तवादी दूतः सन् स दूतो वधमर्हति ॥ ६.२०.१८ ॥
കാകുത്സ്ഥാ, ദൂതന്മാരെ കൊല്ലാറില്ല. വാനരന്മാരേ, അവരെ നന്നായി തടയൂ. എന്നാൽ യജമാനന്റെ അഭിപ്രായം ഉപേക്ഷിച്ച് സ്വന്തം അഭിപ്രായം തീരുമാനിക്കുന്നവനും, കൽപ്പനയില്ലാതെ സംസാരിക്കുന്ന ദൂതനും വധാർഹനാണ്.
6.20.19
शुकस्य वचनं रामः श्रुत्वा तु परिदेवितम्।
उवाच मावधिष्टेति घ्नतः शाखामृगर्षभान् ॥ ६.२०.१९ ॥
ശുകന്റെ വിലാപവാക്കുകൾ കേട്ട രാമൻ, അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ശ്രേഷ്ഠ വാനരന്മാരോട് "കൊല്ലരുത്" എന്ന് പറഞ്ഞു.
6.20.20
स च पत्रलघुर्भूत्वा हरिभिर्दर्शितेऽभये।
अन्तरिक्षे स्थितो भूत्वा पुनर्वचनमब्रवीत् ॥ ६.२०.२० ॥
അവൻ ഇലപോലെ ലഘുവായി, വാനരന്മാർ അഭയം നൽകിയപ്പോൾ, ആകാശത്ത് നിന്ന് വീണ്ടും സംസാരിച്ചു.
6.20.21
सुग्रीव सत्त्वसम्पन्न महाबलपराक्रम।
किं मया खलु वक्तव्यो रावणो लोकरावणः ॥ ६.२०.२१ ॥
സുഗ്രീവാ, ധൈര്യസമ്പന്നാ, മഹാബലപരാക്രമീ! ലോകത്തെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രാവണനോട് ഞാൻ എന്ത് പറയണം?
6.20.22
स एवमुक्तः प्लवगाधिपस्तदा
प्लवंगमानामृषभो महाबलः।
उवाच वाक्यं रजनीचरस्य
चारं शुकं शुद्धमदीनसत्त्वः ॥ ६.२०.२२ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ, വാനരാധിപനും മഹാബലനും വാനരശ്രേഷ്ഠനുമായ സുഗ്രീവൻ, ഭയമില്ലാത്ത മനസ്സോടെ, രാക്ഷസന്റെ ചാരനായ ശുകനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
6.20.23
न मेऽसि मित्रं न तथानुकम्प्यो
न चोपकर्तासि न मे प्रियोऽसि।
अरिश्च रामस्य सहानुबन्ध-
स्ततोऽसि वालीव वधार्ह वध्यः ॥ ६.२०.२३ ॥
നീ എനിക്ക് മിത്രമല്ല, ദയയ്ക്ക് അർഹനുമല്ല, ഉപകാരിയുമല്ല, പ്രിയനുമല്ല. നീ രാമന്റെ ശത്രുവാണ്, അനുചരന്മാരോടൊപ്പമുണ്ട്; അതിനാൽ വാലിയെപ്പോലെ നീ വധാർഹനും വധിക്കപ്പെടേണ്ടവനുമാണ്.
6.20.24
निहन्म्यहं त्वां ससुतं सबन्धुं
सज्ञातिवर्गं रजनीचरेश।
लङ्कां च सर्वां महता बलेन
सर्वैः करिष्यामि समेत्य भस्म ॥ ६.२०.२४ ॥
രാക്ഷസാധിപതേ! നിന്നെയും മക്കളോടും ബന്ധുക്കളോടും കുടുംബത്തോടുംകൂടെ ഞാൻ കൊല്ലും; ലങ്ക മുഴുവനും എല്ലാവരോടും ചേർന്ന് വലിയ സൈന്യത്താൽ ഭസ്മമാക്കും.
6.20.25
न मोक्ष्यसे रावण राघवस्य
सुरैः सहेन्द्रैरपि मूढ गुप्तः।
अन्तर्हितः सूर्यपथं गतोऽपि
तथैव पातालमनुप्रविष्टः।
गिरीशपादाम्बुजसंगतो वा
हतोऽसि रामेण सहानुजस्त्वम् ॥ ६.२०.२५ ॥
ഹേ മൂഢ രാവണാ! ഇന്ദ്രനോടുകൂടിയ ദേവന്മാരാൽ സംരക്ഷിതനായാലും നീ രാഘവനിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടില്ല. സൂര്യപഥത്തിൽ മറഞ്ഞു പോയാലും, പാതാളത്തിൽ പ്രവേശിച്ചാലും, അല്ലെങ്കിൽ ഗിരീശന്റെ താമരപ്പാദങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചാലും, അനുജനോടുകൂടിയ രാമനാൽ നീ വധിക്കപ്പെടും.
6.20.26
तस्य ते त्रिषु लोकेषु न पिशाचं न राक्षसम्।
त्रातारं नानुपश्यामि न गन्धर्वं न चासुरम् ॥ ६.२०.२६ ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും നിന്നെ രക്ഷിക്കുന്ന ഒരു പിശാചുമില്ല, രാക്ഷസനുമില്ല; അവന്റെ മുന്നിൽ നിനക്ക് രക്ഷകനായി ഞാൻ ആരെയും കാണുന്നില്ല — ഗന്ധർവനോ അസുരനോ ഇല്ല.
6.20.27
अवधीस्त्वं जरावृद्धं गृध्रराजं जटायुषम्।
किं नु ते रामसांनिध्ये सकाशे लक्ष्मणस्य च।
हृता सीता विशालाक्षी यां त्वं गृह्य न बुध्यसे ॥ ६.२०.२७ ॥
വാർദ്ധക്യത്താൽ വൃദ്ധനായ ഗൃധ്രരാജൻ ജടായുവിനെ നീ വധിച്ചു. രാമന്റെയും ലക്ഷ്മണന്റെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ തന്നെ വിശാലാക്ഷിയായ സീതയെ നീ അപഹരിച്ചു; അവളെ പിടിച്ചിട്ടും നീ മനസ്സിലാക്കിയില്ല.
6.20.28
महाबलं महात्मानं दुराधर्षं सुरैरपि।
न बुध्यसे रघुश्रेष्ठं यस्ते प्राणान् हरिष्यति ॥ ६.२०.२८ ॥
മഹാബലനും മഹാത്മാവും ദേവന്മാർക്കുപോലും തോൽപ്പിക്കാനാവാത്തവനുമായ രഘുശ്രേഷ്ഠനെ നീ അറിയുന്നില്ല; അവൻ നിന്റെ പ്രാണങ്ങളെ അപഹരിക്കും.
6.20.29
ततोऽब्रवीद् वालिसुतोऽप्यङ्गदो हरिसत्तमः।
नायं दूतो महाराज चारकः प्रतिभाति मे ॥ ६.२०.२९ ॥
അപ്പോൾ വാലിപുത്രനും വാനരശ്രേഷ്ഠനുമായ അംഗദൻ പറഞ്ഞു: "മഹാരാജാവേ! ഇവൻ ദൂതനല്ല; എനിക്ക് ഇവൻ ചാരനെപ്പോലെ തോന്നുന്നു."
6.20.30
तुलितं हि बलं सर्वमनेन तव तिष्ठता।
गृह्यतां मागमल्लङ्कामेतद्धि मम रोचते ॥ ६.२०.३० ॥
ഇവൻ നിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് നിന്റെ സർവ്വബലവും അളന്നുകഴിഞ്ഞു. ഇവനെ പിടികൂടുക; ലങ്കയിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകാൻ അനുവദിക്കരുത് — ഇതാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം.
6.20.31
ततो राज्ञा समादिष्टाः समुत्पत्य वलीमुखाः।
जगृहुश्च बबन्धुश्च विलपन्तमनाथवत् ॥ ६.२०.३१ ॥
അപ്പോൾ രാജാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം വാനരന്മാർ കുതിച്ചുചാടി വന്ന്, വിലപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അവനെ അനാഥനെപ്പോലെ പിടികൂടി കെട്ടി.
6.20.32
शुकस्तु वानरैश्चण्डैस्तत्र तैः सम्प्रपीडितः।
व्याचुक्रोश महात्मानं रामं दशरथात्मजम्।
लुप्येते मे बलात् पक्षौ भिद्येते मे तथाक्षिणी ॥ ६.२०.३२ ॥
എന്നാൽ ശുകൻ ആ ക്രൂരരായ വാനരന്മാരാൽ അവിടെ കഠിനമായി പീഡിതനായി, ദശരഥപുത്രനും മഹാത്മാവുമായ രാമനെ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു: "എന്റെ ചിറകുകൾ ബലമായി പറിക്കുന്നു; എന്റെ കണ്ണുകളും പൊട്ടിക്കുന്നു."
6.20.33
यां च रात्रिं मरिष्यामि जाये रात्रिं च यामहम्।
एतस्मिन्नन्तरे काले यन्मया ह्यशुभं कृतम्।
सर्वं तदुपपद्येथा जह्यां चेद् यदि जीवितम् ॥ ६.२०.३३ ॥
"ഞാൻ മരിക്കുന്ന രാത്രിയിലും, വീണ്ടും ജനിക്കുന്ന രാത്രിയിലും — ഈ ഇടക്കാലത്ത് ഞാൻ ചെയ്ത എല്ലാ തിന്മകളും നിങ്ങൾ പൊറുക്കണം, ഞാൻ പ്രാണൻ വെടിഞ്ഞാലും."
6.20.34
नाघातयत् तदा रामः श्रुत्वा तत्परिदेवितम्।
वानरानब्रवीद् रामो मुच्यतां दूत आगतः ॥ ६.२०.३४ ॥
ആ വിലാപം കേട്ട് രാമൻ അപ്പോൾ അവനെ അടിപ്പിച്ചില്ല. രാമൻ വാനരന്മാരോട് പറഞ്ഞു — "ദൂതൻ വന്നിരിക്കുന്നു, അവനെ വിട്ടയക്കൂ."