வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.20.1
ततो निविष्टां ध्वजिनीं सुग्रीवेणाभिपालिताम्।
ददर्श राक्षसोऽभ्येत्य शार्दूलो नाम वीर्यवान् ॥ ६.२०.१ ॥
அப்போது சுக்கிரீவனால் காக்கப்பட்ட, முகாமிட்டிருந்த அந்தப் படையை வலிமையுள்ள சார்தூலன் என்ற ஓர் அரக்கன் அருகில் சென்று கண்டான்.
6.20.2
चारो राक्षसराजस्य रावणस्य दुरात्मनः।
तां दृष्ट्वा सर्वतोऽव्यग्रां प्रतिगम्य स राक्षसः ॥ ६.२०.२ ॥
அரக்கர் மன்னன் தீய மனமுடைய ராவணனின் அந்த ஒற்றன், அந்தப் படை எல்லாப் பக்கமும் கவலையின்றி அமைதியாய் இருப்பதைக் கண்டு திரும்பிச் சென்றான்.
6.20.3
आविश्य लङ्कां वेगेन राजानमिदमब्रवीत्।
एष वै वानरर्क्षौघो लङ्कां समभिवर्तते ॥ ६.२०.३ ॥
லங்கைக்கு வேகமாய் வந்து மன்னனிடம் அவன் சொன்னான்: "இதோ, குரங்குகளும் கரடிகளுமான அந்தப் படை லங்கையை நோக்கி முன்னேறி வருகிறது."
6.20.4
अगाधश्चाप्रमेयश्च द्वितीय इव सागरः।
पुत्रौ दशरथस्येमौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.२०.४ ॥
அவர்கள் அளக்க முடியாதவர்கள், இரண்டாவது கடல் போன்றவர்கள். தசரதனின் மைந்தர்களான இந்த இரு சகோதரர்கள் ராமனும் லக்ஷ்மணனும் ஆவர்.
6.20.5
उत्तमौ रूपसम्पन्नौ सीतायाः पदमागतौ।
एतौ सागरमासाद्य संनिविष्टौ महाद्युते ॥ ६.२०.५ ॥
உயர்ந்தவர்களும் அழகுடையவர்களுமான இவ்விருவரும் சீதையின் வழியில் வந்து சேர்ந்தனர். மகாதேஜஸ்வியே, இவர்கள் கடலை அடைந்து முகாமிட்டுள்ளனர்.
6.20.6
बलं चाकाशमावृत्य सर्वतो दशयोजनम्।
तत्त्वभूतं महाराज क्षिप्रं वेदितुमर्हसि ॥ ६.२०.६ ॥
அவர்களின் படை வானையும் மறைத்து எல்லாப் பக்கமும் பத்து யோசனை தூரம் பரவியுள்ளது. மகாராஜனே, இதன் உண்மை நிலையை நீ விரைவில் அறிய வேண்டும்.
6.20.7
तव दूता महाराज क्षिप्रमर्हन्ति वेदितुम्।
उपप्रदानं सान्त्वं वा भेदो वात्र प्रयुज्यताम् ॥ ६.२०.७ ॥
மன்னா, உங்கள் தூதர்கள் விரைவில் அறிவதற்குத் தகுதியானவர்கள். இங்கு பரிசளித்தல், சமாதானம் அல்லது பிளவுபடுத்தல் ஆகியவற்றில் ஒன்று பயன்படுத்தப்படட்டும்.
6.20.8
शार्दूलस्य वचः श्रुत्वा रावणो राक्षसेश्वरः।
उवाच सहसा व्यग्रः सम्प्रधार्यार्थमात्मनः।
शुकं साधु तदा रक्षो वाक्यमर्थविदां वरम् ॥ ६.२०.८ ॥
ஷார்தூலனின் சொற்களைக் கேட்ட ராட்சசர்களின் தலைவன் ராவணன், கலங்கி திடீரென, தன் நலனை ஆராய்ந்து, பொருளறிந்தவர்களில் சிறந்தவனான சுக ராட்சசனிடம் பேசினான்.
6.20.9
सुग्रीवं ब्रूहि गत्वाऽऽशु राजानं वचनान्मम।
यथासंदेशमक्लीबं श्लक्ष्णया परया गिरा ॥ ६.२०.९ ॥
சென்று விரைவில் அரசன் சுக்ரீவனிடம் என் சொற்படி, தளராமல் மிக இனிய சொல்லில், செய்தியை உள்ளபடியே சொல்.
6.20.10
त्वं वै महाराजकुलप्रसूतो
महाबलश्चर्क्षरजःसुतश्च।
न कश्चनार्थस्तव नास्त्यनर्थ-
स्तथापि मे भ्रातृसमो हरीश ॥ ६.२०.१० ॥
நீ மன்னர் குலத்தில் பிறந்தவன், மகாபலசாலி, ரிக்ஷராஜனின் மகன். உனக்கு எந்தப் பயனும் இல்லை, எந்தத் தீங்கும் இல்லை; ஆயினும் வானரத் தலைவா, நீ என் சகோதரனுக்கு நிகரானவன்.
6.20.11
अहं यद्यहरं भार्यां राजपुत्रस्य धीमतः।
किं तत्र तव सुग्रीव किष्किन्धां प्रति गम्यताम् ॥ ६.२०.११ ॥
அறிவுள்ள அரசகுமாரனின் மனைவியை நான் கொண்டு வந்திருந்தால், சுக்ரீவா, அதில் உனக்கென்ன? கிஷ்கிந்தைக்குத் திரும்பிப் போ.
6.20.12
नहीयं हरिभिर्लङ्का प्राप्तुं शक्या कथंचन।
देवैरपि सगन्धर्वैः किं पुनर्नरवानरैः ॥ ६.२०.१२ ॥
இந்த லங்கையை வானரர்களால் எந்த வகையிலும் அடைய முடியாது; கந்தர்வர்களுடன் கூடிய தேவர்களாலும் முடியாது, மனிதர்களும் வானரர்களும் எம்மாத்திரம்!
6.20.13
स तदा राक्षसेन्द्रेण संदिष्टो रजनीचरः।
शुको विहंगमो भूत्वा तूर्णमाप्लुत्य चाम्बरम् ॥ ६.२०.१३ ॥
அப்போது அரக்கர் அரசனால் கட்டளையிடப்பட்ட அந்த இரவுஞ்சரன் சுகன், பறவையாக உருமாறி, விரைவாக வானில் பாய்ந்தான்.
6.20.14
स गत्वा दूरमध्वानमुपर्युपरि सागरम्।
संस्थितो ह्यम्बरे वाक्यं सुग्रीवमिदमब्रवीत् ॥ ६.२०.१४ ॥
அவன் வெகுதூரம் பறந்து கடலின் மேலாகவே வானில் நின்று சுக்ரீவனிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
6.20.15
सर्वमुक्तं यथाऽऽदिष्टं रावणेन दुरात्मना।
तत् प्रापयन्तं वचनं तूर्णमाप्लुत्य वानराः ॥ ६.२०.१५ ॥
தீய மனமுள்ள ராவணன் கட்டளையிட்டபடி எல்லாவற்றையும் நான் சொன்னேன். அந்தச் செய்தியைக் கொண்டுவந்த நான், வானரங்களே, விரைவாகக் குதித்தேன்.
6.20.16
प्रापद्यन्त तदा क्षिप्रं लोप्तुं हन्तुं च मुष्टिभिः।
सर्वैः प्लवंगैः प्रसभं निगृहीतो निशाचरः ॥ ६.२०.१६ ॥
அப்போது எல்லா வானரர்களும் விரைவாக அவனைப் பிடிக்கவும், முஷ்டிகளால் அடிக்கவும் பாய்ந்தனர்; அந்த இரவுஞ்சரன் பலவந்தமாகப் பிடிக்கப்பட்டான்.
6.20.17
गगनाद् भूतले चाशु प्रतिगृह्यावतारितः।
वानरैः पीड्यमानस्तु शुको वचनमब्रवीत् ॥ ६.२०.१७ ॥
வானிலிருந்து விரைவாகப் பிடித்துத் தரையில் இறக்கப்பட்டான். வானரர்களால் துன்புறுத்தப்பட்ட சுகன் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
6.20.18
न दूतान् घ्नन्ति काकुत्स्थ वार्यन्तां साधु वानराः।
यस्तु हित्वा मतं भर्तुः स्वमतं सम्प्रधारयेत्।
अनुक्तवादी दूतः सन् स दूतो वधमर्हति ॥ ६.२०.१८ ॥
காகுத்ஸ்தா, தூதர்களைக் கொல்வதில்லை. வானரர்களே, அவர்களை நன்றாகத் தடுத்து நிறுத்துங்கள். ஆனால் எஜமானின் கருத்தை விட்டுவிட்டுத் தன் கருத்தை முடிவு செய்பவனும், கட்டளையின்றிப் பேசும் தூதனும், அவனே கொலைக்குத் தகுதியானவன்.
6.20.19
शुकस्य वचनं रामः श्रुत्वा तु परिदेवितम्।
उवाच मावधिष्टेति घ्नतः शाखामृगर्षभान् ॥ ६.२०.१९ ॥
சுகனின் புலம்பல் நிறைந்த சொற்களைக் கேட்ட ராமன், வானரத் தலைவர்களை அடித்துக்கொண்டிருந்தவர்களிடம், "கொல்லாதீர்கள்" என்றான்.
6.20.20
स च पत्रलघुर्भूत्वा हरिभिर्दर्शितेऽभये।
अन्तरिक्षे स्थितो भूत्वा पुनर्वचनमब्रवीत् ॥ ६.२०.२० ॥
அவன் இலையைப் போல் இலகுவாகி, வானரங்கள் அபயம் காட்டியதும், ஆகாயத்தில் நின்று மீண்டும் பேசினான்.
6.20.21
सुग्रीव सत्त्वसम्पन्न महाबलपराक्रम।
किं मया खलु वक्तव्यो रावणो लोकरावणः ॥ ६.२०.२१ ॥
சுக்ரீவா, துணிவும் பெரும் வலிமையும் வாய்ந்தவனே! உலகை அழவைக்கும் ராவணனிடம் நான் என்ன சொல்ல வேண்டும்?
6.20.22
स एवमुक्तः प्लवगाधिपस्तदा
प्लवंगमानामृषभो महाबलः।
उवाच वाक्यं रजनीचरस्य
चारं शुकं शुद्धमदीनसत्त्वः ॥ ६.२०.२२ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், வானரத் தலைவனும் பெரும் வலிமையுள்ள வானரச் சிங்கமுமான சுக்ரீவன், அஞ்சாத மனத்துடன் ஒற்றனான சுகனிடம் ராக்கதனின் சொற்களைப் பற்றி இவ்வாறு கூறினான்.
6.20.23
न मेऽसि मित्रं न तथानुकम्प्यो
न चोपकर्तासि न मे प्रियोऽसि।
अरिश्च रामस्य सहानुबन्ध-
स्ततोऽसि वालीव वधार्ह वध्यः ॥ ६.२०.२३ ॥
நீ எனக்கு நண்பனும் இல்லை, இரக்கத்திற்குரியவனும் இல்லை, உபகாரியும் இல்லை, பிரியமானவனும் இல்லை. நீ ராமனின் எதிரி, அவனுடைய கூட்டாளிகளோடு இருக்கிறாய்; ஆகவே வாலியைப் போல் கொல்லத் தகுந்தவன், கொல்லப்பட வேண்டியவன்.
6.20.24
निहन्म्यहं त्वां ससुतं सबन्धुं
सज्ञातिवर्गं रजनीचरेश।
लङ्कां च सर्वां महता बलेन
सर्वैः करिष्यामि समेत्य भस्म ॥ ६.२०.२४ ॥
இரவில் உலவுவோரின் தலைவனே! உன்னையும், உன் மக்களையும், உறவினரையும், முழு குடும்பத்தையும் கொல்வேன்; முழு லங்கையையும் எல்லோருடனும் சேர்ந்து பெரும் படையுடன் சாம்பலாக்குவேன்.
6.20.25
न मोक्ष्यसे रावण राघवस्य
सुरैः सहेन्द्रैरपि मूढ गुप्तः।
अन्तर्हितः सूर्यपथं गतोऽपि
तथैव पातालमनुप्रविष्टः।
गिरीशपादाम्बुजसंगतो वा
हतोऽसि रामेण सहानुजस्त्वम् ॥ ६.२०.२५ ॥
மூடனே ராவணா! இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களால் காக்கப்பட்டாலும் ராகவனிடமிருந்து நீ தப்பமாட்டாய். சூரிய வழியில் மறைந்து சென்றாலும், பாதாளத்தில் புகுந்தாலும், அல்லது கிரீசனின் தாமரைப் பாதங்களை அடைந்தாலும், தம்பியுடன் கூடிய ராமனால் நீ கொல்லப்படுவாய்.
6.20.26
तस्य ते त्रिषु लोकेषु न पिशाचं न राक्षसम्।
त्रातारं नानुपश्यामि न गन्धर्वं न चासुरम् ॥ ६.२०.२६ ॥
மூவுலகங்களிலும் உனக்கு ஒரு பிசாசும் இல்லை, ஓர் அரக்கனும் இல்லை; அவனுக்கு எதிராக உன்னைக் காக்கும் எவரையும் நான் காணவில்லை — கந்தர்வனோ அசுரனோ இல்லை.
6.20.27
अवधीस्त्वं जरावृद्धं गृध्रराजं जटायुषम्।
किं नु ते रामसांनिध्ये सकाशे लक्ष्मणस्य च।
हृता सीता विशालाक्षी यां त्वं गृह्य न बुध्यसे ॥ ६.२०.२७ ॥
முதுமையால் தளர்ந்த கழுகரசன் ஜடாயுவை நீ கொன்றாய். ராமன், லட்சுமணன் முன்னிலையிலும் அகன்ற கண்களை உடைய சீதையைக் கவர்ந்தாய்; அவளைப் பற்றிக்கொண்டும் நீ அறியவில்லை.
6.20.28
महाबलं महात्मानं दुराधर्षं सुरैरपि।
न बुध्यसे रघुश्रेष्ठं यस्ते प्राणान् हरिष्यति ॥ ६.२०.२८ ॥
பெரும் வலிமையும் பெருமனமும் கொண்டவனும், தேவர்களாலும் வெல்ல முடியாதவனுமான ரகுகுலச் சிறந்தவனை நீ அறியவில்லை; அவனே உன் உயிரைப் பறிப்பான்.
6.20.29
ततोऽब्रवीद् वालिसुतोऽप्यङ्गदो हरिसत्तमः।
नायं दूतो महाराज चारकः प्रतिभाति मे ॥ ६.२०.२९ ॥
அப்பொழுது வாலியின் மகனும், குரங்குகளில் சிறந்தவனுமான அங்கதன் கூறினான்: "மஹாராஜனே! இவன் தூதன் அல்ல; எனக்கு இவன் ஒற்றன் போலத் தோன்றுகிறான்."
6.20.30
तुलितं हि बलं सर्वमनेन तव तिष्ठता।
गृह्यतां मागमल्लङ्कामेतद्धि मम रोचते ॥ ६.२०.३० ॥
இவன் உன் முன்னே நின்று உன் முழு வலிமையையும் அளந்துவிட்டான். இவனைப் பிடித்துக்கொள்; இலங்கைக்கு இவன் திரும்பிப் போகாமல் தடு — இதுவே எனக்குப் பிடித்தது.
6.20.31
ततो राज्ञा समादिष्टाः समुत्पत्य वलीमुखाः।
जगृहुश्च बबन्धुश्च विलपन्तमनाथवत् ॥ ६.२०.३१ ॥
அப்போது அரசனின் கட்டளைப்படி வானரர்கள் குதித்து வந்து, புலம்பிக்கொண்டிருந்த அவனைப் பிடித்து அனாதையைப் போலக் கட்டினர்।
6.20.32
शुकस्तु वानरैश्चण्डैस्तत्र तैः सम्प्रपीडितः।
व्याचुक्रोश महात्मानं रामं दशरथात्मजम्।
लुप्येते मे बलात् पक्षौ भिद्येते मे तथाक्षिणी ॥ ६.२०.३२ ॥
ஆனால் சுகன் அங்கே அந்தக் கொடிய வானரர்களால் பெரிதும் துன்புறுத்தப்பட்டு, தசரதன் மகனும் மகாத்மாவுமான ராமனை உரக்கக் கூவி அழைத்தான்: "என் சிறகுகள் பலவந்தமாகப் பிய்க்கப்படுகின்றன; என் கண்களும் உடைக்கப்படுகின்றன."
6.20.33
यां च रात्रिं मरिष्यामि जाये रात्रिं च यामहम्।
एतस्मिन्नन्तरे काले यन्मया ह्यशुभं कृतम्।
सर्वं तदुपपद्येथा जह्यां चेद् यदि जीवितम् ॥ ६.२०.३३ ॥
"நான் இறக்கும் இரவிலும், மீண்டும் பிறக்கும் இரவிலும் — இந்த இடைக்காலத்தில் நான் செய்த தீமைகள் அனைத்தையும் நீங்கள் பொறுத்தருள்வீராக, நான் உயிரை விட்டாலும் சரி."
6.20.34
नाघातयत् तदा रामः श्रुत्वा तत्परिदेवितम्।
वानरानब्रवीद् रामो मुच्यतां दूत आगतः ॥ ६.२०.३४ ॥
அந்தப் புலம்பலைக் கேட்ட ராமன் அப்போது அவனைத் தாக்க விடவில்லை. ராமன் வானரர்களிடம் கூறினான் — "தூதன் வந்திருக்கிறான், அவனை விடுவியுங்கள்."