رامايانا فالميكي · السارغا 6.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.50.1
अथोवाच महातेजा हरिराजो महाबलः।
किमियं व्यथिता सेना मूढवातेव नौर्जले ॥ ६.५०.१ ॥
فقال ملك القرود، عظيم البهاء عظيم القوة: «لماذا هذا الجيش مضطرب كالقارب على الماء تتقاذفه ريح تائهة؟»
6.50.2
सुग्रीवस्य वचः श्रुत्वा वालिपुत्रोऽङ्गदोऽब्रवीत्।
न त्वं पश्यसि रामं च लक्ष्मणं च महारथम् ॥ ६.५०.२ ॥
فلما سمع أنغادا ابن فالي كلام سوغريفا قال: «ألا ترى راما ولاكشمانا، الفارسين العظيمين؟»
6.50.3
शरजालाचितौ वीरावुभौ दशरथात्मजौ।
शरतल्पे महात्मानौ शयानौ रुधिरोक्षितौ ॥ ६.५०.३ ॥
هذان البطلان، مغطيان بشبكة من السهام، مبللان بالدم، راقدان على فراش من السهام، هما ابنا داشاراثا العظيمان، راما ولاكشمانا.
6.50.4
अथाब्रवीद् वानरेन्द्रः सुग्रीवः पुत्रमङ्गदम्।
नानिमित्तमिदं मन्ये भवितव्यं भयेन तु ॥ ६.५०.४ ॥
فقال سوغريفا ملك القرود لابنه أنغادا: «أظن أن هذا لم يحدث بلا سبب؛ لا بد أن يكون مرده الخوف.»
6.50.5
विषण्णवदना ह्येते त्यक्तप्रहरणा दिशः।
पलायन्तेऽत्र हरयस्त्रासादुत्फुल्ललोचनाः ॥ ६.५०.५ ॥
هؤلاء القرود، بوجوه منكسرة، قد ألقوا سلاحهم، يفرّون من هنا إلى كل الجهات، وعيونهم جاحظة من الرعب.
6.50.6
अन्योन्यस्य न लज्जन्ते न निरीक्षन्ति पृष्ठतः।
विप्रकर्षन्ति चान्योन्यं पतितं लङ्घयन्ति च ॥ ६.५०.६ ॥
لا يستحي بعضهم من بعض ولا ينظرون خلفهم؛ يجرّ بعضهم بعضاً ويقفزون فوق الساقطين.
6.50.7
एतस्मिन्नन्तरे वीरो गदापाणिर्विभीषणः।
सुग्रीवं वर्धयामास राघवं च जयाशिषा ॥ ६.५०.७ ॥
وفي هذه الأثناء، حيّا البطل فيبهيشانا، والمِقمعة في يده، سوغريفا وراغافا بأدعية النصر.
6.50.8
विभीषणं च सुग्रीवो दृष्ट्वा वानरभीषणम्।
ऋक्षराजं महात्मानं समीपस्थमुवाच ह ॥ ६.५०.८ ॥
ولما رأى سوغريفا فيبهيشانا، الذي يرهب القرود، خاطب ملك الدببة العظيم الواقف قريبًا.
6.50.9
विभीषणोऽयं सम्प्राप्तो यं दृष्ट्वा वानरर्षभाः।
द्रवन्त्यायतसंत्रासा रावणात्मजशङ्कया ॥ ६.५०.९ ॥
لقد وصل فيبهيشانا، وعند رؤيته يفرّ أفضل القرود في فزع شديد، ظنًّا منهم أنه ابن راvana.
6.50.10
शीघ्रमेतान् सुसंत्रस्तान् बहुधा विप्रधावितान्।
पर्यवस्थापयाख्याहि विभीषणमुपस्थितम् ॥ ६.५०.१० ॥
أسرع فأوقف هؤلاء القرود المذعورين المتفرقين في كل اتجاه، وأخبرهم بأمر فيبهيشانا الذي اقترب.
6.50.11
सुग्रीवेणैवमुक्तस्तु जाम्बवानृक्षपार्थिवः।
वानरान् सान्त्वयामास संनिवर्त्य प्रधावतः ॥ ६.५०.११ ॥
ولما قال سوغريفا ذلك، ردّ جامبافان، ملك الدببة، القرود الفارّة وطمأنها.
6.50.12
ते निवृत्ताः पुनः सर्वे वानरास्त्यक्तसाध्वसाः।
ऋक्षराजवचः श्रुत्वा तं च दृष्ट्वा विभीषणम् ॥ ६.५०.१२ ॥
وبعد أن سمعت القرود كلام ملك الدببة ورأت فيبهيشانا، ألقت عنها الخوف وعادت جميعًا.
6.50.13
विभीषणस्तु रामस्य दृष्ट्वा गात्रं शरैश्चितम्।
लक्ष्मणस्य तु धर्मात्मा बभूव व्यथितस्तदा ॥ ६.५०.१३ ॥
ولما رأى فيبهيشانا، الصالح ذو الروح الفاضلة، جسد راما مغطى بالسهام، وكذلك لاكشمانا، حزن حزنا شديدا.
6.50.14
जलक्लिन्नेन हस्तेन तयोर्नेत्रे विमृज्य च।
शोकसम्पीडितमना रुरोद विललाप च ॥ ६.५०.१४ ॥
مسح بيده المبللة بالماء عيني كليهما، وكان قلبه مثقلا بالحزن، فبكى وراح ينوح.
6.50.15
इमौ तौ सत्त्वसम्पन्नौ विक्रान्तौ प्रियसंयुगौ।
इमामवस्थां गमितौ राक्षसैः कूटयोधिभिः ॥ ६.५०.१५ ॥
هذان الرجلان، المتصفان بالقوة والشجاعة المحبان للقتال، قد أُوصلهما إلى هذه الحال محاربون راكشاسا خادعون.
6.50.16
भ्रातृपुत्रेण चैतेन दुष्पुत्रेण दुरात्मना।
राक्षस्या जिह्मया बुद्ध्या वञ्चितावृजुविक्रमौ ॥ ६.५०.१६ ॥
بابن أخيه هذا، الابن الشرير ذو النية الخبيثة، وبعقل الراكشاسية الملتوي، خُدع هذان البطلان المستقيمان.
6.50.17
शरैरिमावलं विद्धौ रुधिरेण समुक्षितौ।
वसुधायामिमौ सुप्तौ दृश्येते शल्यकाविव ॥ ६.५०.१७ ॥
مخترقان بالسهام تماما، مغموران بالدماء، يرقدان على الأرض فيبدوان كالنيص.
6.50.18
ययोर्वीर्यमुपाश्रित्य प्रतिष्ठा काङ्क्षिता मया।
ताविमौ देहनाशाय प्रसुप्तौ पुरुषर्षभौ ॥ ६.५०.१८ ॥
لقد رجوت بأسهما أن أجد لنفسي مكانة، وهذان الثوران بين الرجال مستغرقان في النوم نحو فناء أجسادهما.
6.50.19
जीवन्नद्य विपन्नोऽस्मि नष्टराज्यमनोरथः।
प्राप्तप्रतिज्ञश्च रिपुः सकामो रावणः कृतः ॥ ६.५०.१९ ॥
وأنا حيّ اليوم، لكنني هالك، وقد ضاعت رغبتي في الملك؛ ولم أفِ بعهدي، وقد نال العدو راوانا مراده.
6.50.20
एवं विलपमानं तं परिष्वज्य विभीषणम्।
सुग्रीवः सत्त्वसम्पन्नो हरिराजोऽब्रवीदिदम् ॥ ६.५०.२० ॥
فضمّ سوغريفا، ملك القرود الثابت الجنان، فيبهيشانا وهو يندب، وقال هذه الكلمات.
6.50.21
राज्यं प्राप्स्यसि धर्मज्ञ लङ्कायां नेह संशयः।
रावणः सह पुत्रेण स्वकामं नेह लप्स्यते ॥ ६.५०.२१ ॥
يا عالم الدهر، ستنال ملك لانكا لا محالة، ولا شك في ذلك؛ ولن ينال راوانا مع ابنه مراده هنا.
6.50.22
गरुडाधिष्ठितावेतावुभौ राघवलक्ष्मणौ।
त्यक्त्वा मोहं वधिष्येते सगणं रावणं रणे ॥ ६.५०.२२ ॥
هذان الاثنان، راغافا ولاكشمانا، محمولان على جارودا، إذ يطرحان الغفلة، سيقتلان راوانا وجنده في الميدان.
6.50.23
तमेवं सान्त्वयित्वा तु समाश्वास्य तु राक्षसम्।
सुषेणं श्वशुरं पार्श्वे सुग्रीवस्तमुवाच ह ॥ ६.५०.२३ ॥
فلما طيّب سوغريفا خاطر ذلك الرقيب وطمأنه، قال لصهره سوشينا الذي كان بجانبه.
6.50.24
सह शूरैर्हरिगणैर्लब्धसंज्ञावरिंदमौ।
गच्छ त्वं भ्रातरौ गृह्य किष्किन्धां रामलक्ष्मणौ ॥ ६.५०.२४ ॥
اذهب مع جماعات القرود الشجعان، آخذًا الأخوين راما ولاكشمانا، وقد أفاقا وهما قاهرا الأعداء، إلى كيشكينداء.
6.50.25
अहं तु रावणं हत्वा सपुत्रं सहबान्धवम्।
मैथिलीमानयिष्यामि शक्रो नष्टामिव श्रियम् ॥ ६.५०.२५ ॥
سأقتل راڤانا مع أبنائه وذويه، وأُعيد مَيثِلي كما يستعيد إندرا الثروة التي فقدها.
6.50.26
श्रुत्वैतद् वानरेन्द्रस्य सुषेणो वाक्यमब्रवीत्।
देवासुरं महायुद्धमनुभूतं पुरातनम् ॥ ६.५०.२६ ॥
لما سمع سُشينا هذه الكلمات من سيد القرود قال: لقد عايشتُ الحرب العظيمة القديمة بين الآلهة والأسورا.
6.50.27
तदा स्म दानवा देवान् शरसंस्पर्शकोविदान्।
निजघ्नुः शस्त्रविदुषश्छादयन्तो मुहुर्मुहुः ॥ ६.५०.२७ ॥
عندئذٍ قتل الدانافا الآلهة، وكانوا ماهرين في رمي السهام وعارفين بالأسلحة، إذ غطّوهم بالسهام مرةً بعد أخرى.
6.50.28
तानार्तान् नष्टसंज्ञांश्च गतासूंश्च बृहस्पतिः।
विद्याभिर्मन्त्रयुक्ताभिरोषधीभिश्चिकित्सति ॥ ६.५०.२८ ॥
يعالج برihaspati أولئك الآلهة المتألمين، فاقدي الوعي والأرواح، بعلوم مقترنة بالمانترات وبالأعشاب.
6.50.29
तान्यौषधान्यानयितुं क्षीरोदं यान्तु सागरम्।
जवेन वानराः शीघ्रं सम्पातिपनसादयः ॥ ६.५०.२९ ॥
لإحضار تلك الأعشاب، لينطلق القرود سريعًا إلى محيط اللبن — سامباتي وبانسا وسواهما، فلينطلقوا بسرعة.
6.50.30
हरयस्तु विजानन्ति पार्वती ते महौषधी।
संजीवकरणीं दिव्यां विशल्यां देवनिर्मिताम् ॥ ६.५०.३० ॥
يعرف القرود تلك الأعشاب العظيمة من الجبل: سنجيفاكاراني، والإلهية فيشالياـ، التي صنعها الآلهة.
6.50.31
चन्द्रश्च नाम द्रोणश्च क्षीरोदे सागरोत्तमे।
अमृतं यत्र मथितं तत्र ते परमौषधी ॥ ६.५०.३१ ॥
الجبلان المسمّيان تشاندرا ودرونا في المحيط اللبني، أفضل البحار، حيث خُضّ الأمرِت؛ وهناك الأعشاب الدوائية العليا.
6.50.32
तौ तत्र विहितौ देवैः पर्वतौ तौ महोदधौ।
अयं वायुसुतो राजन् हनूमांस्तत्र गच्छतु ॥ ६.५०.३२ ॥
هذان الجبلان وضعهما الآلهة هناك، في ذلك المحيط العظيم. أيها الملك، فليذهب إلى هناك هذا الابن للريح، هنومان.
6.50.33
एतस्मिन्नन्तरे वायुर्मेघाश्चापि सविद्युतः।
पर्यस्य सागरे तोयं कम्पयन्निव पर्वतान् ॥ ६.५०.३३ ॥
وفي الأثناء، اضطربت الريح والغيوم مع البرق، فحركت ماء البحر كأنها تهزّ الجبال.
6.50.34
महता पक्षवातेन सर्वद्वीपमहाद्रुमाः।
निपेतुर्भग्नविटपाः सलिले लवणाम्भसि ॥ ६.५०.३४ ॥
بفعل الريح العظيمة من جناحيه، سقطت أشجار الجزر العظيمة جميعها، مكسورةً أغصانها، في الماء المالح.
6.50.35
अभवन् पन्नगास्त्रस्ता भोगिनस्तत्रवासिनः।
शीघ्रं सर्वाणि यादांसि जग्मुश्च लवणार्णवम् ॥ ६.५०.३५ ॥
ارتعدت الثعابين ذات القلنسوات التي كانت تسكن هناك، وانطلقت جميع كائنات البحر سريعاً نحو البحر المالح.
6.50.36
ततो मुहूर्ताद् गरुडं वैनतेयं महाबलम्।
वानरा ददृशुः सर्वे ज्वलन्तमिव पावकम् ॥ ६.५०.३६ ॥
ثم بعد لحظة، رأت جميع القرود الغاروضا، ابن فيناتا القوي، متوهّجاً كأنه نار.
6.50.37
तमागतमभिप्रेक्ष्य नागास्ते विप्रदुद्रुवुः।
यैस्तु तौ पुरुषौ बद्धौ शरभूतैर्महाबलैः ॥ ६.५०.३७ ॥
فلما رأوه قادماً، فرّت الناغات — الجبابرة كالشَّرَبهات، الذين كانوا قد أوثقوا ذينك الرجلين — في كل اتجاه.
6.50.38
ततः सुपर्णः काकुत्स्थौ स्पृष्ट्वा प्रत्यभिनन्द्य च।
विममर्श च पाणिभ्यां मुखे चन्द्रसमप्रभे ॥ ६.५०.३८ ॥
ثم لمس سُبَرنا الكاكُتستهين، ورد تحيتهما، وفحص بيديه وجهيهما المضيئين كالقمر.
6.50.39
वैनतेयेन संस्पृष्टास्तयोः संरुरुहुर्व्रणाः।
सुवर्णे च तनू स्निग्धे तयोराशु बभूवतुः ॥ ६.५०.३९ ॥
ولما مسهما فينتيّا التأمت جراحهما في الحال، وسرعان ما عادت أجسامهما الذهبية الرشيقة الناعمة إلى حالها.
6.50.40
तेजो वीर्यं बलं चौज उत्साहश्च महागुणाः।
प्रदर्शनं च बुद्धिश्च स्मृतिश्च द्विगुणा तयोः ॥ ६.५०.४० ॥
وتضاعفت فيهما البهاء والشجاعة والقوة والنشاط والحماس والفضائل العظيمة وإظهار المهارة والفطنة والذاكرة.
6.50.41
तावुत्थाप्य महातेजा गरुडो वासवोपमौ।
उभौ च सस्वजे हृष्टो रामश्चैनमुवाच ह ॥ ६.५०.४१ ॥
فرفع الاثنين، وهما كفاسافا، وعانقهما الجريء المتوقد غارودا فرحاً؛ فقال له راما.
6.50.42
भवत्प्रसादाद् व्यसनं रावणिप्रभवं महत्।
उपायेन व्यतिक्रान्तौ शीघ्रं च बलिनौ कृतौ ॥ ६.५०.४२ ॥
بفضلك تغلّبنا بوسيلة على هذه النازلة العظيمة الناشئة عن راوني (إندرجيت)، وقد صرنا قويّين سريعاً.
6.50.43
यथा तातं दशरथं यथाजं च पितामहम्।
तथा भवन्तमासाद्य हृदयं मे प्रसीदति ॥ ६.५०.४३ ॥
كما كان قلبي يُسَرّ بأبي داشَرَثَ وجدّي أَجَ، كذلك يسرّ قلبي الآن بلقائك.
6.50.44
को भवान् रूपसम्पन्नो दिव्यस्रगनुलेपनः।
वसानो विरजे वस्त्रे दिव्याभरणभूषितः ॥ ६.५०.४४ ॥
من أنت، يا ذا الجمال، المتزيّن بأكاليل وطِيب إلهيّ، المرتدي ثيابًا نقيّة، المحلّى بحليٍّ سماويّة؟
6.50.45
तमुवाच महातेजा वैनतेयो महाबलः।
पतत्त्रिराजः प्रीतात्मा हर्षपर्याकुलेक्षणम् ॥ ६.५०.४५ ॥
فقال له فينتيّا، ملك الطيور العظيم الجلال الشديد البأس، وقلبه مسرور وعيناه تفيضان بالفرح.
6.50.46
अहं सखा ते काकुत्स्थ प्रियः प्राणो बहिश्चरः।
गरुत्मानिह सम्प्राप्तो युवयोः साह्यकारणात् ॥ ६.५०.४६ ॥
يا كاكوتستها، أنا صديقك، نَفَسُك العزيز الذي يجري خارجًا. وقد جاء غارودا إلى هنا لعونكما كليكما.
6.50.47
असुरा वा महावीर्या दानवा वा महाबलाः।
सुराश्चापि सगन्धर्वाः पुरस्कृत्य शतक्रतुम् ॥ ६.५०.४७ ॥
لا الأسورا ذوو البأس العظيم، ولا الدانَفا ذوو القوة الشديدة، ولا حتى الديفا والغاندهَرفا، وإن قدّموا إندرا ذا المائة قربان أمامهم،
6.50.48
नेमं मोक्षयितुं शक्ताः शरबन्धं सुदारुणम्।
मायाबलादिन्द्रजिता निर्मितं क्रूरकर्मणा ॥ ६.५०.४८ ॥
ولن يستطيعوا حلّ هذا القيد الرهيب من السهام، الذي صنعه إندرجيت الظالم الفاعل بقوة السحر.
6.50.49
एते नागाः काद्रवेयास्तीक्ष्णदंष्ट्रा विषोल्बणाः।
रक्षोमायाप्रभावेण शरभूतास्त्वदाश्रयाः ॥ ६.५०.४९ ॥
هذه الثعابين، أبناء كادرو، ذات الأنياب الحادة والسم المروع، بقوة سحر الراكشاسا صارت سهامًا تتعلق بك.
6.50.50
सभाग्यश्चासि धर्मज्ञ राम सत्यपराक्रम।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा समरे रिपुघातिना ॥ ६.५०.५० ॥
أنت محظوظ يا راما، يا عالم الدارما، يا صاحب البأس الحق، إذ معك في المعركة أخوك لاكشمانا قاتل الأعداء.
6.50.51
इमं श्रुत्वा तु वृत्तान्तं त्वरमाणोऽहमागतः।
सहसैवावयोः स्नेहात् सखित्वमनुपालयन् ॥ ६.५०.५१ ॥
لما سمعت هذا الخبر أسرعت في المجيء؛ بدافع المودة بيننا، وحفظًا للصداقة، جئت فجأة.
6.50.52
मोक्षितौ च महाघोरादस्मात् सायकबन्धनात्।
अप्रमादश्च कर्तव्यो युवाभ्यां नित्यमेव हि ॥ ६.५०.५२ ॥
لقد تحررتما أنتما الاثنان من هذا الأسر المرعب بالسهام؛ فلذلك ينبغي أن تظلا دائمًا يقظين.
6.50.53
प्रकृत्या राक्षसाः सर्वे संग्रामे कूटयोधिनः।
शूराणां शुद्धभावानां भवतामार्जवं बलम् ॥ ६.५०.५३ ॥
الراكشاسا بطبعهم كلهم محاربون بالمكر في الحرب؛ أما أنتم فأبطال نقيّو القلب، واستقامتكم هي قوتكم.
6.50.54
तन्न विश्वसनीयं वो राक्षसानां रणाजिरे।
एतेनैवोपमानेन नित्यं जिह्मा हि राक्षसाः ॥ ६.५०.५४ ॥
فلذلك لا ينبغي أن تثقا بالراكشاسا في ساحة القتال؛ ومن هذا المثل بعينه اعلما أن الراكشاسا دائمًا ملتوون.
6.50.55
एवमुक्त्वा तदा रामं सुपर्णः स महाबलः।
परिष्वज्य च सुस्निग्धमाप्रष्टुमुपचक्रमे ॥ ६.५०.५५ ॥
وبعد أن قال هذا، عانق سوباركا العظيم راما بمودة شديدة وشرع في الاستئذان بالرحيل.
6.50.56
सखे राघव धर्मज्ञ रिपूणामपि वत्सल।
अभ्यनुज्ञातुमिच्छामि गमिष्यामि यथासुखम् ॥ ६.५०.५६ ॥
أيها الصديق راغافا، يا عالم الدهرما، يا من تحنو حتى على أعدائك! أريد إذنك؛ وسأمضي الآن في سلام.
6.50.57
न च कौतूहलं कार्यं सखित्वं प्रति राघव।
कृतकर्मा रणे वीर सखित्वं प्रतिवेत्स्यसि ॥ ६.५०.५७ ॥
لا تتعجب من هذه الصداقة يا راغافا. أيها البطل، حين تنجز عملك في الحرب ستعرف صداقتي.
6.50.58
बालवृद्धावशेषां तु लङ्कां कृत्वा शरोर्मिभिः।
रावणं तु रिपुं हत्वा सीतां त्वमुपलप्स्यसे ॥ ६.५०.५८ ॥
بعد أن تجعل لانكا، عدا الأطفال والشيوخ، بحراً من أمواج السهام، وتقتل العدو رافانا، ستستعيد سيتا.
6.50.59
इत्येवमुक्त्वा वचनं सुपर्णः शीघ्रविक्रमः।
रामं च नीरुजं कृत्वा मध्ये तेषां वनौकसाम् ॥ ६.५०.५९ ॥
وبعد أن قال هذه الكلمات، جعل سوباركا السريع راما خالياً من الألم ووقف وسط أولئك سكان الغابة.
6.50.60
प्रदक्षिणं ततः कृत्वा परिष्वज्य च वीर्यवान्।
जगामाकाशमाविश्य सुपर्णः पवनो यथा ॥ ६.५०.६० ॥
ثم طاف به وعانقه، ودخل سوباركا القوي السماء ومضى كالريح.
6.50.61
नीरुजौ राघवौ दृष्ट्वा ततो वानरयूथपाः।
सिंहनादं तदा नेदुर्लाङ्गूलं दुधुवुश्च ते ॥ ६.५०.६१ ॥
فلما رأى الراغوبان المعافَيان، زأر قادة القرود زئير الأسد وهزّوا أذنابهم.
6.50.62
ततो भेरीः समाजघ्नुर्मृदङ्गांश्चाप्यवादयन्।
दध्मुः शङ्खान् सम्प्रहृष्टाः क्ष्वेलन्त्यपि यथापुरम् ॥ ६.५०.६२ ॥
ثم ابتهجوا غاية الابتهاج فقرعوا طبول البهيري، وعزفوا على المريدنغا، ونفخوا الأصداف، وصاحوا كما كانوا من قبل.
6.50.63
अपरे स्फोट्य विक्रान्ता वानरा नगयोधिनः।
द्रुमानुत्पाट्य विविधांस्तस्थुः शतसहस्रशः ॥ ६.५०.६३ ॥
وأما آخرون من القرود الشجعان، محاربو الجبال، فصفّقوا بأذرعهم، واقتلعوا أشجارًا شتى، ووقفوا بمئات الألوف.
6.50.64
विसृजन्तो महानादांस्त्रासयन्तो निशाचरान्।
लङ्काद्वाराण्युपाजग्मुर्योद्धुकामाः प्लवंगमाः ॥ ६.५०.६४ ॥
أطلقوا زئيرًا عظيمًا وأرعبوا الليليين، فجاء القرود القافزون، راغبين في القتال، إلى أبواب لانكا.
6.50.65
तेषां सुभीमस्तुमुलो निनादो
बभूव शाखामृगयूथपानाम्।
क्षये निदाघस्य यथा घनानां
नादः सुभीमो नदतां निशीथे ॥ ६.५०.६५ ॥
وعلا زئير القادة القرود الهائل المدوّي المرعب، كرعد السحب في منتصف الليل عند نهاية الصيف.