Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.50.1
अथोवाच महातेजा हरिराजो महाबलः।
किमियं व्यथिता सेना मूढवातेव नौर्जले ॥ ६.५०.१ ॥
Da sprach der Herrscher der Affen, von großem Glanz und großer Kraft: „Warum ist dieses Heer so bestürzt, wie ein Boot auf dem Wasser, vom ziellosen Wind hin- und hergeworfen?"
6.50.2
सुग्रीवस्य वचः श्रुत्वा वालिपुत्रोऽङ्गदोऽब्रवीत्।
न त्वं पश्यसि रामं च लक्ष्मणं च महारथम् ॥ ६.५०.२ ॥
Als Aṅgada, der Sohn Vālīs, Sugrīvas Worte hörte, sprach er: „Siehst du nicht Rāma und Lakṣmaṇa, die großen Streitwagenkämpfer?"
6.50.3
शरजालाचितौ वीरावुभौ दशरथात्मजौ।
शरतल्पे महात्मानौ शयानौ रुधिरोक्षितौ ॥ ६.५०.३ ॥
Diese beiden Helden, von einem Netz aus Pfeilen bedeckt, in Blut getaucht, auf einem Bett aus Pfeilen liegend, sind die großherzigen Söhne Daśarathas, Rāma und Lakṣmaṇa.
6.50.4
अथाब्रवीद् वानरेन्द्रः सुग्रीवः पुत्रमङ्गदम्।
नानिमित्तमिदं मन्ये भवितव्यं भयेन तु ॥ ६.५०.४ ॥
Da sprach Sugrīva, der Herrscher der Affen, zu seinem Sohn Aṅgada: „Ich glaube, dies geschieht nicht ohne Grund; es muss gewiss von der Furcht herrühren."
6.50.5
विषण्णवदना ह्येते त्यक्तप्रहरणा दिशः।
पलायन्तेऽत्र हरयस्त्रासादुत्फुल्ललोचनाः ॥ ६.५०.५ ॥
Diese Affen, mit niedergeschlagenen Gesichtern, die Waffen weggeworfen, fliehen hier in alle Richtungen, die Augen weit vor Schrecken.
6.50.6
अन्योन्यस्य न लज्जन्ते न निरीक्षन्ति पृष्ठतः।
विप्रकर्षन्ति चान्योन्यं पतितं लङ्घयन्ति च ॥ ६.५०.६ ॥
Sie schämen sich voreinander nicht und blicken nicht zurück; sie zerren einander fort und springen über die Gefallenen hinweg.
6.50.7
एतस्मिन्नन्तरे वीरो गदापाणिर्विभीषणः।
सुग्रीवं वर्धयामास राघवं च जयाशिषा ॥ ६.५०.७ ॥
Inzwischen grüßte der Held Vibhīṣaṇa, die Keule in der Hand, Sugrīva und Rāghava mit Segenswünschen des Sieges.
6.50.8
विभीषणं च सुग्रीवो दृष्ट्वा वानरभीषणम्।
ऋक्षराजं महात्मानं समीपस्थमुवाच ह ॥ ६.५०.८ ॥
Als Sugrīva Vibhīṣaṇa sah, der die Affen in Schrecken versetzte, sprach er zu dem großherzigen Bärenkönig, der in der Nähe stand.
6.50.9
विभीषणोऽयं सम्प्राप्तो यं दृष्ट्वा वानरर्षभाः।
द्रवन्त्यायतसंत्रासा रावणात्मजशङ्कया ॥ ६.५०.९ ॥
Vibhīṣaṇa ist gekommen, und beim Anblick flüchten die besten Affen in großem Schrecken, in der Vermutung, er sei ein Sohn Rāvaṇas.
6.50.10
शीघ्रमेतान् सुसंत्रस्तान् बहुधा विप्रधावितान्।
पर्यवस्थापयाख्याहि विभीषणमुपस्थितम् ॥ ६.५०.१० ॥
Halte schnell diese Affen an, die sehr erschrocken in alle Richtungen zerstreut fliehen, und sag ihnen, was mit Vibhīṣaṇa ist, der sich genähert hat.
6.50.11
सुग्रीवेणैवमुक्तस्तु जाम्बवानृक्षपार्थिवः।
वानरान् सान्त्वयामास संनिवर्त्य प्रधावतः ॥ ६.५०.११ ॥
Als Sugrīva so gesprochen hatte, rief Jāmbavān, der König der Bären, die fliehenden Affen zurück und beruhigte sie.
6.50.12
ते निवृत्ताः पुनः सर्वे वानरास्त्यक्तसाध्वसाः।
ऋक्षराजवचः श्रुत्वा तं च दृष्ट्वा विभीषणम् ॥ ६.५०.१२ ॥
Als die Affen die Worte des Bärenkönigs gehört und Vibhīṣaṇa gesehen hatten, kehrten sie, ihre Furcht abgelegt, alle wieder zurück.
6.50.13
विभीषणस्तु रामस्य दृष्ट्वा गात्रं शरैश्चितम्।
लक्ष्मणस्य तु धर्मात्मा बभूव व्यथितस्तदा ॥ ६.५०.१३ ॥
Als Vibhīṣaṇa den mit Pfeilen bedeckten Körper Rāmas und ebenso Lakṣmaṇas sah, wurde der rechtschaffene Vibhīṣaṇa tief betrübt.
6.50.14
जलक्लिन्नेन हस्तेन तयोर्नेत्रे विमृज्य च।
शोकसम्पीडितमना रुरोद विललाप च ॥ ६.५०.१४ ॥
Mit einer vom Wasser feuchten Hand die Augen beider abwischend, mit von Kummer bedrücktem Herzen, weinte und klagte er.
6.50.15
इमौ तौ सत्त्वसम्पन्नौ विक्रान्तौ प्रियसंयुगौ।
इमामवस्थां गमितौ राक्षसैः कूटयोधिभिः ॥ ६.५०.१५ ॥
Diese beiden, mit Stärke begabt, tapfer und kampfliebend, sind durch trügerische rākṣasa-Krieger in diesen Zustand gebracht worden.
6.50.16
भ्रातृपुत्रेण चैतेन दुष्पुत्रेण दुरात्मना।
राक्षस्या जिह्मया बुद्ध्या वञ्चितावृजुविक्रमौ ॥ ६.५०.१६ ॥
Durch diesen Neffen, einen bösen Sohn mit übler Gesinnung, und durch den verschlagenen Verstand der rākṣasī wurden diese aufrichtigen Helden getäuscht.
6.50.17
शरैरिमावलं विद्धौ रुधिरेण समुक्षितौ।
वसुधायामिमौ सुप्तौ दृश्येते शल्यकाविव ॥ ६.५०.१७ ॥
Von Pfeilen völlig durchbohrt, von Blut durchtränkt, liegen diese beiden auf der Erde und erscheinen wie Stachelschweine.
6.50.18
ययोर्वीर्यमुपाश्रित्य प्रतिष्ठा काङ्क्षिता मया।
ताविमौ देहनाशाय प्रसुप्तौ पुरुषर्षभौ ॥ ६.५०.१८ ॥
Auf deren Tapferkeit ich mich gestützt hatte, um einen festen Halt zu finden, liegen diese beiden Stiere unter den Männern schlafend dem Untergang ihrer Leiber entgegen.
6.50.19
जीवन्नद्य विपन्नोऽस्मि नष्टराज्यमनोरथः।
प्राप्तप्रतिज्ञश्च रिपुः सकामो रावणः कृतः ॥ ६.५०.१९ ॥
Obwohl ich heute lebe, bin ich zugrunde gerichtet, mein Wunsch nach dem Reich verloren; mein Gelübde erfüllt, hat der Feind Rāvaṇa sein Verlangen erreicht.
6.50.20
एवं विलपमानं तं परिष्वज्य विभीषणम्।
सुग्रीवः सत्त्वसम्पन्नो हरिराजोऽब्रवीदिदम् ॥ ६.५०.२० ॥
So umarmte Sugrīva, der Affenkönig von starkem Gemüt, den klagenden Vibhīṣaṇa und sprach diese Worte.
6.50.21
राज्यं प्राप्स्यसि धर्मज्ञ लङ्कायां नेह संशयः।
रावणः सह पुत्रेण स्वकामं नेह लप्स्यते ॥ ६.५०.२१ ॥
O Kenner des Dharma, du wirst sicherlich das Reich Laṅkā erlangen, daran besteht kein Zweifel. Rāvaṇa mit seinem Sohn wird hier sein Verlangen nicht erreichen.
6.50.22
गरुडाधिष्ठितावेतावुभौ राघवलक्ष्मणौ।
त्यक्त्वा मोहं वधिष्येते सगणं रावणं रणे ॥ ६.५०.२२ ॥
Diese beiden, Rāghava und Lakṣmaṇa, von Garuḍa getragen, werden ihre Verwirrung abwerfen und Rāvaṇa mit seinem Heer im Kampf erschlagen.
6.50.23
तमेवं सान्त्वयित्वा तु समाश्वास्य तु राक्षसम्।
सुषेणं श्वशुरं पार्श्वे सुग्रीवस्तमुवाच ह ॥ ६.५०.२३ ॥
Nachdem er jenen Rākṣasa so getröstet und ermutigt hatte, sprach Sugrīva zu Suṣeṇa, seinem Schwiegervater, der an seiner Seite stand.
6.50.24
सह शूरैर्हरिगणैर्लब्धसंज्ञावरिंदमौ।
गच्छ त्वं भ्रातरौ गृह्य किष्किन्धां रामलक्ष्मणौ ॥ ६.५०.२४ ॥
Zusammen mit den tapferen Affenscharen nimm die beiden Brüder Rāma und Lakṣmaṇa, die das Bewusstsein wiedererlangt haben und Feinde bezwingen, und geh nach Kiṣkindhā.
6.50.25
अहं तु रावणं हत्वा सपुत्रं सहबान्धवम्।
मैथिलीमानयिष्यामि शक्रो नष्टामिव श्रियम् ॥ ६.५०.२५ ॥
Nachdem ich Rāvaṇa samt seinen Söhnen und Verwandten erschlagen habe, werde ich Maithilī zurückbringen, wie Indra das verlorene Glück wiedererlangt.
6.50.26
श्रुत्वैतद् वानरेन्द्रस्य सुषेणो वाक्यमब्रवीत्।
देवासुरं महायुद्धमनुभूतं पुरातनम् ॥ ६.५०.२६ ॥
Als Suṣeṇa diese Worte des Affenherrn hörte, sprach er: Ich habe die alte große Schlacht zwischen Göttern und Asuras miterlebt.
6.50.27
तदा स्म दानवा देवान् शरसंस्पर्शकोविदान्।
निजघ्नुः शस्त्रविदुषश्छादयन्तो मुहुर्मुहुः ॥ ६.५०.२७ ॥
Da erschlugen die Dānavas die Götter, die im Umgang mit Pfeilen geschickt und in den Waffen erfahren waren, und deckten sie immer wieder mit Pfeilen ein.
6.50.28
तानार्तान् नष्टसंज्ञांश्च गतासूंश्च बृहस्पतिः।
विद्याभिर्मन्त्रयुक्ताभिरोषधीभिश्चिकित्सति ॥ ६.५०.२८ ॥
Bṛhaspati behandelt diese Götter, die verwundet, bewusstlos und leblos sind, mit mantrabegleiteten Wissenschaften und mit Kräutern.
6.50.29
तान्यौषधान्यानयितुं क्षीरोदं यान्तु सागरम्।
जवेन वानराः शीघ्रं सम्पातिपनसादयः ॥ ६.५०.२९ ॥
Um jene Kräuter zu holen, sollen die Affen rasch zum Milchozean eilen — Sampāti, Panasa und die anderen, geht schnell.
6.50.30
हरयस्तु विजानन्ति पार्वती ते महौषधी।
संजीवकरणीं दिव्यां विशल्यां देवनिर्मिताम् ॥ ६.५०.३० ॥
Die Affen kennen jene großen Kräuter des Berges: Saṃjīvakaraṇī, die göttliche Viśalyā, von den Göttern geschaffen.
6.50.31
चन्द्रश्च नाम द्रोणश्च क्षीरोदे सागरोत्तमे।
अमृतं यत्र मथितं तत्र ते परमौषधी ॥ ६.५०.३१ ॥
Die Berge namens Candra und Droṇa liegen im Milchozean, dem besten aller Ozeane, wo der Nektar gequirlt wurde; dort sind die höchsten Heilkräuter.
6.50.32
तौ तत्र विहितौ देवैः पर्वतौ तौ महोदधौ।
अयं वायुसुतो राजन् हनूमांस्तत्र गच्छतु ॥ ६.५०.३२ ॥
Diese beiden Berge wurden dort von den Göttern im großen Ozean aufgestellt. O König, möge dieser Sohn des Windes, Hanumān, dorthin gehen.
6.50.33
एतस्मिन्नन्तरे वायुर्मेघाश्चापि सविद्युतः।
पर्यस्य सागरे तोयं कम्पयन्निव पर्वतान् ॥ ६.५०.३३ ॥
Inzwischen wirbelten der Wind und die Wolken mit Blitzen das Wasser des Ozeans auf, als wollten sie die Berge erschüttern.
6.50.34
महता पक्षवातेन सर्वद्वीपमहाद्रुमाः।
निपेतुर्भग्नविटपाः सलिले लवणाम्भसि ॥ ६.५०.३४ ॥
Durch den gewaltigen Wind seiner Flügel stürzten die großen Bäume aller Inseln mit zerbrochenen Ästen ins salzige Wasser.
6.50.35
अभवन् पन्नगास्त्रस्ता भोगिनस्तत्रवासिनः।
शीघ्रं सर्वाणि यादांसि जग्मुश्च लवणार्णवम् ॥ ६.५०.३५ ॥
Die dort wohnenden Hauben-Schlangen erschraken, und alle Meerestiere zogen rasch zum Salzozean davon.
6.50.36
ततो मुहूर्ताद् गरुडं वैनतेयं महाबलम्।
वानरा ददृशुः सर्वे ज्वलन्तमिव पावकम् ॥ ६.५०.३६ ॥
Dann sahen nach einem Augenblick alle Affen den mächtigen Garuḍa, Sohn der Vinatā, wie Feuer lodernd.
6.50.37
तमागतमभिप्रेक्ष्य नागास्ते विप्रदुद्रुवुः।
यैस्तु तौ पुरुषौ बद्धौ शरभूतैर्महाबलैः ॥ ६.५०.३७ ॥
Als sie ihn kommen sahen, flohen die Nāgas — mächtig wie Śarabhas, jene, die jene beiden Männer gefesselt hatten — in alle Richtungen.
6.50.38
ततः सुपर्णः काकुत्स्थौ स्पृष्ट्वा प्रत्यभिनन्द्य च।
विममर्श च पाणिभ्यां मुखे चन्द्रसमप्रभे ॥ ६.५०.३८ ॥
Dann berührte Suparṇa die beiden Kākutsthas, erwiderte ihren Gruß und prüfte mit den Händen ihre mondhellen Gesichter.
6.50.39
वैनतेयेन संस्पृष्टास्तयोः संरुरुहुर्व्रणाः।
सुवर्णे च तनू स्निग्धे तयोराशु बभूवतुः ॥ ६.५०.३९ ॥
Bei Vainateyas Berührung schlossen sich ihre Wunden sogleich, und ihre goldenen, schlanken, glatten Körper wurden bald wiederhergestellt.
6.50.40
तेजो वीर्यं बलं चौज उत्साहश्च महागुणाः।
प्रदर्शनं च बुद्धिश्च स्मृतिश्च द्विगुणा तयोः ॥ ६.५०.४० ॥
In ihnen beiden verdoppelten sich Glanz, Tapferkeit, Kraft, Vitalität, Eifer, große Tugenden, Geschicklichkeit, Verstand und Gedächtnis.
6.50.41
तावुत्थाप्य महातेजा गरुडो वासवोपमौ।
उभौ च सस्वजे हृष्टो रामश्चैनमुवाच ह ॥ ६.५०.४१ ॥
Die beiden, Vāsava gleich, aufrichtend, umarmte der strahlende Garuḍa beide voll Freude; da sprach Rāma zu ihm.
6.50.42
भवत्प्रसादाद् व्यसनं रावणिप्रभवं महत्।
उपायेन व्यतिक्रान्तौ शीघ्रं च बलिनौ कृतौ ॥ ६.५०.४२ ॥
Durch deine Gnade wurde dieses große Unheil, von Rāvaṇi entsprungen, durch ein Mittel überwunden, und wir beide sind rasch wieder gestärkt worden.
6.50.43
यथा तातं दशरथं यथाजं च पितामहम्।
तथा भवन्तमासाद्य हृदयं मे प्रसीदति ॥ ६.५०.४३ ॥
So wie mein Vater Daśaratha und mein Großvater Aja mein Herz erfreuten, so erfreut sich mein Herz nun, da ich dich getroffen habe.
6.50.44
को भवान् रूपसम्पन्नो दिव्यस्रगनुलेपनः।
वसानो विरजे वस्त्रे दिव्याभरणभूषितः ॥ ६.५०.४४ ॥
Wer bist du, von Schönheit erfüllt, mit göttlichen Girlanden und Salben geschmückt, in makellose Gewänder gekleidet und mit göttlichem Schmuck verziert?
6.50.45
तमुवाच महातेजा वैनतेयो महाबलः।
पतत्त्रिराजः प्रीतात्मा हर्षपर्याकुलेक्षणम् ॥ ६.५०.४५ ॥
Da sprach zu ihm Vainateya, der mächtige, strahlende König der Vögel, mit froher Seele, die Augen voll Freude.
6.50.46
अहं सखा ते काकुत्स्थ प्रियः प्राणो बहिश्चरः।
गरुत्मानिह सम्प्राप्तो युवयोः साह्यकारणात् ॥ ६.५०.४६ ॥
O Kākutstha, ich bin dein Freund, dein teurer Lebensatem, der draußen umherzieht. Garuḍa ist hierher gekommen, um euch beiden zu helfen.
6.50.47
असुरा वा महावीर्या दानवा वा महाबलाः।
सुराश्चापि सगन्धर्वाः पुरस्कृत्य शतक्रतुम् ॥ ६.५०.४७ ॥
Weder die Asuras von großer Macht noch die Dānavas von großer Stärke, noch selbst die Devas und Gandharvas, auch wenn sie Indra, den Hundertopferer, an ihrer Spitze haben,
6.50.48
नेमं मोक्षयितुं शक्ताः शरबन्धं सुदारुणम्।
मायाबलादिन्द्रजिता निर्मितं क्रूरकर्मणा ॥ ६.५०.४८ ॥
Selbst sie könnten diese überaus schreckliche Pfeilfessel nicht lösen, die der grausam handelnde Indrajit durch die Kraft der Täuschung erschaffen hat.
6.50.49
एते नागाः काद्रवेयास्तीक्ष्णदंष्ट्रा विषोल्बणाः।
रक्षोमायाप्रभावेण शरभूतास्त्वदाश्रयाः ॥ ६.५०.४९ ॥
Diese Schlangen, Nachkommen Kadrūs, scharfzähnig und von furchtbarem Gift, sind durch die Kraft der Täuschung der Rākṣasas zu Pfeilen geworden und haften an dir.
6.50.50
सभाग्यश्चासि धर्मज्ञ राम सत्यपराक्रम।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा समरे रिपुघातिना ॥ ६.५०.५० ॥
Du bist glücklich, Rāma, Kenner des Dharma, von wahrer Tapferkeit, dass dein Bruder Lakṣmaṇa, der Feindetöter, im Kampf bei dir ist.
6.50.51
इमं श्रुत्वा तु वृत्तान्तं त्वरमाणोऽहमागतः।
सहसैवावयोः स्नेहात् सखित्वमनुपालयन् ॥ ६.५०.५१ ॥
Als ich diese Nachricht hörte, eilte ich herbei; aus Zuneigung zu uns beiden und um unsere Freundschaft zu wahren, bin ich plötzlich gekommen.
6.50.52
मोक्षितौ च महाघोरादस्मात् सायकबन्धनात्।
अप्रमादश्च कर्तव्यो युवाभ्यां नित्यमेव हि ॥ ६.५०.५२ ॥
Ihr beide seid aus dieser schrecklichen Fessel der Pfeile befreit; deshalb müsst ihr stets wachsam bleiben.
6.50.53
प्रकृत्या राक्षसाः सर्वे संग्रामे कूटयोधिनः।
शूराणां शुद्धभावानां भवतामार्जवं बलम् ॥ ६.५०.५३ ॥
Die Rākṣasas sind von Natur aus alle Kämpfer der List im Krieg; ihr aber seid Helden von reinem Herzen, und eure Geradheit ist eure Stärke.
6.50.54
तन्न विश्वसनीयं वो राक्षसानां रणाजिरे।
एतेनैवोपमानेन नित्यं जिह्मा हि राक्षसाः ॥ ६.५०.५४ ॥
Darum dürft ihr den Rākṣasas auf dem Schlachtfeld nicht trauen; an diesem Vergleich erkennt, dass die Rākṣasas stets hinterlistig sind.
6.50.55
एवमुक्त्वा तदा रामं सुपर्णः स महाबलः।
परिष्वज्य च सुस्निग्धमाप्रष्टुमुपचक्रमे ॥ ६.५०.५५ ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, umarmte der machtvolle Suparṇa Rāma sehr innig und begann, Abschied zu nehmen.
6.50.56
सखे राघव धर्मज्ञ रिपूणामपि वत्सल।
अभ्यनुज्ञातुमिच्छामि गमिष्यामि यथासुखम् ॥ ६.५०.५६ ॥
O Freund Rāghava, Kenner des Dharma, selbst deinen Feinden zugetan! Ich wünsche deine Erlaubnis; nun werde ich in Frieden gehen.
6.50.57
न च कौतूहलं कार्यं सखित्वं प्रति राघव।
कृतकर्मा रणे वीर सखित्वं प्रतिवेत्स्यसि ॥ ६.५०.५७ ॥
Sei nicht neugierig auf diese Freundschaft, o Rāghava. O Held, wenn dein Werk im Kampf vollbracht ist, wirst du meine Freundschaft erkennen.
6.50.58
बालवृद्धावशेषां तु लङ्कां कृत्वा शरोर्मिभिः।
रावणं तु रिपुं हत्वा सीतां त्वमुपलप्स्यसे ॥ ६.५०.५८ ॥
Nachdem du Laṅkā bis auf Kinder und Alte in ein Meer von Pfeilwogen verwandelt und den Feind Rāvaṇa erschlagen hast, wirst du Sītā wiedererlangen.
6.50.59
इत्येवमुक्त्वा वचनं सुपर्णः शीघ्रविक्रमः।
रामं च नीरुजं कृत्वा मध्ये तेषां वनौकसाम् ॥ ६.५०.५९ ॥
Nachdem er diese Worte gesprochen hatte, machte der schnelle Suparṇa Rāma schmerzfrei und stellte sich inmitten jener Waldbewohner.
6.50.60
प्रदक्षिणं ततः कृत्वा परिष्वज्य च वीर्यवान्।
जगामाकाशमाविश्य सुपर्णः पवनो यथा ॥ ६.५०.६० ॥
Dann, nachdem er ihn umkreist und umarmt hatte, drang der mächtige Suparṇa in den Himmel ein und entschwand wie der Wind.
6.50.61
नीरुजौ राघवौ दृष्ट्वा ततो वानरयूथपाः।
सिंहनादं तदा नेदुर्लाङ्गूलं दुधुवुश्च ते ॥ ६.५०.६१ ॥
Als sie die beiden Rāghavas von ihren Verwundungen genesen sahen, brüllten die Affenführer wie Löwen und schwenkten ihre Schwänze.
6.50.62
ततो भेरीः समाजघ्नुर्मृदङ्गांश्चाप्यवादयन्।
दध्मुः शङ्खान् सम्प्रहृष्टाः क्ष्वेलन्त्यपि यथापुरम् ॥ ६.५०.६२ ॥
Dann schlugen sie hocherfreut die Kesselpauken, spielten die Mṛdaṅga-Trommeln, bliesen die Muscheltrompeten und jubelten wie zuvor.
6.50.63
अपरे स्फोट्य विक्रान्ता वानरा नगयोधिनः।
द्रुमानुत्पाट्य विविधांस्तस्थुः शतसहस्रशः ॥ ६.५०.६३ ॥
Andere tapfere Affen, Krieger der Berge, schlugen sich auf die Arme, rissen Bäume aller Art aus und standen in Hunderttausenden da.
6.50.64
विसृजन्तो महानादांस्त्रासयन्तो निशाचरान्।
लङ्काद्वाराण्युपाजग्मुर्योद्धुकामाः प्लवंगमाः ॥ ६.५०.६४ ॥
Mit gewaltigem Gebrüll und die Nachtwandler erschreckend, gelangten die springenden Affen, kampfbegierig, zu den Toren Laṅkās.
6.50.65
तेषां सुभीमस्तुमुलो निनादो
बभूव शाखामृगयूथपानाम्।
क्षये निदाघस्य यथा घनानां
नादः सुभीमो नदतां निशीथे ॥ ६.५०.६५ ॥
Das furchtbare, tosende Gebrüll jener Affenführer erhob sich, wie der Donner der Wolken um Mitternacht am Ende des Sommers.