Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.50.1
अथोवाच महातेजा हरिराजो महाबलः।
किमियं व्यथिता सेना मूढवातेव नौर्जले ॥ ६.५०.१ ॥
Então o senhor dos macacos, de grande esplendor e grande força, disse: "Por que este exército está aflito, como um barco na água sacudido por um vento sem rumo?"
6.50.2
सुग्रीवस्य वचः श्रुत्वा वालिपुत्रोऽङ्गदोऽब्रवीत्।
न त्वं पश्यसि रामं च लक्ष्मणं च महारथम् ॥ ६.५०.२ ॥
Ouvindo as palavras de Sugrīva, Aṅgada, filho de Vālī, disse: "Não vês Rāma e Lakṣmaṇa, os grandes guerreiros de carro?"
6.50.3
शरजालाचितौ वीरावुभौ दशरथात्मजौ।
शरतल्पे महात्मानौ शयानौ रुधिरोक्षितौ ॥ ६.५०.३ ॥
Esses dois heróis, cobertos por uma rede de flechas, encharcados de sangue, deitados num leito de flechas, são os magnânimos filhos de Daśaratha, Rāma e Lakṣmaṇa.
6.50.4
अथाब्रवीद् वानरेन्द्रः सुग्रीवः पुत्रमङ्गदम्।
नानिमित्तमिदं मन्ये भवितव्यं भयेन तु ॥ ६.५०.४ ॥
Então Sugrīva, senhor dos macacos, disse a seu filho Aṅgada: "Acho que isto não acontece sem causa; certamente deve provir do medo."
6.50.5
विषण्णवदना ह्येते त्यक्तप्रहरणा दिशः।
पलायन्तेऽत्र हरयस्त्रासादुत्फुल्ललोचनाः ॥ ६.५०.५ ॥
Estes macacos, de rostos abatidos, tendo largado as armas, fogem daqui em todas as direções, com os olhos arregalados de terror.
6.50.6
अन्योन्यस्य न लज्जन्ते न निरीक्षन्ति पृष्ठतः।
विप्रकर्षन्ति चान्योन्यं पतितं लङ्घयन्ति च ॥ ६.५०.६ ॥
Não se envergonham uns dos outros, nem olham para trás; arrastam-se uns aos outros e saltam por cima dos caídos.
6.50.7
एतस्मिन्नन्तरे वीरो गदापाणिर्विभीषणः।
सुग्रीवं वर्धयामास राघवं च जयाशिषा ॥ ६.५०.७ ॥
Entretanto, o herói Vibhīṣaṇa, com a maça na mão, saudou Sugrīva e Rāghava com bênçãos de vitória.
6.50.8
विभीषणं च सुग्रीवो दृष्ट्वा वानरभीषणम्।
ऋक्षराजं महात्मानं समीपस्थमुवाच ह ॥ ६.५०.८ ॥
Ao ver Vibhīṣaṇa, que aterrorizava os macacos, Sugrīva falou ao magnânimo rei dos ursos que estava por perto.
6.50.9
विभीषणोऽयं सम्प्राप्तो यं दृष्ट्वा वानरर्षभाः।
द्रवन्त्यायतसंत्रासा रावणात्मजशङ्कया ॥ ६.५०.९ ॥
Vibhīṣaṇa chegou, e ao vê-lo os melhores dos macacos fogem em grande terror, suspeitando que seja um filho de Rāvaṇa.
6.50.10
शीघ्रमेतान् सुसंत्रस्तान् बहुधा विप्रधावितान्।
पर्यवस्थापयाख्याहि विभीषणमुपस्थितम् ॥ ६.५०.१० ॥
Depressa, detém estes macacos, muito aterrorizados e dispersos por toda parte, e fala-lhes de Vibhīṣaṇa, que se aproximou.
6.50.11
सुग्रीवेणैवमुक्तस्तु जाम्बवानृक्षपार्थिवः।
वानरान् सान्त्वयामास संनिवर्त्य प्रधावतः ॥ ६.५०.११ ॥
Quando Sugrīva assim falou, Jāmbavān, rei dos ursos, fez voltar os macacos que fugiam e os tranquilizou.
6.50.12
ते निवृत्ताः पुनः सर्वे वानरास्त्यक्तसाध्वसाः।
ऋक्षराजवचः श्रुत्वा तं च दृष्ट्वा विभीषणम् ॥ ६.५०.१२ ॥
Ouvindo as palavras do rei dos ursos e vendo Vibhīṣaṇa, todos os macacos, deixando o medo, voltaram de novo.
6.50.13
विभीषणस्तु रामस्य दृष्ट्वा गात्रं शरैश्चितम्।
लक्ष्मणस्य तु धर्मात्मा बभूव व्यथितस्तदा ॥ ६.५०.१३ ॥
Ao ver o corpo de Rāma coberto de flechas, e também o de Lakṣmaṇa, o justo Vibhīṣaṇa ficou então profundamente aflito.
6.50.14
जलक्लिन्नेन हस्तेन तयोर्नेत्रे विमृज्य च।
शोकसम्पीडितमना रुरोद विललाप च ॥ ६.५०.१४ ॥
Enxugando com a mão molhada de água os olhos de ambos, com a mente oprimida pela dor, chorou e lamentou-se.
6.50.15
इमौ तौ सत्त्वसम्पन्नौ विक्रान्तौ प्रियसंयुगौ।
इमामवस्थां गमितौ राक्षसैः कूटयोधिभिः ॥ ६.५०.१५ ॥
Estes dois, dotados de força, valentes e amantes da batalha, foram levados a este estado por guerreiros rākṣasas enganadores.
6.50.16
भ्रातृपुत्रेण चैतेन दुष्पुत्रेण दुरात्मना।
राक्षस्या जिह्मया बुद्ध्या वञ्चितावृजुविक्रमौ ॥ ६.५०.१६ ॥
Pelo filho de um irmão, filho perverso e de mente maligna, e pelo intelecto tortuoso da rākṣasī, estes dois heróis retos foram enganados.
6.50.17
शरैरिमावलं विद्धौ रुधिरेण समुक्षितौ।
वसुधायामिमौ सुप्तौ दृश्येते शल्यकाविव ॥ ६.५०.१७ ॥
Completamente trespassados por flechas, encharcados de sangue, estes dois jazem sobre a terra e parecem porcos-espinhos.
6.50.18
ययोर्वीर्यमुपाश्रित्य प्रतिष्ठा काङ्क्षिता मया।
ताविमौ देहनाशाय प्रसुप्तौ पुरुषर्षभौ ॥ ६.५०.१८ ॥
Confiando no valor de quem eu desejara um apoio, estes dois touros entre os homens jazem adormecidos para a destruição de seus corpos.
6.50.19
जीवन्नद्य विपन्नोऽस्मि नष्टराज्यमनोरथः।
प्राप्तप्रतिज्ञश्च रिपुः सकामो रावणः कृतः ॥ ६.५०.१९ ॥
Embora vivo hoje, estou arruinado, perdido o meu desejo pelo reino; cumprido o meu voto, o inimigo Rāvaṇa alcançou o seu desejo.
6.50.20
एवं विलपमानं तं परिष्वज्य विभीषणम्।
सुग्रीवः सत्त्वसम्पन्नो हरिराजोऽब्रवीदिदम् ॥ ६.५०.२० ॥
Assim, abraçando Vibhīṣaṇa, que se lamentava, Sugrīva, rei dos macacos, dotado de firmeza de ânimo, disse estas palavras.
6.50.21
राज्यं प्राप्स्यसि धर्मज्ञ लङ्कायां नेह संशयः।
रावणः सह पुत्रेण स्वकामं नेह लप्स्यते ॥ ६.५०.२१ ॥
Ó conhecedor do dharma, sem dúvida obterás o reino de Laṅkā; não há dúvida. Rāvaṇa, com seu filho, não alcançará aqui o seu desejo.
6.50.22
गरुडाधिष्ठितावेतावुभौ राघवलक्ष्मणौ।
त्यक्त्वा मोहं वधिष्येते सगणं रावणं रणे ॥ ६.५०.२२ ॥
Estes dois, Rāghava e Lakṣmaṇa, amparados por Garuḍa, deixando a perturbação, matarão Rāvaṇa com o seu exército na batalha.
6.50.23
तमेवं सान्त्वयित्वा तु समाश्वास्य तु राक्षसम्।
सुषेणं श्वशुरं पार्श्वे सुग्रीवस्तमुवाच ह ॥ ६.५०.२३ ॥
Tendo assim consolado e reconfortado aquele rākṣasa, Sugrīva falou a Suṣeṇa, seu sogro, que estava ao seu lado.
6.50.24
सह शूरैर्हरिगणैर्लब्धसंज्ञावरिंदमौ।
गच्छ त्वं भ्रातरौ गृह्य किष्किन्धां रामलक्ष्मणौ ॥ ६.५०.२४ ॥
Junto com as valentes hostes de macacos, leva os dois irmãos, Rāma e Lakṣmaṇa, que recobraram os sentidos e são domadores de inimigos, e vai a Kiṣkindhā.
6.50.25
अहं तु रावणं हत्वा सपुत्रं सहबान्धवम्।
मैथिलीमानयिष्यामि शक्रो नष्टामिव श्रियम् ॥ ६.५०.२५ ॥
Tendo matado Rāvaṇa juntamente com seus filhos e parentes, trarei de volta Maithilī, como Indra recupera a fortuna perdida.
6.50.26
श्रुत्वैतद् वानरेन्द्रस्य सुषेणो वाक्यमब्रवीत्।
देवासुरं महायुद्धमनुभूतं पुरातनम् ॥ ६.५०.२६ ॥
Ao ouvir estas palavras do senhor dos macacos, Suṣeṇa falou: experimentei a antiga e grande batalha entre deuses e asuras.
6.50.27
तदा स्म दानवा देवान् शरसंस्पर्शकोविदान्।
निजघ्नुः शस्त्रविदुषश्छादयन्तो मुहुर्मुहुः ॥ ६.५०.२७ ॥
Então os dānavas abateram os deuses, hábeis no toque das flechas e peritos em armas, cobrindo-os repetidas vezes com suas flechas.
6.50.28
तानार्तान् नष्टसंज्ञांश्च गतासूंश्च बृहस्पतिः।
विद्याभिर्मन्त्रयुक्ताभिरोषधीभिश्चिकित्सति ॥ ६.५०.२८ ॥
Bṛhaspati trata os deuses afligidos, inconscientes e sem vida, com conhecimentos unidos a mantras e com ervas.
6.50.29
तान्यौषधान्यानयितुं क्षीरोदं यान्तु सागरम्।
जवेन वानराः शीघ्रं सम्पातिपनसादयः ॥ ६.५०.२९ ॥
Para trazer aquelas ervas, que os macacos vão depressa ao Oceano de Leite — Sampāti, Panasa e os demais, ide com rapidez.
6.50.30
हरयस्तु विजानन्ति पार्वती ते महौषधी।
संजीवकरणीं दिव्यां विशल्यां देवनिर्मिताम् ॥ ६.५०.३० ॥
Os macacos conhecem aquelas grandes ervas da montanha: Saṃjīvakaraṇī, a divina Viśalyā, criadas pelos deuses.
6.50.31
चन्द्रश्च नाम द्रोणश्च क्षीरोदे सागरोत्तमे।
अमृतं यत्र मथितं तत्र ते परमौषधी ॥ ६.५०.३१ ॥
As montanhas chamadas Candra e Droṇa estão no oceano de leite, o melhor dos oceanos, onde o néctar foi batido; ali estão as supremas ervas medicinais.
6.50.32
तौ तत्र विहितौ देवैः पर्वतौ तौ महोदधौ।
अयं वायुसुतो राजन् हनूमांस्तत्र गच्छतु ॥ ६.५०.३२ ॥
Essas duas montanhas foram colocadas ali pelos deuses, naquele grande oceano. Ó rei, que este filho do Vento, Hanumān, vá até lá.
6.50.33
एतस्मिन्नन्तरे वायुर्मेघाश्चापि सविद्युतः।
पर्यस्य सागरे तोयं कम्पयन्निव पर्वतान् ॥ ६.५०.३३ ॥
Enquanto isso, o vento e as nuvens com relâmpagos agitaram a água do oceano, como se sacudissem as montanhas.
6.50.34
महता पक्षवातेन सर्वद्वीपमहाद्रुमाः।
निपेतुर्भग्नविटपाः सलिले लवणाम्भसि ॥ ६.५०.३४ ॥
Pelo grande vento de suas asas, as grandes árvores de todas as ilhas, com os galhos quebrados, caíram na água salgada.
6.50.35
अभवन् पन्नगास्त्रस्ता भोगिनस्तत्रवासिनः।
शीघ्रं सर्वाणि यादांसि जग्मुश्च लवणार्णवम् ॥ ६.५०.३५ ॥
As serpentes de capuz que ali habitavam ficaram aterrorizadas, e todas as criaturas marinhas rapidamente foram para o oceano salgado.
6.50.36
ततो मुहूर्ताद् गरुडं वैनतेयं महाबलम्।
वानरा ददृशुः सर्वे ज्वलन्तमिव पावकम् ॥ ६.५०.३६ ॥
Então, depois de um momento, todos os macacos viram o poderoso Garuḍa, filho de Vinatā, brilhando como um fogo.
6.50.37
तमागतमभिप्रेक्ष्य नागास्ते विप्रदुद्रुवुः।
यैस्तु तौ पुरुषौ बद्धौ शरभूतैर्महाबलैः ॥ ६.५०.३७ ॥
Ao vê-lo chegar, os nāgas — poderosos como śarabhas, os que haviam amarrado aqueles dois homens — fugiram em todas as direções.
6.50.38
ततः सुपर्णः काकुत्स्थौ स्पृष्ट्वा प्रत्यभिनन्द्य च।
विममर्श च पाणिभ्यां मुखे चन्द्रसमप्रभे ॥ ६.५०.३८ ॥
Então Suparṇa tocou os dois Kākutsthas, retribuiu-lhes a saudação e, com as mãos, examinou seus rostos, brilhantes como a lua.
6.50.39
वैनतेयेन संस्पृष्टास्तयोः संरुरुहुर्व्रणाः।
सुवर्णे च तनू स्निग्धे तयोराशु बभूवतुः ॥ ६.५०.३९ ॥
Ao toque de Vainateya, suas feridas fecharam-se de imediato, e seus corpos dourados, esguios e lisos logo se restabeleceram.
6.50.40
तेजो वीर्यं बलं चौज उत्साहश्च महागुणाः।
प्रदर्शनं च बुद्धिश्च स्मृतिश्च द्विगुणा तयोः ॥ ६.५०.४० ॥
Em ambos, o esplendor, o valor, a força, o vigor, o ardor, as grandes virtudes, a demonstração de habilidade, o intelecto e a memória foram duplicados.
6.50.41
तावुत्थाप्य महातेजा गरुडो वासवोपमौ।
उभौ च सस्वजे हृष्टो रामश्चैनमुवाच ह ॥ ६.५०.४१ ॥
Erguendo os dois, semelhantes a Vāsava, o gloriosíssimo Garuḍa abraçou ambos com alegria; então Rāma lhe falou.
6.50.42
भवत्प्रसादाद् व्यसनं रावणिप्रभवं महत्।
उपायेन व्यतिक्रान्तौ शीघ्रं च बलिनौ कृतौ ॥ ६.५०.४२ ॥
Pela vossa graça, esta grande calamidade nascida de Rāvaṇi foi superada por um meio, e nós dois fomos rapidamente fortalecidos.
6.50.43
यथा तातं दशरथं यथाजं च पितामहम्।
तथा भवन्तमासाद्य हृदयं मे प्रसीदति ॥ ६.५०.४३ ॥
Assim como meu pai Daśaratha e meu avô Aja alegravam meu coração, agora, ao encontrar-te, meu coração se alegra.
6.50.44
को भवान् रूपसम्पन्नो दिव्यस्रगनुलेपनः।
वसानो विरजे वस्त्रे दिव्याभरणभूषितः ॥ ६.५०.४४ ॥
Quem és tu, dotado de beleza, com guirlandas e unguentos divinos, vestido com roupas imaculadas e adornado com joias divinas?
6.50.45
तमुवाच महातेजा वैनतेयो महाबलः।
पतत्त्रिराजः प्रीतात्मा हर्षपर्याकुलेक्षणम् ॥ ६.५०.४५ ॥
Então Vainateya, o poderoso e radiante rei das aves, de coração alegre, falou-lhe, com os olhos cheios de alegria.
6.50.46
अहं सखा ते काकुत्स्थ प्रियः प्राणो बहिश्चरः।
गरुत्मानिह सम्प्राप्तो युवयोः साह्यकारणात् ॥ ६.५०.४६ ॥
Ó Kākutstha, sou teu amigo, teu caro sopro vital que se move lá fora. Garuḍa veio aqui para ajudar vocês dois.
6.50.47
असुरा वा महावीर्या दानवा वा महाबलाः।
सुराश्चापि सगन्धर्वाः पुरस्कृत्य शतक्रतुम् ॥ ६.५०.४७ ॥
Nem os asuras de grande poder, nem os dānavas de grande força, nem mesmo os devas e gandharvas, tendo Indra, o dos cem sacrifícios, à sua frente,
6.50.48
नेमं मोक्षयितुं शक्ताः शरबन्धं सुदारुणम्।
मायाबलादिन्द्रजिता निर्मितं क्रूरकर्मणा ॥ ६.५०.४८ ॥
Nem eles poderiam desfazer este terrível laço de flechas, que o cruel Indrajit criou pelo poder da ilusão.
6.50.49
एते नागाः काद्रवेयास्तीक्ष्णदंष्ट्रा विषोल्बणाः।
रक्षोमायाप्रभावेण शरभूतास्त्वदाश्रयाः ॥ ६.५०.४९ ॥
Estas serpentes, descendentes de Kadrū, de presas afiadas e veneno terrível, pelo poder da ilusão dos rākṣasas tornaram-se flechas e se prendem a ti.
6.50.50
सभाग्यश्चासि धर्मज्ञ राम सत्यपराक्रम।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा समरे रिपुघातिना ॥ ६.५०.५० ॥
Tu és afortunado, Rāma, conhecedor do dharma, de verdadeiro valor, por ter contigo na batalha o teu irmão Lakṣmaṇa, o matador de inimigos.
6.50.51
इमं श्रुत्वा तु वृत्तान्तं त्वरमाणोऽहमागतः।
सहसैवावयोः स्नेहात् सखित्वमनुपालयन् ॥ ६.५०.५१ ॥
Ao ouvir esta notícia, apressei-me a vir; por afeto a nós dois, para honrar a nossa amizade, vim de súbito.
6.50.52
मोक्षितौ च महाघोरादस्मात् सायकबन्धनात्।
अप्रमादश्च कर्तव्यो युवाभ्यां नित्यमेव हि ॥ ६.५०.५२ ॥
Vós os dois fostes libertados deste terrível laço de flechas; portanto, deveis permanecer sempre vigilantes.
6.50.53
प्रकृत्या राक्षसाः सर्वे संग्रामे कूटयोधिनः।
शूराणां शुद्धभावानां भवतामार्जवं बलम् ॥ ६.५०.५३ ॥
Os rākṣasas, por natureza, são todos guerreiros do engano na batalha; mas vós sois heróis de coração puro, e a vossa retidão é a vossa força.
6.50.54
तन्न विश्वसनीयं वो राक्षसानां रणाजिरे।
एतेनैवोपमानेन नित्यं जिह्मा हि राक्षसाः ॥ ६.५०.५४ ॥
Portanto, não deveis confiar nos rākṣasas no campo de batalha; por esta mesma comparação, sabei que os rākṣasas são sempre tortuosos.
6.50.55
एवमुक्त्वा तदा रामं सुपर्णः स महाबलः।
परिष्वज्य च सुस्निग्धमाप्रष्टुमुपचक्रमे ॥ ६.५०.५५ ॥
Tendo dito isto, o poderoso Suparṇa abraçou Rāma com grande afeto e começou a pedir licença.
6.50.56
सखे राघव धर्मज्ञ रिपूणामपि वत्सल।
अभ्यनुज्ञातुमिच्छामि गमिष्यामि यथासुखम् ॥ ६.५०.५६ ॥
Ó amigo Rāghava, conhecedor do dharma, afetuoso até com teus inimigos! Desejo tua licença; partirei agora em paz.
6.50.57
न च कौतूहलं कार्यं सखित्वं प्रति राघव।
कृतकर्मा रणे वीर सखित्वं प्रतिवेत्स्यसि ॥ ६.५०.५७ ॥
Não te cause curiosidade esta amizade, ó Rāghava. Ó herói, quando tua obra estiver feita na batalha, reconhecerás a minha amizade.
6.50.58
बालवृद्धावशेषां तु लङ्कां कृत्वा शरोर्मिभिः।
रावणं तु रिपुं हत्वा सीतां त्वमुपलप्स्यसे ॥ ६.५०.५८ ॥
Tendo feito de Laṅkā, salvo as crianças e os velhos, um mar de ondas de flechas, e tendo abatido o inimigo Rāvaṇa, recuperarás Sītā.
6.50.59
इत्येवमुक्त्वा वचनं सुपर्णः शीघ्रविक्रमः।
रामं च नीरुजं कृत्वा मध्ये तेषां वनौकसाम् ॥ ६.५०.५९ ॥
Tendo dito estas palavras, o veloz Suparṇa tornou Rāma livre da dor e permaneceu no meio daqueles habitantes da floresta.
6.50.60
प्रदक्षिणं ततः कृत्वा परिष्वज्य च वीर्यवान्।
जगामाकाशमाविश्य सुपर्णः पवनो यथा ॥ ६.५०.६० ॥
Então, tendo dado a volta ritual e o abraçado, o poderoso Suparṇa entrou no céu e partiu como o vento.
6.50.61
नीरुजौ राघवौ दृष्ट्वा ततो वानरयूथपाः।
सिंहनादं तदा नेदुर्लाङ्गूलं दुधुवुश्च ते ॥ ६.५०.६१ ॥
Ao ver os dois Rāghavas livres de ferimentos, os chefes dos macacos rugiram como leões e agitaram suas caudas.
6.50.62
ततो भेरीः समाजघ्नुर्मृदङ्गांश्चाप्यवादयन्।
दध्मुः शङ्खान् सम्प्रहृष्टाः क्ष्वेलन्त्यपि यथापुरम् ॥ ६.५०.६२ ॥
Então, muito alegres, bateram os tambores bherī, tocaram os mṛdaṅga, sopraram as conchas e gritaram como antes.
6.50.63
अपरे स्फोट्य विक्रान्ता वानरा नगयोधिनः।
द्रुमानुत्पाट्य विविधांस्तस्थुः शतसहस्रशः ॥ ६.५०.६३ ॥
Outros macacos valentes, guerreiros das montanhas, bateram nos braços, arrancaram árvores de várias espécies e ficaram de pé às centenas de milhares.
6.50.64
विसृजन्तो महानादांस्त्रासयन्तो निशाचरान्।
लङ्काद्वाराण्युपाजग्मुर्योद्धुकामाः प्लवंगमाः ॥ ६.५०.६४ ॥
Soltando grandes rugidos e aterrorizando os seres noturnos, os macacos saltadores, desejosos de lutar, chegaram às portas de Laṅkā.
6.50.65
तेषां सुभीमस्तुमुलो निनादो
बभूव शाखामृगयूथपानाम्।
क्षये निदाघस्य यथा घनानां
नादः सुभीमो नदतां निशीथे ॥ ६.५०.६५ ॥
Ergueu-se o rugido terrível e tumultuoso daqueles chefes dos macacos, como o trovão das nuvens à meia-noite, no fim do verão.