Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 6.50

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

6.50.1

अथोवाच महातेजा हरिराजो महाबलः।
किमियं व्यथिता सेना मूढवातेव नौर्जले ॥ ६.५०.१ ॥

അപ്പോൾ മഹാതേജസ്വിയും മഹാബലവാനുമായ വാനരരാജൻ പറഞ്ഞു: ജലത്തിൽ ദിശയറ്റ കാറ്റിൽപ്പെട്ട തോണിയെപ്പോലെ ഈ സേന എന്തിനാണ് വ്യഥിതമായിരിക്കുന്നത്?

6.50.2

सुग्रीवस्य वचः श्रुत्वा वालिपुत्रोऽङ्गदोऽब्रवीत्।
न त्वं पश्यसि रामं च लक्ष्मणं च महारथम् ॥ ६.५०.२ ॥

സുഗ്രീവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട വാലിപുത്രൻ അംഗദൻ പറഞ്ഞു: മഹാരഥന്മാരായ രാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും നീ കാണുന്നില്ലേ?

6.50.3

शरजालाचितौ वीरावुभौ दशरथात्मजौ।
शरतल्पे महात्मानौ शयानौ रुधिरोक्षितौ ॥ ६.५०.३ ॥

അമ്പുകളുടെ വലയാൽ മൂടപ്പെട്ട്, രക്തത്തിൽ കുളിച്ച്, അമ്പുകളുടെ ശയ്യയിൽ കിടക്കുന്ന ഈ രണ്ടു വീരന്മാർ ദശരഥപുത്രന്മാരായ മഹാത്മാക്കളായ രാമനും ലക്ഷ്മണനുമാണ്.

6.50.4

अथाब्रवीद् वानरेन्द्रः सुग्रीवः पुत्रमङ्गदम्।
नानिमित्तमिदं मन्ये भवितव्यं भयेन तु ॥ ६.५०.४ ॥

അപ്പോൾ വാനരരാജനായ സുഗ്രീവൻ പുത്രനായ അംഗദനോട് പറഞ്ഞു: ഇതിന് കാരണമില്ലാതെയല്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; തീർച്ചയായും ഇതിന് ഭയമാണ് കാരണമായിരിക്കേണ്ടത്.

6.50.5

विषण्णवदना ह्येते त्यक्तप्रहरणा दिशः।
पलायन्तेऽत्र हरयस्त्रासादुत्फुल्ललोचनाः ॥ ६.५०.५ ॥

ഈ വാനരന്മാർ വാടിയ മുഖങ്ങളോടെ, ആയുധങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, ഭയത്താൽ വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ ദിക്കുകളിലേക്ക് ഓടിപ്പോകുന്നു.

6.50.6

अन्योन्यस्य न लज्जन्ते न निरीक्षन्ति पृष्ठतः।
विप्रकर्षन्ति चान्योन्यं पतितं लङ्घयन्ति च ॥ ६.५०.६ ॥

അവർ പരസ്പരം ലജ്ജിക്കുന്നില്ല, പിന്നിലേക്ക് നോക്കുന്നുമില്ല; പരസ്പരം വലിച്ചുതള്ളുന്നു, വീണവരെ ചാടിക്കടക്കുന്നു.

6.50.7

एतस्मिन्नन्तरे वीरो गदापाणिर्विभीषणः।
सुग्रीवं वर्धयामास राघवं च जयाशिषा ॥ ६.५०.७ ॥

ഇതിനിടയിൽ ഗദയേന്തിയ വീരനായ വിഭീഷണൻ സുഗ്രീവനെയും രാഘവനെയും ജയാശിസ്സുകൾ നൽകി വാഴ്ത്തി.

6.50.8

विभीषणं च सुग्रीवो दृष्ट्वा वानरभीषणम्।
ऋक्षराजं महात्मानं समीपस्थमुवाच ह ॥ ६.५०.८ ॥

വാനരരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന വിഭീഷണനെ കണ്ട സുഗ്രീവൻ അടുത്തുനിന്ന മഹാത്മാവായ ഋക്ഷരാജനോട് പറഞ്ഞു.

6.50.9

विभीषणोऽयं सम्प्राप्तो यं दृष्ट्वा वानरर्षभाः।
द्रवन्त्यायतसंत्रासा रावणात्मजशङ्कया ॥ ६.५०.९ ॥

വിഭീഷണൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു; അവനെ കണ്ട് വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാർ രാവണപുത്രനെന്ന സംശയത്താൽ അതിഭയന്ന് ഓടുന്നു.

6.50.10

शीघ्रमेतान् सुसंत्रस्तान् बहुधा विप्रधावितान्।
पर्यवस्थापयाख्याहि विभीषणमुपस्थितम् ॥ ६.५०.१० ॥

വേഗം ഈ അതിഭയന്ന് പലവഴിക്കും ചിതറിയോടുന്ന വാനരരെ നിർത്തി, അടുത്തെത്തിയ വിഭീഷണനെക്കുറിച്ച് അവരോട് പറയൂ.

6.50.11

सुग्रीवेणैवमुक्तस्तु जाम्बवानृक्षपार्थिवः।
वानरान् सान्त्वयामास संनिवर्त्य प्रधावतः ॥ ६.५०.११ ॥

സുഗ്രീവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഋക്ഷരാജാവായ ജാംബവാൻ ഓടുന്ന വാനരരെ തിരിച്ചുവിളിച്ച് ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

6.50.12

ते निवृत्ताः पुनः सर्वे वानरास्त्यक्तसाध्वसाः।
ऋक्षराजवचः श्रुत्वा तं च दृष्ट्वा विभीषणम् ॥ ६.५०.१२ ॥

ഋക്ഷരാജന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടും വിഭീഷണനെ കണ്ടും ഭയം വെടിഞ്ഞ് എല്ലാ വാനരരും വീണ്ടും തിരിച്ചെത്തി.

6.50.13

विभीषणस्तु रामस्य दृष्ट्वा गात्रं शरैश्चितम्।
लक्ष्मणस्य तु धर्मात्मा बभूव व्यथितस्तदा ॥ ६.५०.१३ ॥

രാമന്റെ ശരീരം അമ്പുകളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ടും ലക്ഷ്മണനെയും കണ്ടും ധർമ്മാത്മാവായ വിഭീഷണൻ അപ്പോൾ ദുഃഖിതനായി.

6.50.14

जलक्लिन्नेन हस्तेन तयोर्नेत्रे विमृज्य च।
शोकसम्पीडितमना रुरोद विललाप च ॥ ६.५०.१४ ॥

വെള്ളത്തിൽ നനഞ്ഞ കൈകൊണ്ട് ഇരുവരുടെയും കണ്ണുകൾ തുടച്ച്, ശോകത്താൽ പീഡിതമനസ്സോടെ അവൻ കരഞ്ഞു വിലപിച്ചു.

6.50.15

इमौ तौ सत्त्वसम्पन्नौ विक्रान्तौ प्रियसंयुगौ।
इमामवस्थां गमितौ राक्षसैः कूटयोधिभिः ॥ ६.५०.१५ ॥

ശക്തിസമ്പന്നരും വീര്യവാന്മാരും യുദ്ധപ്രിയരുമായ ഈ രണ്ടുപേരെയും വഞ്ചകരായ രാക്ഷസയോദ്ധാക്കൾ ഈ നിലയിലാക്കി.

6.50.16

भ्रातृपुत्रेण चैतेन दुष्पुत्रेण दुरात्मना।
राक्षस्या जिह्मया बुद्ध्या वञ्चितावृजुविक्रमौ ॥ ६.५०.१६ ॥

സഹോദരപുത്രനായ ഈ ദുഷ്ടപുത്രനും, ദുരാത്മാവും, രാക്ഷസിയുടെ വക്രബുദ്ധിയും ഈ നേരായ വീര്യമുള്ളവരെ വഞ്ചിച്ചു.

6.50.17

शरैरिमावलं विद्धौ रुधिरेण समुक्षितौ।
वसुधायामिमौ सुप्तौ दृश्येते शल्यकाविव ॥ ६.५०.१७ ॥

അമ്പുകളാൽ പൂർണമായും തുളയ്ക്കപ്പെട്ട്, രക്തത്തിൽ കുതിർന്ന് ഇവർ ഇരുവരും മുള്ളൻപന്നികളെപ്പോലെ നിലത്ത് കിടക്കുന്നതായി കാണുന്നു.

6.50.18

ययोर्वीर्यमुपाश्रित्य प्रतिष्ठा काङ्क्षिता मया।
ताविमौ देहनाशाय प्रसुप्तौ पुरुषर्षभौ ॥ ६.५०.१८ ॥

ആരുടെ വീര്യത്തെ ആശ്രയിച്ച് ഞാൻ പ്രതിഷ്ഠ ആഗ്രഹിച്ചുവോ, ആ ഈ പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാർ ദേഹനാശത്തിനായി ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നു.

6.50.19

जीवन्नद्य विपन्नोऽस्मि नष्टराज्यमनोरथः।
प्राप्तप्रतिज्ञश्च रिपुः सकामो रावणः कृतः ॥ ६.५०.१९ ॥

ഇന്ന് ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും ഞാൻ നശിച്ചിരിക്കുന്നു; രാജ്യപ്രാപ്തിയെന്ന ആഗ്രഹം നഷ്ടപ്പെട്ടു. എന്റെ പ്രതിജ്ഞ പൂർത്തിയാകാതെ ശത്രുവായ രാവണൻ തന്റെ ആഗ്രഹം നേടിയിരിക്കുന്നു.

6.50.20

एवं विलपमानं तं परिष्वज्य विभीषणम्।
सुग्रीवः सत्त्वसम्पन्नो हरिराजोऽब्रवीदिदम् ॥ ६.५०.२० ॥

ഇങ്ങനെ വിലപിക്കുന്ന വിഭീഷണനെ ആലിംഗനം ചെയ്ത്, മനോബലമുള്ള വാനരരാജാവ് സുഗ്രീവൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.

6.50.21

राज्यं प्राप्स्यसि धर्मज्ञ लङ्कायां नेह संशयः।
रावणः सह पुत्रेण स्वकामं नेह लप्स्यते ॥ ६.५०.२१ ॥

ധർമ്മജ്ഞാ, ലങ്കയിലെ രാജ്യം നീ തീർച്ചയായും നേടും; ഇതിൽ സംശയമില്ല. പുത്രനോടൊപ്പമുള്ള രാവണൻ ഇവിടെ തന്റെ ആഗ്രഹം നേടുകയില്ല.

6.50.22

गरुडाधिष्ठितावेतावुभौ राघवलक्ष्मणौ।
त्यक्त्वा मोहं वधिष्येते सगणं रावणं रणे ॥ ६.५०.२२ ॥

ഗരുഡനാൽ സംരക്ഷിതരായ ഈ രണ്ടുപേരും, രാഘവനും ലക്ഷ്മണനും, മോഹം ഉപേക്ഷിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ പരിവാരസഹിതം രാവണനെ വധിക്കും.

6.50.23

तमेवं सान्त्वयित्वा तु समाश्वास्य तु राक्षसम्।
सुषेणं श्वशुरं पार्श्वे सुग्रीवस्तमुवाच ह ॥ ६.५०.२३ ॥

ആ രാക്ഷസനെ ഇങ്ങനെ സാന്ത്വനപ്പെടുത്തി ആശ്വസിപ്പിച്ച ശേഷം, സുഗ്രീവൻ അരികിലുണ്ടായിരുന്ന തന്റെ അമ്മാവൻ സുഷേണനോട് പറഞ്ഞു.

6.50.24

सह शूरैर्हरिगणैर्लब्धसंज्ञावरिंदमौ।
गच्छ त्वं भ्रातरौ गृह्य किष्किन्धां रामलक्ष्मणौ ॥ ६.५०.२४ ॥

ശൂരന്മാരായ വാനരസൈന്യങ്ങളോടൊപ്പം, ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ആ ശത്രുനിഗ്രഹികളായ സഹോദരന്മാരായ രാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും കൂട്ടി നീ കിഷ്കിന്ധയിലേക്ക് പോകൂ.

6.50.25

अहं तु रावणं हत्वा सपुत्रं सहबान्धवम्।
मैथिलीमानयिष्यामि शक्रो नष्टामिव श्रियम् ॥ ६.५०.२५ ॥

ഞാൻ രാവണനെ അവന്റെ പുത്രന്മാരോടും ബന്ധുക്കളോടും കൂടി വധിച്ച്, ഇന്ദ്രൻ നഷ്ടപ്പെട്ട ശ്രീയെ തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നതുപോലെ മൈഥിലിയെ തിരികെ കൊണ്ടുവരും.

6.50.26

श्रुत्वैतद् वानरेन्द्रस्य सुषेणो वाक्यमब्रवीत्।
देवासुरं महायुद्धमनुभूतं पुरातनम् ॥ ६.५०.२६ ॥

വാനരേന്ദ്രന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് സുഷേണൻ പറഞ്ഞു — ദേവാസുരന്മാർ തമ്മിലുള്ള പുരാതനമായ മഹായുദ്ധം ഞാൻ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്.

6.50.27

तदा स्म दानवा देवान् शरसंस्पर्शकोविदान्।
निजघ्नुः शस्त्रविदुषश्छादयन्तो मुहुर्मुहुः ॥ ६.५०.२७ ॥

അപ്പോൾ ദാനവന്മാർ, അമ്പുപ്രയോഗത്തിൽ സമർത്ഥരും ശസ്ത്രവിദ്യ അറിയുന്നവരുമായ ദേവന്മാരെ, വീണ്ടും വീണ്ടും അമ്പുകളാൽ മറച്ച് വധിച്ചു.

6.50.28

तानार्तान् नष्टसंज्ञांश्च गतासूंश्च बृहस्पतिः।
विद्याभिर्मन्त्रयुक्ताभिरोषधीभिश्चिकित्सति ॥ ६.५०.२८ ॥

വേദനിക്കുന്നവരെയും ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടവരെയും പ്രാണൻ പോയവരെയും ബൃഹസ്പതി മന്ത്രസഹിതമായ വിദ്യകളാലും ഔഷധങ്ങളാലും ചികിത്സിക്കുന്നു.

6.50.29

तान्यौषधान्यानयितुं क्षीरोदं यान्तु सागरम्।
जवेन वानराः शीघ्रं सम्पातिपनसादयः ॥ ६.५०.२९ ॥

ആ ഔഷധങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാൻ വാനരന്മാർ വേഗത്തിൽ പാലാഴിയിലേക്ക് പോകട്ടെ — സമ്പാതി, പനസൻ മുതലായവർ വേഗം പോകട്ടെ.

6.50.30

हरयस्तु विजानन्ति पार्वती ते महौषधी।
संजीवकरणीं दिव्यां विशल्यां देवनिर्मिताम् ॥ ६.५०.३० ॥

വാനരന്മാർ ആ പർവതത്തിലെ മഹൗഷധങ്ങളെ അറിയുന്നു — സഞ്ജീവകരണി, ദിവ്യമായ വിശല്യ എന്നിവ, ദേവന്മാർ നിർമ്മിച്ചവ.

6.50.31

चन्द्रश्च नाम द्रोणश्च क्षीरोदे सागरोत्तमे।
अमृतं यत्र मथितं तत्र ते परमौषधी ॥ ६.५०.३१ ॥

ചന്ദ്രൻ എന്നും ദ്രോണൻ എന്നും പേരുള്ള പർവതങ്ങൾ ശ്രേഷ്ഠസമുദ്രമായ ക്ഷീരസാഗരത്തിലുണ്ട്; അമൃതിനായി കടഞ്ഞ അവിടെത്തന്നെ അവ പരമൗഷധങ്ങളാണ്.

6.50.32

तौ तत्र विहितौ देवैः पर्वतौ तौ महोदधौ।
अयं वायुसुतो राजन् हनूमांस्तत्र गच्छतु ॥ ६.५०.३२ ॥

ആ രണ്ടു പർവതങ്ങൾ ദേവന്മാർ ആ മഹാസമുദ്രത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചവയാണ്. രാജാവേ, വായുപുത്രനായ ഈ ഹനുമാൻ അവിടേക്ക് പോകട്ടെ.

6.50.33

एतस्मिन्नन्तरे वायुर्मेघाश्चापि सविद्युतः।
पर्यस्य सागरे तोयं कम्पयन्निव पर्वतान् ॥ ६.५०.३३ ॥

ഇതിനിടയിൽ കാറ്റും മിന്നലോടുകൂടിയ മേഘങ്ങളും കടൽവെള്ളത്തെ ഇളക്കി, പർവതങ്ങളെ കുലുക്കുമാറ് നിന്നു.

6.50.34

महता पक्षवातेन सर्वद्वीपमहाद्रुमाः।
निपेतुर्भग्नविटपाः सलिले लवणाम्भसि ॥ ६.५०.३४ ॥

വലിയ ചിറകുകളിലെ കാറ്റിനാൽ എല്ലാ ദ്വീപുകളിലെയും മഹാവൃക്ഷങ്ങൾ, ഒടിഞ്ഞ ശാഖകളോടെ, ഉപ്പുവെള്ളത്തിൽ വീണു.

6.50.35

अभवन् पन्नगास्त्रस्ता भोगिनस्तत्रवासिनः।
शीघ्रं सर्वाणि यादांसि जग्मुश्च लवणार्णवम् ॥ ६.५०.३५ ॥

അവിടെ വസിച്ചിരുന്ന പത്തിവിരിക്കുന്ന സർപ്പങ്ങൾ ഭയന്നു; എല്ലാ ജലജീവികളും വേഗത്തിൽ ഉപ്പുകടലിലേക്ക് പോയി.

6.50.36

ततो मुहूर्ताद् गरुडं वैनतेयं महाबलम्।
वानरा ददृशुः सर्वे ज्वलन्तमिव पावकम् ॥ ६.५०.३६ ॥

പിന്നെ ഒരു നിമിഷത്തിനകം വാനരന്മാരെല്ലാം തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന മഹാബലനായ വൈനതേയ ഗരുഡനെ കണ്ടു.

6.50.37

तमागतमभिप्रेक्ष्य नागास्ते विप्रदुद्रुवुः।
यैस्तु तौ पुरुषौ बद्धौ शरभूतैर्महाबलैः ॥ ६.५०.३७ ॥

അവൻ വരുന്നതു കണ്ട്, ശരഭങ്ങളെപ്പോലെ മഹാബലരായ, ആ രണ്ടു പുരുഷന്മാരെയും ബന്ധിച്ചിരുന്ന നാഗങ്ങൾ ഭയന്ന് നാലുപാടും ഓടി.

6.50.38

ततः सुपर्णः काकुत्स्थौ स्पृष्ट्वा प्रत्यभिनन्द्य च।
विममर्श च पाणिभ्यां मुखे चन्द्रसमप्रभे ॥ ६.५०.३८ ॥

പിന്നെ സുപർണ്ണൻ കാകുത്സ്ഥരായ ഇരുവരെയും സ്പർശിച്ച് പ്രതിവന്ദനം ചെയ്ത്, ചന്ദ്രസമാനമായ മുഖങ്ങൾ കൈകൾകൊണ്ട് തടവി പരിശോധിച്ചു.

6.50.39

वैनतेयेन संस्पृष्टास्तयोः संरुरुहुर्व्रणाः।
सुवर्णे च तनू स्निग्धे तयोराशु बभूवतुः ॥ ६.५०.३९ ॥

വൈനതേയൻ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ അവരുടെ മുറിവുകൾ ഉടൻ കൂടി; സ്വർണ്ണവർണ്ണവും മൃദുവും മിനുസവുമുള്ള അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ വേഗം സുഖം പ്രാപിച്ചു.

6.50.40

तेजो वीर्यं बलं चौज उत्साहश्च महागुणाः।
प्रदर्शनं च बुद्धिश्च स्मृतिश्च द्विगुणा तयोः ॥ ६.५०.४० ॥

അവരിൽ തേജസ്സ്, വീര്യം, ബലം, ഓജസ്സ്, ഉത്സാഹം, മഹാഗുണങ്ങൾ, പ്രകടനശക്തി, ബുദ്ധി, സ്മൃതി എന്നിവ ഇരട്ടിച്ചു.

6.50.41

तावुत्थाप्य महातेजा गरुडो वासवोपमौ।
उभौ च सस्वजे हृष्टो रामश्चैनमुवाच ह ॥ ६.५०.४१ ॥

ഇന്ദ്രസമാനരായ ആ ഇരുവരെയും എഴുന്നേൽപ്പിച്ച്, മഹാതേജസ്വിയായ ഗരുഡൻ സന്തോഷത്തോടെ ഇരുവരെയും ആലിംഗനം ചെയ്തു; അപ്പോൾ രാമൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.

6.50.42

भवत्प्रसादाद् व्यसनं रावणिप्रभवं महत्।
उपायेन व्यतिक्रान्तौ शीघ्रं च बलिनौ कृतौ ॥ ६.५०.४२ ॥

നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ രാവണിയിൽനിന്ന് (ഇന്ദ്രജിത്) ഉണ്ടായ ഈ മഹാവിപത്ത് ഒരു ഉപായത്താൽ കടന്നുപോയി; ഞങ്ങൾ ഇരുവരും വേഗം ബലവാന്മാരായി.

6.50.43

यथा तातं दशरथं यथाजं च पितामहम्।
तथा भवन्तमासाद्य हृदयं मे प्रसीदति ॥ ६.५०.४३ ॥

അച്ഛൻ ദശരഥനെയും മുത്തച്ഛൻ അജനെയും കണ്ടപ്പോൾ എങ്ങനെയോ, അതുപോലെ തന്നെ നിങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം തെളിയുന്നു.

6.50.44

को भवान् रूपसम्पन्नो दिव्यस्रगनुलेपनः।
वसानो विरजे वस्त्रे दिव्याभरणभूषितः ॥ ६.५०.४४ ॥

രൂപസമ്പന്നനും, ദിവ്യമാലകളും ചന്ദനലേപനവും ധരിച്ചവനും, നിർമ്മലവസ്ത്രം ഉടുത്തവനും, ദിവ്യാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനുമായ നിങ്ങൾ ആരാണ്?

6.50.45

तमुवाच महातेजा वैनतेयो महाबलः।
पतत्त्रिराजः प्रीतात्मा हर्षपर्याकुलेक्षणम् ॥ ६.५०.४५ ॥

മഹാതേജസ്വിയും മഹാബലവാനുമായ വൈനതേയൻ, പക്ഷിരാജാവ്, പ്രസന്നമനസ്സോടെ, സന്തോഷത്താൽ ഇളകിയ കണ്ണുകളുള്ള അവനോട് പറഞ്ഞു.

6.50.46

अहं सखा ते काकुत्स्थ प्रियः प्राणो बहिश्चरः।
गरुत्मानिह सम्प्राप्तो युवयोः साह्यकारणात् ॥ ६.५०.४६ ॥

കാകുത്സ്ഥാ! ഞാൻ നിന്റെ സുഹൃത്താണ്; നിനക്ക് പ്രിയമുള്ള പ്രാണൻ പോലെ പുറത്തു സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ. നിങ്ങൾ ഇരുവർക്കും സഹായിക്കാനായി ഗരുഡൻ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.

6.50.47

असुरा वा महावीर्या दानवा वा महाबलाः।
सुराश्चापि सगन्धर्वाः पुरस्कृत्य शतक्रतुम् ॥ ६.५०.४७ ॥

മഹാവീര്യരായ അസുരന്മാരോ, മഹാബലരായ ദാനവന്മാരോ, ശതക്രതുവായ ഇന്ദ്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും പോലും —

6.50.48

नेमं मोक्षयितुं शक्ताः शरबन्धं सुदारुणम्।
मायाबलादिन्द्रजिता निर्मितं क्रूरकर्मणा ॥ ६.५०.४८ ॥

ഇന്ദ്രജിത്ത് മായാബലത്താൽ സൃഷ്ടിച്ച, ക്രൂരകർമ്മിയായവൻ നിർമ്മിച്ച, അതിഭയങ്കരമായ ഈ ശരബന്ധനത്തെ അവർക്കും അഴിക്കാനാവില്ല.

6.50.49

एते नागाः काद्रवेयास्तीक्ष्णदंष्ट्रा विषोल्बणाः।
रक्षोमायाप्रभावेण शरभूतास्त्वदाश्रयाः ॥ ६.५०.४९ ॥

കദ്രുവിന്റെ സന്തതികളായ ഈ നാഗങ്ങൾ, മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകളും ഭീകരവിഷവും ഉള്ളവരാണ്; രാക്ഷസമായയുടെ ശക്തിയാൽ അമ്പുകളായി മാറി നിങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.

6.50.50

सभाग्यश्चासि धर्मज्ञ राम सत्यपराक्रम।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा समरे रिपुघातिना ॥ ६.५०.५० ॥

ധർമ്മജ്ഞനായ രാമാ, സത്യപരാക്രമീ, നീ ഭാഗ്യവാനാണ്; യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന നിന്റെ സഹോദരൻ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പമുണ്ട്.

6.50.51

इमं श्रुत्वा तु वृत्तान्तं त्वरमाणोऽहमागतः।
सहसैवावयोः स्नेहात् सखित्वमनुपालयन् ॥ ६.५०.५१ ॥

ഈ വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ തിടുക്കത്തിൽ വന്നു; നമ്മൾ ഇരുവരുടെയും സ്നേഹം കൊണ്ടും സൗഹൃദം പാലിക്കാനും ഞാൻ ഉടനെ എത്തി.

6.50.52

मोक्षितौ च महाघोरादस्मात् सायकबन्धनात्।
अप्रमादश्च कर्तव्यो युवाभ्यां नित्यमेव हि ॥ ६.५०.५२ ॥

ഈ ഭയങ്കരമായ അമ്പുബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ ഇരുവരും മോചിതരായി; അതിനാൽ നിങ്ങൾ ഇരുവരും എപ്പോഴും ജാഗ്രത പാലിക്കണം.

6.50.53

प्रकृत्या राक्षसाः सर्वे संग्रामे कूटयोधिनः।
शूराणां शुद्धभावानां भवतामार्जवं बलम् ॥ ६.५०.५३ ॥

രാക്ഷസന്മാർ സ്വഭാവത്താൽ തന്നെ യുദ്ധത്തിൽ വഞ്ചന കാണിക്കുന്ന യോദ്ധാക്കളാണ്; നിങ്ങളോ ശൂരന്മാരും ശുദ്ധമനസ്സുള്ളവരുമാണ്; ഋജുത്വമാണ് നിങ്ങളുടെ ശക്തി.

6.50.54

तन्न विश्वसनीयं वो राक्षसानां रणाजिरे।
एतेनैवोपमानेन नित्यं जिह्मा हि राक्षसाः ॥ ६.५०.५४ ॥

അതിനാൽ യുദ്ധക്കളത്തിൽ രാക്ഷസന്മാരെ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കരുത്; ഈ ഉപമയാൽ തന്നെ അറിയുക, രാക്ഷസന്മാർ എപ്പോഴും വക്രബുദ്ധികളാണ്.

6.50.55

एवमुक्त्वा तदा रामं सुपर्णः स महाबलः।
परिष्वज्य च सुस्निग्धमाप्रष्टुमुपचक्रमे ॥ ६.५०.५५ ॥

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട്, മഹാബലനായ സുപർണൻ രാമനെ അതീവ സ്നേഹത്തോടെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് യാത്ര ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി.

6.50.56

सखे राघव धर्मज्ञ रिपूणामपि वत्सल।
अभ्यनुज्ञातुमिच्छामि गमिष्यामि यथासुखम् ॥ ६.५०.५६ ॥

സുഹൃത്തേ രാഘവാ! ധർമ്മം അറിയുന്നവനേ, ശത്രുക്കളോടും വാത്സല്യമുള്ളവനേ! നിന്റെ അനുമതി ചോദിക്കുന്നു; ഇനി സുഖമായി പോകാം.

6.50.57

न च कौतूहलं कार्यं सखित्वं प्रति राघव।
कृतकर्मा रणे वीर सखित्वं प्रतिवेत्स्यसि ॥ ६.५०.५७ ॥

രാഘവാ, സൗഹൃദത്തെക്കുറിച്ച് കൗതുകം കാണിക്കേണ്ട. വീരാ, യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ കർമ്മം പൂർത്തിയായാൽ എന്റെ സൗഹൃദം നീ അറിയും.

6.50.58

बालवृद्धावशेषां तु लङ्कां कृत्वा शरोर्मिभिः।
रावणं तु रिपुं हत्वा सीतां त्वमुपलप्स्यसे ॥ ६.५०.५८ ॥

കുട്ടികളും വൃദ്ധരും മാത്രം ശേഷിക്കുംവിധം ലങ്കയെ അമ്പുകളുടെ തിരമാലകളാൽ ആക്കി, ശത്രുവായ രാവണനെ വധിച്ച് നീ സീതയെ വീണ്ടെടുക്കും.

6.50.59

इत्येवमुक्त्वा वचनं सुपर्णः शीघ्रविक्रमः।
रामं च नीरुजं कृत्वा मध्ये तेषां वनौकसाम् ॥ ६.५०.५९ ॥

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, വേഗപരാക്രമിയായ സുപർണൻ രാമനെ രോഗമുക്തനാക്കി, ആ വനവാസികളുടെ നടുവിൽ നിന്നു.

6.50.60

प्रदक्षिणं ततः कृत्वा परिष्वज्य च वीर्यवान्।
जगामाकाशमाविश्य सुपर्णः पवनो यथा ॥ ६.५०.६० ॥

പിന്നെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത്, ആലിംഗനം ചെയ്ത്, വീര്യവാനായ സുപർണൻ ആകാശത്ത് കടന്ന് കാറ്റുപോലെ പോയി.

6.50.61

नीरुजौ राघवौ दृष्ट्वा ततो वानरयूथपाः।
सिंहनादं तदा नेदुर्लाङ्गूलं दुधुवुश्च ते ॥ ६.५०.६१ ॥

രോഗമുക്തരായ രണ്ടു രാഘവന്മാരെ കണ്ട്, അപ്പോൾ വാനരയൂഥപന്മാർ സിംഹനാദം മുഴക്കി വാലുകൾ ഇളക്കി.

6.50.62

ततो भेरीः समाजघ्नुर्मृदङ्गांश्चाप्यवादयन्।
दध्मुः शङ्खान् सम्प्रहृष्टाः क्ष्वेलन्त्यपि यथापुरम् ॥ ६.५०.६२ ॥

പിന്നെ അവർ അതിസന്തോഷത്തോടെ ഭേരികൾ മുഴക്കി, മൃദംഗം വായിച്ചു, ശംഖുകൾ ഊതി, മുമ്പത്തെപ്പോലെ ആർത്തുവിളിച്ചു.

6.50.63

अपरे स्फोट्य विक्रान्ता वानरा नगयोधिनः।
द्रुमानुत्पाट्य विविधांस्तस्थुः शतसहस्रशः ॥ ६.५०.६३ ॥

മറ്റു ചില വീരന്മാരായ വാനരർ, പർവതങ്ങളെ ആയുധമാക്കിയവർ, കൈകൾ തട്ടി വിവിധ മരങ്ങൾ പിഴുതെടുത്ത് ലക്ഷക്കണക്കിന് നിന്നു.

6.50.64

विसृजन्तो महानादांस्त्रासयन्तो निशाचरान्।
लङ्काद्वाराण्युपाजग्मुर्योद्धुकामाः प्लवंगमाः ॥ ६.५०.६४ ॥

മഹാനാദങ്ങൾ മുഴക്കി, രാക്ഷസരെ ഭയപ്പെടുത്തി, യുദ്ധമോഹത്തോടെ ചാടിക്കുതിക്കുന്ന വാനരർ ലങ്കയുടെ കവാടങ്ങളിലെത്തി.

6.50.65

तेषां सुभीमस्तुमुलो निनादो
बभूव शाखामृगयूथपानाम्।
क्षये निदाघस्य यथा घनानां
नादः सुभीमो नदतां निशीथे ॥ ६.५०.६५ ॥

ആ ശാഖാമൃഗയൂഥപന്മാരുടെ അതിഭയങ്കരമായ തുമുല നാദം ഉയർന്നു; വേനലിന്റെ അവസാനം അർധരാത്രിയിൽ മേഘങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നതുപോലെ.