ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 6.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.50.1
अथोवाच महातेजा हरिराजो महाबलः।
किमियं व्यथिता सेना मूढवातेव नौर्जले ॥ ६.५०.१ ॥
ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೂ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯೂ ಆದ ವಾನರರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ನೀರಿನಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕುತಪ್ಪಿದ ಗಾಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದ ದೋಣಿಯಂತೆ ಈ ಸೇನೆ ಏಕೆ ತತ್ತರಿಸುತ್ತಿದೆ?
6.50.2
सुग्रीवस्य वचः श्रुत्वा वालिपुत्रोऽङ्गदोऽब्रवीत्।
न त्वं पश्यसि रामं च लक्ष्मणं च महारथम् ॥ ६.५०.२ ॥
ಸುಗ್ರೀವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ವಾಲಿಯ ಮಗ ಅಂಗದನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾರಥರಾದ ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರನ್ನು ನೀನು ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?
6.50.3
शरजालाचितौ वीरावुभौ दशरथात्मजौ।
शरतल्पे महात्मानौ शयानौ रुधिरोक्षितौ ॥ ६.५०.३ ॥
ಬಾಣಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಆವೃತರಾಗಿ, ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದು, ಬಾಣಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿರುವ ಈ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ದಶರಥನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರಾದ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರು.
6.50.4
अथाब्रवीद् वानरेन्द्रः सुग्रीवः पुत्रमङ्गदम्।
नानिमित्तमिदं मन्ये भवितव्यं भयेन तु ॥ ६.५०.४ ॥
ಆಗ ವಾನರರಾಜ ಸುಗ್ರೀವನು ಮಗ ಅಂಗದನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಇದು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಇದಕ್ಕೆ ಭಯವೇ ಕಾರಣವಾಗಿರಬೇಕು.
6.50.5
विषण्णवदना ह्येते त्यक्तप्रहरणा दिशः।
पलायन्तेऽत्र हरयस्त्रासादुत्फुल्ललोचनाः ॥ ६.५०.५ ॥
ಈ ವಾನರರು ವಿಷಾದದ ಮುಖಗಳಿಂದ, ಆಯುಧಗಳನ್ನು ತೊರೆದು, ಭಯದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಅರಳಿಸಿ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
6.50.6
अन्योन्यस्य न लज्जन्ते न निरीक्षन्ति पृष्ठतः।
विप्रकर्षन्ति चान्योन्यं पतितं लङ्घयन्ति च ॥ ६.५०.६ ॥
ಅವರು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ನಾಚಿಕೆಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಎಳೆಯುತ್ತಾರೆ, ಬಿದ್ದವರನ್ನು ಹಾರಿ ದಾಟುತ್ತಾರೆ.
6.50.7
एतस्मिन्नन्तरे वीरो गदापाणिर्विभीषणः।
सुग्रीवं वर्धयामास राघवं च जयाशिषा ॥ ६.५०.७ ॥
ಈ ಮಧ್ಯೆ ಗದೆಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ವೀರ ವಿಭೀಷಣನು ಸುಗ್ರೀವನನ್ನು ಮತ್ತು ರಾಘವನನ್ನು ಜಯಾಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಹಾರೈಸಿದನು.
6.50.8
विभीषणं च सुग्रीवो दृष्ट्वा वानरभीषणम्।
ऋक्षराजं महात्मानं समीपस्थमुवाच ह ॥ ६.५०.८ ॥
ವಾನರರನ್ನು ಭಯಗೊಳಿಸುವ ವಿಭೀಷಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸುಗ್ರೀವನು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಋಕ್ಷರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
6.50.9
विभीषणोऽयं सम्प्राप्तो यं दृष्ट्वा वानरर्षभाः।
द्रवन्त्यायतसंत्रासा रावणात्मजशङ्कया ॥ ६.५०.९ ॥
ಇಗೋ ವಿಭೀಷಣನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠರು ರಾವಣನ ಮಗನೆಂಬ ಶಂಕೆಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಗೊಂಡು ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
6.50.10
शीघ्रमेतान् सुसंत्रस्तान् बहुधा विप्रधावितान्।
पर्यवस्थापयाख्याहि विभीषणमुपस्थितम् ॥ ६.५०.१० ॥
ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಈ ಭಯಭೀತರಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚದುರಿ ಓಡುತ್ತಿರುವ ವಾನರರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವ ವಿಭೀಷಣನ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳು.
6.50.11
सुग्रीवेणैवमुक्तस्तु जाम्बवानृक्षपार्थिवः।
वानरान् सान्त्वयामास संनिवर्त्य प्रधावतः ॥ ६.५०.११ ॥
ಸುಗ್ರೀವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಋಕ್ಷರಾಜ ಜಾಂಬವಂತನು ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ವಾನರರನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
6.50.12
ते निवृत्ताः पुनः सर्वे वानरास्त्यक्तसाध्वसाः।
ऋक्षराजवचः श्रुत्वा तं च दृष्ट्वा विभीषणम् ॥ ६.५०.१२ ॥
ಋಕ್ಷರಾಜನ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ವಿಭೀಷಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಎಲ್ಲ ವಾನರರು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.
6.50.13
विभीषणस्तु रामस्य दृष्ट्वा गात्रं शरैश्चितम्।
लक्ष्मणस्य तु धर्मात्मा बभूव व्यथितस्तदा ॥ ६.५०.१३ ॥
ರಾಮನ ದೇಹವು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನೂ ನೋಡಿ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ವಿಭೀಷಣನು ಆಗ ವ್ಯಥೆಗೊಂಡನು.
6.50.14
जलक्लिन्नेन हस्तेन तयोर्नेत्रे विमृज्य च।
शोकसम्पीडितमना रुरोद विललाप च ॥ ६.५०.१४ ॥
ನೀರಿನಿಂದ ತೊಯ್ದ ಕೈಯಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಒರೆಸಿ, ಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತ ಮನಸ್ಸಿನವನಾಗಿ ಅವನು ಅಳುತ್ತಾ ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದನು.
6.50.15
इमौ तौ सत्त्वसम्पन्नौ विक्रान्तौ प्रियसंयुगौ।
इमामवस्थां गमितौ राक्षसैः कूटयोधिभिः ॥ ६.५०.१५ ॥
ಈ ಇಬ್ಬರು ಸತ್ತ್ವಸಂಪನ್ನರು, ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು, ಯುದ್ಧಪ್ರಿಯರು; ಕಪಟ ಯೋಧರಾದ ರಾಕ್ಷಸರು ಇವರನ್ನು ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದಿದ್ದಾರೆ.
6.50.16
भ्रातृपुत्रेण चैतेन दुष्पुत्रेण दुरात्मना।
राक्षस्या जिह्मया बुद्ध्या वञ्चितावृजुविक्रमौ ॥ ६.५०.१६ ॥
ತಮ್ಮನ ಮಗನಾದ ಈ ದುಷ್ಟ ಪುತ್ರನು, ದುರಾತ್ಮನು, ರಾಕ್ಷಸಿಯ ಕುಟಿಲ ಬುದ್ಧಿಯು ಈ ನೇರ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳನ್ನು ವಂಚಿಸಿತು.
6.50.17
शरैरिमावलं विद्धौ रुधिरेण समुक्षितौ।
वसुधायामिमौ सुप्तौ दृश्येते शल्यकाविव ॥ ६.५०.१७ ॥
ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೂರ್ತಿ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ರಕ್ತದಿಂದ ತೊಯ್ದು, ಇಬ್ಬರೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮುಳ್ಳುಹಂದಿಗಳಂತೆ ಮಲಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
6.50.18
ययोर्वीर्यमुपाश्रित्य प्रतिष्ठा काङ्क्षिता मया।
ताविमौ देहनाशाय प्रसुप्तौ पुरुषर्षभौ ॥ ६.५०.१८ ॥
ಯಾರ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನಾನು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದ್ದೆನೋ, ಆ ಈ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರು ದೇಹನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
6.50.19
जीवन्नद्य विपन्नोऽस्मि नष्टराज्यमनोरथः।
प्राप्तप्रतिज्ञश्च रिपुः सकामो रावणः कृतः ॥ ६.५०.१९ ॥
ಇಂದು ಬದುಕಿದ್ದರೂ ನಾನು ನಾಶವಾದೆ; ರಾಜ್ಯದ ನನ್ನ ಆಸೆ ನಷ್ಟವಾಯಿತು. ನನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಈಡೇರದೆ ಶತ್ರು ರಾವಣ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದನು.
6.50.20
एवं विलपमानं तं परिष्वज्य विभीषणम्।
सुग्रीवः सत्त्वसम्पन्नो हरिराजोऽब्रवीदिदम् ॥ ६.५०.२० ॥
ಹೀಗೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ವಿಭೀಷಣನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ವಾನರರಾಜ ಸುಗ್ರೀವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
6.50.21
राज्यं प्राप्स्यसि धर्मज्ञ लङ्कायां नेह संशयः।
रावणः सह पुत्रेण स्वकामं नेह लप्स्यते ॥ ६.५०.२१ ॥
ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ನೀನು ಲಂಕೆಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಖಂಡಿತ ಪಡೆಯುವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಮಗನ ಸಹಿತ ರಾವಣ ಇಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲಾರ.
6.50.22
गरुडाधिष्ठितावेतावुभौ राघवलक्ष्मणौ।
त्यक्त्वा मोहं वधिष्येते सगणं रावणं रणे ॥ ६.५०.२२ ॥
ಗರುಡನಿಂದ ಕಾಯಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಇಬ್ಬರು, ರಾಘವ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರು, ಮೋಹವನ್ನು ತೊರೆದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಿವಾರ ಸಹಿತ ರಾವಣನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವರು.
6.50.23
तमेवं सान्त्वयित्वा तु समाश्वास्य तु राक्षसम्।
सुषेणं श्वशुरं पार्श्वे सुग्रीवस्तमुवाच ह ॥ ६.५०.२३ ॥
ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಹೀಗೆ ಸಂತೈಸಿ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿ, ಸುಗ್ರೀವನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ತನ್ನ ಮಾವ ಸುಷೇಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
6.50.24
सह शूरैर्हरिगणैर्लब्धसंज्ञावरिंदमौ।
गच्छ त्वं भ्रातरौ गृह्य किष्किन्धां रामलक्ष्मणौ ॥ ६.५०.२४ ॥
ಶೂರ ವಾನರ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮರಳಿ ಪಡೆದ ಶತ್ರುದಮನಿಗಳಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರು ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ನೀನು ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆಗೆ ಹೋಗು.
6.50.25
अहं तु रावणं हत्वा सपुत्रं सहबान्धवम्।
मैथिलीमानयिष्यामि शक्रो नष्टामिव श्रियम् ॥ ६.५०.२५ ॥
ನಾನು ರಾವಣನನ್ನು ಅವನ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಹರಿಸಿ, ಇಂದ್ರನು ಕಳೆದುಹೋದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಮರಳಿ ತಂದಂತೆ ಮೈಥಿಲಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ತರುತ್ತೇನೆ.
6.50.26
श्रुत्वैतद् वानरेन्द्रस्य सुषेणो वाक्यमब्रवीत्।
देवासुरं महायुद्धमनुभूतं पुरातनम् ॥ ६.५०.२६ ॥
ವಾನರರಾಜನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಸುಷೇಣನು ಹೇಳಿದನು — ದೇವ ಮತ್ತು ಅಸುರರ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಪುರಾತನ ಮಹಾಯುದ್ಧವನ್ನು ನಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ.
6.50.27
तदा स्म दानवा देवान् शरसंस्पर्शकोविदान्।
निजघ्नुः शस्त्रविदुषश्छादयन्तो मुहुर्मुहुः ॥ ६.५०.२७ ॥
ಆಗ ದಾನವರು, ಬಾಣ ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ಶಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆ ತಿಳಿದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ ಸಂಹರಿಸಿದರು.
6.50.28
तानार्तान् नष्टसंज्ञांश्च गतासूंश्च बृहस्पतिः।
विद्याभिर्मन्त्रयुक्ताभिरोषधीभिश्चिकित्सति ॥ ६.५०.२८ ॥
ನೋವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದ, ಪ್ರಾಣರಹಿತರಾದ ಆ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯು ಮಂತ್ರಯುಕ್ತ ವಿದ್ಯೆಗಳಿಂದಲೂ ಔಷಧಿಗಳಿಂದಲೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
6.50.29
तान्यौषधान्यानयितुं क्षीरोदं यान्तु सागरम्।
जवेन वानराः शीघ्रं सम्पातिपनसादयः ॥ ६.५०.२९ ॥
ಆ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ತರಲು ವಾನರರು ಬೇಗನೆ ಕ್ಷೀರಸಾಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ — ಸಂಪಾತಿ, ಪನಸ ಮೊದಲಾದವರು ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗಲಿ.
6.50.30
हरयस्तु विजानन्ति पार्वती ते महौषधी।
संजीवकरणीं दिव्यां विशल्यां देवनिर्मिताम् ॥ ६.५०.३० ॥
ವಾನರರು ಆ ಪರ್ವತದ ಮಹೌಷಧಿಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲರು — ಸಂಜೀವಕರಣಿ, ದಿವ್ಯ, ವಿಶಲ್ಯ ಎಂಬ, ದೇವತೆಗಳು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು.
6.50.31
चन्द्रश्च नाम द्रोणश्च क्षीरोदे सागरोत्तमे।
अमृतं यत्र मथितं तत्र ते परमौषधी ॥ ६.५०.३१ ॥
ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪರ್ವತಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಗರವಾದ ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿವೆ; ಅಮೃತಕ್ಕಾಗಿ ಮಥನ ನಡೆದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅವು ಪರಮ ಔಷಧಿಗಳಾಗಿವೆ.
6.50.32
तौ तत्र विहितौ देवैः पर्वतौ तौ महोदधौ।
अयं वायुसुतो राजन् हनूमांस्तत्र गच्छतु ॥ ६.५०.३२ ॥
ಆ ಎರಡು ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಆ ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ವಾಯುಪುತ್ರನಾದ ಈ ಹನುಮಂತ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಿ.
6.50.33
एतस्मिन्नन्तरे वायुर्मेघाश्चापि सविद्युतः।
पर्यस्य सागरे तोयं कम्पयन्निव पर्वतान् ॥ ६.५०.३३ ॥
ಈ ನಡುವೆ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಮಿಂಚಿನೊಂದಿಗಿನ ಮೇಘಗಳು ಸಮುದ್ರದ ನೀರನ್ನು ಕಲಕಿ, ಪರ್ವತಗಳನ್ನೇ ನಡುಗಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದವು.
6.50.34
महता पक्षवातेन सर्वद्वीपमहाद्रुमाः।
निपेतुर्भग्नविटपाः सलिले लवणाम्भसि ॥ ६.५०.३४ ॥
ಮಹಾ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದ್ವೀಪಗಳ ಮಹಾ ವೃಕ್ಷಗಳು, ಮುರಿದ ಕೊಂಬೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಉಪ್ಪುನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವು.
6.50.35
अभवन् पन्नगास्त्रस्ता भोगिनस्तत्रवासिनः।
शीघ्रं सर्वाणि यादांसि जग्मुश्च लवणार्णवम् ॥ ६.५०.३५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಡೆಯ ನಾಗರು ಭಯಗೊಂಡರು; ಎಲ್ಲ ಜಲಜೀವಿಗಳೂ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಉಪ್ಪುಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದವು.
6.50.36
ततो मुहूर्ताद् गरुडं वैनतेयं महाबलम्।
वानरा ददृशुः सर्वे ज्वलन्तमिव पावकम् ॥ ६.५०.३६ ॥
ನಂತರ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ವಾನರರೆಲ್ಲರೂ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ವೈನತೇಯ ಗರುಡನನ್ನು ಕಂಡರು.
6.50.37
तमागतमभिप्रेक्ष्य नागास्ते विप्रदुद्रुवुः।
यैस्तु तौ पुरुषौ बद्धौ शरभूतैर्महाबलैः ॥ ६.५०.३७ ॥
ಅವನು ಬರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಶರಭಗಳಂತಿದ್ದ ಮಹಾಬಲ ನಾಗಗಳು, ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದ್ದವು, ಭಯದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿದವು.
6.50.38
ततः सुपर्णः काकुत्स्थौ स्पृष्ट्वा प्रत्यभिनन्द्य च।
विममर्श च पाणिभ्यां मुखे चन्द्रसमप्रभे ॥ ६.५०.३८ ॥
ನಂತರ ಸುಪರ್ಣನು ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಮುಟ್ಟಿ, ಪ್ರತಿವಂದನೆ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಮುಖಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದನು.
6.50.39
वैनतेयेन संस्पृष्टास्तयोः संरुरुहुर्व्रणाः।
सुवर्णे च तनू स्निग्धे तयोराशु बभूवतुः ॥ ६.५०.३९ ॥
ವೈನತೇಯನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ ಅವರಿಬ್ಬರ ಗಾಯಗಳು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡವು; ಅವರ ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದ, ತೆಳುವಾದ, ನಯವಾದ ದೇಹಗಳು ಬೇಗನೆ ಸ್ವಸ್ಥವಾದವು.
6.50.40
तेजो वीर्यं बलं चौज उत्साहश्च महागुणाः।
प्रदर्शनं च बुद्धिश्च स्मृतिश्च द्विगुणा तयोः ॥ ६.५०.४० ॥
ಅವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ತೇಜಸ್ಸು, ವೀರ್ಯ, ಬಲ, ಓಜಸ್ಸು, ಉತ್ಸಾಹ, ಮಹಾ ಗುಣಗಳು, ಪರಾಕ್ರಮ ಪ್ರದರ್ಶನ, ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿ ಎಲ್ಲವೂ ದ್ವಿಗುಣವಾದವು.
6.50.41
तावुत्थाप्य महातेजा गरुडो वासवोपमौ।
उभौ च सस्वजे हृष्टो रामश्चैनमुवाच ह ॥ ६.५०.४१ ॥
ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಎತ್ತಿ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಗರುಡನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು; ಆಗ ರಾಮನು ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
6.50.42
भवत्प्रसादाद् व्यसनं रावणिप्रभवं महत्।
उपायेन व्यतिक्रान्तौ शीघ्रं च बलिनौ कृतौ ॥ ६.५०.४२ ॥
ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ರಾವಣಿಯಿಂದ (ಇಂದ್ರಜಿತ್) ಉಂಟಾದ ಈ ಮಹಾ ಸಂಕಟವು ಒಂದು ಉಪಾಯದಿಂದ ದಾಟಿತು; ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾದೆವು.
6.50.43
यथा तातं दशरथं यथाजं च पितामहम्।
तथा भवन्तमासाद्य हृदयं मे प्रसीदति ॥ ६.५०.४३ ॥
ತಂದೆ ದಶರಥನನ್ನೂ ಅಜ ಪಿತಾಮಹನನ್ನೂ ಕಂಡಾಗ ಹೇಗೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಂಡು ನನ್ನ ಹೃದಯ ಪ್ರಸನ್ನವಾಗಿದೆ.
6.50.44
को भवान् रूपसम्पन्नो दिव्यस्रगनुलेपनः।
वसानो विरजे वस्त्रे दिव्याभरणभूषितः ॥ ६.५०.४४ ॥
ರೂಪಸಂಪನ್ನರಾಗಿ, ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಲೇಪನಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ನಿರ್ಮಲ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನುಟ್ಟು, ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾದ ನೀವು ಯಾರು?
6.50.45
तमुवाच महातेजा वैनतेयो महाबलः।
पतत्त्रिराजः प्रीतात्मा हर्षपर्याकुलेक्षणम् ॥ ६.५०.४५ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ವೈನತೇಯನಾದ ಪಕ್ಷಿರಾಜನು ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
6.50.46
अहं सखा ते काकुत्स्थ प्रियः प्राणो बहिश्चरः।
गरुत्मानिह सम्प्राप्तो युवयोः साह्यकारणात् ॥ ६.५०.४६ ॥
ಓ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನೇ! ನಾನು ನಿನ್ನ ಗೆಳೆಯ, ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಪ್ರಾಣದಂತೆ ಹೊರಗೆ ಸಂಚರಿಸುವವನು. ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಗರುಡನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.
6.50.47
असुरा वा महावीर्या दानवा वा महाबलाः।
सुराश्चापि सगन्धर्वाः पुरस्कृत्य शतक्रतुम् ॥ ६.५०.४७ ॥
ಮಹಾವೀರ್ಯರಾದ ಅಸುರರೋ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ದಾನವರೋ, ಅಥವಾ ಶತಕ್ರತು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರೂ ಕೂಡ —
6.50.48
नेमं मोक्षयितुं शक्ताः शरबन्धं सुदारुणम्।
मायाबलादिन्द्रजिता निर्मितं क्रूरकर्मणा ॥ ६.५०.४८ ॥
ಇಂದ್ರಜಿತು ಮಾಯಾಬಲದಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಈ ಅತಿ ದಾರುಣ ಶರಬಂಧನವನ್ನು, ಕ್ರೂರಕರ್ಮಿಯಾದ ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದನ್ನು, ಅವರು ಕೂಡ ಬಿಡಿಸಲಾರರು.
6.50.49
एते नागाः काद्रवेयास्तीक्ष्णदंष्ट्रा विषोल्बणाः।
रक्षोमायाप्रभावेण शरभूतास्त्वदाश्रयाः ॥ ६.५०.४९ ॥
ಕದ್ರುವಿನ ಮಕ್ಕಳಾದ ಈ ನಾಗಗಳು, ಹರಿತವಾದ ಕೋರೆಹಲ್ಲುಗಳೂ ಭೀಕರ ವಿಷವೂ ಉಳ್ಳವು; ರಾಕ್ಷಸ ಮಾಯೆಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಬಾಣಗಳಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿವೆ.
6.50.50
सभाग्यश्चासि धर्मज्ञ राम सत्यपराक्रम।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा समरे रिपुघातिना ॥ ६.५०.५० ॥
ಧರ್ಮಜ್ಞನಾದ ರಾಮನೇ, ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿಯೇ, ನೀನು ಭಾಗ್ಯವಂತ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ನಿನ್ನ ತಮ್ಮ ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಂದಿಗಿರುವೆ.
6.50.51
इमं श्रुत्वा तु वृत्तान्तं त्वरमाणोऽहमागतः।
सहसैवावयोः स्नेहात् सखित्वमनुपालयन् ॥ ६.५०.५१ ॥
ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಬಂದೆ; ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸ್ನೇಹದಿಂದ, ಗೆಳೆತನವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ ತಕ್ಷಣ ಬಂದೆ.
6.50.52
मोक्षितौ च महाघोरादस्मात् सायकबन्धनात्।
अप्रमादश्च कर्तव्यो युवाभ्यां नित्यमेव हि ॥ ६.५०.५२ ॥
ಈ ಭೀಕರ ಬಾಣಬಂಧನದಿಂದ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡಿದ್ದೀರಿ; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಸದಾ ಎಚ್ಚರದಿಂದಿರಬೇಕು.
6.50.53
प्रकृत्या राक्षसाः सर्वे संग्रामे कूटयोधिनः।
शूराणां शुद्धभावानां भवतामार्जवं बलम् ॥ ६.५०.५३ ॥
ರಾಕ್ಷಸರು ಸ್ವಭಾವತಃ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಂಚನೆಯಿಂದ ಹೋರಾಡುವವರು; ನೀವು ಶೂರರು ಮತ್ತು ಶುದ್ಧಮನಸ್ಕರು; ಋಜುತ್ವವೇ ನಿಮ್ಮ ಬಲ.
6.50.54
तन्न विश्वसनीयं वो राक्षसानां रणाजिरे।
एतेनैवोपमानेन नित्यं जिह्मा हि राक्षसाः ॥ ६.५०.५४ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ನೀವು ನಂಬಬಾರದು; ಈ ಉಪಮೆಯಿಂದಲೇ ತಿಳಿಯಿರಿ, ರಾಕ್ಷಸರು ಸದಾ ಕುಟಿಲರು.
6.50.55
एवमुक्त्वा तदा रामं सुपर्णः स महाबलः।
परिष्वज्य च सुस्निग्धमाप्रष्टुमुपचक्रमे ॥ ६.५०.५५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಸುಪರ್ಣನು ರಾಮನನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆ ಕೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
6.50.56
सखे राघव धर्मज्ञ रिपूणामपि वत्सल।
अभ्यनुज्ञातुमिच्छामि गमिष्यामि यथासुखम् ॥ ६.५०.५६ ॥
ಗೆಳೆಯ ರಾಘವ! ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೂ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳವನೇ! ನಿನ್ನ ಅನುಮತಿ ಬೇಡುತ್ತೇನೆ; ಈಗ ಸುಖವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
6.50.57
न च कौतूहलं कार्यं सखित्वं प्रति राघव।
कृतकर्मा रणे वीर सखित्वं प्रतिवेत्स्यसि ॥ ६.५०.५७ ॥
ರಾಘವ, ಸ್ನೇಹದ ಬಗ್ಗೆ ಕುತೂಹಲ ಪಡಬೇಡ. ವೀರನೇ, ರಣದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ತಿಳಿಯುವೆ.
6.50.58
बालवृद्धावशेषां तु लङ्कां कृत्वा शरोर्मिभिः।
रावणं तु रिपुं हत्वा सीतां त्वमुपलप्स्यसे ॥ ६.५०.५८ ॥
ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ವೃದ್ಧರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಸಿ ಲಂಕೆಯನ್ನು ಬಾಣಗಳ ಅಲೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿ, ಶತ್ರು ರಾವಣನನ್ನು ಕೊಂದು, ನೀನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
6.50.59
इत्येवमुक्त्वा वचनं सुपर्णः शीघ्रविक्रमः।
रामं च नीरुजं कृत्वा मध्ये तेषां वनौकसाम् ॥ ६.५०.५९ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ವೇಗಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಸುಪರ್ಣನು ರಾಮನನ್ನು ರೋಗರಹಿತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಆ ವನವಾಸಿಗಳ ನಡುವೆ ನಿಂತನು.
6.50.60
प्रदक्षिणं ततः कृत्वा परिष्वज्य च वीर्यवान्।
जगामाकाशमाविश्य सुपर्णः पवनो यथा ॥ ६.५०.६० ॥
ನಂತರ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಸುಪರ್ಣನು ಆಕಾಶವನ್ನು ಸೇರಿ ವಾಯುವಿನಂತೆ ಹೋದನು.
6.50.61
नीरुजौ राघवौ दृष्ट्वा ततो वानरयूथपाः।
सिंहनादं तदा नेदुर्लाङ्गूलं दुधुवुश्च ते ॥ ६.५०.६१ ॥
ರೋಗರಹಿತರಾದ ಇಬ್ಬರು ರಾಘವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಗ ವಾನರ ಯೂಥಪತಿಗಳು ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮ ಬಾಲಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿದರು.
6.50.62
ततो भेरीः समाजघ्नुर्मृदङ्गांश्चाप्यवादयन्।
दध्मुः शङ्खान् सम्प्रहृष्टाः क्ष्वेलन्त्यपि यथापुरम् ॥ ६.५०.६२ ॥
ನಂತರ ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷದಿಂದ ಭೇರಿಗಳನ್ನು ಬಾರಿಸಿದರು, ಮೃದಂಗಗಳನ್ನು ನುಡಿಸಿದರು, ಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದಿದರು, ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ ಕೂಗಿದರು.
6.50.63
अपरे स्फोट्य विक्रान्ता वानरा नगयोधिनः।
द्रुमानुत्पाट्य विविधांस्तस्थुः शतसहस्रशः ॥ ६.५०.६३ ॥
ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಪರಾಕ್ರಮಿ ವಾನರರು, ಪರ್ವತಗಳನ್ನೇ ಆಯುಧವಾಗಿ ಹೊಂದಿದವರು, ತೋಳು ತಟ್ಟಿ ವಿವಿಧ ಮರಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ನಿಂತರು.
6.50.64
विसृजन्तो महानादांस्त्रासयन्तो निशाचरान्।
लङ्काद्वाराण्युपाजग्मुर्योद्धुकामाः प्लवंगमाः ॥ ६.५०.६४ ॥
ಮಹಾ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತ, ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಹೆದರಿಸುತ್ತ, ಯುದ್ಧದ ಆಸೆಯಿಂದ ಆ ಪ್ಲವಂಗಮರು ಲಂಕೆಯ ದ್ವಾರಗಳತ್ತ ಬಂದರು.
6.50.65
तेषां सुभीमस्तुमुलो निनादो
बभूव शाखामृगयूथपानाम्।
क्षये निदाघस्य यथा घनानां
नादः सुभीमो नदतां निशीथे ॥ ६.५०.६५ ॥
ಆ ಶಾಖಾಮೃಗ ಯೂಥಪತಿಗಳ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ತುಮುಲ ನಾದ ಮೊಳಗಿತು; ಬೇಸಿಗೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಮೇಘಗಳ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ.