Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.51.1
तेषां तु तुमुलं शब्दं वानराणां महौजसाम्।
नर्दतां राक्षसैः सार्धं तदा शुश्राव रावणः ॥ ६.५१.१ ॥
Da hörte Rāvaṇa den tosenden Lärm jener mächtigen Vānaras, die zusammen mit den Rākṣasas brüllten.
6.51.2
स्निग्धगम्भीरनिर्घोषं श्रुत्वा तं निनदं भृशम्।
सचिवानां ततस्तेषां मध्ये वचनमब्रवीत् ॥ ६.५१.२ ॥
Als er jenes sanfte, tiefe Brüllen hörte, sprach Rāvaṇa darauf diese Worte inmitten seiner Minister.
6.51.3
यथासौ सम्प्रहृष्टानां वानराणामुपस्थितः।
बहूनां सुमहान् नादो मेघानामिव गर्जताम् ॥ ६.५१.३ ॥
Jenes gewaltige Getöse der hocherfreuten Vānaras glich dem Donner vieler Wolken.
6.51.4
सुव्यक्तं महती प्रीतिरेतेषां नात्र संशयः।
तथाहि विपुलैर्नादैश्चुक्षुभे लवणार्णवः ॥ ६.५१.४ ॥
Deutlich ist, dass sie große Freude empfinden, daran besteht kein Zweifel; denn bei diesen gewaltigen Gebrüll geriet das Salzmeer in Aufruhr.
6.51.5
तौ तु बद्धौ शरैस्तीक्ष्णैर्भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
अयं च सुमहान् नादः शङ्कां जनयतीव मे ॥ ६.५१.५ ॥
Jene beiden Brüder, Rāma und Lakṣmaṇa, sind mit scharfen Pfeilen gebunden; doch dieses gewaltige Gebrüll weckt in mir einen Zweifel.
6.51.6
एवं च वचनं चोक्त्वा मन्त्रिणो राक्षसेश्वरः।
उवाच नैर्ऋतांस्तत्र समीपपरिवर्तिनः ॥ ६.५१.६ ॥
Nachdem er diese Worte gesprochen hatte, wandte sich der Herr der Rākṣasas an die in der Nähe stehenden Rākṣasas.
6.51.7
ज्ञायतां तूर्णमेतेषां सर्वेषां च वनौकसाम्।
शोककाले समुत्पन्ने हर्षकारणमुत्थितम् ॥ ६.५१.७ ॥
Man soll rasch den Grund all dieser Waldbewohner erkunden; in der Zeit der Trauer ist ein Anlass zur Freude entstanden.
6.51.8
तथोक्तास्ते सुसम्भ्रान्ताः प्राकारमधिरुह्य च।
ददृशुः पालितां सेनां सुग्रीवेण महात्मना ॥ ६.५१.८ ॥
So angesprochen, sehr erschrocken, stiegen sie auf die Mauer und sahen das von dem großherzigen Sugrīva bewachte Heer.
6.51.9
तौ च मुक्तौ सुघोरेण शरबन्धेन राघवौ।
समुत्थितौ महाभागौ विषेदुः सर्वराक्षसाः ॥ ६.५१.९ ॥
Die beiden Rāghavas, vom schrecklichen Pfeilband befreit, erhoben sich, und alle Rākṣasas wurden niedergeschlagen.
6.51.10
संत्रस्तहृदयाः सर्वे प्राकारादवरुह्य ते।
विवर्णा राक्षसा घोरा राक्षसेन्द्रमुपस्थिताः ॥ ६.५१.१० ॥
Mit verängstigten Herzen stiegen alle von der Mauer herab und traten vor den Herrn der Rākṣasas, die schrecklichen Rākṣasas mit bleichen Gesichtern.
6.51.11
तदप्रियं दीनमुखा रावणस्य च राक्षसाः।
कृत्स्नं निवेदयामासुर्यथावद् वाक्यकोविदाः ॥ ६.५१.११ ॥
Die redegewandten Rākṣasas mit niedergeschlagenen Gesichtern berichteten Rāvaṇa jene unangenehme Nachricht vollständig, so wie sie sich zugetragen hatte.
6.51.12
यौ ताविन्द्रजिता युद्धे भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
निबद्धौ शरबन्धेन निष्प्रकम्पभुजौ कृतौ ॥ ६.५१.१२ ॥
Jene beiden Brüder, Rāma und Lakṣmaṇa, die Indrajit im Kampf mit dem Pfeilband fesselte und mit regungslosen Armen zurückließ.
6.51.13
विमुक्तौ शरबन्धेन दृश्येते तौ रणाजिरे।
पाशानिव गजौ छित्त्वा गजेन्द्रसमविक्रमौ ॥ ६.५१.१३ ॥
Vom Band der Pfeile befreit, wurden die beiden auf dem Schlachtfeld gesehen, wie zwei Elefanten, die ihre Fesseln zerrissen haben, an Tapferkeit den Elefantenfürsten gleich.
6.51.14
तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां राक्षसेन्द्रो महाबलः।
चिन्ताशोकसमाक्रान्तो विवर्णवदनोऽभवत् ॥ ६.५१.१४ ॥
Als er ihre Worte hörte, wurde der mächtige Herr der Rākṣasas von Sorge und Kummer überwältigt, und sein Antlitz wurde bleich.
6.51.15
घोरैर्दत्तवरैर्बद्धौ शरैराशीविषोपमैः।
अमोघैः सूर्यसंकाशैः प्रमथ्येन्द्रजिता युधि ॥ ६.५१.१५ ॥
Gebunden von schrecklichen, durch Gnade erlangten Pfeilen, gleich giftigen Schlangen, untrüglich und sonnengleich, wurden beide im Kampf von Indrajit überwältigt.
6.51.16
तदस्त्रबन्धमासाद्य यदि मुक्तौ रिपू मम।
संशयस्थमिदं सर्वमनुपश्याम्यहं बलम् ॥ ६.५१.१६ ॥
Wenn meine beiden Feinde, nachdem sie jene Waffenfessel erreicht haben, befreit worden sind, dann sehe ich mein ganzes Heer im Zweifel schweben.
6.51.17
निष्फलाः खलु संवृत्ताः शराः पावकतेजसः।
आदत्तं यैस्तु संग्रामे रिपूणां जीवितं मम ॥ ६.५१.१७ ॥
Wahrlich, die feuergleich strahlenden Pfeile sind wirkungslos geworden, jene, mit denen ich im Kampf das Leben meiner Feinde nehmen sollte.
6.51.18
एवमुक्त्वा तु संक्रुद्धो निःश्वसन्नुरगो यथा।
अब्रवीद् रक्षसां मध्ये धूम्राक्षं नाम राक्षसम् ॥ ६.५१.१८ ॥
So gesprochen, voll Zorn und zischend wie eine Schlange, wandte er sich unter den Rākṣasas an einen Rākṣasa namens Dhūmrākṣa.
6.51.19
बलेन महता युक्तो रक्षसां भीमविक्रम।
त्वं वधायाशु निर्याहि रामस्य सह वानरैः ॥ ६.५१.१९ ॥
Mit einem großen Heer ausgestattet, o Rākṣasa von schrecklicher Tapferkeit, brich sogleich auf, um Rāma samt den Vānaras zu erschlagen.
6.51.20
एवमुक्तस्तु धूम्राक्षो राक्षसेन्द्रेण धीमता।
परिक्रम्य ततः शीघ्रं निर्जगाम नृपालयात् ॥ ६.५१.२० ॥
So angesprochen vom weisen Herrn der Rākṣasas, umschritt Dhūmrākṣa ihn und verließ sogleich den königlichen Palast.
6.51.21
अभिनिष्क्रम्य तद् द्वारं बलाध्यक्षमुवाच ह।
त्वरयस्व बलं शीघ्रं किं चिरेण युयुत्सतः ॥ ६.५१.२१ ॥
Durch jenes Tor hinausgegangen, sprach er zum Heerführer: »Beeile das Heer sogleich; warum zögerst du, da du doch kämpfen willst?«
6.51.22
धूम्राक्षवचनं श्रुत्वा बलाध्यक्षो बलानुगः।
बलमुद्योजयामास रावणस्याज्ञया भृशम् ॥ ६.५१.२२ ॥
Als der Heerführer die Worte Dhūmrākṣas vernahm, setzte er, der dem Heer folgte, auf Rāvaṇas Befehl das Heer kraftvoll in Bewegung.
6.51.23
ते बद्धघण्टा बलिनो घोररूपा निशाचराः।
विनद्यमानाः संहृष्टा धूम्राक्षं पर्यवारयन् ॥ ६.५१.२३ ॥
Jene starken, schrecklich gestalteten Nachtwandler, mit angebundenen Glöckchen, brüllend und frohlockend, umringten Dhūmrākṣa.
6.51.24
विविधायुधहस्ताश्च शूलमुद्गरपाणयः।
गदाभिः पट्टिशैर्दण्डैरायसैर्मुसलैरपि ॥ ६.५१.२४ ॥
Mit verschiedenen Waffen in den Händen, mit Speeren und Keulen in den Händen, mit Streitkolben, Schwertern, Stäben und auch eisernen Stößeln.
6.51.25
परिघैर्भिन्दिपालैश्च भल्लैः पाशैः परश्वधैः।
निर्ययू राक्षसा घोरा नर्दन्तो जलदा यथा ॥ ६.५१.२५ ॥
Mit eisernen Keulen, Wurfspeeren, Widerhakenpfeilen, Schlingen und Äxten zogen die furchtbaren Rākṣasas brüllend wie Wolken hinaus.
6.51.26
रथैः कवचिनस्त्वन्ये ध्वजैश्च समलंकृतैः।
सुवर्णजालविहितैः खरैश्च विविधाननैः ॥ ६.५१.२६ ॥
Andere gepanzerte Rākṣasas kamen auf mit Bannern geschmückten Streitwagen mit goldenem Netzwerk, gezogen von Eseln mit vielen Gesichtern.
6.51.27
हयैः परमशीघ्रैश्च गजैश्चैव मदोत्कटैः।
निर्ययुर्नैर्ऋतव्याघ्रा व्याघ्रा इव दुरासदाः ॥ ६.५१.२७ ॥
Auf überaus schnellen Pferden und brunstwütigen Elefanten ritten die Rākṣasa-Tiger hinaus, unbezwingbar wie Tiger.
6.51.28
वृकसिंहमुखैर्युक्तं खरैः कनकभूषितैः।
आरुरोह रथं दिव्यं धूम्राक्षः खरनिःस्वनः ॥ ६.५१.२८ ॥
Dhūmrākṣa bestieg den göttlichen Streitwagen, der mit goldgeschmückten Eseln mit Wolfs- und Löwengesichtern bespannt war; seine Stimme glich dem Eselsschrei.
6.51.29
स निर्यातो महावीर्यो धूम्राक्षो राक्षसैर्वृतः।
हसन् वै पश्चिमद्वाराद्धनूमान् यत्र तिष्ठति ॥ ६.५१.२९ ॥
Der überaus mächtige Dhūmrākṣa zog, von Rākṣasas umringt, hinaus und kam lachend durch das westliche Tor dorthin, wo Hanumān stand.
6.51.30
रथप्रवरमास्थाय खरयुक्तं खरस्वनम्।
प्रयान्तं तु महाघोरं राक्षसं भीमदर्शनम् ॥ ६.५१.३० ॥
Auf dem besten der Streitwagen, mit Eseln bespannt und mit eselsgleicher Stimme, war der vorrückende Rākṣasa furchtbar anzusehen.
6.51.31
अन्तरिक्षगताः क्रूराः शकुनाः प्रत्यषेधयन्।
रथशीर्षे महाभीमो गृध्रश्च निपपात ह ॥ ६.५१.३१ ॥
Grausame Vögel, die im Himmel flogen, zeigten Unheil an; auf der Spitze des Wagens fiel auch ein überaus schrecklicher Geier nieder.
6.51.32
ध्वजाग्रे ग्रथिताश्चैव निपेतुः कुणपाशनाः।
रुधिरार्द्रो महान् श्वेतः कबन्धः पतितो भुवि ॥ ६.५१.३२ ॥
Auch die Aasfresser, die sich an der Spitze des Banners verfangen hatten, fielen herab, und ein großer weißer kopfloser Rumpf, von Blut getränkt, stürzte zu Boden.
6.51.33
विस्वरं चोत्सृजन्नादान् धूम्राक्षस्य निपातितः।
ववर्ष रुधिरं देवः संचचाल च मेदिनी ॥ ६.५१.३३ ॥
Dhūmrākṣa wurde niedergestreckt, seine Pferde stießen mißtönende Schreie aus; der Himmel regnete Blut, und die Erde bebte.
6.51.34
प्रतिलोमं ववौ वायुर्निर्घातसमनिःस्वनः।
तिमिरौघावृतास्तत्र दिशश्च न चकाशिरे ॥ ६.५१.३४ ॥
Der Wind wehte gegen die Richtung, mit einem Getöse wie Donnerschlag, und die Himmelsrichtungen, von Dunkelmassen bedeckt, leuchteten dort nicht.
6.51.35
स तूत्पातांस्ततो दृष्ट्वा राक्षसानां भयावहान्।
प्रादुर्भूतान् सुघोरांश्च धूम्राक्षो व्यथितोऽभवत्।
मुमुहू राक्षसाः सर्वे धूम्राक्षस्य पुरःसराः ॥ ६.५१.३५ ॥
Als Dhūmrākṣa jene Vorzeichen sah, die den Rākṣasas Furcht bringen, überaus schrecklich, wurde er bestürzt, und alle Rākṣasas, die Dhūmrākṣa vorangingen, gerieten in Verwirrung.
6.51.36
ततः सुभीमो बहुभिर्निशाचरै-
र्वृतोऽभिनिष्क्रम्य रणोत्सुको बली।
ददर्श तां राघवबाहुपालितां
महौघकल्पां बहु वानरीं चमूम् ॥ ६.५१.३६ ॥
Dann trat der überaus schreckliche, starke, kampfbegierige Dhūmrākṣa, umringt von vielen nächtlichen Rākṣasas, hervor und erblickte das gewaltige Affenheer, von den Armen Rāghavas beschützt, gleich einer großen Flut.