رامايانا فالميكي · السارغا 6.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.70.1
नरान्तकं हतं दृष्ट्वा चुक्रुशुर्नैर्ऋतर्षभाः।
देवान्तकस्त्रिमूर्धा च पौलस्त्यश्च महोदरः ॥ ६.७०.१ ॥
لما رأى نارانتكا قد قُتل، صرخ أشدّاء الراكشاسا: ديفانتكا، وتريشيراس، وباولاستيا، ومهودارا.
6.70.2
आरूढो मेघसंकाशं वारणेन्द्रं महोदरः।
वालिपुत्रं महावीर्यमभिदुद्राव वेगवान् ॥ ६.७०.२ ॥
امتطى ماهوداراكالفيلَ الملكَ كالسحاب، وانقضّ بسرعة على ابن فالين ذي البأس العظيم.
6.70.3
भ्रातृव्यसनसंतप्तस्तदा देवान्तको बली।
आदाय परिघं घोरमङ्गदं समभिद्रवत् ॥ ६.७०.३ ॥
وقد أذابه الحزن على هلاك أخيه، أخذ دفاناكا القوي عمودًا حديديًا مرعبًا وانقضّ على أنغادا.
6.70.4
रथमादित्यसंकाशं युक्तं परमवाजिभिः।
आस्थाय त्रिशिरा वीरो वालिपुत्रमथाभ्यगात् ॥ ६.७०.४ ॥
صعد تريشيراس البطل مركبة كالشمس، يجرّها خيول فائقة، ثم مضى نحو ابن فالين.
6.70.5
स त्रिभिर्देवदर्पघ्नै राक्षसेन्द्रैरभिद्रुतः।
वृक्षमुत्पाटयामास महाविटपमङ्गदः ॥ ६.७०.५ ॥
لما هاجمه ثلاثة من أمراء الراكشاسا، مُذِلّي كبرياء الآلهة، اقتلع أنغادا شجرة ذات أغصان عظيمة.
6.70.6
देवान्तकाय तं वीरश्चिक्षेप सहसाङ्गदः।
महावृक्षं महाशाखं शक्रो दीप्तामिवाशनिम् ॥ ६.७०.६ ॥
فجأةً قذف البطل أنغادا تلك الشجرة العظيمة ذات الأغصان نحو دفاناكا، كما يرمي شكرا صاعقة متوهجة.
6.70.7
त्रिशिरास्तं प्रचिच्छेद शरैराशीविषोपमैः।
स वृक्षं कृत्तमालोक्य उत्पपात तदाङ्गदः ॥ ६.७०.७ ॥
قطعه ترishiras بسهام كالأفاعي السامة. فلما رأى الشجرة مقطوعة، وثب أنغادا حينئذ إلى الأعلى.
6.70.8
स ववर्ष ततो वृक्षान् शिलाश्च कपिकुञ्जरः।
तान् प्रचिच्छेद संक्रुद्धस्त्रिशिरा निशितैः शरैः ॥ ६.७०.८ ॥
فأمطر ذلك الفيل بين القرود أشجارًا وصخورًا. فقطعها ترishiras الغاضب إربًا بسهام حادة.
6.70.9
परिघाग्रेण तान् वृक्षान् बभञ्ज स महोदरः।
त्रिशिराश्चाङ्गदं वीरमभिदुद्राव सायकैः ॥ ६.७०.९ ॥
كسر ماهودارا تلك الأشجار بطرف عمودِه الحديدي، واندفع ترishiras بالسهام نحو البطل أنغادا.
6.70.10
गजेन समभिद्रुत्य वालिपुत्रं महोदरः।
जघानोरसि संक्रुद्धस्तोमरैर्वज्रसंनिभैः ॥ ६.७०.१० ॥
اندفع ماهودارا على ابن فالين راكبًا فيلًا، فضرب صدره في غضب بحراب كالصواعق.
6.70.11
देवान्तकश्च संक्रुद्धः परिघेण तदाङ्गदम्।
उपगम्याभिहत्याशु व्यपचक्राम वेगवान् ॥ ६.७०.११ ॥
وكذلك دفانتاكا، غاضبًا، اقترب من أنغادا بعمود حديدي، فضربه وانسحب مسرعًا بسرعة عظيمة.
6.70.12
स त्रिभिर्नैर्ऋतश्रेष्ठैर्युगपत् समभिद्रुतः।
न विव्यथे महातेजा वालिपुत्रः प्रतापवान् ॥ ६.७०.१२ ॥
هاجمه ثلاثة من أفضل الرakshasas في آنٍ واحد، ومع ذلك لم يضطرب ابن فالين، العظيم البهاء الشديد البأس.
6.70.13
स वेगवान् महावेगं कृत्वा परमदुर्जयः।
तलेन समभिद्रुत्य जघानास्य महागजम् ॥ ६.७०.१३ ॥
فانقضّ عليه بكفّه، ذلك السريع الشديد الوثبة، الذي لا يُقهر البتّة، فضرب ذلك الفيل العظيم.
6.70.14
तस्य तेन प्रहारेण नागराजस्य संयुगे।
पेततुर्नयने तस्य विननाश स कुञ्जरः ॥ ६.७०.१४ ॥
في تلك المعركة، بتلك الضربة من ملك الفيلة، سقطت عيناه كلتاهما، وهلك ذلك الفيل.
6.70.15
विषाणं चास्य निष्कृष्य वालिपुत्रो महाबलः।
देवान्तकमभिद्रुत्य ताडयामास संयुगे ॥ ६.७०.१५ ॥
ثم انتزع نابه، فانقضّ ابن فالي الشديد القوة على ديفانتاكا وضربه في القتال.
6.70.16
स विह्वलस्तु तेजस्वी वातोद्धूत इव द्रुमः।
लाक्षारससवर्णं च सुस्राव रुधिरं महत् ॥ ६.७०.१६ ॥
فاضطرب ذلك الشجاع كشجرة تهزّها الريح، وتدفّق دم كثير لونه كلون عصارة اللاكّ.
6.70.17
अथाश्वास्य महातेजाः कृच्छ्राद् देवान्तको बली।
आविध्य परिघं वेगादाजघान तदाङ्गदम् ॥ ६.७०.१७ ॥
ثم استعاد ديفانتاكا القوي المتوهج قواه بمشقة، فلوّح بعصاه الحديدية وضرب أنغادا بقوة.
6.70.18
परिघाभिहतश्चापि वानरेन्द्रात्मजस्तदा।
जानुभ्यां पतितो भूमौ पुनरेवोत्पपात ह ॥ ६.७०.१८ ॥
ولمّا أصابته العصا الحديدية، سقط ابن ملك القرود على ركبتيه إلى الأرض؛ لكنه وثب من فوره مرة أخرى.
6.70.19
तमुत्पतन्तं त्रिशिरास्त्रिभिर्बाणैरजिह्मगैः।
घोरैर्हरिपतेः पुत्रं ललाटेऽभिजघान ह ॥ ६.७०.१९ ॥
وحين وثب، أصاب ترِشيراس ابن ملك القرود في جبهته بثلاثة سهام مستقيمة مرعبة.
6.70.20
ततोऽङ्गदं परिक्षिप्तं त्रिभिर्नैर्ऋतपुङ्गवैः।
हनूमानथ विज्ञाय नीलश्चापि प्रतस्थतुः ॥ ६.७०.२० ॥
عندئذٍ أحاط بأنغدا ثلاثة من أفضل الرّاكشاسا؛ فلما أدرك ذلك هانومان ونيلا أيضاً انطلقا.
6.70.21
ततश्चिक्षेप शैलाग्रं नीलस्त्रिशिरसे तदा।
तद् रावणसुतो धीमान् बिभेद निशितैः शरैः ॥ ६.७०.२१ ॥
فرمى نيلا قمة جبل نحو ترِشيراس؛ فشقّها ابن راڤانا الحكيم بسهام حادة.
6.70.22
तद्बाणशतनिर्भिन्नं विदारितशिलातलम्।
सविस्फुलिङ्गं सज्वालं निपपात गिरेः शिरः ॥ ६.७०.२२ ॥
قمة الجبل، وقد اخترقتها مئات السهام وتشقّقت صخرتها، سقطت متطايرة الشرر واللهب.
6.70.23
स विजृम्भितमालोक्य हर्षाद् देवान्तको बली।
परिघेणाभिदुद्राव मारुतात्मजमाहवे ॥ ६.७०.२३ ॥
فلما رأى هانومان يقفز، امتلأ الجبار ديفانتاكا فرحاً، فاندفع في القتال بعمود حديدي نحو ابن الريح.
6.70.24
तमापतन्तमुत्पत्य हनूमान् कपिकुञ्जरः।
आजघान तदा मूर्ध्नि वज्रकल्पेन मुष्टिना ॥ ६.७०.२४ ॥
فلما انقضّ عليه، وثب هانومان، فيل القرود، وضربه على رأسه بقبضة كالصاعقة.
6.70.25
शिरसि प्राहरद् वीरस्तदा वायुसुतो बली।
नादेनाकम्पयच्चैव राक्षसान् स महाकपिः ॥ ६.७०.२५ ॥
فضرب البطلُ ابنُ الريح، القويُّ، رأسه؛ وبزئيره أرعد ذلك القرد العظيم الرّاكشاسات.
6.70.26
स मुष्टिनिष्पिष्टविभिन्नमूर्धा
निर्वान्तदन्ताक्षिविलम्बिजिह्वः।
देवान्तको राक्षसराजसूनु-
र्गतासुरुर्व्यां सहसा पपात ॥ ६.७०.२६ ॥
انسحق رأسه وانشقّ من ضربة القبضة، وخرجت أسنانه وعيناه وتدلّى لسانه، فسقط ابنُ ملك الرّاكشاسات، مُهلِكُ الآلهة، بلا روح على الأرض فجأةً.
6.70.27
तस्मिन् हते राक्षसयोधमुख्ये
महाबले संयति देवशत्रौ।
क्रुद्धस्त्रिशीर्षा निशितास्त्रमुग्रं
ववर्ष नीलोरसि बाणवर्षम् ॥ ६.७०.२७ ॥
ولمّا قُتل ذلك الكبيرُ بين محاربي الرّاكشاسات، العدوُّ القويُّ للآلهة، في المعركة، أمطر تريشيراس الغاضب صدرَ نيلا بوابلٍ عنيفٍ من سهامٍ حادّة.
6.70.28
महोदरस्तु संक्रुद्धः कुञ्जरं पर्वतोपमम्।
भूयः समधिरुह्याशु मन्दरं रश्मिवानिव ॥ ६.७०.२८ ॥
لكنّ مَهودَرَ، وقد اشتدّ غضبه، صعد مسرعًا من جديد على الفيل الشبيه بالجبل، كالشمس ذات الأشعة فوق جبل مَندَرا.
6.70.29
ततो बाणमयं वर्षं नीलस्योपर्यपातयत्।
गिरौ वर्षं तडिच्चक्रचापवानिव तोयदः ॥ ६.७०.२९ ॥
ثم أمطر على نيلا وابلًا من السهام، كما تُمطر السحابةُ ذات البرق والقوس قمةَ الجبل.
6.70.30
ततः शरौघैरभिवृष्यमाणो
विभिन्नगात्रः कपिसैन्यपालः।
नीलो बभूवाथ विसृष्टगात्रो
विष्टम्भितस्तेन महाबलेन ॥ ६.७०.३० ॥
ثم إنّ نيلا، حارسُ جيش القرود، وقد أُمطر بجماعات السهام، وانخرق جسدُه، صار مقيّدًا بذلك الجبّار، فارتخت أعضاؤه.
6.70.31
ततस्तु नीलः प्रतिलब्धसंज्ञः
शैलं समुत्पाट्य सवृक्षखण्डम्।
ततः समुत्पत्य महोग्रवेगो
महोदरं तेन जघान मूर्ध्नि ॥ ६.७०.३१ ॥
ثم استعاد نيلا وعيه، فاقتلع جبلًا مع أشجاره، ثم وثب بسرعة شديدة هائلة وضرب به مهوداراً على رأسه.
6.70.32
ततः स शैलाभिनिपातभग्नो
महोदरस्तेन महाद्विपेन।
व्यामोहितो भूमितले गतासुः
पपात वज्राभिहतो यथाद्रिः ॥ ६.७०.३२ ॥
سقط مهوداراً، محطّماً بسقوط الجبل، مذهولاً من تلك الصخرة الهائلة كالفيل، جثة هامدة على الأرض، كجبل ضربته الصاعقة.
6.70.33
पितृव्यं निहतं दृष्ट्वा त्रिशिराश्चापमाददे।
हनूमन्तं च संक्रुद्धो विव्याध निशितैः शरैः ॥ ६.७०.३३ ॥
لما رأى عمه مقتولاً، أخذ تريشيراس قوسه، وغضب غضباً شديداً، فطعن هنومان بسهام حادة.
6.70.34
स वायुसूनुः कुपितश्चिक्षेप शिखरं गिरेः।
त्रिशिरास्तच्छरैस्तीक्ष्णैर्बिभेद बहुधा बली ॥ ६.७०.३४ ॥
غضب ابن الريح، فقذف قمة من الجبل؛ لكن تريشيراس القوي اخترقها بسهامه الحادة في أماكن كثيرة.
6.70.35
तद् व्यर्थं शिखरं दृष्ट्वा द्रुमवर्षं तदा कपिः।
विससर्ज रणे तस्मिन् रावणस्य सुतं प्रति ॥ ६.७०.३५ ॥
لما رأى القمة قد ذهبت سدى، أطلق القرد حينها في المعركة مطراً من الأشجار على ابن راوانا.
6.70.36
तमापतन्तमाकाशे द्रुमवर्षं प्रतापवान्।
त्रिशिरा निशितैर्बाणैश्चिच्छेद च ननाद च ॥ ६.७०.३६ ॥
قطع تريشيراس ذو البأس تلك الأمطار من الأشجار المتساقطة عليه من السماء بسهامه الحادة، وزأر.
6.70.37
हनूमांस्तु समुत्पत्य हयं त्रिशिरसस्तदा।
विददार नखैः क्रुद्धो नागेन्द्रं मृगराडिव ॥ ६.७०.३७ ॥
أما هنومان فقد وثب في غضب، فمزّق بمخالبه جواد تريشيرا كما يمزّق الأسد سيّد الفيلة.
6.70.38
अथ शक्तिं समासाद्य कालरात्रिमिवान्तकः।
चिक्षेपानिलपुत्राय त्रिशिरा रावणात्मजः ॥ ६.७०.३८ ॥
ثم أمسك تريشيرا، ابن رافانا، رمحاً كليلة الهلاك أو كالموت نفسه، فقذفه نحو ابن الريح.
6.70.39
दिवः क्षिप्तामिवोल्कां तां शक्तिं क्षिप्तामसङ्गताम्।
गृहीत्वा हरिशार्दूलो बभञ्ज च ननाद च ॥ ६.७०.३९ ॥
فأمسك هنومان، ليث القرود، ذلك الرمح الجامح الذي قُذف كشهابٍ يهوي من السماء، فكسره وزأر.
6.70.40
तां दृष्ट्वा घोरसंकाशां शक्तिं भग्नां हनूमता।
प्रहृष्टा वानरगणा विनेदुर्जलदा यथा ॥ ६.७०.४० ॥
ولما رأت جيوش القرود ذلك الرمح المرعب وقد حطّمه هنومان، فرحت وصاحت كالغيوم الممطرة.
6.70.41
ततः खड्गं समुद्यम्य त्रिशिरा राक्षसोत्तमः।
निचखान तदा खड्गं वानरेन्द्रस्य वक्षसि ॥ ६.७०.४१ ॥
ثم رفع تريشيرا، أفضل الراكشاسا، سيفه وغرسه في صدر سيد القرود.
6.70.42
खड्गप्रहाराभिहतो हनूमान् मारुतात्मजः।
आजघान त्रिमूर्धानं तलेनोरसि वीर्यवान् ॥ ६.७०.४२ ॥
وقد أصابه ضربة السيف، فضرب ابن الريح هنومان، الشجاع القدير، صدر تريشيرا بكفّه.
6.70.43
स तलाभिहतस्तेन स्रस्तहस्तायुधो भुवि।
निपपात महातेजास्त्रिशिरास्त्यक्तचेतनः ॥ ६.७०.४३ ॥
لقد أصابته ضربة كفّه، فانزلق السلاح من يده، فسقط على الأرض ذو الرؤوس الثلاثة، عظيم البهاء، فاقد الوعي.
6.70.44
स तस्य पततः खड्गं तमाच्छिद्य महाकपिः।
ननाद गिरिसंकाशस्त्रासयन् सर्वराक्षसान् ॥ ६.७०.४४ ॥
وبعد أن قطع سيفه الساقط، زأر القرد العظيم الشبيه بالجبل، فأرعب جميع الرakshasa.
6.70.45
अमृष्यमाणस्तं घोषमुत्पपात निशाचरः।
उत्पत्य च हनूमन्तं ताडयामास मुष्टिना ॥ ६.७०.४५ ॥
لم يحتمل ذلك الزئير، فنهض ذلك الليلي وقفز وضرب هنومان بقبضته.
6.70.46
तेन मुष्टिप्रहारेण संचुकोप महाकपिः।
कुपितश्च निजग्राह किरीटे राक्षसर्षभम् ॥ ६.७०.४६ ॥
وأغضبه ذلك اللكم، فغضب القرد العظيم وأمسك بثور الرakshasa من تاجه.
6.70.47
स तस्य शीर्षाण्यसिना शितेन
किरीटजुष्टानि सकुण्डलानि।
क्रुद्धः प्रचिच्छेद सुतोऽनिलस्य
त्वष्टुः सुतस्येव शिरांसि शक्रः ॥ ६.७०.४७ ॥
غاضبًا، قطع ابن الريح بسيفه الحاد رؤوسه المزينة بالتيجان والأقراط، كما قطع إندرا رؤوس ابن توڤاشتري.
6.70.48
तान्यायताक्षाण्यगसंनिभानि
प्रदीप्तवैश्वानरलोचनानि।
पेतुः शिरांसीन्द्ररिपोः पृथिव्यां
ज्योतींषि मुक्तानि यथार्कमार्गात् ॥ ६.७०.४८ ॥
سقطت على الأرض تلك الرؤوس واسعة العيون، الشبيهة بالجبال، ذات العيون كنار متوقدة، رؤوس عدو إندرا، كأنها أضواء انفلتت من مسار الشمس.
6.70.49
तस्मिन् हते देवरिपौ त्रिशीर्षे
हनूमता शक्रपराक्रमेण।
नेदुः प्लवंगाः प्रचचाल भूमी
रक्षांस्यथो दुद्रुविरे समन्तात् ॥ ६.७०.४९ ॥
لما قُتل عدو الآلهة ذو الرؤوس الثلاثة على يد هنومان، الذي كانت شجاعته كشجاعة إندرا، زأر القرود واهتزت الأرض، وفرّ الرakshasas في كل اتجاه.
6.70.50
हतं त्रिशिरसं दृष्ट्वा तथैव च महोदरम्।
हतौ प्रेक्ष्य दुराधर्षौ देवान्तकनरान्तकौ ॥ ६.७०.५० ॥
لما رأى تريشيرس قد قُتل، وكذلك ماهودارا قد قُتل، ورأى الاثنين المنيعين ديفانتكا ونارانتكا قد قُتلا—
6.70.51
चुकोप परमामर्षी मत्तो राक्षसपुङ्गवः।
जग्राहार्चिष्मतीं चापि गदां सर्वायसीं तदा ॥ ६.७०.५१ ॥
غضب ذلك الرakshasa المتعجرف المخمور، أفضل الرakshasas، غضباً شديداً، فأمسك حينئذ بعصا حديدية متوهجة بالكامل.
6.70.52
हेमपट्टपरिक्षिप्तां मांसशोणितफेनिलाम्।
विराजमानां विपुलां शत्रुशोणिततर्पिताम् ॥ ६.७०.५२ ॥
ملفوفة بأشرطة من الذهب، زاخرة بزبد اللحم والدم، متألقة، ضخمة، مرتوية بدماء الأعداء.
6.70.53
तेजसा सम्प्रदीप्ताग्रां रक्तमाल्यविभूषिताम्।
ऐरावतमहापद्मसार्वभौमभयावहाम् ॥ ६.७०.५३ ॥
ذات رأس متوهج بالضياء، مزينة بأكاليل حمراء، تبعث الرعب حتى في فيلة الجهات أيرافاتا وماهابادما وسارفابهاوما.
6.70.54
गदामादाय संक्रुद्धो मत्तो राक्षसपुङ्गवः।
हरीन् समभिदुद्राव युगान्ताग्निरिव ज्वलन् ॥ ६.७०.५४ ॥
أخذ العصا، وهو غاضب مخمور، أفضل الرakshasas، متوهجاً كنار نهاية الدهر، وانقض على القرود.
6.70.55
अथर्षभः समुत्पत्य वानरो रावणानुजम्।
मत्तानीकमुपागम्य तस्थौ तस्याग्रतो बली ॥ ६.७०.५५ ॥
فقفز ذلك البطل، أفضل القرود، وأتى إلى جيش أخي رافانا المخمور ووقف أمامه.
6.70.56
तं पुरस्तात् स्थितं दृष्ट्वा वानरं पर्वतोपमम्।
आजघानोरसि क्रुद्धो गदया वज्रकल्पया ॥ ६.७०.५६ ॥
فلما رأى ذلك القرد واقفاً أمامه كالجبل، اشتد غضبه فضرب صدره بعصا كالصاعقة.
6.70.57
स तयाभिहतस्तेन गदया वानरर्षभः।
भिन्नवक्षाः समाधूतः सुस्राव रुधिरं बहु ॥ ६.७०.५७ ॥
فلما أصابته تلك العصا تمزّق صدر سيد القرود، واهتز بشدة، وسال منه دم كثير.
6.70.58
स सम्प्राप्य चिरात् संज्ञामृषभो वानरेश्वरः।
क्रुद्धो विस्फुरमाणौष्ठो महापार्श्वमुदैक्षत ॥ ६.७०.५८ ॥
استعاد وعيه بعد زمن طويل، فنظر سيد القرود، وقد اشتد غضبه وارتعشت شفتاه، إلى مهاباركشفا.
6.70.59
स वेगवान् वेगवदभ्युपेत्य
तं राक्षसं वानरवीरमुख्यः।
संवर्त्य मुष्टिं सहसा जघान
बाह्वन्तरे शैलनिकाशरूपः ॥ ६.७०.५९ ॥
ذلك السريع، أول أبطال القرود، الذي كان في هيئة الجبل، اندفع بسرعة نحو ذلك الرakshasa، وفجأة قبض قبضته وضربه بين ذراعيه.
6.70.60
स कृत्तमूलः सहसेव वृक्षः
क्षितौ पपात क्षतजोक्षिताङ्गः।
तां चास्य घोरां यमदण्डकल्पां
गदां प्रगृह्याशु तदा ननाद ॥ ६.७०.६० ॥
سقط فجأة إلى الأرض كشجرة قُطعت جذورها، وجسده مغطى بالدماء. ثم أمسك بسرعة تلك العصا الرهيبة الشبيهة بعصا ياما، وزأر.
6.70.61
मुहूर्तमासीत् स गतासुकल्पः
प्रत्यागतात्मा सहसा सुरारिः।
उत्पत्य संध्याभ्रसमानवर्ण-
स्तं वारिराजात्मजमाजघान ॥ ६.७०.६१ ॥
ظل لحظة كأنه ميت، ثم عاد وعيه فجأة فوثب عدو الآلهة، لونه كلون السحب عند الغروب، وضرب ابن ملك المياه (هانومان).
6.70.62
स मूर्च्छितो भूमितले पपात
मुहूर्तमुत्पत्य पुनः ससंज्ञः।
तामेव तस्याद्रिवराद्रिकल्पां
गदां समाविध्य जघान संख्ये ॥ ६.७०.६२ ॥
سقط مغشيًا عليه على الأرض؛ وبعد لحظة نهض ثانية، واستعاد وعيه، وأدار تلك المقمعة نفسها، المشابهة لذروة الجبل، فضرب في المعركة.
6.70.63
सा तस्य रौद्रा समुपेत्य देहं
रौद्रस्य देवाध्वरविप्रशत्रोः।
बिभेद वक्षः क्षतजं च भूरि
सुस्राव धात्वम्भ इवाद्रिराजः ॥ ६.७०.६३ ॥
بلغت تلك المقمعة المرعبة جسد ذلك الشرس عدو الآلهة والقرابين والبراهمة، فنفذت صدره؛ وسال من دمه كثير كما تسيل المياه المعدنية من ملك الجبال.
6.70.64
अभिदुद्राव वेगेन गदां तस्य महात्मनः।
तां गृहीत्वा गदां भीमामाविध्य च पुनः पुनः ॥ ६.७०.६४ ॥
اندفع بسرعة نحو مقمعة ذلك العظيم النفس، فأمسك بالمقمعة المرعبة وأخذ يديرها مرارًا وتكرارًا.
6.70.65
मत्तानीकं महात्मा स जघान रणमूर्धनि।
स स्वया गदया भग्नो विशीर्णदशनेक्षणः ॥ ६.७०.६५ ॥
قتل ذلك العظيم النفس الجيش المخمور في مقدمة المعركة؛ لكنه (الرّاكشاسا)، وقد ضربته مقمعته نفسها، فانكسرت أسنانه وتشظت عيناه، فانهزم.
6.70.66
निपपात तदा मत्तो वज्राहत इवाचलः।
विशीर्णनयने भूमौ गतसत्त्वे गतायुषि।
पतिते राक्षसे तस्मिन् विद्रुतं राक्षसं बलम् ॥ ६.७०.६६ ॥
فسقط ذلك المخمور حينها كجبل ضربته الصاعقة؛ تهشمت عيناه، وذهبت قوته وحياته، فسقط على الأرض. ولما سقط ذلك الراكشاسا، فرّ جيش الراكشاسا.
6.70.67
तस्मिन् हते भ्रातरि रावणस्य
तन्नैर्ऋतानां बलमर्णवाभम्।
त्यक्तायुधं केवलजीवितार्थं
दुद्राव भिन्नार्णवसंनिकाशम् ॥ ६.७०.६७ ॥
لما قُتل أخو راڤانا، فرّ جيش الراكشاسا، الذي كان كالمحيط في سعته، ملقياً أسلحته، طالباً النجاة بحياته فقط، متفرقاً كبحرٍ انشقّ.