رامايانا فالميكي · السارغا 6.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.71.1
स्वबलं व्यथितं दृष्ट्वा तुमुलं लोमहर्षणम्।
भ्रातॄंश्च निहतान् दृष्ट्वा शक्रतुल्यपराक्रमान् ॥ ६.७१.१ ॥
لما رأى جيشه مكروباً في فوضى مرعبة تقشعر لها الأبدان، ورأى إخوته الذين يضاهون إندرا بساطة قد قُتلوا.
6.71.2
पितृव्यौ चापि संदृश्य समरे संनिपातितौ।
युद्धोन्मत्तं च मत्तं च भ्रातरौ राक्षसोत्तमौ ॥ ६.७१.२ ॥
ولما رأى عمّيه الاثنين مطروحين في المعركة، ورأى الأخوين الأفضلين من الراكشاسا وقد استبد بهما جنون القتال والسُّكر.
6.71.3
चुकोप च महातेजा ब्रह्मदत्तवरो युधि।
अतिकायोऽद्रिसंकाशो देवदानवदर्पहा ॥ ६.७१.३ ॥
وغضب أتيكاياه العظيم الضياء، الذي نال نعمة من براهما، في المعركة. كان كالجبل، مُهلك كبرياء الآلهة والدانافا.
6.71.4
स भास्करसहस्रस्य संघातमिव भास्वरम्।
रथमारुह्य शक्रारिरभिदुद्राव वानरान् ॥ ६.७१.४ ॥
وصعد عربةً تتوهج كأنها كتلة من ألف شمس، فاندفع عدوّ إندرا نحو القرود.
6.71.5
स विस्फार्य तदा चापं किरीटी मृष्टकुण्डलः।
नाम संश्रावयामास ननाद च महास्वनम् ॥ ६.७१.५ ॥
فشدّ هو ذو التاج والأقراط المصقولة قوسه، وأمر بإعلان اسمه، وزأر بصوت عظيم.
6.71.6
तेन सिंहप्रणादेन नामविश्रावणेन च।
ज्याशब्देन च भीमेन त्रासयामास वानरान् ॥ ६.७१.६ ॥
بذلك الزئير الشبيه بالأسد، وبإعلان اسمه، وبصوت وتر قوسه المرعب، أرهب القرود.
6.71.7
ते दृष्ट्वा देहमाहात्म्यं कुम्भकर्णोऽयमुत्थितः।
भयार्ता वानराः सर्वे संश्रयन्ते परस्परम् ॥ ६.७१.७ ॥
فلما رأوا عظمة جسده، وظنوا أن «كومباكارنا قد نهض»، لاذ القرود جميعًا، وقد أخذهم الخوف، بعضهم ببعض.
6.71.8
ते तस्य रूपमालोक्य यथा विष्णोस्त्रिविक्रमे।
भयाद् वानरयोधास्ते विद्रवन्ति ततस्ततः ॥ ६.७१.८ ॥
فلما رأوا صورته، كصورة فيشنو في الخطوات الثلاث، فرّ أولئك المحاربون القرود من الخوف هنا وهناك.
6.71.9
तेऽतिकायं समासाद्य वानरा मूढचेतसः।
शरण्यं शरणं जग्मुर्लक्ष्मणाग्रजमाहवे ॥ ६.७१.९ ॥
فلما اقتربوا من أتيكايا، ذهب أولئك القرود المضطربو العقول لاجئين إلى راما، الأخ الأكبر للاكشمانا، واهب الملاذ، في المعركة.
6.71.10
ततोऽतिकायं काकुत्स्थो रथस्थं पर्वतोपमम्।
ददर्श धन्विनं दूराद् गर्जन्तं कालमेघवत् ॥ ६.७१.१० ॥
ثم رأى راما، سليل كاكوتستها، من بعيد أتيكايا واقفًا على عربته، كالجبل، ممسكًا بالقوس، يزمجر كسحابة الموت السوداء.
6.71.11
स तं दृष्ट्वा महाकायं राघवस्तु सुविस्मितः।
वानरान् सान्त्वयित्वा च विभीषणमुवाच ह ॥ ६.७१.११ ॥
فلما رأى ذلك الضخم الجثة، اندهش راغافا راما اندهاشًا شديدًا. وبعد أن طمأن القرود، قال لفيبهيشانا.
6.71.12
कोऽसौ पर्वतसंकाशो धनुष्मान् हरिलोचनः।
युक्ते हयसहस्रेण विशाले स्यन्दने स्थितः ॥ ६.७१.१२ ॥
من هذا الذي يشبه الجبل، حامل القوس، ذو العينين الصفراوين، الواقف على عربة واسعة يجرها ألف حصان؟
6.71.13
य एष निशितैः शूलैः सुतीक्ष्णैः प्रासतोमरैः।
अर्चिष्मद्भिर्वृतो भाति भूतैरिव महेश्वरः ॥ ६.७१.१३ ॥
محاطًا بالرماح الحادة والسهام البالغة الحدة والحراب المتوهجة، يتألق كمهيشفارا محاطًا بالأرواح.
6.71.14
कालजिह्वाप्रकाशाभिर्य एषोऽभिविराजते।
आवृतो रथशक्तीभिर्विद्युद्भिरिव तोयदः ॥ ६.७१.१४ ॥
محاطًا بحراب العربات المتألقة كلسان الموت، يتلألأ كسحابة مطر تكتنفها البروق.
6.71.15
धनूंषि चास्य सज्जानि हेमपृष्ठानि सर्वशः।
शोभयन्ति रथश्रेष्ठं शक्रचापमिवाम्बरम् ॥ ६.७१.१५ ॥
قِيسُه المشدودة ذات الظهور الذهبية تزين العربة الفاخرة كما يزين قوس قزح السماء.
6.71.16
य एष रक्षःशार्दूलो रणभूमिं विराजयन्।
अभ्येति रथिनां श्रेष्ठो रथेनादित्यवर्चसा ॥ ६.७१.१६ ॥
هذا النمر بين الراكشاسا، يضيء ساحة المعركة، يتقدم على عربة متوهجة كالشمس، فهو أفضل الفرسان على العربات.
6.71.17
ध्वजशृङ्गप्रतिष्ठेन राहुणाभिविराजते।
सूर्यरश्मिप्रभैर्बाणैर्दिशो दश विराजयन् ॥ ६.७१.१७ ॥
واقفًا على قمة رايته كراهو، يتألق، ويضيء الاتجاهات العشرة بسهام تلمع كأشعة الشمس.
6.71.18
त्रिनतं मेघनिर्ह्रादं हेमपृष्ठमलंकृतम्।
शतक्रतुधनुःप्रख्यं धनुश्चास्य विराजते ॥ ६.७१.१८ ॥
قوسه المنحنية في ثلاثة مواضع، المدوية كالسحاب، المزينة بظهر ذهبي، المشابهة لقوس إندرا، تتألق.
6.71.19
सध्वजः सपताकश्च सानुकर्षो महारथः।
चतुःसादिसमायुक्तो मेघस्तनितनिःस्वनः ॥ ६.७१.१९ ॥
تلك العربة العظيمة، بعلَمها وراياتها وعمود جرّها، المربوطة بأربعة خيول، كان صوتها كصوت الغيوم الرعدية.
6.71.20
विंशतिर्दश चाष्टौ च तूणास्य रथमास्थिताः।
कार्मुकाणि च भीमानि ज्याश्च काञ्चनपिङ्गलाः ॥ ६.७१.२० ॥
وقفت على تلك العربة عشرون وعشرة وثماني كنانات؛ وكانت هناك قسيّ مخيفة وأوتار ذهبية مائلة إلى الصفرة.
6.71.21
द्वौ च खड्गौ च पार्श्वस्थौ प्रदीप्तौ पार्श्वशोभितौ।
चतुर्हस्तत्सरुयुतौ व्यक्तहस्तदशायतौ ॥ ६.७१.२१ ॥
وقف على الجانبين سيفان متوهجان يزينانهما؛ بغمدين ومقبضين طول كل منهما أربعة أذرع، وبطول عشرة أذرع واضحة.
6.71.22
रक्तकण्ठगुणो धीरो महापर्वतसंनिभः।
कालः कालमहावक्त्रो मेघस्थ इव भास्करः ॥ ६.७१.२२ ॥
ثابت وعزوم، بحبل عنق أحمر، كجبل عظيم؛ بفم واسع كفم الموت، كالشمس جالسةً على غيمة.
6.71.23
काञ्चनाङ्गदनद्धाभ्यां भुजाभ्यामेष शोभते।
शृङ्गाभ्यामिव तुङ्गाभ्यां हिमवान् पर्वतोत्तमः ॥ ६.७१.२३ ॥
بذراعيه المطوّقتين بأساور ذهبية يتألّق، كجبل الهيمالايا أفضل الجبال بقمّتيه العاليتين.
6.71.24
कुण्डलाभ्यामुभाभ्यां च भाति वक्त्रं सुभीषणम्।
पुनर्वस्वन्तरगतं परिपूर्णो निशाकरः ॥ ६.७१.२४ ॥
بقرطيه الاثنين يُشرق وجهه المرعب للغاية، كالقمر البدر حين يدخل بين نجوم بونارفاسو.
6.71.25
आचक्ष्व मे महाबाहो त्वमेनं राक्षसोत्तमम्।
यं दृष्ट्वा वानराः सर्वे भयार्ता विद्रुता दिशः ॥ ६.७१.२५ ॥
يا ذا الذراعين القويتين، أخبرني عن هذا أفضل الراكشاسا، الذي لما رأته القرود كلها أصابها الذعر فهربت في كل الجهات.
6.71.26
स पृष्टो राजपुत्रेण रामेणामिततेजसा।
आचचक्षे महातेजा राघवाय विभीषणः ॥ ६.७१.२६ ॥
لما سأله الأمير راما ذو البهاء الذي لا يُقاس، أخبر فيبهيشانا عظيم البهاء الراغافا عنه.
6.71.27
दशग्रीवो महातेजा राजा वैश्रवणानुजः।
भीमकर्मा महात्मा हि रावणो राक्षसेश्वरः ॥ ६.७१.२७ ॥
راavana ذو العشرة رؤوس، الملك عظيم البهاء، الأخ الأصغر لفايشرافانا (كوبيرا)، العظيم النفس ذو الأفعال المرعبة، سيد الراكشاسا.
6.71.28
तस्यासीद् वीर्यवान् पुत्रो रावणप्रतिमो बले।
वृद्धसेवी श्रुतिधरः सर्वास्त्रविदुषां वरः ॥ ६.७१.२८ ॥
كان له ابن قوي يماثل راavana في القوة، يخدم الكبار، يحفظ ما سمعه، وهو الأفضل بين العارفين بجميع الأسلحة.
6.71.29
अश्वपृष्ठे नागपृष्ठे खड्गे धनुषि कर्षणे।
भेदे सान्त्वे च दाने च नये मन्त्रे च सम्मतः ॥ ६.७१.२९ ॥
كان محل تقدير في ركوب الخيل والفيلة، وفي السيف والقوس، وفي شد الوتر، وفي فنون التفريق والتهدئة والعطاء والسياسة والمشورة.
6.71.30
यस्य बाहुं समाश्रित्य लङ्का भवति निर्भया।
तनयं धान्यमालिन्या अतिकायमिमं विदुः ॥ ६.७१.३० ॥
بالاعتماد على ذراعه تصبح لانكا آمنة، وهذا ابن دانيامالينى يُعرف باسم أتيكايا.
6.71.31
एतेनाराधितो ब्रह्मा तपसा भावितात्मना।
अस्त्राणि चाप्यवाप्तानि रिपवश्च पराजिताः ॥ ६.७१.३१ ॥
وبهذا أرضى براهما بالتقشف من نفسٍ مُهذَّبة، فنال الأسلحة وانهزم الأعداء.
6.71.32
सुरासुरैरवध्यत्वं दत्तमस्मै स्वयंभुवा।
एतच्च कवचं दिव्यं रथश्च रविभास्वरः ॥ ६.७१.३२ ॥
ومنح براهما الخالق بذاته هذا الشخص أن لا يُقتل على يد الآلهة ولا الشياطين؛ وهذا درعٌ إلهي، ومركبةٌ تتلألأ كالشمس.
6.71.33
एतेन शतशो देवा दानवाश्च पराजिताः।
रक्षितानि च रक्षांसि यक्षाश्चापि निषूदिताः ॥ ६.७१.३३ ॥
وبه انهزم الآلهة والدانافا مئات المرات؛ وحمى الراكشاسا، وقُتل اليكشا أيضًا.
6.71.34
वज्रं विष्टम्भितं येन बाणैरिन्द्रस्य धीमता।
पाशः सलिलराजस्य युद्धे प्रतिहतस्तथा ॥ ६.७१.३४ ॥
وبسهامه أوقف الحنّان الحكيم صاعقة إندرا، وفي المعركة ردّ بالمثل حبل ملك المياه.
6.71.35
एषोऽतिकायो बलवान् राक्षसानामथर्षभः।
स रावणसुतो धीमान् देवदानवदर्पहा ॥ ६.७१.३५ ॥
هذا أتيكايا قويّ، أفضل الثيران بين الراكشاسا؛ وهو ابن راڤانا الحكيم، مُدمّر كبرياء الآلهة والدانافا.
6.71.36
तदस्मिन् क्रियतां यत्नः क्षिप्रं पुरुषपुङ्गव।
पुरा वानरसैन्यानि क्षयं नयति सायकैः ॥ ६.७१.३६ ॥
فلتُبذل إذن جهدٌ عاجل ضده، يا أفضل الرجال، قبل أن يُفني جيوش القرود بسهامه.
6.71.37
ततोऽतिकायो बलवान् प्रविश्य हरिवाहिनीम्।
विस्फारयामास धनुर्ननाद च पुनः पुनः ॥ ६.७१.३७ ॥
فدخل أتيكايا الجبار جيش القرود، فشدّ قوسه وزأر مرة بعد أخرى.
6.71.38
तं भीमवपुषं दृष्ट्वा रथस्थं रथिनां वरम्।
अभिपेतुर्महात्मानः प्रधाना ये वनौकसः ॥ ६.७१.३८ ॥
فلما رأوه ذا الهيئة المرعبة واقفًا على عربته، أفضل الراكبين، اندفع عليه القادة الكرام من القرود القاطنة في الغابة.
6.71.39
कुमुदो द्विविदो मैन्दो नीलः शरभ एव च।
पादपैर्गिरिशृङ्गैश्च युगपत् समभिद्रवन् ॥ ६.७१.३९ ॥
كوموداـ، ودفيفيدا، ومايندا، ونيلا، وشاراباـ، جميعهم في آن واحد، هاجموا بالأشجار وقمم الجبال.
6.71.40
तेषां वृक्षांश्च शैलांश्च शरैः कनकभूषणैः।
अतिकायो महातेजाश्चिच्छेदास्त्रविदां वरः ॥ ६.७१.४० ॥
قطع أشجارهم وجبالهم بسهام مزينة بالذهب أتيكايا العظيم البهاء، أفضل العارفين بالسلاح.
6.71.41
तांश्चैव सर्वान् स हरीन् शरैः सर्वायसैर्बली।
विव्याधाभिमुखान् संख्ये भीमकायो निशाचरः ॥ ६.७१.४१ ॥
وكل أولئك القرود الذين واجهوه، طعنهم الرقيب الجبار ذو الجسد المرعب بسهام كلها من حديد في المعركة.
6.71.42
तेऽर्दिता बाणवर्षेण भिन्नगात्राः पराजिताः।
न शेकुरतिकायस्य प्रतिकर्तुं महाहवे ॥ ६.७१.४२ ॥
فقد أنهكتهم وابل السهام، وجُرحت أجسادهم، ومُنوا بالهزيمة، فلم يستطيعوا أن يردّوا على أتيكايا في تلك المعركة العظيمة.
6.71.43
तत् सैन्यं हरिवीराणां त्रासयामास राक्षसः।
मृगयूथमिव क्रुद्धो हरिर्यौवनदर्पितः ॥ ६.७१.४३ ॥
أرعب الراكشاسا ذلك الجيش من أبطال القرود، كما يرهب الأسد الغاضب، المنتشي بكبرياء الشباب، قطيعَ الغزلان.
6.71.44
स राक्षसेन्द्रो हरियूथमध्ये
नायुध्यमानं निजघान कंचित्।
उत्पत्य रामं स धनुःकलापी
सगर्वितं वाक्यमिदं बभाषे ॥ ६.७१.४४ ॥
قتل ملك الراكشاسا بعضًا من القرود وسط الجند ممن لم يكونوا يقاتلون؛ ثم وثب نحو راما حاملًا قوسه وكنانته، ونطق بهذه الكلمات في زهو.
6.71.45
रथे स्थितोऽहं शरचापपाणि-
र्न प्राकृतं कंचन योधयामि।
यस्यास्ति शक्तिर्व्यवसाययुक्तो
ददातु मे शीघ्रमिहाद्य युद्धम् ॥ ६.७१.४५ ॥
أنا الواقف على العربة، بالقوس والسهم في يدي، لا أقاتل أي رجل عادي؛ فليعطني من له القوة والعزم القتال هنا وفي هذا اليوم سريعًا.
6.71.46
तत् तस्य वाक्यं ब्रुवतो निशम्य
चुकोप सौमित्रिरमित्रहन्ता।
अमृष्यमाणश्च समुत्पपात
जग्राह चापं च ततः स्मयित्वा ॥ ६.७१.४६ ॥
لما سمع كلامه، غضب سوميتري قاتل الأعداء؛ ولم يحتمل ذلك، فوثب، ثم أمسك قوسه مبتسمًا.
6.71.47
क्रुद्धः सौमित्रिरुत्पत्य तूणादाक्षिप्य सायकम्।
पुरस्तादतिकायस्य विचकर्ष महद्धनुः ॥ ६.७१.४७ ॥
غاضبًا، وثب سوميتري، وأخرج سهمًا من كنانته، وشد قوسه العظيم أمام أتيكايا.
6.71.48
पूरयन् स महीं सर्वामाकाशं सागरं दिशः।
ज्याशब्दो लक्ष्मणस्योग्रस्त्रासयन् रजनीचरान् ॥ ६.७१.४८ ॥
امتلأت الأرض كلها والسماء والبحر والجهات بالدوي العنيف لوتر قوس لاكشمانا، فأرعب الراكشاسا الجوالين في الليل.
6.71.49
सौमित्रेश्चापनिर्घोषं श्रुत्वा प्रतिभयं तदा।
विसिस्मिये महातेजा राक्षसेन्द्रात्मजो बली ॥ ६.७१.४९ ॥
وحين سمع دوي قوس لاكشمانا المروِّع، اندهش الابن القوي عظيم البهاء لملك الراكشاسا.
6.71.50
तदातिकायः कुपितो दृष्ट्वा लक्ष्मणमुत्थितम्।
आदाय निशितं बाणमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.७१.५० ॥
فنظر أتيكايا، وقد غضب، إلى لاكشمانا وهو واقف، فأخذ سهماً حاداً وقال هذه الكلمات.
6.71.51
बालस्त्वमसि सौमित्रे विक्रमेष्वविचक्षणः।
गच्छ किं कालसंकाशं मां योधयितुमिच्छसि ॥ ६.७१.५१ ॥
أنت فتى يا ابن سومитرا، غير خبير بأعمال البسالة. اذهب! لماذا تريد أن تقاتلني وأنا كالموت؟
6.71.52
नहि मद्बाहुसृष्टानां बाणानां हिमवानपि।
सोढुमुत्सहते वेगमन्तरिक्षमथो मही ॥ ६.७१.५२ ॥
لا يستطيع جبل الهيمالايا أن يتحمل وطأة السهام التي تنطلق من ذراعيّ، ولا السماء ولا الأرض.
6.71.53
सुखप्रसुप्तं कालाग्निं विबोधयितुमिच्छसि।
न्यस्य चापं निवर्तस्व प्राणान्न जहि मद्गतः ॥ ६.७१.५३ ॥
أتريد أن توقظ نار الموت النائمة بسلام؟ ضع قوسك وارجع؛ لا تفقد حياتك وقد جئتَ أمامي.
6.71.54
अथवा त्वं प्रतिस्तब्धो न निवर्तितुमिच्छसि।
तिष्ठ प्राणान् परित्यज्य गमिष्यसि यमक्षयम् ॥ ६.७१.५४ ॥
أو إن كنت عنيداً ولا تريد أن ترجع، فقف! ستترك حياتك وتمضي إلى مسكن ياما.
6.71.55
पश्य मे निशितान् बाणान् रिपुदर्पनिषूदनान्।
ईश्वरायुधसंकाशांस्तप्तकाञ्चनभूषणान् ॥ ६.७१.५५ ॥
انظر إلى سهامي الحادة، مُدمِّرة غرور الأعداء، شبيهة بسلاح إيشفارا، مزيّنة بالذهب المصهور.
6.71.56
एष ते सर्पसंकाशो बाणः पास्यति शोणितम्।
मृगराज इव क्रुद्धो नागराजस्य शोणितम्।
इत्येवमुक्त्वा संक्रुद्धः शरं धनुषि संदधे ॥ ६.७१.५६ ॥
هذا سهم كالأفعى موجّه إليك؛ سيشرب دمك كما يشرب الأسد الغاضب دم ملك الفيلة. قال ذلك، وقد استشاط غضبًا، ووضع سهمًا على قوسه.
6.71.57
श्रुत्वातिकायस्य वचः सरोषं
सगर्वितं संयति राजपुत्रः।
स संचुकोपातिबलो मनस्वी
उवाच वाक्यं च ततो महार्थम् ॥ ६.७१.५७ ॥
لمّا سمع كلمات أتيكايا المليئة بالغضب والكبرياء في القتال، استشاط ذلك الأمير الشديد البأس الرفيع النفس غضبًا، ثم قال هذه الكلمات ذات المعنى العميق.
6.71.58
न वाक्यमात्रेण भवान् प्रधानो
न कत्थनात् सत्पुरुषा भवन्ति।
मयि स्थिते धन्विनि बाणपाणौ
निदर्शयस्वात्मबलं दुरात्मन् ॥ ६.७१.५८ ॥
لا يصير المرء أفضل بمجرد الكلام، ولا يصير الأخيار أخيارًا بالتبجح. وها أنا واقف، القوس في يدي والسهم، فأظهر قوتك أيها الشرير.
6.71.59
कर्मणा सूचयात्मानं न विकत्थितुमर्हसि।
पौरुषेण तु यो युक्तः स तु शूर इति स्मृतः ॥ ६.७१.५९ ॥
ينبغي أن تُظهر نفسك بأفعالك، فلا يليق بك التبجح. إنما يُذكر بالبطولة من كان متحليًا بالفحولة والشجاعة.
6.71.60
सर्वायुधसमायुक्तो धन्वी त्वं रथमास्थितः।
शरैर्वा यदि वाप्यस्त्रैर्दर्शयस्व पराक्रमम् ॥ ६.७१.६० ॥
أنت مسلّح بكل السلاح، رامٍ، قد امتطيت عربتك؛ فأظهر بسالتك بالسهام أو بالأسلحة الأخرى.
6.71.61
ततः शिरस्ते निशितैः पातयिष्याम्यहं शरैः।
मारुतः कालसम्पक्वं वृन्तात् तालफलं यथा ॥ ६.७१.६१ ॥
عندها سأقطع رأسك بسهامٍ حادة، كما تسقط الريحُ ثمرةَ النخيل الناضجة في أوانها عن عُرجونها.
6.71.62
अद्य ते मामका बाणास्तप्तकाञ्चनभूषणाः।
पास्यन्ति रुधिरं गात्राद् बाणशल्यान्तरोत्थितम् ॥ ६.७१.६२ ॥
اليومَ ستشربُ سهامي المزيّنةُ بالذهب المصهور الدمَ المتفجّرَ من جسدك، من بين جراح السهام.
6.71.63
बालोऽयमिति विज्ञाय न चावज्ञातुमर्हसि।
बालो वा यदि वा वृद्धो मृत्युं जानीहि संयुगे ॥ ६.७१.६३ ॥
لا ينبغي أن تستخفّ به لأنك تعلم أنه فتى؛ في القتال، فتىً كان أو شيخاً، فاعرف الموت.
6.71.64
बालेन विष्णुना लोकास्त्रयः क्रान्तास्त्रिविक्रमैः।
लक्ष्मणस्य वचः श्रुत्वा हेतुमत् परमार्थवत्।
अतिकायः प्रचुक्रोध बाणं चोत्तममाददे ॥ ६.७१.६४ ॥
لقد اجتاز الفتى فيشنو العوالم الثلاثة بثلاث خطوات. ولمّا سمع أتيكايا كلام لاكشمانا، المعقول الحاملَ للمعنى الحق، غضب غضباً شديداً وأخذ سهماً ممتازاً.
6.71.65
ततो विद्याधरा भूता देवा दैत्या महर्षयः।
गुह्यकाश्च महात्मानस्तद् युद्धं द्रष्टुमागमन् ॥ ६.७१.६५ ॥
ثم جاء الفيديادهارا والبهوتا والآلهة والدايتيا والحكماء العِظام والغوهياكا والأرواح العظيمة لمشاهدة تلك المعركة.
6.71.66
ततोऽतिकायः कुपितश्चापमारोप्य सायकम्।
लक्ष्मणाय प्रचिक्षेप संक्षिपन्निव चाम्बरम् ॥ ६.७१.६६ ॥
فغضب أتيكايا، ووضع سهماً على قوسه، وأطلقه نحو لاكشمانا كأنما يطوي السماء نفسها.
6.71.67
तमापतन्तं निशितं शरमाशीविषोपमम्।
अर्धचन्द्रेण चिच्छेद लक्ष्मणः परवीरहा ॥ ६.७१.६७ ॥
قطع لاكشمانا، قاهر الأبطال الأعداء، السهم الحاد المنقضّ عليه، الشبيه بالأفعى السامة، بسهم على شكل هلال.
6.71.68
तं निकृत्तं शरं दृष्ट्वा कृत्तभोगमिवोरगम्।
अतिकायो भृशं क्रुद्धः पञ्च बाणान् समादधे ॥ ६.७१.६८ ॥
ولما رأى ذلك السهم المقطوع، كأنه أفعى قُطعت حلقاتها، اشتدّ غضب أتيكايا، فركّب خمسة أسهم على قوسه.
6.71.69
तान् शरान् सम्प्रचिक्षेप लक्ष्मणाय निशाचरः।
तानप्राप्तान् शितैर्बाणैश्चिच्छेद भरतानुजः ॥ ६.७१.६९ ॥
أطلق ذلك الجوّال في الليل تلك السهام نحو لاكشمانا؛ لكن لاكشمانا، أصغر أخوة بharata، قطعها بسهامه الحادة قبل أن تصل إليه.
6.71.70
स तान् छित्त्वा शितैर्बाणैर्लक्ष्मणः परवीरहा।
आददे निशितं बाणं ज्वलन्तमिव तेजसा ॥ ६.७१.७० ॥
وبعد أن قطعها بسهام حادة، أخذ لاكشمانا، قاهر الأبطال الأعداء، سهمًا حادًا بدا وكأنه يتوهج بنوره.
6.71.71
तमादाय धनुःश्रेष्ठे योजयामास लक्ष्मणः।
विचकर्ष च वेगेन विससर्ज च सायकम् ॥ ६.७१.७१ ॥
أخذ لاكشمانا ذلك السهم فركّبه على أفضل القسي، وشدّه بقوة، ثم أطلقه.
6.71.72
पूर्णायतविसृष्टेन शरेण नतपर्वणा।
ललाटे राक्षसश्रेष्ठमाजघान स वीर्यवान् ॥ ६.७१.७२ ॥
بسهم أُطلق من قوس مشدودة تمامًا، ذي نصل مُعوجّ عند عُقَده، أصاب ذلك البطل جبهة أفضل الرّاكشَسة.
6.71.73
स ललाटे शरो मग्नस्तस्य भीमस्य रक्षसः।
ददृशे शोणितेनाक्तः पन्नगेन्द्र इवाचले ॥ ६.७१.७३ ॥
بدا السهم المغروس في جبين ذلك الراكشاسا المرعب مغموراً بالدم، كأفعى عظيمة على جبل.
6.71.74
राक्षसः प्रचकम्पेऽथ लक्ष्मणेषु प्रपीडितः।
रुद्रबाणहतं घोरं यथा त्रिपुरगोपुरम् ॥ ६.७१.७४ ॥
وقد أصابته سهام لاكشمانا بشدة، ارتجف الراكشاسا عندئذٍ، كبوابة المدن الثلاث الرهيبة حين ضربها سهم رودرا.
6.71.75
चिन्तयामास चाश्वास्य विमृश्य च महाबलः।
साधु बाणनिपातेन श्लाघनीयोऽसि मे रिपुः ॥ ६.७१.७५ ॥
فكّر الراكشاسا الجبّار، ثم استعاد هدوءه وتدبّر، فقال: "أحسنت! بضربة سهمك صرت عدواً جديراً بالثناء."
6.71.76
विधायैवं विदार्यास्यं नियम्य च महाभुजौ।
स रथोपस्थमास्थाय रथेन प्रचचार ह ॥ ६.७१.७६ ॥
وبعد أن عزم على ذلك، فتح فمه وضبط ذراعيه الضخمتين، وصعد إلى مقعد العربة وتحرّك فيها.
6.71.77
एवं त्रीन् पञ्च सप्तेति सायकान् राक्षसर्षभः।
आददे संदधे चापि विचकर्षोत्ससर्ज च ॥ ६.७१.७७ ॥
فأخذ ذلك الثور بين الراكشاسا ثلاثة وخمسة وسبعة من السهام، ووضعها على قوسه، وشدّها وأطلقها.
6.71.78
ते बाणाः कालसंकाशा राक्षसेन्द्रधनुश्च्युताः।
हेमपुङ्खा रविप्रख्याश्चक्रुर्दीप्तमिवाम्बरम् ॥ ६.७१.७८ ॥
كانت تلك السهام المنطلقة من قوس سيد الراكشاسا كالموت، ذات ريش ذهبي تتوهج كالشمس، فجعلت السماء كأنها تشتعل.
6.71.79
ततस्तान् राक्षसोत्सृष्टान् शरौघान् राघवानुजः।
असम्भ्रान्तः प्रचिच्छेद निशितैर्बहुभिः शरैः ॥ ६.७१.७९ ॥
ثم قطع لاكشمانا، أخو راغافا، دون أن يضطرب، تلك السيول من السهام التي أطلقها الراكشاسا، بكثير من السهام الحادة.
6.71.80
तान् शरान् युधि सम्प्रेक्ष्य निकृत्तान् रावणात्मजः।
चुकोप त्रिदशेन्द्रारिर्जग्राह निशितं शरम् ॥ ६.७१.८० ॥
فلما رأى ابن راڤانا، عدوّ سيد الآلهة، تلك السهام مقطوعة في المعركة، غضب وأخذ سهماً حاداً.
6.71.81
स संधाय महातेजास्तं बाणं सहसोत्सृजत्।
तेन सौमित्रिमायान्तमाजघान स्तनान्तरे ॥ ६.७१.८१ ॥
فذلك العظيم البهاء، إذ وضع ذلك السهم على قوسه، أطلقه فجأة، فضرب به سوميتري القادم في وسط صدره.
6.71.82
अतिकायेन सौमित्रिस्ताडितो युधि वक्षसि।
सुस्राव रुधिरं तीव्रं मदं मत्त इव द्विपः ॥ ६.७१.८२ ॥
أصيب سوميتري في صدره في المعركة بضربة أتيكايا، فسال منه الدم بغزارة، كما يسيل مَدَد الفيل الهائج.
6.71.83
स चकार तदात्मानं विशल्यं सहसा विभुः।
जग्राह च शरं तीक्ष्णमस्त्रेणापि समाददे ॥ ६.७१.८३ ॥
فذلك القدير حرر نفسه من السهم على الفور، ثم أخذ سهماً حاداً وأعدّه أيضاً بتعويذة السلاح.
6.71.84
आग्नेयेन तदास्त्रेण योजयामास सायकम्।
स जज्वाल तदा बाणो धनुष्यस्य महात्मनः ॥ ६.७१.८४ ॥
ثم وصل السهم بالسلاح الناري، فاشتعل حينئذ السهم على قوس ذلك العظيم النفس.
6.71.85
अतिकायोऽतितेजस्वी रौद्रमस्त्रं समाददे।
तेन बाणं भुजङ्गाभं हेमपुङ्खमयोजयत् ॥ ६.७१.८५ ॥
أخذ أتيكايا، الشديد البهاء، سلاحاً مروعاً، وبه وضع على قوسه سهماً يشبه الثعبان، ذا ريش ذهبي.
6.71.86
तदस्त्रं ज्वलितं घोरं लक्ष्मणः शरमाहितम्।
अतिकायाय चिक्षेप कालदण्डमिवान्तकः ॥ ६.७१.८६ ॥
أطلق لاكشمانا على أتيكايا ذلك السهم المتّقد المرعب، المحمّل بالسلاح، كما يرمي أنتكا عصا الموت.
6.71.87
आग्नेयास्त्राभिसंयुक्तं दृष्ट्वा बाणं निशाचरः।
उत्ससर्ज तदा बाणं रौद्रं सूर्यास्त्रयोजितम् ॥ ६.७१.८७ ॥
ولمّا رأى الرامي الليلي السهم المقرون بسلاح النار، أطلق حينئذ سهماً مرعباً مقروناً بسلاح الشمس.
6.71.88
तावुभावम्बरे बाणावन्योन्यमभिजघ्नतुः।
तेजसा सम्प्रदीप्ताग्रौ क्रुद्धाविव भुजङ्गमौ ॥ ६.७१.८८ ॥
في السماء اصطدم السهمان ببعضهما، وأطرافهما متّقدة بالضياء، كأنهما ثعبانان غاضبان.
6.71.89
तावन्योन्यं विनिर्दह्य पेततुः पृथिवीतले ॥ ६.७१.८९ ॥
بعد أن احترق كلاهما بالكامل، سقطا معاً إلى سطح الأرض.
6.71.90
निरर्चिषौ भस्मकृतौ न भ्राजेते शरोत्तमौ।
तावुभौ दीप्यमानौ स्म न भ्राजेते महीतले ॥ ६.७१.९० ॥
السهمان الأفضلان، بلا لهب ومحترقان رماداً، لم يعودا يلمعان؛ اللذان كانا متّقدين لم يعودا يتلألآن على الأرض.
6.71.91
ततोऽतिकायः संक्रुद्धस्त्वाष्ट्रमैषीकमुत्सृजत्।
ततश्चिच्छेद सौमित्रिरस्त्रमैन्द्रेण वीर्यवान् ॥ ६.७१.९१ ॥
فأطلق أتيكايا الغاضب السهم الإلهي تفاشترا الإيشيكي. فقطعه سوميتري الجسور بسهم أيندرا.
6.71.92
ऐषीकं निहतं दृष्ट्वा कुमारो रावणात्मजः।
याम्येनास्त्रेण संक्रुद्धो योजयामास सायकम् ॥ ६.७१.९२ ॥
ولما رأى سهم الإيشيكا مدمّراً، غضب الأمير ابن رافانا فركّب سهماً مشحوناً بسلاح يامية.
6.71.93
ततस्तदस्त्रं चिक्षेप लक्ष्मणाय निशाचरः।
वायव्येन तदस्त्रेण निजघान स लक्ष्मणः ॥ ६.७१.९३ ॥
ثم رمى ذلك الشيطان ذلك السلاح نحو لاكشمنا، فقضى عليه لاكشمنا بسلاح فايو.
6.71.94
अथैनं शरधाराभिर्धाराभिरिव तोयदः।
अभ्यवर्षत संक्रुद्धो लक्ष्मणो रावणात्मजम् ॥ ६.७१.९४ ॥
ثم أمطر لاكشمنا الغاضب ابن رافانا بوابل من السهام، كما تصبّ السحابة المطر.
6.71.95
तेऽतिकायं समासाद्य कवचे वज्रभूषिते।
भग्नाग्रशल्याः सहसा पेतुर्बाणा महीतले ॥ ६.७१.९५ ॥
وصلت تلك السهام إلى أتيكايا وأصابت درعه المزيّن بالماس، فانكسرت نصالها وأشواكها فجأة وسقطت على الأرض.
6.71.96
तान्मोघानभिसम्प्रेक्ष्य लक्ष्मणः परवीरहा।
अभ्यवर्षत बाणानां सहस्रेण महायशाः ॥ ६.७१.९६ ॥
فلما رأى تلك السهام قد ذهبت سدى، أمطر لاكشمنا، قاتل أبطال الأعداء، ذو الشهرة العظيمة، ألف سهم.
6.71.97
स वृष्यमाणो बाणौघैरतिकायो महाबलः।
अवध्यकवचः संख्ये राक्षसो नैव विव्यथे ॥ ६.७१.९७ ॥
ومع أنه كان يُمطَر بسيل من السهام، لم يتأثر الراكشاسا أتيكايا، ذو الجسد الضخم والقوة العظيمة، الذي لا يُخترق دِرعه، في المعركة قط.
6.71.98
शरं चाशीविषाकारं लक्ष्मणाय व्यपासृजत्।
स तेन विद्धः सौमित्रिर्मर्मदेशे शरेण ह ॥ ६.७१.९८ ॥
أطلق على لاكشمانا سهمًا يشبه الأفعى السامة، فأُصيب سوميترا بذلك السهم في موضع حيوي.
6.71.99
मुहूर्तमात्रं निःसंज्ञो ह्यभवच्छत्रुतापनः।
ततः संज्ञामुपालभ्य चतुर्भिः सायकोत्तमैः ॥ ६.७१.९९ ॥
ظل لاكشمانا، مُعذِّب أعدائه، فاقد الوعي لحظة؛ ثم استعاد وعيه، فرمى بأربعة سهام ممتازة.
6.71.100
निजघान हयान् संख्ये सारथिं च महाबलः।
ध्वजस्योन्मथनं कृत्वा शरवर्षैररिंदमः ॥ ६.७१.१०० ॥
قتل ذلك القاهر للأعداء القوي الخيول والسائق في المعركة، وبمطر من السهام أسقط الراية.
6.71.101
असम्भ्रान्तः स सौमित्रिस्तान् शरानभिलक्षितान्।
मुमोच लक्ष्मणो बाणान् वधार्थं तस्य रक्षसः ॥ ६.७१.१०१ ॥
دون أن يرتبك، أطلق سوميترا لاكشمانا تلك السهام المُصوَّبة بقصد قتل ذلك الراكشاسا.
6.71.102
न शशाक रुजं कर्तुं युधि तस्य नरोत्तमः।
अथैनमभ्युपागम्य वायुर्वाक्यमुवाच ह ॥ ६.७१.१०२ ॥
لم يستطع لاكشمانا، خير الرجال، أن يُصيبه بأذى في المعركة. فاقترب منه إله الريح فايو ونطق بهذه الكلمات.
6.71.103
ब्रह्मदत्तवरो ह्येष अवध्यकवचावृतः।
ब्राह्मेणास्त्रेण भिन्ध्येनमेष वध्यो हि नान्यथा।
अवध्य एष ह्यन्येषामस्त्राणां कवची बली ॥ ६.७१.१०३ ॥
هذا قد نال نعمة من براهما، ومغطى بدرع لا يُقتل من يلبسه. اطعنه بسلاح براهما؛ فلا يُقتل بغيره. وهو منيع على الأسلحة الأخرى، مدرّع وقوي.
6.71.104
ततस्तु वायोर्वचनं निशम्य
सौमित्रिरिन्द्रप्रतिमानवीर्यः।
समादधे बाणमथोग्रवेगं
तद्ब्राह्ममस्त्रं सहसा नियुज्य ॥ ६.७१.१०४ ॥
فلما سمع كلام فايو، أخذ سوميتري، الذي تعادل شجاعته شجاعة إندرا، فوراً فيضع سهم براهما في القوس، وأعدّ سهماً شديد السرعة.
6.71.105
तस्मिन् वरास्त्रे तु नियुज्यमाने
सौमित्रिणा बाणवरे शिताग्रे।
दिशश्च चन्द्रार्कमहाग्रहाश्च
नभश्च तत्रास ररास चोर्वी ॥ ६.७१.१०५ ॥
لما وضع سوميتري ذلك السلاح الفاخر على السهم الفاخر ذي الرأس الحاد، ارتعشت الجهات والقمر والشمس والكواكب الكبرى والسماء والأرض، وزمجرت.
6.71.106
तं ब्रह्मणोऽस्त्रेण नियुज्य चापे
शरं सपुङ्खं यमदूतकल्पम्।
सौमित्रिरिन्द्रारिसुतस्य तस्य
ससर्ज बाणं युधि वज्रकल्पम् ॥ ६.७१.१०६ ॥
وضع سوميتري على قوسه ذلك السهم، المقرون بسلاح براهما، المريش كرسول يما، وفي المعركة أطلقه كالصاعقة على ابن عدو إندرا.
6.71.107
तं लक्ष्मणोत्सृष्टविवृद्धवेगं
समापतन्तं श्वसनोग्रवेगम्।
सुपर्णवज्रोत्तमचित्रपुङ्खं
तदातिकायः समरे ददर्श ॥ ६.७१.१०७ ॥
فرأى أتيكايا في المعركة ذلك السهم، الذي أطلقه لكشمانا، وقد ازدادت سرعته، آتياً بشدة الريح، ذا ريش فاخر متنوع الألوان كريش غارودا والصاعقة.
6.71.108
तं प्रेक्षमाणः सहसातिकायो
जघान बाणैर्निशितैरनेकैः।
स सायकस्तस्य सुपर्णवेग-
स्तथातिवेगेन जगाम पार्श्वम् ॥ ६.७१.१०८ ॥
فلما رآه، ضربه أتيكايا فجأة بسهام حادة كثيرة. وانطلق ذلك السهم، السريع كجارودا، بسرعة عظيمة نحو جانبه.
6.71.109
तमागतं प्रेक्ष्य तदातिकायो
बाणं प्रदीप्तान्तककालकल्पम्।
जघान शक्त्यृष्टिगदाकुठारैः
शूलैः शरैश्चाप्यविपन्नचेष्टः ॥ ६.७१.१०९ ॥
فلما رأى ذلك السهم يقترب كأنه الموت والزمن المتقدان، ضربه أتيكايا، وقد بقي جهده سليمًا، بالرماح والحراب والعصي والفؤوس والرماح الثلاثية والسهام.
6.71.110
तान्यायुधान्यद्भुतविग्रहाणि
मोघानि कृत्वा स शरोऽग्निदीप्तः।
प्रगृह्य तस्यैव किरीटजुष्टं
तदातिकायस्य शिरो जहार ॥ ६.७१.११० ॥
فأبطل تلك الأسلحة ذات الهيئات العجيبة، وانطلق ذلك السهم المتّقد كالنار، فانتزع رأس أتيكايا نفسه، وقد بقي عليه تاجه.
6.71.111
तच्छिरः सशिरस्त्राणं लक्ष्मणेषुप्रमर्दितम्।
पपात सहसा भूमौ शृङ्गं हिमवतो यथा ॥ ६.७१.१११ ॥
ذلك الرأس، مع خوذته، مسحوقًا بسهم لكشمانا، سقط فجأة على الأرض كذروة من جبال الهيمالايا.
6.71.112
तं भूमौ पतितं दृष्ट्वा विक्षिप्ताम्बरभूषणम्।
बभूवुर्व्यथिताः सर्वे हतशेषा निशाचराः ॥ ६.७१.११२ ॥
فلما رأوه ساقطًا على الأرض وقد تبعثرت ثيابه وحليه، حزن جميع الليليين الباقين.
6.71.113
ते विषण्णमुखा दीनाः प्रहारजनितश्रमाः।
विनेदुरुच्चैर्बहवः सहसा विस्वरैः स्वरैः ॥ ६.७१.११३ ॥
وقد عبست وجوههم وأصابهم الهوان والإعياء من الضربات، فصرخ كثير منهم فجأة بأصوات عالية نشازة.
6.71.114
ततस्तत्परितं याता निरपेक्षा निशाचराः।
पुरीमभिमुखा भीता द्रवन्तो नायके हते ॥ ६.७१.११४ ॥
ثم لما قُتل زعيمهم، فرّ الليليون المرعوبون غير مبالين بشيء نحو المدينة وتفرقوا في كل الاتجاهات.
6.71.115
प्रहर्षयुक्ता बहवस्तु वानराः
प्रफुल्लपद्मप्रतिमाननास्तदा।
अपूजयँल्लक्ष्मणमिष्टभागिनं
हते रिपौ भीमबले दुरासदे ॥ ६.७१.११५ ॥
فأكرم الفانرا الكثيرون، الممتلئون فرحاً ووجوههم كاللوتس المتفتح، لكشمانا شريك الحبيب، حين قُتل العدو ذو القوة الرهيبة الذي لا يُدنى منه.
6.71.116
अतिबलमतिकायमभ्रकल्पं
युधि विनिपात्य स लक्ष्मणः प्रहृष्टः।
त्वरितमथ तदा स रामपार्श्वं
कपिनिवहैश्च सुपूजितो जगाम ॥ ६.७१.११६ ॥
لقد أسقط لكشمانا في المعركة ذلك الذي كان عظيم القوة وضخم الجسد كالسحابة، فابتهج؛ وبعد أن كرّمته جماعات القرود، مضى مسرعاً إلى جانب راما.