ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 6.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.74.1
तयोस्तदासादितयो रणाग्रे
मुमोह सैन्यं हरियूथपानाम्।
सुग्रीवनीलाङ्गदजाम्बवन्तो
न चापि किंचित् प्रतिपेदिरे ते ॥ ६.७४.१ ॥
ರಣರಂಗದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಬಿದ್ದಾಗ, ವಾನರ ಯೂಥಪತಿಗಳ ಸೇನೆ ಮೋಹಗೊಂಡಿತು; ಸುಗ್ರೀವ, ನೀಲ, ಅಂಗದ, ಜಾಂಬವಂತರು ಏನೂ ತೋಚದಾದರು.
6.74.2
ततो विषण्णं समवेक्ष्य सर्वं
विभीषणो बुद्धिमतां वरिष्ठः।
उवाच शाखामृगराजवीरा-
नाश्वासयन्नप्रतिमैर्वचोभिः ॥ ६.७४.२ ॥
ಎಲ್ಲರೂ ವಿಷಾದಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಿಭೀಷಣನು, ಅಪ್ರತಿಮ ಮಾತುಗಳಿಂದ ವಾನರರಾಜನ ವೀರರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
6.74.3
मा भैष्ट नास्त्यत्र विषादकालो
यदार्यपुत्रौ ह्यवशौ विषण्णौ।
स्वयंभुवो वाक्यमथोद्वहन्तौ
यत्सादिताविन्द्रजितास्त्रजालैः ॥ ६.७४.३ ॥
ಹೆದರಬೇಡಿ; ಇದು ವಿಷಾದದ ಕಾಲವಲ್ಲ. ಆರ್ಯಪುತ್ರರಿಬ್ಬರೂ ನಿಜವಾಗಿ ಅಸಹಾಯಕರಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ; ಸ್ವಯಂಭುವಿನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಧರಿಸಿದವರಾಗಿ ಇಂದ್ರಜಿತ್ತಿನ ಅಸ್ತ್ರಜಾಲದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
6.74.4
तस्मै तु दत्तं परमास्त्रमेतत्
स्वयंभुवा ब्राह्मममोघवीर्यम्।
तन्मानयन्तौ युधि राजपुत्रौ
निपातितौ कोऽत्र विषादकालः ॥ ६.७४.४ ॥
ಸ್ವಯಂಭುವು ಅವರಿಗೆ ಈ ಪರಮಾಸ್ತ್ರವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಅದರ ಪರಾಕ್ರಮ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದು. ಅದನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ರಾಜಕುಮಾರರು ಬಿದ್ದರು; ಇಲ್ಲಿ ವಿಷಾದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಕಾಲ?
6.74.5
ब्राह्ममस्त्रं ततो धीमान् मानयित्वा तु मारुतिः।
विभीषणवचः श्रुत्वा हनूमानिदमब्रवीत् ॥ ६.७४.५ ॥
ಆಗ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಮಾರುತಿ (ಹನುಮಂತ) ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ವಿಭೀಷಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಹೀಗೆ ನುಡಿದನು.
6.74.6
अस्मिन्नस्त्रहते सैन्ये वानराणां तरस्विनाम्।
यो यो धारयते प्राणांस्तं तमाश्वासयावहे ॥ ६.७४.६ ॥
ಈ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಹತವಾದ ಈ ವಾನರ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ತೇಜಸ್ವಿ ವಾನರನನ್ನೂ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸೋಣ.
6.74.7
तावुभौ युगपद् वीरौ हनूमद्राक्षसोत्तमौ।
उल्काहस्तौ तदा रात्रौ रणशीर्षे विचेरतुः ॥ ६.७४.७ ॥
ಆಗ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು—ಹನುಮಂತ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸೋತ್ತಮ ವಿಭೀಷಣ—ಕೈಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಕೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ರಾತ್ರಿ ರಣರಂಗದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಚರಿಸಿದರು.
6.74.8
भिन्नलाङ्गूलहस्तोरुपादाङ्गुलिशिरोधरैः।
स्रवद्भिः क्षतजं गात्रैः प्रस्रवद्भिः समन्ततः ॥ ६.७४.८ ॥
ಮುರಿದ ಬಾಲ, ಕೈ, ತೊಡೆ, ಪಾದ, ಬೆರಳು, ಕತ್ತುಗಳುಳ್ಳ ದೇಹಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ರಕ್ತ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.
6.74.9
पतितैः पर्वताकारैर्वानरैरभिसंवृताम्।
शस्त्रैश्च पतितैर्दीप्तैर्ददृशाते वसुंधराम् ॥ ६.७४.९ ॥
ಪರ್ವತಾಕಾರದ ಬಿದ್ದಿರುವ ವಾನರರಿಂದಲೂ, ಬಿದ್ದಿರುವ ಹೊಳೆಯುವ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದಲೂ ಆವೃತವಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನೋಡಿದರು.
6.74.10
सुग्रीवमङ्गदं नीलं शरभं गन्धमादनम्।
जाम्बवन्तं सुषेणं च वेगदर्शिनमेव च ॥ ६.७४.१० ॥
ಸುಗ್ರೀವ, ಅಂಗದ, ನೀಲ, ಶರಭ, ಗಂಧಮಾದನ, ಜಾಂಬವಂತ, ಸುಷೇಣ ಮತ್ತು ವೇಗದರ್ಶಿಯನ್ನೂ (ಅವರು ನೋಡಿದರು).
6.74.11
मैन्दं नलं ज्योतिर्मुखं द्विविदं चापि वानरम्।
विभीषणो हनूमांश्च ददृशाते हतान् रणे ॥ ६.७४.११ ॥
ಮೈಂದ, ನಲ, ಜ್ಯೋತಿರ್ಮುಖ, ವಾನರ ದ್ವಿವಿದ ಇವರನ್ನೂ—ವಿಭೀಷಣ ಮತ್ತು ಹನುಮಂತ ರಣದಲ್ಲಿ ಹತರಾದವರಾಗಿ ನೋಡಿದರು.
6.74.12
सप्तषष्टिर्हताः कोट्यो वानराणां तरस्विनाम्।
अह्नः पञ्चमशेषेण वल्लभेन स्वयंभुवः ॥ ६.७४.१२ ॥
ಸ್ವಯಂಭುವಿನ ಪ್ರಿಯವಾದ ಹಗಲಿನ ಐದನೆಯ ಭಾಗ ಉಳಿದಿರುವಾಗ, ವೇಗವಂತ ವಾನರರ ಅರವತ್ತೇಳು ಕೋಟಿ ಮಂದಿ ಹತರಾದರು.
6.74.13
सागरौघनिभं भीमं दृष्ट्वा बाणार्दितं बलम्।
मार्गते जाम्बवन्तं च हनूमान् सविभीषणः ॥ ६.७४.१३ ॥
ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಭೀಕರವಾದ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಹನುಮಂತನು ವಿಭೀಷಣನೊಂದಿಗೆ ಜಾಂಬವಂತನನ್ನು ಹುಡುಕಿದನು.
6.74.14
स्वभावजरया युक्तं वृद्धं शरशतैश्चितम्।
प्रजापतिसुतं वीरं शाम्यन्तमिव पावकम् ॥ ६.७४.१४ ॥
ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾದ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ಆ ವೀರನನ್ನು, ಶಾಂತವಾಗುತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಕಂಡರು.
6.74.15
दृष्ट्वा समभिसंक्रम्य पौलस्त्यो वाक्यमब्रवीत्।
कच्चिदार्य शरैस्तीक्ष्णैर्न प्राणा ध्वंसितास्तव ॥ ६.७४.१५ ॥
ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಪೌಲಸ್ತ್ಯನು (ವಿಭೀಷಣನು) ಹೇಳಿದನು: "ಆರ್ಯನೇ, ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾಣಗಳು ನಾಶವಾಗಲಿಲ್ಲವೇ?"
6.74.16
विभीषणवचः श्रुत्वा जाम्बवानृक्षपुङ्गवः।
कृच्छ्रादभ्युद्गिरन् वाक्यमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.७४.१६ ॥
ವಿಭೀಷಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಋಕ್ಷಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಜಾಂಬವಂತನು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಈ ಮಾತನ್ನು ನುಡಿದನು.
6.74.17
नैर्ऋतेन्द्र महावीर्य स्वरेण त्वाभिलक्षये।
विद्धगात्रः शितैर्बाणैर्न त्वां पश्यामि चक्षुषा ॥ ६.७४.१७ ॥
ನೈರೃತೇಂದ್ರನೇ, ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಧ್ವನಿಯಿಂದಲೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನನ್ನ ದೇಹ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲಾರೆ.
6.74.18
अञ्जना सुप्रजा येन मातरिश्वा च सुव्रत।
हनूमान् वानरश्रेष्ठः प्राणान् धारयते क्वचित् ॥ ६.७४.१८ ॥
ಉತ್ತಮ ಮಗನನ್ನು ಹೆತ್ತ ಅಂಜನೆ ಮತ್ತು ವಾಯುದೇವ ಮಾತರಿಶ್ವನ ಮಗನಾದ ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಹನುಮಂತನು ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಪ್ರಾಣ ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆಯೇ, ಓ ಸುವ್ರತನೇ?
6.74.19
श्रुत्वा जाम्बवतो वाक्यमुवाचेदं विभीषणः।
आर्यपुत्रावतिक्रम्य कस्मात् पृच्छसि मारुतिम् ॥ ६.७४.१९ ॥
ಜಾಂಬವಂತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ವಿಭೀಷಣ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಆರ್ಯಪುತ್ರರನ್ನು (ರಾಮ-ಲಕ್ಷ್ಮಣರನ್ನು) ಬಿಟ್ಟು ಮಾರುತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಏಕೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?
6.74.20
नैव राजनि सुग्रीवे नाङ्गदे नापि राघवे।
आर्य संदर्शितः स्नेहो यथा वायुसुते परः ॥ ६.७४.२० ॥
ಓ ಆರ್ಯನೇ, ರಾಜ ಸುಗ್ರೀವನ ಮೇಲೆ, ಅಂಗದನ ಮೇಲೆ, ರಾಘವನ ಮೇಲೆ ಕೂಡ ವಾಯುಪುತ್ರನ ಮೇಲೆ ತೋರಿದಷ್ಟು ಪರಮ ಸ್ನೇಹ ತೋರಲಾಗಿಲ್ಲ.
6.74.21
विभीषणवचः श्रुत्वा जाम्बवान् वाक्यमब्रवीत्।
शृणु नैर्ऋतशार्दूल यस्मात् पृच्छामि मारुतिम् ॥ ६.७४.२१ ॥
ವಿಭೀಷಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಜಾಂಬವಂತ ಹೇಳಿದನು: ಕೇಳು, ರಾಕ್ಷಸರಲ್ಲಿ ಹುಲಿಯೇ, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ಮಾರುತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
6.74.22
अस्मिञ्जीवति वीरे तु हतमप्यहतं बलम्।
हनूमत्युज्झितप्राणे जीवन्तोऽपि मृता वयम् ॥ ६.७४.२२ ॥
ಈ ವೀರನು ಜೀವಂತನಿದ್ದರೆ, ಹತವಾದ ಸೈನ್ಯವೂ ಹತವಲ್ಲದಂತೆ; ಹನುಮಂತನು ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಜೀವಂತರಾದರೂ ನಾವು ಮೃತರೇ.
6.74.23
धरते मारुतिस्तात मारुतप्रतिमो यदि।
वैश्वानरसमो वीर्ये जीविताशा ततो भवेत् ॥ ६.७४.२३ ॥
ಅಯ್ಯಾ, ಮಾರುತಿ ಜೀವಂತನಿದ್ದರೆ, ವಾಯುವಿನಂತಿರುವ, ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯಂತಿರುವ ಅವನು ಇದ್ದರೆ, ಆಗ ಜೀವನದ ಆಶೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
6.74.24
ततो वृद्धमुपागम्य विनयेनाभ्यवादयत्।
गृह्य जाम्बवतः पादौ हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ६.७४.२४ ॥
ಆಗ ವೃದ್ಧನಾದ ಜಾಂಬವಂತನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ವಾಯುಪುತ್ರ ಹನುಮಂತನು ವಿನಯದಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
6.74.25
श्रुत्वा हनूमतो वाक्यं तदा विव्यथितेन्द्रियः।
पुनर्जातमिवात्मानं मन्यते स्मर्क्षपुङ्गवः ॥ ६.७४.२५ ॥
ಹನುಮಂತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಋಕ್ಷರಾಜ ಜಾಂಬವಂತನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಕಲಕಿದವು; ತಾನು ಮತ್ತೆ ಜನಿಸಿದಂತೆ ಅವನು ಭಾವಿಸಿದನು.
6.74.26
ततोऽब्रवीन्महातेजा हनूमन्तं स जाम्बवान्।
आगच्छ हरिशार्दूल वानरांस्त्रातुमर्हसि ॥ ६.७४.२६ ॥
ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಜಾಂಬವಂತನು ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಬಾ, ವಾನರಶಾರ್ದೂಲನೇ, ವಾನರರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ."
6.74.27
नान्यो विक्रमपर्याप्तस्त्वमेषां परमः सखा।
त्वत्पराक्रमकालोऽयं नान्यं पश्यामि कञ्चन ॥ ६.७४.२७ ॥
ಇವರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಷ್ಟು ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ; ನೀನೇ ಇವರ ಪರಮ ಮಿತ್ರ. ಇದು ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮದ ಕಾಲ; ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
6.74.28
ऋक्षवानरवीराणामनीकानि प्रहर्षय।
विशल्यौ कुरु चाप्येतौ सादितौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.७४.२८ ॥
ಋಕ್ಷ ಮತ್ತು ವಾನರ ವೀರರ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸು; ಗಾಯಗೊಂಡ ರಾಮ-ಲಕ್ಷ್ಮಣರನ್ನು ಬಾಣರಹಿತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು.
6.74.29
गत्वा परममध्वानमुपर्युपरि सागरम्।
हिमवन्तं नगश्रेष्ठं हनूमन् गन्तुमर्हसि ॥ ६.७४.२९ ॥
ಹನುಮಂತನೇ, ಅತಿದೂರದ ದಾರಿಯನ್ನು ಕ್ರಮಿಸಿ, ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಮೇಲೆ ಹಾರಿ, ಪರ್ವತಶ್ರೇಷ್ಠ ಹಿಮಾಲಯಕ್ಕೆ ನೀನು ಹೋಗಬೇಕು.
6.74.30
ततः काञ्चनमत्युच्चमृषभं पर्वतोत्तमम्।
कैलासशिखरं चात्र द्रक्ष्यस्यरिनिषूदन ॥ ६.७४.३० ॥
ನಂತರ ಚಿನ್ನದಂತಿರುವ, ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರದ ಋಷಭ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತವನ್ನೂ, ಅಲ್ಲಿ ಕೈಲಾಸದ ಶಿಖರವನ್ನೂ ನೀನು ನೋಡುವೆ, ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕನೇ.
6.74.31
तयोः शिखरयोर्मध्ये प्रदीप्तमतुलप्रभम्।
सर्वौषधियुतं वीर द्रक्ष्यस्योषधिपर्वतम् ॥ ६.७४.३१ ॥
ಆ ಎರಡು ಶಿಖರಗಳ ನಡುವೆ, ಅಸಮಾನ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ, ಎಲ್ಲ ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಔಷಧಿ ಪರ್ವತವನ್ನು ನೀನು ನೋಡುವೆ, ವೀರನೇ.
6.74.32
तस्य वानरशार्दूल चतस्रो मूर्ध्नि सम्भवाः।
द्रक्ष्यस्योषधयो दीप्ता दीपयन्तीर्दिशो दश ॥ ६.७४.३२ ॥
ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದರ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವ ನಾಲ್ಕು ಹೊಳೆಯುವ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ನೀನು ನೋಡುವೆ.
6.74.33
मृतसञ्जीवनीं चैव विशल्यकरणीमपि।
सुवर्णकरणीं चैव संधानीं च महौषधीम् ॥ ६.७४.३३ ॥
ಮೃತಸಂಜೀವನಿ, ವಿಶಲ್ಯಕರಣಿ, ಸುವರ್ಣಕರಣಿ ಮತ್ತು ಸಂಧಾನಿ ಎಂಬ ಮಹೌಷಧಿಗಳನ್ನೂ.
6.74.34
ताः सर्वा हनुमन् गृह्य क्षिप्रमागन्तुमर्हसि।
आश्वासय हरीन् प्राणैर्योज्य गन्धवहात्मज ॥ ६.७४.३४ ॥
ಹನುಮಂತನೇ, ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಬೇಕು; ವಾಯುಪುತ್ರನೇ, ವಾನರರಿಗೆ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಮರಳಿಸಿ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸು.
6.74.35
श्रुत्वा जाम्बवतो वाक्यं हनूमान् मारुतात्मजः।
आपूर्यत बलोद्धर्षैर्वायुवेगैरिवार्णवः ॥ ६.७४.३५ ॥
ಜಾಂಬವಂತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ವಾಯುಪುತ್ರ ಹನುಮಂತನು, ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಿಂದ ಸಮುದ್ರ ಉಕ್ಕಿ ತುಂಬುವಂತೆ ಬಲೋತ್ಸಾಹದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡನು.
6.74.36
स पर्वततटाग्रस्थः पीडयन् पर्वतोत्तमम्।
हनूमान् दृश्यते वीरो द्वितीय इव पर्वतः ॥ ६.७४.३६ ॥
ಪರ್ವತದ ತುದಿಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತವನ್ನು ಒತ್ತುತ್ತಿದ್ದ ವೀರ ಹನುಮಂತನು ಎರಡನೆಯ ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
6.74.37
हरिपादविनिर्भग्नो निषसाद स पर्वतः।
न शशाक तदात्मानं वोढुं भृशनिपीडितः ॥ ६.७४.३७ ॥
ವಾನರನ ಪಾದಗಳಿಂದ ಮುರಿದ ಆ ಪರ್ವತ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಿತು; ಅತ್ಯಂತ ಪೀಡಿತವಾಗಿ ತನ್ನನ್ನೇ ಹೊರಲಾರದಾಯಿತು.
6.74.38
तस्य पेतुर्नगा भूमौ हरिवेगाच्च जज्वलुः।
शृङ्गाणि च व्यकीर्यन्त पीडितस्य हनूमता ॥ ६.७४.३८ ॥
ಆ ಪರ್ವತದ ಮರಗಳು ಹನುಮಂತನ ವೇಗದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಉರಿದವು; ಹನುಮಂತನಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ಆ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರಗಳು ಚದರಿ ಹೋದವು.
6.74.39
तस्मिन् सम्पीड्यमाने तु भग्नद्रुमशिलातले।
न शेकुर्वानराः स्थातुं घूर्णमाने नगोत्तमे ॥ ६.७४.३९ ॥
ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತವು ಒತ್ತಲ್ಪಟ್ಟು, ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಶಿಲಾತಲಗಳು ಮುರಿದು, ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ವಾನರರು ನಿಲ್ಲಲಾರದೆ ಹೋದರು.
6.74.40
सा घूर्णितमहाद्वारा प्रभग्नगृहगोपुरा।
लङ्का त्रासाकुला रात्रौ प्रनृत्तेवाभवत् तदा ॥ ६.७४.४० ॥
ಆಗ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ಮಹಾದ್ವಾರಗಳು ಅಲುಗಾಡಿ, ಮನೆಗಳು ಗೋಪುರಗಳು ಮುರಿದು, ಲಂಕೆ ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿ ನರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಆಯಿತು.
6.74.41
पृथिवीधरसंकाशो निपीड्य पृथिवीधरम्।
पृथिवीं क्षोभयामास सार्णवां मारुतात्मजः ॥ ६.७४.४१ ॥
ಪರ್ವತದಂತಿದ್ದ ಆ ಮಾರುತಿಯ ಮಗ, ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ಒತ್ತಿ, ಸಾಗರಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಪಿಸಿದನು.
6.74.42
आरुरोह तदा तस्माद्धरिर्मलयपर्वतम्।
मेरुमन्दरसंकाशं नानाप्रस्रवणाकुलम् ॥ ६.७४.४२ ॥
ಆಗ ಆ ಕಪಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮೇರು-ಮಂದರಗಳಂತಿದ್ದ, ಅನೇಕ ಝರಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಲಯ ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಿದನು.
6.74.43
नानाद्रुमलताकीर्णं विकासिकमलोत्पलम्।
सेवितं देवगन्धर्वैः षष्टियोजनमुच्छ्रितम् ॥ ६.७४.४३ ॥
ಆ ಪರ್ವತ ಅನೇಕ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಬಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು, ಅರಳಿದ ತಾವರೆ ಮತ್ತು ನೈದಿಲೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು, ದೇವ-ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿತ್ತು, ಅರವತ್ತು ಯೋಜನ ಎತ್ತರವಾಗಿತ್ತು.
6.74.44
विद्याधरैर्मुनिगणैरप्सरोभिर्निषेवितम्।
नानामृगगणाकीर्णं बहुकन्दरशोभितम् ॥ ६.७४.४४ ॥
ಆ ಪರ್ವತ ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಮುನಿಗಣಗಳು, ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿತ್ತು, ಅನೇಕ ಮೃಗಸಮೂಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಹಲವು ಗುಹೆಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸಿತ್ತು.
6.74.45
सर्वानाकुलयंस्तत्र यक्षगन्धर्वकिन्नरान्।
हनूमान् मेघसंकाशो ववृधे मारुतात्मजः ॥ ६.७४.४५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷ, ಗಂಧರ್ವ, ಕಿನ್ನರರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಕಳವಳಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ಮೇಘದಂತೆ ಮಾರುತಿಯ ಮಗ ಹನುಮಂತ ಬೆಳೆದನು.
6.74.46
पद्भ्यां तु शैलमापीड्य वडवामुखवन्मुखम्।
विवृत्योग्रं ननादोच्चैस्त्रासयन् रजनीचरान् ॥ ६.७४.४६ ॥
ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಒತ್ತಿ, ವಡವಾಮುಖ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಭಯಂಕರ ಬಾಯನ್ನು ತೆರೆದು, ಉಗ್ರವಾಗಿ ಜೋರಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಭಯಗೊಳಿಸಿದನು.
6.74.47
तस्य नानद्यमानस्य श्रुत्वा निनदमुत्तमम्।
लङ्कास्था राक्षसव्याघ्रा न शेकुः स्पन्दितुं क्वचित् ॥ ६.७४.४७ ॥
ಅವನ ಗರ್ಜನೆಯ ಆ ಉತ್ತಮ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಲಂಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಕ್ಷಸ ವ್ಯಾಘ್ರರು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕದಲಲಾರದೆ ಹೋದರು.
6.74.48
नमस्कृत्वा समुद्राय मारुतिर्भीमविक्रमः।
राघवार्थे परं कर्म समीहत परंतपः ॥ ६.७४.४८ ॥
ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಭೀಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಮಾರುತಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನು, ರಾಘವನಿಗಾಗಿ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು.
6.74.49
स पुच्छमुद्यम्य भुजङ्गकल्पं
विनम्य पृष्ठं श्रवणे निकुच्य।
विवृत्य वक्त्रं वडवामुखाभ-
मापुप्लुवे व्योम्नि स चण्डवेगः ॥ ६.७४.४९ ॥
ಹಾವಿನಂತಹ ಬಾಲವನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ, ಬೆನ್ನನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ, ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಮುದುಡಿ, ವಡವಾಮುಖ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಬಾಯಿ ತೆರೆದು, ಪ್ರಚಂಡ ವೇಗದಿಂದ ಅವನು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ನೆಗೆದನು.
6.74.50
स वृक्षखण्डांस्तरसा जहार
शैलान् शिलाः प्राकृतवानरांश्च।
बाहूरुवेगोद्गतसम्प्रणुन्ना-
स्ते क्षीणवेगाः सलिले निपेतुः ॥ ६.७४.५० ॥
ಅವನು ಮರದ ತುಂಡುಗಳನ್ನು, ಪರ್ವತಗಳನ್ನು, ಬಂಡೆಗಳನ್ನು, ಸಾಮಾನ್ಯ ವಾನರರನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು; ಅವು ಭುಜ ತೊಡೆಗಳ ವೇಗದಿಂದ ಮೇಲೆ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ವೇಗ ಕುಂದಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವು.
6.74.51
स तौ प्रसार्योरगभोगकल्पौ
भुजौ भुजंगारिनिकाशवीर्यः।
जगाम शैलं नगराजमग्र्यं
दिशः प्रकर्षन्निव वायुसूनुः ॥ ६.७४.५१ ॥
ಸರ್ಪಗಳ ಶತ್ರುವಾದ ಗರುಡನಂತೆ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಆ ವಾಯುಪುತ್ರನು, ಸರ್ಪ ಸುರುಳಿಗಳಂತಿದ್ದ ತನ್ನ ಎರಡು ಭುಜಗಳನ್ನು ಚಾಚಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೇ ಎಳೆಯುವಂತೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತರಾಜನ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
6.74.52
स सागरं घूर्णितवीचिमालं
तदम्भसा भ्रामितसर्वसत्त्वम्।
समीक्षमाणः सहसा जगाम
चक्रं यथा विष्णुकराग्रमुक्तम् ॥ ६.७४.५२ ॥
ಅಲೆಗಳ ಮಾಲೆ ತಿರುಗುತ್ತಿರುವ, ನೀರಿನಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಗಳು ಕಂಗೆಟ್ಟಿರುವ ಸಾಗರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ಅವನು ಸಹಸಾ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕೈತುದಿಯಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಚಕ್ರದಂತೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
6.74.53
स पर्वतान् पक्षिगणान् सरांसि
नदीस्तटाकानि पुरोत्तमानि।
स्फीताञ्जनांस्तानपि सम्प्रवीक्ष्य
जगाम वेगात् पितृतुल्यवेगः ॥ ६.७४.५३ ॥
ಅವನು ಪರ್ವತಗಳನ್ನು, ಪಕ್ಷಿಗಣಗಳನ್ನು, ಸರೋವರಗಳನ್ನು, ನದಿಗಳನ್ನು, ಕೊಳಗಳನ್ನು, ಉತ್ತಮ ನಗರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧ ಜನರಿರುವ ಆ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾ, ತಂದೆಯ ವೇಗಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ವೇಗದಿಂದ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
6.74.54
आदित्यपथमाश्रित्य जगाम स गतश्रमः।
हनूमांस्त्वरितो वीरः पितुस्तुल्यपराक्रमः ॥ ६.७४.५४ ॥
ಸೂರ್ಯಮಾರ್ಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ, ತಂದೆಯ ಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳ ವೀರ ಹನುಮಂತನು ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
6.74.55
जवेन महता युक्तो मारुतिर्वातरंहसा।
जगाम हरिशार्दूलो दिशः शब्देन नादयन् ॥ ६.७४.५५ ॥
ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ವಾಯುವೇಗದ ಮಾರುತಿ, ವಾನರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹನುಮಂತನು ತನ್ನ ಶಬ್ದದಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
6.74.56
स्मरञ्जाम्बवतो वाक्यं मारुतिर्भीमविक्रमः।
ददर्श सहसा चापि हिमवन्तं महाकपिः ॥ ६.७४.५६ ॥
ಜಾಂಬವಂತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾ, ಭೀಕರ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳ ಮಾರುತಿ ಮಹಾಕಪಿ ಹನುಮಂತನು ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತವನ್ನು ಕಂಡನು.
6.74.57
नानाप्रस्रवणोपेतं बहुकन्दरनिर्झरम्।
श्वेताभ्रचयसंकाशैः शिखरैश्चारुदर्शनैः।
शोभितं विविधैर्वृक्षैरगमत् पर्वतोत्तमम् ॥ ६.७४.५७ ॥
ಹಲವಾರು ಝರಿಗಳು, ಹಲವಾರು ಗುಹೆಗಳು ಮತ್ತು ಜಲಪಾತಗಳನ್ನುಳ್ಳ, ಬಿಳಿಯ ಮೋಡದ ರಾಶಿಯಂತಿರುವ ಸುಂದರ ಶಿಖರಗಳಿಂದಲೂ ವಿವಿಧ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಶೋಭಿಸುವ ಆ ಉತ್ತಮ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಅವನು ತೆರಳಿದನು.
6.74.58
स तं समासाद्य महानगेन्द्र-
मतिप्रवृद्धोत्तमहेमशृङ्गम्।
ददर्श पुण्यानि महाश्रमाणि
सुरर्षिसङ्घोत्तमसेवितानि ॥ ६.७४.५८ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರವಾದ, ಉತ್ತಮ ಚಿನ್ನದಂತಹ ಶಿಖರಗಳುಳ್ಳ ಆ ಮಹಾ ಪರ್ವತರಾಜನನ್ನು ತಲುಪಿ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಣಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುವ ಪುಣ್ಯ ಮಹಾ ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
6.74.59
स ब्रह्मकोशं रजतालयं च
शक्रालयं रुद्रशरप्रमोक्षम्।
हयाननं ब्रह्मशिरश्च दीप्तं
ददर्श वैवस्वतकिंकरांश्च ॥ ६.७४.५९ ॥
ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಕೋಶವನ್ನೂ, ಬೆಳ್ಳಿಯ ನಿವಾಸವನ್ನೂ, ಇಂದ್ರನ ಆಲಯವನ್ನೂ, ರುದ್ರನ ಬಾಣ ಬಿಡುವ ಸ್ಥಳವನ್ನೂ, ಹೊಳೆಯುವ ಹಯಾನನನನ್ನೂ, ಬ್ರಹ್ಮನ ತಲೆಯನ್ನೂ, ವೈವಸ್ವತನ ಕಿಂಕರರನ್ನೂ ಕಂಡನು.
6.74.60
वह्न्यालयं वैश्रवणालयं च
सूर्यप्रभं सूर्यनिबन्धनं च।
ब्रह्मालयं शङ्करकार्मुकं च
ददर्श नाभिं च वसुन्धरायाः ॥ ६.७४.६० ॥
ಅವನು ಅಗ್ನಿಯ ಆಲಯವನ್ನೂ, ಕುಬೇರನ ಆಲಯವನ್ನೂ, ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಭೆಯನ್ನೂ, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಸ್ಥಳವನ್ನೂ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಲಯವನ್ನೂ, ಶಂಕರನ ಧನುಸ್ಸನ್ನೂ, ಭೂಮಿಯ ನಾಭಿಯನ್ನೂ ಕಂಡನು.
6.74.61
कैलासमग्र्यं हिमवच्छिलां च
तं वै वृषं काञ्चनशैलमग्र्यम्।
प्रदीप्तसर्वौषधिसम्प्रदीप्तं
ददर्श सर्वौषधिपर्वतेन्द्रम् ॥ ६.७४.६१ ॥
ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೈಲಾಸವನ್ನೂ, ಹಿಮವತ್ ಶಿಲೆಯನ್ನೂ, ಆ ವೃಷಭವನ್ನೂ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ವರ್ಣಪರ್ವತವನ್ನೂ, ಎಲ್ಲ ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಸರ್ವೌಷಧಿ ಪರ್ವತರಾಜನನ್ನೂ ಕಂಡನು.
6.74.62
स तं समीक्ष्यानलराशिदीप्तं
विसिस्मिये वासवदूतसूनुः।
आप्लुत्य तं चौषधिपर्वतेन्द्रं
तत्रौषधीनां विचयं चकार ॥ ६.७४.६२ ॥
ಅಗ್ನಿರಾಶಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವುದನ್ನು ಕಂಡು ವಾಸವನ ದೂತನ ಮಗ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು. ಆ ಔಷಧಿ ಪರ್ವತರಾಜನ ಮೇಲೆ ಹಾರಿ ಅಲ್ಲಿ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿದನು.
6.74.63
स योजनसहस्राणि समतीत्य महाकपिः।
दिव्यौषधिधरं शैलं व्यचरन्मारुतात्मजः ॥ ६.७४.६३ ॥
ಆ ಮಹಾ ವಾನರ, ವಾಯುಪುತ್ರ, ಸಾವಿರಾರು ಯೋಜನಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ದಿವ್ಯ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಆ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಸಂಚರಿಸಿದನು.
6.74.64
महौषध्यस्ततः सर्वास्तस्मिन् पर्वतसत्तमे।
विज्ञायार्थिनमायान्तं ततो जग्मुरदर्शनम् ॥ ६.७४.६४ ॥
ಆಗ ಆ ಉತ್ತಮ ಪರ್ವತದ ಮೇಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಮಹೌಷಧಿಗಳೂ, ಅರ್ಥಿಯಾಗಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು ಅದೃಶ್ಯವಾದವು.
6.74.65
स ता महात्मा हनुमानपश्यं-
श्चुकोप रोषाच्च भृशं ननाद।
अमृष्यमाणोऽग्निसमानचक्षु-
र्महीधरेन्द्रं तमुवाच वाक्यम् ॥ ६.७४.६५ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ಹನುಮಂತನು ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಕೋಪದಿಂದ ಬಹಳ ಗರ್ಜಿಸಿದನು. ಸಹಿಸಲಾಗದೆ, ಅಗ್ನಿಸದೃಶ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಆ ಪರ್ವತರಾಜನಿಗೆ ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದನು.
6.74.66
किमेतदेवं सुविनिश्चितं ते
यद् राघवे नासि कृतानुकम्पः।
पश्याद्य मद्बाहुबलाभिभूतो
विकीर्णमात्मानमथो नगेन्द्र ॥ ६.७४.६६ ॥
ಏಕೆ ಹೀಗೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದೆ, ರಾಘವನ ಮೇಲೆ ನಿನಗೆ ಕರುಣೆ ಇಲ್ಲವೇ? ಈಗ ನೋಡು, ನನ್ನ ಬಾಹುಬಲಕ್ಕೆ ಸೋತು, ಪರ್ವತರಾಜನೇ, ನೀನೇ ಚದುರಿ ಹೋಗುವೆ.
6.74.67
स तस्य शृङ्गं सनगं सनागं
सकाञ्चनं धातुसहस्रजुष्टम्।
विकीर्णकूटं ज्वलिताग्रसानुं
प्रगृह्य वेगात् सहसोन्ममाथ ॥ ६.७४.६७ ॥
ಅವನು ಆ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರವನ್ನು, ಮರಗಳು, ನಾಗಗಳು, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಸಾವಿರ ಖನಿಜಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಚದುರಿದ ತುದಿಗಳು ಮತ್ತು ಉರಿಯುವ ಮೇಲ್ಭಾಗ ಇರುವುದನ್ನು ವೇಗದಿಂದ ಹಿಡಿದು ತಕ್ಷಣವೇ ಕಿತ್ತುಹಾಕಿದನು.
6.74.68
स तं समुत्पाट्य खमुत्पपात
वित्रास्य लोकान् ससुरासुरेन्द्रान्।
संस्तूयमानः खचरैरनेकै-
र्जगाम वेगाद् गरुडोग्रवेगः ॥ ६.७४.६८ ॥
ಅದನ್ನು ಕಿತ್ತು ಅವನು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿದನು. ದೇವ ಮತ್ತು ಅಸುರ ಇಂದ್ರರೊಂದಿಗೆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಭಯಗೊಳಿಸುತ್ತ, ಅನೇಕ ಆಕಾಶಚಾರಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತ, ಗರುಡನಂತಹ ಉಗ್ರ ವೇಗದಿಂದ ಸಾಗಿದನು.
6.74.69
स भास्कराध्वानमनुप्रपन्न-
स्तं भास्कराभं शिखरं प्रगृह्य।
बभौ तदा भास्करसंनिकाशो
रवेः समीपे प्रतिभास्कराभः ॥ ६.७४.६९ ॥
ಸೂರ್ಯಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆ ಶಿಖರವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಆಗ ಅವನು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಬೆಳಗಿದನು; ಸೂರ್ಯನ ಸಮೀಪ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
6.74.70
स तेन शैलेन भृशं रराज
शैलोपमो गन्धवहात्मजस्तु।
सहस्रधारेण सपावकेन
चक्रेण खे विष्णुरिवार्पितेन ॥ ६.७४.७० ॥
ಆ ಪರ್ವತದೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಬಹಳ ಹೊಳೆದನು; ಪರ್ವತದಂತಿದ್ದ ವಾಯುಪುತ್ರನು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅಗ್ನಿಸಹಿತ ಸಾವಿರ ಅಂಚಿನ ಚಕ್ರದೊಂದಿಗೆ ವಿಷ್ಣುವಿನಂತೆ.
6.74.71
तं वानराः प्रेक्ष्य तदा विनेदुः
स तानपि प्रेक्ष्य मुदा ननाद।
तेषां समुत्कृष्टरवं निशम्य
लङ्कालया भीमतरं विनेदुः ॥ ६.७४.७१ ॥
ಆಗ ವಾನರರು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಗರ್ಜಿಸಿದರು; ಅವನೂ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಆನಂದದಿಂದ ಗರ್ಜಿಸಿದನು. ಅವರ ಉಚ್ಚ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಲಂಕಾ ನಿವಾಸಿಗಳು ಇನ್ನೂ ಭೀಕರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದರು.
6.74.72
ततो महात्मा निपपात तस्मिन्
शैलोत्तमे वानरसैन्यमध्ये।
हर्युत्तमेभ्यः शिरसाभिवाद्य
विभीषणं तत्र च सस्वजे सः ॥ ६.७४.७२ ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ, ವಾನರ ಸೇನೆಯ ನಡುವೆ ಇಳಿದನು; ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾನರರಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ವಿಭೀಷಣನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು.
6.74.73
तावप्युभौ मानुषराजपुत्रौ
तं गन्धमाघ्राय महौषधीनाम्।
बभूवतुस्तत्र तदा विशल्या-
वुत्तस्थुरन्ये च हरिप्रवीराः ॥ ६.७४.७३ ॥
ಆ ಮಹೌಷಧಿಗಳ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಾನವ ರಾಜಕುಮಾರರೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಆಗ ಬಾಣರಹಿತರಾದರು; ಇತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾನರವೀರರೂ ಎದ್ದು ನಿಂತರು.
6.74.74
सर्वे विशल्या विरुजाः क्षणेन
हरिप्रवीराश्च हताश्च ये स्युः।
गन्धेन तासां प्रवरौषधीनां
सुप्ता निशान्तेष्विव सम्प्रबुद्धाः ॥ ६.७४.७४ ॥
ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಔಷಧಿಗಳ ಪರಿಮಳದಿಂದ, ವಾನರ ವೀರರೆಲ್ಲರೂ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬಾಣರಹಿತರೂ ನೋವುರಹಿತರೂ ಆದರು; ಸತ್ತವರೂ ರಾತ್ರಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸಿದವರು ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಎಚ್ಚೆತ್ತರು.
6.74.75
यदाप्रभृति लङ्कायां युध्यन्ते हरिराक्षसाः।
तदाप्रभृति मानार्थमाज्ञया रावणस्य च ॥ ६.७४.७५ ॥
ಯಾವಾಗಿನಿಂದ ಲಂಕೆಯಲ್ಲಿ ವಾನರರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದರೋ, ಅಂದಿನಿಂದ ರಾವಣನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಮಾನದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ
6.74.76
ये हन्यन्ते रणे तत्र राक्षसाः कपिकुञ्जरैः।
हता हतास्तु क्षिप्यन्ते सर्व एव तु सागरे ॥ ६.७४.७६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ರಣದಲ್ಲಿ ಕಪಿಕುಂಜರರಿಂದ ಹತರಾದ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನೆಲ್ಲ ಮೃತರನ್ನೇ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಎಸೆಯಲಾಯಿತು
6.74.77
ततो हरिर्गन्धवहात्मजस्तु
तमोषधीशैलमुदग्रवेगः।
निनाय वेगाद्धिमवन्तमेव
पुनश्च रामेण समाजगाम ॥ ६.७४.७७ ॥
ಆಗ ವಾಯುಪುತ್ರನಾದ ಆ ವಾನರನು ಮಹಾವೇಗದಿಂದ ಆ ಓಷಧಿ ಪರ್ವತವನ್ನು ಹಿಮವಂತದವರೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದು, ಪುನಃ ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು