Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.77.1
निकुम्भो भ्रातरं दृष्ट्वा सुग्रीवेण निपातितम्।
प्रदहन्निव कोपेन वानरेन्द्रमुदैक्षत ॥ ६.७७.१ ॥
Al ver a su hermano derribado por Sugrīva, Nikumbha, como si ardiera de cólera, miró al señor de los monos.
6.77.2
ततः स्रग्दामसंनद्धं दत्तपञ्चाङ्गुलं शुभम्।
आददे परिघं धीरो महेन्द्रशिखरोपमम् ॥ ६.७७.२ ॥
Entonces el héroe firme tomó una hermosa maza de hierro, sujeta con cordones de guirnalda, apta para una presa de cinco dedos, semejante a la cumbre del Mahendra.
6.77.3
हेमपट्टपरिक्षिप्तं वज्रविद्रुमभूषितम्।
यमदण्डोपमं भीमं रक्षसां भयनाशनम् ॥ ६.७७.३ ॥
Ceñido con bandas de oro, adornado con diamantes y coral, terrible como el cetro de Yama, destructor del miedo de los rākṣasas.
6.77.4
तमाविध्य महातेजाः शक्रध्वजसमौजसम्।
निननाद विवृत्तास्यो निकुम्भो भीमविक्रमः ॥ ६.७७.४ ॥
Blandiendo aquella maza, igual en fuerza al estandarte de Indra, el de gran brillo Nikumbha, de terrible valor, rugió con la boca abierta.
6.77.5
उरोगतेन निष्केण भुजस्थैरङ्गदैरपि।
कुण्डलाभ्यां च चित्राभ्यां मालया च सचित्रया ॥ ६.७७.५ ॥
con la cadena de oro que llevaba en el pecho, los brazaletes de sus brazos, los dos pendientes brillantes y la guirnalda variada.
6.77.6
निकुम्भो भूषणैर्भाति तेन स्म परिघेण च।
यथेन्द्रधनुषा मेघः सविद्युत्स्तनयित्नुमान् ॥ ६.७७.६ ॥
Nikumbha resplandecía con sus adornos y aquella maza, como una nube con el arco de Indra, relámpagos y trueno.
6.77.7
परिघाग्रेण पुस्फोट वातग्रन्थिर्महात्मनः।
प्रजज्वाल सघोषश्च विधूम इव पावकः ॥ ६.७७.७ ॥
Con la punta de la maza de hierro, la ligadura de viento del magnánimo se reventó; y con un estruendo se encendió como un fuego sin humo.
6.77.8
नगर्या विटपावत्या गन्धर्वभवनोत्तमैः।
सतारागणनक्षत्रं सचन्द्रसमहाग्रहम्।
निकुम्भपरिघाघूर्णं भ्रमतीव नभस्थलम् ॥ ६.७७.८ ॥
Con su ciudad de árboles, sus mejores mansiones de gandharvas, la multitud de estrellas y constelaciones, la luna y los grandes planetas, el firmamento parecía girar, arrastrado por la maza de Nikumbha.
6.77.9
दुरासदश्च संजज्ञे परिघाभरणप्रभः।
क्रोधेन्धनो निकुम्भाग्निर्युगान्ताग्निरिवोत्थितः ॥ ६.७७.९ ॥
Resplandeciente con la maza de hierro como ornamento, se volvió inaccesible; Nikumbha, fuego alimentado por la ira, se alzó como el fuego del fin de la era.
6.77.10
राक्षसा वानराश्चापि न शेकुः स्पन्दितुं भयात्।
हनुमांस्तु विवृत्योरस्तस्थौ प्रमुखतो बली ॥ ६.७७.१० ॥
Los rākṣasas y los vānaras tampoco podían moverse por el miedo; pero Hanumān, el poderoso, se mantuvo al frente con el pecho descubierto.
6.77.11
परिघोपमबाहुस्तु परिघं भास्करप्रभम्।
बली बलवतस्तस्य पातयामास वक्षसि ॥ ६.७७.११ ॥
Hanumān, el poderoso de brazos como mazas de hierro, arrojó la maza, brillante como el sol, sobre el pecho de aquel poderoso.
6.77.12
स्थिरे तस्योरसि व्यूढे परिघः शतधा कृतः।
विकीर्यमाणः सहसा उल्काशतमिवाम्बरे ॥ ६.७७.१२ ॥
Al golpear de lleno su pecho firme, la maza se hizo añicos en cien pedazos, dispersándose de repente por el cielo como cien meteoros.
6.77.13
स तु तेन प्रहारेण न चचाल महाकपिः।
परिघेण समाधूतो यथा भूमिचलेऽचलः ॥ ६.७७.१३ ॥
Pero con aquel golpe el gran mono no se movió, como una montaña no tiembla cuando la sacude un terremoto.
6.77.14
स तथाभिहतस्तेन हनूमान् प्लवगोत्तमः।
मुष्टिं संवर्तयामास बलेनातिमहाबलः ॥ ६.७७.१४ ॥
Así golpeado por él, Hanumān, el mejor de los monos, de inmensa fuerza, cerró su puño con vigor.
6.77.15
तमुद्यम्य महातेजा निकुम्भोरसि वीर्यवान्।
अभिचिक्षेप वेगेन वेगवान् वायुविक्रमः ॥ ६.७७.१५ ॥
El de gran esplendor y poder, veloz en su valor como el viento, lo levantó y lo lanzó con velocidad contra el pecho de Nikumbha.
6.77.16
तत्र पुस्फोट वर्मास्य प्रसुस्राव च शोणितम्।
मुष्टिना तेन संजज्ञे मेघे विद्युदिवोत्थिता ॥ ६.७७.१६ ॥
Allí se rompió su armadura y brotó sangre; con aquel golpe de puño apareció como un relámpago surgido en una nube.
6.77.17
स तु तेन प्रहारेण निकुम्भो विचचाल च।
स्वस्थश्चापि निजग्राह हनूमन्तं महाबलम् ॥ ६.७७.१७ ॥
Por aquel golpe Nikumbha se tambaleó; pero recobrándose, agarró al poderoso Hanumān.
6.77.18
चुक्रुशुश्च तदा संख्ये भीमं लङ्कानिवासिनः।
निकुम्भेनोद्यतं दृष्ट्वा हनूमन्तं महाबलम् ॥ ६.७७.१८ ॥
Entonces los habitantes de Laṅkā gritaron con terror al ver a Nikumbha levantar al poderoso Hanumān.
6.77.19
स तथा ह्रियमाणोऽपि हनूमांस्तेन रक्षसा।
आजघानानिलसुतो वज्रकल्पेन मुष्टिना ॥ ६.७७.१९ ॥
Aunque aquel rākṣasa lo arrastraba, Hanumān, hijo del viento, lo golpeó con un puño como un rayo.
6.77.20
आत्मानं मोक्षयित्वाथ क्षितावभ्यवपद्यत।
हनूमानुन्ममाथाशु निकुम्भं मारुतात्मजः ॥ ६.७७.२० ॥
Liberándose, descendió a la tierra, y Hanumān, hijo del viento, derribó rápidamente a Nikumbha.
6.77.21
निक्षिप्य परमायत्तो निकुम्भं निष्पिपेष च।
उत्पत्य चास्य वेगेन पपातोरसि वेगवान् ॥ ६.७७.२१ ॥
Arrojando a Nikumbha al suelo y empleando toda su fuerza, lo aplastó; luego, saltando con ímpetu, el veloz cayó sobre su pecho.
6.77.22
परिगृह्य च बाहुभ्यां परिवृत्य शिरोधराम्।
उत्पाटयामास शिरो भैरवं नदतो महत् ॥ ६.७७.२२ ॥
Sujetándolo con ambos brazos y retorciéndole el cuello, le arrancó la cabeza al que rugía terriblemente.
6.77.23
अथ निनदति सादिते निकुम्भे
पवनसुतेन रणे बभूव युद्धम्।
दशरथसुतराक्षसेन्द्रसून्वो-
र्भृशतरमागतरोषयोः सुभीमम् ॥ ६.७७.२३ ॥
Entonces, cuando el rugiente Nikumbha fue abatido, surgió en el campo de batalla un combate espantoso entre el hijo del viento, el hijo de Daśaratha y el hijo del señor de los rākṣasas, ambos muy encolerizados.
6.77.24
व्यपेते तु जीवे निकुम्भस्य हृष्टा
विनेदुः प्लवंगा दिशः सस्वनुश्च।
चचालेव चोर्वी पपातेव सा द्यौ-
र्बलं राक्षसानां भयं चाविवेश ॥ ६.७७.२४ ॥
Cuando la vida de Nikumbha se hubo extinguido, los monos, regocijados, rugieron y las direcciones resonaron. La tierra pareció temblar y el cielo caer, y el miedo penetró en el ejército de los rākṣasas.