Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.77.1
निकुम्भो भ्रातरं दृष्ट्वा सुग्रीवेण निपातितम्।
प्रदहन्निव कोपेन वानरेन्द्रमुदैक्षत ॥ ६.७७.१ ॥
Als Nikumbha seinen von Sugrīva niedergestreckten Bruder sah, blickte er, als brenne er vor Zorn, auf den Herrn der Affen.
6.77.2
ततः स्रग्दामसंनद्धं दत्तपञ्चाङ्गुलं शुभम्।
आददे परिघं धीरो महेन्द्रशिखरोपमम् ॥ ६.७७.२ ॥
Da ergriff der standhafte Held eine schöne, mit Blumenschnüren umwundene Eisenkeule, für einen Fünf-Finger-Griff geeignet, dem Gipfel des Mahendra gleich.
6.77.3
हेमपट्टपरिक्षिप्तं वज्रविद्रुमभूषितम्।
यमदण्डोपमं भीमं रक्षसां भयनाशनम् ॥ ६.७७.३ ॥
Mit Goldbändern umfasst, mit Diamanten und Korallen geschmückt, furchtbar wie Yamas Stab, der Schrecken der Rākṣasas vertreibend.
6.77.4
तमाविध्य महातेजाः शक्रध्वजसमौजसम्।
निननाद विवृत्तास्यो निकुम्भो भीमविक्रमः ॥ ६.७७.४ ॥
Nachdem er jene Keule geschwungen hatte, die an Kraft dem Banner Indras gleichkam, brüllte der überaus strahlende Nikumbha von furchtbarer Tapferkeit, den Mund weit geöffnet.
6.77.5
उरोगतेन निष्केण भुजस्थैरङ्गदैरपि।
कुण्डलाभ्यां च चित्राभ्यां मालया च सचित्रया ॥ ६.७७.५ ॥
mit der Goldkette auf der Brust, den Armreifen an den Armen, den beiden leuchtenden Ohrringen und der buntfarbigen Girlande.
6.77.6
निकुम्भो भूषणैर्भाति तेन स्म परिघेण च।
यथेन्द्रधनुषा मेघः सविद्युत्स्तनयित्नुमान् ॥ ६.७७.६ ॥
Nikumbha strahlte mit seinem Schmuck und jener Keule, wie eine Wolke mit Indras Bogen, Blitz und Donner.
6.77.7
परिघाग्रेण पुस्फोट वातग्रन्थिर्महात्मनः।
प्रजज्वाल सघोषश्च विधूम इव पावकः ॥ ६.७७.७ ॥
Mit der Spitze der eisernen Keule platzte der Windknoten des Großherzigen; unter Getöse flammte er auf wie ein rauchloses Feuer.
6.77.8
नगर्या विटपावत्या गन्धर्वभवनोत्तमैः।
सतारागणनक्षत्रं सचन्द्रसमहाग्रहम्।
निकुम्भपरिघाघूर्णं भ्रमतीव नभस्थलम् ॥ ६.७७.८ ॥
Mit ihrer Stadt voller Bäume, den schönsten Gandharva-Palästen, dem Heer der Sterne und Gestirne, dem Mond und den großen Planeten schien der Himmelsraum zu kreisen, vom Prügel Nikumbhas herumgewirbelt.
6.77.9
दुरासदश्च संजज्ञे परिघाभरणप्रभः।
क्रोधेन्धनो निकुम्भाग्निर्युगान्ताग्निरिवोत्थितः ॥ ६.७७.९ ॥
Im Glanz des eisernen Prügels als Schmuck wurde er unnahbar; Nikumbha, ein vom Zorn genährtes Feuer, erhob sich wie das Feuer am Ende des Weltalters.
6.77.10
राक्षसा वानराश्चापि न शेकुः स्पन्दितुं भयात्।
हनुमांस्तु विवृत्योरस्तस्थौ प्रमुखतो बली ॥ ६.७७.१० ॥
Die Rākṣasas und Vānaras konnten vor Furcht nicht rühren; doch Hanumān, der Starke, stand vorn, die Brust entblößt.
6.77.11
परिघोपमबाहुस्तु परिघं भास्करप्रभम्।
बली बलवतस्तस्य पातयामास वक्षसि ॥ ६.७७.११ ॥
Hanumān, der Mächtige mit Armen wie eiserne Prügel, schmetterte den sonnenhellen Prügel auf die Brust jenes Mächtigen.
6.77.12
स्थिरे तस्योरसि व्यूढे परिघः शतधा कृतः।
विकीर्यमाणः सहसा उल्काशतमिवाम्बरे ॥ ६.७७.१२ ॥
Als er fest gegen seine Brust krachte, zerbarst der Prügel in hundert Stücke, die sich plötzlich wie hundert Meteore über den Himmel verstreuten.
6.77.13
स तु तेन प्रहारेण न चचाल महाकपिः।
परिघेण समाधूतो यथा भूमिचलेऽचलः ॥ ६.७७.१३ ॥
Doch durch jenen Schlag wankte der große Affe nicht, wie ein Berg bei einem Erdbeben nicht erzittert.
6.77.14
स तथाभिहतस्तेन हनूमान् प्लवगोत्तमः।
मुष्टिं संवर्तयामास बलेनातिमहाबलः ॥ ६.७७.१४ ॥
So getroffen, ballte Hanumān, der beste der Affen, von gewaltiger Kraft, mit Macht seine Faust.
6.77.15
तमुद्यम्य महातेजा निकुम्भोरसि वीर्यवान्।
अभिचिक्षेप वेगेन वेगवान् वायुविक्रमः ॥ ६.७७.१५ ॥
Der Großherrliche, Mächtige, schnell wie der Wind an Tapferkeit, hob ihn empor und schleuderte ihn mit Wucht auf Nikumbhas Brust.
6.77.16
तत्र पुस्फोट वर्मास्य प्रसुस्राव च शोणितम्।
मुष्टिना तेन संजज्ञे मेघे विद्युदिवोत्थिता ॥ ६.७७.१६ ॥
Da barst seine Rüstung, und Blut strömte hervor; durch jenen Faustschlag erschien er wie ein Blitz, der aus einer Wolke fährt.
6.77.17
स तु तेन प्रहारेण निकुम्भो विचचाल च।
स्वस्थश्चापि निजग्राह हनूमन्तं महाबलम् ॥ ६.७७.१७ ॥
Von jenem Schlag taumelte Nikumbha; doch er fasste sich wieder und ergriff den mächtigen Hanumān.
6.77.18
चुक्रुशुश्च तदा संख्ये भीमं लङ्कानिवासिनः।
निकुम्भेनोद्यतं दृष्ट्वा हनूमन्तं महाबलम् ॥ ६.७७.१८ ॥
Da schrien die Bewohner Laṅkās furchtbar auf, als sie sahen, wie Nikumbha den mächtigen Hanumān emporhob.
6.77.19
स तथा ह्रियमाणोऽपि हनूमांस्तेन रक्षसा।
आजघानानिलसुतो वज्रकल्पेन मुष्टिना ॥ ६.७७.१९ ॥
Obwohl ihn jener Rākṣasa fortschleppte, schlug Hanumān, der Sohn des Windes, mit einer donnergleichen Faust zu.
6.77.20
आत्मानं मोक्षयित्वाथ क्षितावभ्यवपद्यत।
हनूमानुन्ममाथाशु निकुम्भं मारुतात्मजः ॥ ६.७७.२० ॥
Nachdem er sich befreit hatte, landete er auf der Erde, und Hanumān, der Sohn des Windes, warf Nikumbha rasch zu Boden.
6.77.21
निक्षिप्य परमायत्तो निकुम्भं निष्पिपेष च।
उत्पत्य चास्य वेगेन पपातोरसि वेगवान् ॥ ६.७७.२१ ॥
Nikumbha niederwerfend und seine ganze Kraft einsetzend, zermalmte er ihn; dann sprang er mit Wucht empor und fiel schnell auf seine Brust.
6.77.22
परिगृह्य च बाहुभ्यां परिवृत्य शिरोधराम्।
उत्पाटयामास शिरो भैरवं नदतो महत् ॥ ६.७७.२२ ॥
Mit beiden Armen packend und ihm den Hals verdrehend, riss er den Kopf des furchtbar Brüllenden ab.
6.77.23
अथ निनदति सादिते निकुम्भे
पवनसुतेन रणे बभूव युद्धम्।
दशरथसुतराक्षसेन्द्रसून्वो-
र्भृशतरमागतरोषयोः सुभीमम् ॥ ६.७७.२३ ॥
Als der brüllende Nikumbha erschlagen war, entbrannte auf dem Schlachtfeld ein überaus furchtbarer Kampf zwischen dem Sohn des Windes, dem Sohn Daśarathas und dem Sohn des Herrn der Rākṣasas, die sehr zornig geworden waren.
6.77.24
व्यपेते तु जीवे निकुम्भस्य हृष्टा
विनेदुः प्लवंगा दिशः सस्वनुश्च।
चचालेव चोर्वी पपातेव सा द्यौ-
र्बलं राक्षसानां भयं चाविवेश ॥ ६.७७.२४ ॥
Als Nikumbhas Leben entschwunden war, brüllten die Affen vor Freude, und die Himmelsrichtungen hallten wider. Die Erde schien zu beben und der Himmel zu stürzen, und Furcht drang in das Heer der Rākṣasas ein.