Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.90.1
स हताश्वो महातेजा भूमौ तिष्ठन् निशाचरः।
इन्द्रजित् परमक्रुद्धः सम्प्रजज्वाल तेजसा ॥ ६.९०.१ ॥
Seiner Pferde beraubt, stand der große, strahlende Nachtwandler Indrajit auf dem Boden und flammte in höchster Wut mit seinem Glanz auf.
6.90.2
तौ धन्विनौ जिघांसन्तावन्योन्यमिषुभिर्भृशम्।
विजयेनाभिनिष्क्रान्तौ वने गजवृषाविव ॥ ६.९०.२ ॥
Die beiden Bogenschützen, einander erschlagen wollend, trafen sich heftig mit Pfeilen und, nach dem Sieg strebend, schritten sie durch den Wald wie zwei Elefantenbullen.
6.90.3
निबर्हयन्तश्चान्योन्यं ते राक्षसवनौकसः।
भर्तारं न जहुर्युद्धे सम्पतन्तस्ततस्ततः ॥ ६.९०.३ ॥
Jene Rākṣasas, die im Walde wohnten, sich gegenseitig vernichtend und im Kampf hin und her stürmend, verließen ihren Herrn nicht.
6.90.4
ततस्तान् राक्षसान् सर्वान् हर्षयन् रावणात्मजः।
स्तुन्वानो हर्षमाणश्च इदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.९०.४ ॥
Da sprach der Sohn Rāvaṇas, alle diese Rākṣasas erfreuend, sich selbst lobend und frohlockend, diese Worte.
6.90.5
तमसा बहुलेनेमाः संसक्ताः सर्वतो दिशः।
नेह विज्ञायते स्वो वा परो वा राक्षसोत्तमाः ॥ ६.९०.५ ॥
Von dichter Finsternis sind diese Richtungen auf allen Seiten umhüllt; hier erkennt man weder Eigenes noch Feindliches, o Beste der Rākṣasas.
6.90.6
धृष्टं भवन्तो युध्यन्तु हरीणां मोहनाय वै।
अहं तु रथमास्थाय आगमिष्यामि संयुगे ॥ ६.९०.६ ॥
Kämpft nur kühn, um die Affen zu verwirren; ich selbst werde einen Wagen besteigen und in den Kampf zurückkehren.
6.90.7
तथा भवन्तः कुर्वन्तु यथेमे हि वनौकसः।
न युध्येयुर्महात्मानः प्रविष्टे नगरं मयि ॥ ६.९०.७ ॥
Sorgt ihr alle dafür, dass diese großmütigen Waldbewohner nicht kämpfen können, wenn ich in die Stadt eingetreten bin.
6.90.8
इत्युक्त्वा रावणसुतो वञ्चयित्वा वनौकसः।
प्रविवेश पुरीं लङ्कां रथहेतोरमित्रहा ॥ ६.९०.८ ॥
So sprechend und die Waldbewohner täuschend, betrat der Sohn Rāvaṇas, der Feindtöter, die Stadt Laṅkā, um seinen Streitwagen zu holen.
6.90.9
स रथं भूषयित्वाथ रुचिरं हेमभूषितम्।
प्रासासिशरसंयुक्तं युक्तं परमवाजिभिः ॥ ६.९०.९ ॥
Dann schmückte er seinen prächtigen, mit Gold verzierten Streitwagen, ausgerüstet mit Speeren, Schwertern und Pfeilen und angespannt an vorzügliche Pferde.
6.90.10
अधिष्ठितं हयज्ञेन सूतेनाप्तोपदेशिना।
आरुरोह महातेजा रावणिः समितिंजयः ॥ ६.९०.१० ॥
Auf diesen Streitwagen, gelenkt von einem vertrauenswürdigen, pferdekundigen und wohlunterwiesenen Wagenlenker, stieg der hochglänzende Sohn Rāvaṇas, der Sieger im Kampf.
6.90.11
स राक्षसगणैर्मुख्यैर्वृतो मन्दोदरीसुतः।
निर्ययौ नगराद् वीरः कृतान्तबलचोदितः ॥ ६.९०.११ ॥
Umringt von den vornehmsten Scharen der Rākṣasas, zog der heldenhafte Sohn Mandodarīs, von der Macht des Todes getrieben, aus der Stadt hinaus.
6.90.12
सोऽभिनिष्क्रम्य नगरादिन्द्रजित् परमौजसा।
अभ्ययाज्जवनैरश्वैर्लक्ष्मणं सविभीषणम् ॥ ६.९०.१२ ॥
Aus der Stadt hervorgetreten, stürmte Indrajit mit höchster Kraft auf schnellen Pferden gegen Lakṣmaṇa vor, zusammen mit Vibhīṣaṇa.
6.90.13
ततो रथस्थमालोक्य सौमित्री रावणात्मजम्।
वानराश्च महावीर्या राक्षसश्च विभीषणः ॥ ६.९०.१३ ॥
Als sie den Sohn Rāvaṇas auf seinem Streitwagen stehen sahen, Lakṣmaṇa, die Affen von großer Tapferkeit und der Rākṣasa Vibhīṣaṇa.
6.90.14
विस्मयं परमं जग्मुर्लाघवात् तस्य धीमतः।
रावणिश्चापि संक्रुद्धो रणे वानरयूथपान् ॥ ६.९०.१४ ॥
Sie waren über die Schnelligkeit jenes Weisen tief erstaunt; und Rāvaṇas Sohn, im Zorn, schlug im Kampf die Anführer der Affenscharen nieder.
6.90.15
पातयामास बाणौघैः शतशोऽथ सहस्रशः।
स मण्डलीकृतधनू रावणिः समितिंजयः ॥ ६.९०.१५ ॥
Mit Pfeilschwärmen streckte er Hunderte und Tausende nieder; Rāvaṇas Sohn, der seinen Bogen zum Kreis spannte, war ein Sieger in Schlachten.
6.90.16
हरीनभ्यहनत् क्रुद्धः परं लाघवमास्थितः।
ते वध्यमाना हरयो नाराचैर्भीमविक्रमाः ॥ ६.९०.१६ ॥
Im Zorn, höchste Schnelligkeit entfaltend, schlug er auf die Affen ein; jene Affen von schrecklicher Tapferkeit, von eisenspitzen Pfeilen getroffen,
6.90.17
सौमित्रिं शरणं प्राप्ताः प्रजापतिमिव प्रजाः।
ततः समरकोपेन ज्वलितो रघुनन्दनः।
चिच्छेद कार्मुकं तस्य दर्शयन् पाणिलाघवम् ॥ ६.९०.१७ ॥
Sie suchten Zuflucht bei Lakṣmaṇa, wie Geschöpfe bei dem Herrn der Geschöpfe Zuflucht suchen. Da zerschnitt der Liebling der Raghus, im Kampfzorn lodernd, und seine Handfertigkeit zeigend, seinen Bogen.
6.90.18
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय सज्यं चक्रे त्वरन्निव।
तदप्यस्य त्रिभिर्बाणैर्लक्ष्मणो निरकृन्तत ॥ ६.९०.१८ ॥
Er nahm einen anderen Bogen und spannte ihn hastig; doch Lakṣmaṇa zerschlug auch ihn mit drei Pfeilen.
6.90.19
अथैनं छिन्नधन्वानमाशीविषविषोपमैः।
विव्याधोरसि सौमित्री रावणिं पञ्चभिः शरैः ॥ ६.९०.१९ ॥
Da durchbohrte Lakṣmaṇa, Sohn der Sumitrā, Rāvaṇi an der Brust mit fünf Pfeilen, gleich dem Schlangengift, nachdem sein Bogen zerbrochen war.
6.90.20
ते तस्य कायं निर्भिद्य महाकार्मुकनिःसृताः।
निपेतुर्धरणीं बाणा रक्ता इव महोरगाः ॥ ६.९०.२० ॥
Jene Pfeile, vom großen Bogen abgeschossen, durchbohrten seinen Körper und fielen zu Boden wie große, blutbeschmierte Schlangen.
6.90.21
स च्छिन्नधन्वा रुधिरं वमन् वक्त्रेण रावणिः।
जग्राह कार्मुकश्रेष्ठं दृढज्यं बलवत्तरम् ॥ ६.९०.२१ ॥
Obwohl sein Bogen zerbrochen war, nahm Rāvaṇi, Blut aus dem Mund speiend, den besten aller Bögen mit fester Sehne und sehr kräftig.
6.90.22
स लक्ष्मणं समुद्दिश्य परं लाघवमास्थितः।
ववर्ष शरवर्षाणि वर्षाणीव पुरंदरः ॥ ६.९०.२२ ॥
Mit höchster Gewandtheit zielte er auf Lakṣmaṇa und ließ einen Pfeilregen niedergehen, wie Indra den Regen.
6.90.23
मुक्तमिन्द्रजिता तत्तु शरवर्षमरिंदमः।
आवारयदसम्भ्रान्तो लक्ष्मणः सुदुरासदम् ॥ ६.९०.२३ ॥
Diesen von Indrajit abgeschossenen Pfeilregen, kaum zu ertragen, hielt Lakṣmaṇa, der Bezwinger der Feinde, unerschüttert auf.
6.90.24
संदर्शयामास तदा रावणिं रघुनन्दनः।
असम्भ्रान्तो महातेजास्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.९०.२४ ॥
Da zeigte Lakṣmaṇa, die Freude der Raghus, unerschüttert und von großem Glanz, Rāvaṇi seine Tapferkeit, und es schien wunderbar.
6.90.25
ततस्तान् राक्षसान् सर्वांस्त्रिभिरेकैकमाहवे।
अविध्यत् परमक्रुद्धः शीघ्रास्त्रं सम्प्रदर्शयन्।
राक्षसेन्द्रसुतं चापि बाणौघैः समताडयत् ॥ ६.९०.२५ ॥
Da durchbohrte er, von großem Zorn erfüllt, jeden dieser Rākṣasas im Kampf mit drei Pfeilen und zeigte dabei seine schnelle Waffenkunst. Auch den Sohn des Rākṣasa-Herrschers traf er mit einem Pfeilhagel gründlich.
6.90.26
सोऽतिविद्धो बलवता शत्रुणा शत्रुघातिना।
असक्तं प्रेषयामास लक्ष्मणाय बहून् शरान् ॥ ६.९०.२६ ॥
Schwer getroffen von jenem mächtigen Feind, dem Töter von Feinden, schickte er ohne Unterlass viele Pfeile gegen Lakṣmaṇa.
6.90.27
तानप्राप्तान् शितैर्बाणैश्चिच्छेद परवीरहा।
सारथेरस्य च रणे रथिनो रथसत्तमः ॥ ६.९०.२७ ॥
Der Töter feindlicher Helden, der Beste der Wagenkämpfer, zerschnitt jene Pfeile mit scharfen Geschossen, bevor sie ihn erreichen konnten, und im Kampf traf er auch seinen Wagenlenker.
6.90.28
शिरो जहार धर्मात्मा भल्लेनानतपर्वणा।
असूतास्ते हयास्तत्र रथमूहुरविक्लवाः ॥ ६.९०.२८ ॥
Der Rechtschaffene schlug ihm mit einem Bhalla-Pfeil mit gebogenen Gelenken den Kopf ab. Dort zogen seine Pferde, obwohl ohne Lenker, unbeirrt den Wagen weiter.
6.90.29
मण्डलान्यभिधावन्ति तदद्भुतमिवाभवत्।
अमर्षवशमापन्नः सौमित्रिर्दृढविक्रमः ॥ ६.९०.२९ ॥
Die Pferde liefen im Kreis, und es schien ein Wunder. Da geriet Saumitri (Lakṣmaṇa), fest in seiner Tapferkeit, in die Gewalt des Zorns...
6.90.30
प्रत्यविध्यद्धयांस्तस्य शरैर्वित्रासयन् रणे।
अमर्षमाणस्तत्कर्म रावणस्य सुतो रणे ॥ ६.९०.३० ॥
Im Kampf durchbohrte er seine Pferde mit Pfeilen und versetzte sie in Schrecken. Diese Tat nicht ertragend, der Sohn Rāvaṇas, im Kampf...
6.90.31
विव्याध दशभिर्बाणैः सौमित्रिं तममर्षणम्।
ते तस्य वज्रप्रतिमाः शराः सर्पविषोपमाः।
विलयं जग्मुरागत्य कवचं काञ्चनप्रभम् ॥ ६.९०.३१ ॥
Mit zehn Pfeilen durchbohrte er jenen zornigen Saumitri. Seine Pfeile, gleich dem Donnerkeil und dem Schlangengift, trafen den goldglänzenden Panzer und zerschellten.
6.90.32
अभेद्यकवचं मत्वा लक्ष्मणं रावणात्मजः।
ललाटे लक्ष्मणं बाणैः सुपुङ्खैस्त्रिभिरिन्द्रजित् ॥ ६.९०.३२ ॥
In dem Glauben, Lakṣmaṇas Panzer sei undurchdringlich, traf Indrajit, Rāvaṇas Sohn, Lakṣmaṇa mit drei gut gefiederten Pfeilen an der Stirn.
6.90.33
अविध्यत् परमक्रुद्धः शीघ्रमस्त्रं प्रदर्शयन्।
तैः पृषत्कैर्ललाटस्थैः शुशुभे रघुनन्दनः ॥ ६.९०.३३ ॥
Hoch erzürnt, zeigte er rasch seine Waffe und schoss Pfeile; mit den Pfeilen auf seiner Stirn strahlte der Stolz der Raghus.
6.90.34
रणाग्रे समरश्लाघी त्रिशृङ्ग इव पर्वतः।
स तथाप्यर्दितो बाणै राक्षसेन तदा मृधे ॥ ६.९०.३४ ॥
An der Front der Schlacht, sich seiner Kriegskunst rühmend, stand er da wie der dreigipfelige Berg. Dennoch wurde er damals im Kampf von den Pfeilen des Rākṣasa gequält.
6.90.35
तमाशु प्रतिविव्याध लक्ष्मणः पञ्चभिः शरैः।
विकृष्येन्द्रजितो युद्धे वदने शुभकुण्डले ॥ ६.९०.३५ ॥
Lakṣmaṇa erwiderte sofort mit fünf Pfeilen; im Kampf spannte er den Bogen und schoss auf das Gesicht Indrajits, das von schönen Ohrringen geschmückt war.
6.90.36
लक्ष्मणेन्द्रजितौ वीरौ महाबलशरासनौ।
अन्योन्यं जघ्नतुर्वीरौ विशिखैर्भीमविक्रमौ ॥ ६.९०.३६ ॥
Lakṣmaṇa und Indrajit, jene zwei Helden mit mächtigen Bögen und furchtbarer Tapferkeit, trafen einander mit Pfeilen.
6.90.37
ततः शोणितदिग्धाङ्गौ लक्ष्मणेन्द्रजितावुभौ।
रणे तौ रेजतुर्वीरौ पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ ६.९०.३७ ॥
Da leuchteten die beiden Helden Lakṣmaṇa und Indrajit, die Körper mit Blut beschmiert, im Kampf wie zwei blühende Kiṃśuka-Bäume.
6.90.38
तौ परस्परमभ्येत्य सर्वगात्रेषु धन्विनौ।
घोरैर्विव्यधतुर्बाणैः कृतभावावुभौ जये ॥ ६.९०.३८ ॥
Die beiden Bogenschützen, zum Sieg entschlossen, traten einander entgegen und durchbohrten sich an allen Gliedern mit schrecklichen Pfeilen.
6.90.39
ततः समरकोपेन संयुतो रावणात्मजः।
विभीषणं त्रिभिर्बाणैर्विव्याध वदने शुभे ॥ ६.९०.३९ ॥
Da traf der Sohn Rāvaṇas, erfüllt vom Zorn der Schlacht, Vibhīṣaṇa mit drei Pfeilen in sein schönes Antlitz.
6.90.40
अयोमुखैस्त्रिभिर्विद्ध्वा राक्षसेन्द्रं विभीषणम्।
एकैकेनाभिविव्याध तान् सर्वान् हरियूथपान् ॥ ६.९०.४० ॥
Nachdem er den Herrn der Rākṣasa, Vibhīṣaṇa, mit drei eisenspitzigen Pfeilen durchbohrt hatte, durchbohrte er jeden jener Anführer der Affenscharen mit je einem Pfeil.
6.90.41
तस्मै दृढतरं क्रुद्धो जघान गदया हयान्।
विभीषणो महातेजा रावणेः स दुरात्मनः ॥ ६.९०.४१ ॥
Vibhīṣaṇa, von großem Glanz, erzürnt, schlug mit seiner Keule sehr kräftig auf die Pferde jenes bösen Sohnes Rāvaṇas.
6.90.42
स हताश्वादवप्लुत्य रथान्निहतसारथेः।
अथ शक्तिं महातेजाः पितृव्याय मुमोच ह ॥ ६.९०.४२ ॥
Da seine Pferde erschlagen und sein Wagenlenker tot war, sprang er vom Wagen; dann schleuderte der Glanzvolle einen Speer auf seinen Vaterbruder.
6.90.43
तामापतन्तीं सम्प्रेक्ष्य सुमित्रानन्दवर्धनः।
चिच्छेद निशितैर्बाणैर्दशधापातयद् भुवि ॥ ६.९०.४३ ॥
Als er sah, wie sie herabstürzte, zerschnitt Lakṣmaṇa, die Freude des Sohnes der Sumitrā, sie mit scharfen Pfeilen in zehn Stücke und ließ sie zu Boden fallen.
6.90.44
तस्मै दृढधनुः क्रुद्धो हताश्वाय विभीषणः।
वज्रस्पर्शसमान् पञ्च ससर्जोरसि मार्गणान् ॥ ६.९०.४४ ॥
Vibhīṣaṇa, zornig, weil seine Pferde erschlagen waren, nahm einen festen Bogen und schoss fünf Pfeile, gleich dem Schlag des Donnerkeils, in seine Brust.
6.90.45
ते तस्य कायं भित्त्वा तु रुक्मपुङ्खा निमित्तगाः।
बभूवुर्लोहितादिग्धा रक्ता इव महोरगाः ॥ ६.९०.४५ ॥
Jene goldgefiederten Pfeile durchbohrten seinen Leib und, mit Blut besudelt, glichen sie großen roten Schlangen.
6.90.46
स पितृव्यस्य संक्रुद्ध इन्द्रजिच्छरमाददे।
उत्तमं रक्षसां मध्ये यमदत्तं महाबलः ॥ ६.९०.४६ ॥
Indrajit, mächtig und heftig erzürnt auf seinen Onkel, ergriff den höchsten Pfeil unter den Rākṣasas, den Yama gegeben hatte.
6.90.47
तं समीक्ष्य महातेजा महेषुं तेन संहितम्।
लक्ष्मणोऽप्याददे बाणमन्यद् भीमपराक्रमः ॥ ६.९०.४७ ॥
Als er sah, dass der Glanzvolle jenen großen Pfeil aufgelegt hatte, nahm auch Lakṣmaṇa, von schrecklicher Tapferkeit, einen anderen Pfeil.
6.90.48
कुबेरेण स्वयं स्वप्ने यद् दत्तममितात्मना।
दुर्जयं दुर्विषह्यं च सेन्द्रैरपि सुरासुरैः ॥ ६.९०.४८ ॥
Von Kubera selbst im Traum gegeben, dem Unermesslichen; unbesiegbar und unerträglich selbst für Götter und Asuras samt Indra.
6.90.49
तयोस्तु धनुषी श्रेष्ठे बाहुभिः परिघोपमैः।
विकृष्यमाणे बलवत् क्रौञ्चाविव चुकूजतुः ॥ ६.९०.४९ ॥
Die beiden vortrefflichen Bogen, von Armen wie eiserne Keulen gespannt, schrien gewaltig wie zwei Kraniche.
6.90.50
ताभ्यां तु धनुषि श्रेष्ठे संहितौ सायकोत्तमौ।
विकृष्यमाणौ वीराभ्यां भृशं जज्वलतुः श्रिया ॥ ६.९०.५० ॥
Die beiden besten Pfeile, auf die vortrefflichen Bogen gelegt und von den beiden Helden gespannt, leuchteten mit ihrem Glanz gewaltig auf.
6.90.51
तौ भासयन्तावाकाशं धनुर्भ्यां विशिखौ च्युतौ।
मुखेन मुखमाहत्य संनिपेततुरोजसा ॥ ६.९०.५१ ॥
Die beiden Pfeile, die den Himmel erhellten und von den Bogen abgeschnellt wurden, trafen Spitze auf Spitze und prallten mit Wucht zusammen.
6.90.52
संनिपातस्तयोश्चासीच्छरयोर्घोररूपयोः।
सधूमविस्फुलिङ्गश्च तज्जोऽग्निर्दारुणोऽभवत् ॥ ६.९०.५२ ॥
Aus dem Zusammenprall dieser beiden furchterregenden Pfeile entstand ein schreckliches Feuer mit Rauch und Funken.
6.90.53
तौ महाग्रहसंकाशावन्योन्यं संनिपत्य च।
संग्रामे शतधा यातौ मेदिन्यां चैव पेततुः ॥ ६.९०.५३ ॥
Die beiden Pfeile, gleich großen Planeten, stießen im Kampf aufeinander, zersprangen in hundert Stücke und fielen zur Erde.
6.90.54
शरौ प्रतिहतौ दृष्ट्वा तावुभौ रणमूर्धनि।
व्रीडितौ जातरोषौ च लक्ष्मणेन्द्रजितौ तदा ॥ ६.९०.५४ ॥
Als sie sahen, dass ihre Pfeile an der Front des Kampfes zurückgeschlagen und gegeneinander aufgehalten wurden, wurden Lakṣmaṇa und Indrajit beschämt und von Zorn erfüllt.
6.90.55
सुसंरब्धस्तु सौमित्रिरस्त्रं वारुणमाददे।
रौद्रं महेन्द्रजिद् युद्धेऽप्यसृजद् युधि निष्ठितः ॥ ६.९०.५५ ॥
Voll Zorn ergriff Saumitri die Waffe Varuṇas; und Indrajit, standhaft im Kampf, entsandte die schreckliche Raudra-Waffe.
6.90.56
तेन तद्विहितं शस्त्रं वारुणं परमाद्भुतम्।
ततः क्रुद्धो महातेजा इन्द्रजित् समितिंजयः।
आग्नेयं संदधे दीप्तं स लोकं संक्षिपन्निव ॥ ६.९०.५६ ॥
Als jene wunderbare Waffe Varuṇas, die er abgeschossen hatte, abgewehrt war, legte der großmächtige, im Kampf siegreiche Indrajit, zornentbrannt, die lodernde Āgneya-Waffe an, als wollte er die Welt zusammenziehen.
6.90.57
सौरेणास्त्रेण तद् वीरो लक्ष्मणः पर्यवारयत्।
अस्त्रं निवारितं दृष्ट्वा रावणिः क्रोधमूर्च्छितः ॥ ६.९०.५७ ॥
Der Held Lakṣmaṇa wehrte jene Waffe vollständig mit der Sonnenwaffe ab; als Rāvaṇi seine Waffe abgewehrt sah, war er vor Zorn wie betäubt.
6.90.58
आददे निशितं बाणमासुरं शत्रुदारणम्।
तस्माच्चापाद् विनिष्पेतुर्भास्वराः कूटमुद्गराः ॥ ६.९०.५८ ॥
Er ergriff einen scharfen asurischen Pfeil, der die Feinde spaltet; und aus seinem Bogen schossen glänzende Eisenkeulen (kūṭa-mudgara) hervor.
6.90.59
शूलानि च भुशुण्ड्यश्च गदाः खड्गाः परश्वधाः।
तद् दृष्ट्वा लक्ष्मणः संख्ये घोरमस्त्रमथासुरम् ॥ ६.९०.५९ ॥
Speere, Bhuśuṇḍī-Geschosse, Keulen, Schwerter und Streitäxte; als Lakṣmaṇa dies sah, ergriff er im Kampf die schreckliche asurische Waffe.
6.90.60
अवार्यं सर्वभूतानां सर्वशस्त्रविदारणम्।
माहेश्वरेण द्युतिमांस्तदस्त्रं प्रत्यवारयत् ॥ ६.९०.६० ॥
Jene Waffe, unwiderstehlich für alle Wesen und jede Waffe zerspaltend, wehrte der strahlende Lakṣmaṇa mit der Maheśvara-Waffe ab.
6.90.61
तयोः समभवद् युद्धमद्भुतं रोमहर्षणम्।
गगनस्थानि भूतानि लक्ष्मणं पर्यवारयन् ॥ ६.९०.६१ ॥
Zwischen den beiden entbrannte ein wunderbarer Kampf, der das Haar zu Berge stehen ließ. Die Wesen, die am Himmel standen, umringten Lakṣmaṇa.
6.90.62
भैरवाभिरुते भीमे युद्धे वानररक्षसाम्।
भूतैर्बहुभिराकाशं विस्मितैरावृतं बभौ ॥ ६.९०.६२ ॥
In der schrecklichen Schlacht der Affen und Rākṣasas, widerhallend von furchtbarem Geschrei, strahlte der Himmel, bedeckt von vielen erstaunten Wesen.
6.90.63
ऋषयः पितरो देवा गन्धर्वगरुडोरगाः।
शतक्रतुं पुरस्कृत्य ररक्षुर्लक्ष्मणं रणे ॥ ६.९०.६३ ॥
Die Weisen, die Ahnen, die Götter, die Gandharvas, die Garuḍas und die Uragas stellten Śatakratu (Indra) an die Spitze und beschützten Lakṣmaṇa im Kampf.
6.90.64
अथान्यं मार्गणश्रेष्ठं संदधे राघवानुजः।
हुताशनसमस्पर्शं रावणात्मजदारणम् ॥ ६.९०.६४ ॥
Da legte der jüngere Bruder Rāghavas einen weiteren vorzüglichen Pfeil an, dessen Berührung wie Feuer war, der den Sohn Rāvaṇas durchbohrte.
6.90.65
सुपत्रमनुवृत्ताङ्गं सुपर्वाणं सुसंस्थितम्।
सुवर्णविकृतं वीरः शरीरान्तकरं शरम् ॥ ६.९०.६५ ॥
Diesen Pfeil, wohlbefiedert, mit glatt gerundetem Schaft und gut gefügten Gelenken, wohlgeformt, mit Gold verziert, todbringend, legte der Held an den Bogen.
6.90.66
दुरावारं दुर्विषहं राक्षसानां भयावहम्।
आशीविषविषप्रख्यं देवसंघैः समर्चितम् ॥ ६.९०.६६ ॥
Schwer aufzuhalten, unerträglich, den Rākṣasas Furcht bringend, dem Gift der Schlangen gleichend, von den Scharen der Götter verehrt.
6.90.67
येन शक्रो महातेजा दानवानजयत् प्रभुः।
पुरा देवासुरे युद्धे वीर्यवान् हरिवाहनः ॥ ६.९०.६७ ॥
Mit dem der strahlende Herr Śakra einst die Dānavas im Kampf der Götter und Asuras besiegte, der mächtige Hari-vāhana (Indra).
6.90.68
अथैन्द्रमस्त्रं सौमित्रिः संयुगेष्वपराजितम्।
शरश्रेष्ठं धनुश्रेष्ठे विकर्षन्निदमब्रवीत् ॥ ६.९०.६८ ॥
Da sprach Saumitri (Lakṣmaṇa), den Aindra-Astra — im Kampf unbesiegbar, der beste aller Pfeile — auf den besten Bogen spannend, diese Worte.
6.90.69
लक्ष्मीवाँल्लक्ष्मणो वाक्यमर्थसाधकमात्मनः।
धर्मात्मा सत्यसंधश्च रामो दाशरथिर्यदि।
पौरुषे चाप्रतिद्वन्द्वस्तदैनं जहि रावणिम् ॥ ६.९०.६९ ॥
Lakṣmaṇa sprach: »Wenn Rāma, der Rechtschaffene, wahrhaft im Gelöbnis, Sohn Daśarathas, glanzvoll und ohne Gleichen an Mannhaftigkeit, diese Worte hört, die seinem Ziel dienen, dann möge er diesen Sohn Rāvaṇas erschlagen.«
6.90.70
इत्युक्त्वा बाणमाकर्णं विकृष्य तमजिह्मगम्।
लक्ष्मणः समरे वीरः ससर्जेन्द्रजितं प्रति।
ऐन्द्रास्त्रेण समायुज्य लक्ष्मणः परवीरहा ॥ ६.९०.७० ॥
So gesprochen, zog der Held Lakṣmaṇa den geradeaus fliegenden Pfeil bis zum Ohr und schoss ihn im Kampf auf Indrajit; ihn mit dem Aindra-Astra vereinend, tat Lakṣmaṇa, der Bezwinger feindlicher Helden, dies.
6.90.71
तच्छिरः सशिरस्त्राणं श्रीमज्ज्वलितकुण्डलम्।
प्रमथ्येन्द्रजितः कायात् पातयामास भूतले ॥ ६.९०.७१ ॥
Er schlug jenen Kopf des Indrajit ab, prächtig und strahlend von den Ohrringen, samt dem Helm, und ließ ihn vom Körper zu Boden fallen.
6.90.72
तद् राक्षसतनूजस्य भिन्नस्कन्धं शिरो महत्।
तपनीयनिभं भूमौ ददृशे रुधिरोक्षितम् ॥ ६.९०.७२ ॥
Jener große Kopf des Sohnes des Rākṣasa, mit zerschmetterten Schultern, goldgleich glänzend und blutbeschmiert, war auf dem Boden zu sehen.
6.90.73
हतः स निपपाताथ धरण्यां रावणात्मजः।
कवची सशिरस्त्राणो विप्रविद्धशरासनः ॥ ६.९०.७३ ॥
Erschlagen fiel da Rāvaṇas Sohn zu Boden, in Panzer und Helm, sein Bogen weit weggeworfen.
6.90.74
चुक्रुशुस्ते ततः सर्वे वानराः सविभीषणाः।
हृष्यन्ते निहते तस्मिन् देवा वृत्रवधे यथा ॥ ६.९०.७४ ॥
Da stießen alle Affen zusammen mit Vibhīṣaṇa Jubelrufe aus; als er erschlagen war, freuten sie sich, wie die Götter sich beim Tod Vṛtras freuten.
6.90.75
अथान्तरिक्षे देवानामृषीणां च महात्मनाम्।
जज्ञेऽथ जयसंनादो गन्धर्वाप्सरसामपि ॥ ६.९०.७५ ॥
Da erhob sich am Himmel ein Siegesruf der Götter, der hochherzigen Weisen, der Gandharvas und der Apsaras.
6.90.76
पतितं समभिज्ञाय राक्षसी सा महाचमूः।
वध्यमाना दिशो भेजे हरिभिर्जितकाशिभिः ॥ ६.९०.७६ ॥
Als sie erkannte, dass er gefallen war, floh jenes große Heer der Rākṣasas, von den stolzen Affen niedergeschlagen, in alle Richtungen.
6.90.77
वानरैर्वध्यमानास्ते शस्त्राण्युत्सृज्य राक्षसाः।
लङ्कामभिमुखाः सस्रुर्भ्रष्टसंज्ञाः प्रधाविताः ॥ ६.९०.७७ ॥
Von den Affen niedergeschlagen, warfen die Rākṣasas ihre Waffen weg und liefen, verwirrt, Hals über Kopf nach Laṅkā.
6.90.78
दुद्रुवुर्बहुधा भीता राक्षसाः शतशो दिशः।
त्यक्त्वा प्रहरणान् सर्वे पट्टिशासिपरश्वधान् ॥ ६.९०.७८ ॥
Voller Schrecken flohen die Rākṣasas hunderweise in viele Richtungen und ließen alle Waffen zurück: Lanzen, Schwerter und Streitäxte.
6.90.79
केचिल्लङ्कां परित्रस्ताः प्रविष्टा वानरार्दिताः।
समुद्रे पतिताः केचित् केचित् पर्वतमाश्रिताः ॥ ६.९०.७९ ॥
Einige flohen verängstigt nach Laṅkā hinein; einige, von den Vānaras bedrängt, fielen ins Meer; andere suchten Zuflucht auf dem Berg.
6.90.80
हतमिन्द्रजितं दृष्ट्वा शयानं च रणक्षितौ।
राक्षसानां सहस्रेषु न कश्चित् प्रत्यदृश्यत ॥ ६.९०.८० ॥
Als man Indrajit erschlagen auf dem Schlachtfeld liegen sah, war unter Tausenden von Rākṣasas keiner mehr zu erblicken.
6.90.81
यथास्तं गत आदित्ये नावतिष्ठन्ति रश्मयः।
तथा तस्मिन् निपतिते राक्षसास्ते गता दिशः ॥ ६.९०.८१ ॥
Wie die Strahlen nicht mehr verweilen, wenn die Sonne untergegangen ist, so flohen jene Rākṣasas in alle Richtungen, als er gefallen war.
6.90.82
शान्तरश्मिरिवादित्यो निर्वाण इव पावकः।
बभूव स महाबाहुर्व्यपास्तगतजीवितः ॥ ६.९०.८२ ॥
Wie die Sonne mit erloschenen Strahlen, wie ein erloschenes Feuer, so lag jener Starkarmige, das Leben verlassen.
6.90.83
प्रशान्तपीडाबहुलो विनष्टारिः प्रहर्षवान्।
बभूव लोकः पतिते राक्षसेन्द्रसुते तदा ॥ ६.९०.८३ ॥
Als der Sohn des Rākṣasa-Herrschers gefallen war, da legte sich der große Schmerz der Welt, ihr Feind war vernichtet, und die Welt wurde freudig.
6.90.84
हर्षं च शक्रो भगवान् सह सर्वैर्महर्षिभिः।
जगाम निहते तस्मिन् राक्षसे पापकर्मणि ॥ ६.९०.८४ ॥
Als jener Rākṣasa mit den bösen Taten erschlagen war, geriet der ehrwürdige Indra zusammen mit allen großen Weisen in Freude.
6.90.85
आकाशे चापि देवानां शुश्रुवे दुन्दुभिस्वनः।
नृत्यद्भिरप्सरोभिश्च गन्धर्वैश्च महात्मभिः ॥ ६.९०.८५ ॥
Am Himmel ertönte der Klang der Trommeln der Götter, dazu tanzten Apsarasen und die großherzigen Gandharvas.
6.90.86
ववर्षुः पुष्पवर्षाणि तदद्भुतमिवाभवत्।
प्रशशाम हते तस्मिन् राक्षसे क्रूरकर्मणि ॥ ६.९०.८६ ॥
Sie ließen Blumenschauer regnen, und es war wie ein Wunder. Als jener grausame Rākṣasa erschlagen war, legte sich der Kampf.
6.90.87
शुद्धा आपो नभश्चैव जहृषुर्देवदानवाः।
आजग्मुः पतिते तस्मिन् सर्वलोकभयावहे ॥ ६.९०.८७ ॥
Die Wasser wurden klar, auch der Himmel; Götter und Dānavas freuten sich. Als jener, der allen Welten Schrecken brachte, fiel, kamen sie alle herbei.
6.90.88
ऊचुश्च सहितास्तुष्टा देवगन्धर्वदानवाः।
विज्वराः शान्तकलुषा ब्राह्मणा विचरन्त्विति ॥ ६.९०.८८ ॥
Gemeinsam sprachen die zufriedenen Götter, Gandharvas und Dānavas: "Mögen die Brahmanen fieberfrei und unbefleckt umherwandeln."
6.90.89
ततोऽभ्यनन्दन् संहृष्टाः समरे हरियूथपाः।
तमप्रतिबलं दृष्ट्वा हतं नैर्ऋतपुङ्गवम् ॥ ६.९०.८९ ॥
Da jubelten die erfreuten Anführer der Affenscharen, als sie jenen Besten der Rākṣasas, unvergleichlich an Kraft, im Kampf erschlagen sahen.
6.90.90
विभीषणो हनूमांश्च जाम्बवांश्चर्क्षयूथपः।
विजयेनाभिनन्दन्तस्तुष्टुवुश्चापि लक्ष्मणम् ॥ ६.९०.९० ॥
Vibhīṣaṇa, Hanumān und Jāmbavān, der Anführer der Bärenscharen, beglückwünschten zum Sieg und priesen auch Lakṣmaṇa.
6.90.91
क्ष्वेडन्तश्च प्लवन्तश्च गर्जन्तश्च प्लवंगमाः।
लब्धलक्षा रघुसुतं परिवार्योपतस्थिरे ॥ ६.९०.९१ ॥
Brüllend, springend und donnernd umringten die Affen, nachdem sie ihr Ziel gefunden hatten, den Sohn des Raghu und standen ihm zur Seite.
6.90.92
लाङ्गूलानि प्रविध्यन्तः स्फोटयन्तश्च वानराः।
लक्ष्मणो जयतीत्येव वाक्यं विश्रावयंस्तदा ॥ ६.९०.९२ ॥
Ihre Schwänze schwingend und in die Hände schlagend, verkündeten die Affen da laut den Ruf: »Lakṣmaṇa siegt!«
6.90.93
अन्योन्यं च समाश्लिष्य हरयो हृष्टमानसाः।
चक्रुरुच्चावचगुणा राघवाश्रयसत्कथाः ॥ ६.९०.९३ ॥
Einander umarmend, erzählten die Affen mit frohem Herzen edle Geschichten von mannigfachen Tugenden, alle um den Rāghava kreisend.
6.90.94
तदसुकरमथाभिवीक्ष्य हृष्टाः
प्रियसुहृदो युधि लक्ष्मणस्य कर्म।
परममुपलभन्मनःप्रहर्षं
विनिहतमिन्द्ररिपुं निशम्य देवाः ॥ ६.९०.९४ ॥
Als die Götter, seine treuen Freunde, in der Schlacht jene schwere Tat Lakṣmaṇas sahen und vernahmen, dass Indras Feind erschlagen war, wurden sie froh und empfanden im Herzen höchste Freude.