வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.90.1
स हताश्वो महातेजा भूमौ तिष्ठन् निशाचरः।
इन्द्रजित् परमक्रुद्धः सम्प्रजज्वाल तेजसा ॥ ६.९०.१ ॥
குதிரைகள் இறந்த பின் பூமியில் நின்ற அந்த மகா தேஜஸ்வி நிசாசரன் இந்திரஜித், மிகுந்த கோபத்துடன் தன் தேஜஸால் சுடர்விட்டு எரிந்தான்.
6.90.2
तौ धन्विनौ जिघांसन्तावन्योन्यमिषुभिर्भृशम्।
विजयेनाभिनिष्क्रान्तौ वने गजवृषाविव ॥ ६.९०.२ ॥
அவ்விருவரும் வில்லாளிகள்; ஒருவரையொருவர் கொல்ல விரும்பி அம்புகளால் கடுமையாகத் தாக்கி, வெற்றியை நாடி, காட்டில் இரண்டு யானைத் தலைவர்கள் போல் முன்னேறினர்.
6.90.3
निबर्हयन्तश्चान्योन्यं ते राक्षसवनौकसः।
भर्तारं न जहुर्युद्धे सम्पतन्तस्ततस्ततः ॥ ६.९०.३ ॥
காட்டில் வாழும் அந்த அரக்கர்கள் ஒருவரையொருவர் அழித்துக்கொண்டு, போரில் இங்கும் அங்கும் பாய்ந்தோடியபோதும் தங்கள் தலைவனைக் கைவிடவில்லை.
6.90.4
ततस्तान् राक्षसान् सर्वान् हर्षयन् रावणात्मजः।
स्तुन्वानो हर्षमाणश्च इदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.९०.४ ॥
பின்னர் ராவணனின் மகன் அந்த அரக்கர்கள் அனைவரையும் மகிழ்வித்து, தானும் புகழ்ந்து மகிழ்ச்சியுடன் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
6.90.5
तमसा बहुलेनेमाः संसक्ताः सर्वतो दिशः।
नेह विज्ञायते स्वो वा परो वा राक्षसोत्तमाः ॥ ६.९०.५ ॥
அடர்ந்த இருளால் இந்தத் திசைகள் எல்லாப் பக்கமும் சூழ்ந்துள்ளன; ஓ சிறந்த அரக்கர்களே, இங்கு தன்னவர் யார், பகைவர் யார் என்று தெரியவில்லை.
6.90.6
धृष्टं भवन्तो युध्यन्तु हरीणां मोहनाय वै।
अहं तु रथमास्थाय आगमिष्यामि संयुगे ॥ ६.९०.६ ॥
நீங்கள் துணிச்சலுடன் போரிடுங்கள், குரங்குகளைக் குழப்புவதற்காக; நான் தேரில் ஏறி போரில் மீண்டும் வருவேன்.
6.90.7
तथा भवन्तः कुर्वन्तु यथेमे हि वनौकसः।
न युध्येयुर्महात्मानः प्रविष्टे नगरं मयि ॥ ६.९०.७ ॥
நீங்கள் அனைவரும் இவ்வனவாசிகளான மகாத்மாக்கள் போரிடாதபடி செய்யுங்கள்; நான் நகரத்துள் நுழைந்த பின்பு.
6.90.8
इत्युक्त्वा रावणसुतो वञ्चयित्वा वनौकसः।
प्रविवेश पुरीं लङ्कां रथहेतोरमित्रहा ॥ ६.९०.८ ॥
இவ்வாறு கூறி, ராவணனின் மகன் வனவாசிகளை ஏமாற்றி, தேரின் பொருட்டு, பகைவரை அழிப்பவனாக லங்கை நகரில் புகுந்தான்.
6.90.9
स रथं भूषयित्वाथ रुचिरं हेमभूषितम्।
प्रासासिशरसंयुक्तं युक्तं परमवाजिभिः ॥ ६.९०.९ ॥
பின்பு அவன் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அழகிய அத்தேரை அலங்கரித்தான்; ஈட்டி, வாள், அம்புகளுடன் கூடியதும், சிறந்த குதிரைகளால் பூட்டப்பட்டதுமான அத்தேரை.
6.90.10
अधिष्ठितं हयज्ञेन सूतेनाप्तोपदेशिना।
आरुरोह महातेजा रावणिः समितिंजयः ॥ ६.९०.१० ॥
குதிரைகளை அறிந்தவனும், நம்பிக்கைக்குரியவனும், அறிவுரை பெற்றவனுமான சாரதியால் ஓட்டப்பட்ட அத்தேரின் மீது, பேராற்றல் மிக்க, போரில் வெற்றிபெறும் ராவணியான அவன் ஏறினான்.
6.90.11
स राक्षसगणैर्मुख्यैर्वृतो मन्दोदरीसुतः।
निर्ययौ नगराद् वीरः कृतान्तबलचोदितः ॥ ६.९०.११ ॥
முக்கிய அரக்கர் கூட்டங்களால் சூழப்பட்ட, மண்டோதரியின் அந்த வீரன், யமனின் வலிமையால் தூண்டப்பட்டு நகரிலிருந்து புறப்பட்டான்.
6.90.12
सोऽभिनिष्क्रम्य नगरादिन्द्रजित् परमौजसा।
अभ्ययाज्जवनैरश्वैर्लक्ष्मणं सविभीषणम् ॥ ६.९०.१२ ॥
நகரிலிருந்து புறப்பட்ட இந்திரஜித், பெரும் வலிமையுடன், விரைந்த குதிரைகளால், விபீஷணனுடன் இருந்த லட்சுமணனை நோக்கி முன்னேறினான்.
6.90.13
ततो रथस्थमालोक्य सौमित्री रावणात्मजम्।
वानराश्च महावीर्या राक्षसश्च विभीषणः ॥ ६.९०.१३ ॥
அப்போது தேரில் நின்ற ராவணனின் மகனைக் கண்ட சௌமித்திரியும், மாபெரும் வீரியமுள்ள வானரங்களும், அரக்கன் விபீஷணனும்
6.90.14
विस्मयं परमं जग्मुर्लाघवात् तस्य धीमतः।
रावणिश्चापि संक्रुद्धो रणे वानरयूथपान् ॥ ६.९०.१४ ॥
அந்த அறிவாளியின் விரைவைக் கண்டு அவர்கள் மிகவும் வியந்தனர்; ராவணனின் மகனும் கோபமுற்று போரில் வானரத் தலைவர்களை
6.90.15
पातयामास बाणौघैः शतशोऽथ सहस्रशः।
स मण्डलीकृतधनू रावणिः समितिंजयः ॥ ६.९०.१५ ॥
அவன் அம்புத் தொகைகளால் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் வீழ்த்தினான்; வில்லை வட்டமாக வளைத்த அந்த ராவணன் மகன், போர்களில் வெற்றி பெற்றவன்.
6.90.16
हरीनभ्यहनत् क्रुद्धः परं लाघवमास्थितः।
ते वध्यमाना हरयो नाराचैर्भीमविक्रमाः ॥ ६.९०.१६ ॥
கோபமுற்று, மிக்க விரைவை மேற்கொண்டு அவன் வானரங்களைத் தாக்கினான்; பயங்கர வீரமுள்ள அந்த வானரங்கள் இரும்பு அம்புகளால் அடிபட்டு
6.90.17
सौमित्रिं शरणं प्राप्ताः प्रजापतिमिव प्रजाः।
ततः समरकोपेन ज्वलितो रघुनन्दनः।
चिच्छेद कार्मुकं तस्य दर्शयन् पाणिलाघवम् ॥ ६.९०.१७ ॥
அவர்கள் சௌமித்திரியின் அடைக்கலம் புகுந்தனர், உயிர்கள் பிரஜாபதியை அடைவது போல். பின்னர் போர்க்கோபத்தால் எரிந்த ரகுநந்தன் தன் கைவிரைவைக் காட்டி அவனுடைய வில்லை வெட்டினான்.
6.90.18
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय सज्यं चक्रे त्वरन्निव।
तदप्यस्य त्रिभिर्बाणैर्लक्ष्मणो निरकृन्तत ॥ ६.९०.१८ ॥
அவன் மற்றொரு வில்லை எடுத்து, அவசரமாக நாண் ஏற்றினான்; ஆனால் லக்ஷ்மணன் மூன்று அம்புகளால் அதையும் துண்டித்தான்.
6.90.19
अथैनं छिन्नधन्वानमाशीविषविषोपमैः।
विव्याधोरसि सौमित्री रावणिं पञ्चभिः शरैः ॥ ६.९०.१९ ॥
அப்போது வில் முறிந்த அவனை, சௌமித்ரி லக்ஷ்மணன் பாம்பின் விஷத்தைப் போன்ற ஐந்து அம்புகளால் அவனது மார்பில் துளைத்தான்.
6.90.20
ते तस्य कायं निर्भिद्य महाकार्मुकनिःसृताः।
निपेतुर्धरणीं बाणा रक्ता इव महोरगाः ॥ ६.९०.२० ॥
பெரிய வில்லிலிருந்து பாய்ந்த அந்த அம்புகள் அவனது உடலைத் துளைத்து, இரத்தத்தில் நனைந்த பெரும் பாம்புகளைப் போல நிலத்தில் வீழ்ந்தன.
6.90.21
स च्छिन्नधन्वा रुधिरं वमन् वक्त्रेण रावणिः।
जग्राह कार्मुकश्रेष्ठं दृढज्यं बलवत्तरम् ॥ ६.९०.२१ ॥
வில் முறிந்த நிலையிலும், வாயிலிருந்து இரத்தத்தை உமிழ்ந்த ராவணி, உறுதியான நாணும் மிகுந்த வலிமையும் கொண்ட சிறந்த வில்லை எடுத்துக்கொண்டான்.
6.90.22
स लक्ष्मणं समुद्दिश्य परं लाघवमास्थितः।
ववर्ष शरवर्षाणि वर्षाणीव पुरंदरः ॥ ६.९०.२२ ॥
அவன் மிகுந்த சுறுசுறுப்புடன் லக்ஷ்மணனைக் குறிவைத்து, இந்திரன் மழை பொழிவதுபோல அம்புமழையைப் பொழிந்தான்.
6.90.23
मुक्तमिन्द्रजिता तत्तु शरवर्षमरिंदमः।
आवारयदसम्भ्रान्तो लक्ष्मणः सुदुरासदम् ॥ ६.९०.२३ ॥
இந்திரஜித் பொழிந்த அந்த அம்புமழையை, எதிரிகளை அடக்கும் லக்ஷ்மணன் சிறிதும் கலங்காமல் தடுத்தான்.
6.90.24
संदर्शयामास तदा रावणिं रघुनन्दनः।
असम्भ्रान्तो महातेजास्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.९०.२४ ॥
அப்போது ரகுநந்தனன் லக்ஷ்மணன், கலங்காத பெருந்தேஜஸுடன் ராவணிக்குத் தன் வீரத்தைக் காட்டினான்; அது அற்புதம் போலத் தோன்றியது.
6.90.25
ततस्तान् राक्षसान् सर्वांस्त्रिभिरेकैकमाहवे।
अविध्यत् परमक्रुद्धः शीघ्रास्त्रं सम्प्रदर्शयन्।
राक्षसेन्द्रसुतं चापि बाणौघैः समताडयत् ॥ ६.९०.२५ ॥
பின்னர் அந்த ராட்சசர்கள் அனைவரையும், போரில் ஒவ்வொருவரையும் மூன்று மூன்று அம்புகளால் மிகுந்த கோபத்துடன் துளைத்தான்; விரைவான அஸ்திரத் திறமையைக் காட்டினான். ராட்சசேந்திரனின் மகனையும் அம்புகளின் பெருக்கால் நன்றாகத் தாக்கினான்.
6.90.26
सोऽतिविद्धो बलवता शत्रुणा शत्रुघातिना।
असक्तं प्रेषयामास लक्ष्मणाय बहून् शरान् ॥ ६.९०.२६ ॥
எதிரிகளைக் கொல்லும் அந்த வலிமைமிக்க எதிரியால் மிகவும் துளைக்கப்பட்ட அவன், இடைவிடாமல் லக்ஷ்மணனை நோக்கி பல அம்புகளை அனுப்பினான்.
6.90.27
तानप्राप्तान् शितैर्बाणैश्चिच्छेद परवीरहा।
सारथेरस्य च रणे रथिनो रथसत्तमः ॥ ६.९०.२७ ॥
பகைவீரர்களைக் கொல்லுபவனும், தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனுமான அவன், அவை தன்னை அடையும் முன்பே கூரிய அம்புகளால் அவற்றை வெட்டினான்; போரில் அவனது தேரோட்டியையும்.
6.90.28
शिरो जहार धर्मात्मा भल्लेनानतपर्वणा।
असूतास्ते हयास्तत्र रथमूहुरविक्लवाः ॥ ६.९०.२८ ॥
தர்மாத்மா வளைந்த முடிச்சுள்ள பல்ல அம்பால் அவனது தலையை வெட்டினான். அங்கே அவனது குதிரைகள் சாரதி இல்லாமலும் கலங்காமல் தேரை இழுத்தன.
6.90.29
मण्डलान्यभिधावन्ति तदद्भुतमिवाभवत्।
अमर्षवशमापन्नः सौमित्रिर्दृढविक्रमः ॥ ६.९०.२९ ॥
அந்தக் குதிரைகள் வட்டமாக ஓடின; அது அற்புதமாக இருந்தது. கோபத்தின் வசப்பட்ட, உறுதியான வீரமுள்ள சௌமித்ரி (லக்ஷ்மணன்)...
6.90.30
प्रत्यविध्यद्धयांस्तस्य शरैर्वित्रासयन् रणे।
अमर्षमाणस्तत्कर्म रावणस्य सुतो रणे ॥ ६.९०.३० ॥
போரில் அவனது குதிரைகளை அம்புகளால் துளைத்து அச்சுறுத்தினான். ராவணனின் மகன், அந்தச் செயலைப் பொறுக்காமல், போரில்...
6.90.31
विव्याध दशभिर्बाणैः सौमित्रिं तममर्षणम्।
ते तस्य वज्रप्रतिमाः शराः सर्पविषोपमाः।
विलयं जग्मुरागत्य कवचं काञ्चनप्रभम् ॥ ६.९०.३१ ॥
அவன் பத்து அம்புகளால் அந்தக் கோபமுள்ள சௌமித்திரியைத் துளைத்தான். வஜ்ரத்திற்கு ஒத்த, பாம்பு விஷம் போன்ற அவனுடைய அம்புகள் வந்து பொன்னொளிர் கவசத்தில் பட்டு அழிந்தன.
6.90.32
अभेद्यकवचं मत्वा लक्ष्मणं रावणात्मजः।
ललाटे लक्ष्मणं बाणैः सुपुङ्खैस्त्रिभिरिन्द्रजित् ॥ ६.९०.३२ ॥
லக்ஷ்மணனின் கவசம் துளைக்க முடியாதது என்று நினைத்து, ராவணனின் மகன் இந்திரஜித் நெற்றியில் நல்ல இறகுகளுடைய மூன்று அம்புகளால் லக்ஷ்மணனைத் தாக்கினான்.
6.90.33
अविध्यत् परमक्रुद्धः शीघ्रमस्त्रं प्रदर्शयन्।
तैः पृषत्कैर्ललाटस्थैः शुशुभे रघुनन्दनः ॥ ६.९०.३३ ॥
மிகுந்த கோபத்துடன் அவன் விரைவில் தன் அஸ்திரத்தைக் காட்டி அம்புகளைச் செலுத்தினான். நெற்றியில் பதிந்த அந்த அம்புகளுடன் ரகுநந்தனர் ஒளிர்ந்தார்.
6.90.34
रणाग्रे समरश्लाघी त्रिशृङ्ग इव पर्वतः।
स तथाप्यर्दितो बाणै राक्षसेन तदा मृधे ॥ ६.९०.३४ ॥
போர் முனையில் போரில் பெருமை கொள்பவனாய் அவன் மூன்று சிகரங்களுள்ள மலைபோல் நின்றான். ஆயினும் அப்போது போரில் அந்த அரக்கனின் அம்புகளால் அவன் வருந்தினான்.
6.90.35
तमाशु प्रतिविव्याध लक्ष्मणः पञ्चभिः शरैः।
विकृष्येन्द्रजितो युद्धे वदने शुभकुण्डले ॥ ६.९०.३५ ॥
லக்ஷ்மணன் விரைவில் ஐந்து அம்புகளால் அவனுக்குப் பதில் தாக்கினான். போரில் இந்திரஜித்தின் அழகிய குண்டலங்கள் அணிந்த முகத்தை நோக்கி வில்லை இழுத்து அம்பு எய்தான்.
6.90.36
लक्ष्मणेन्द्रजितौ वीरौ महाबलशरासनौ।
अन्योन्यं जघ्नतुर्वीरौ विशिखैर्भीमविक्रमौ ॥ ६.९०.३६ ॥
லக்ஷ்மணனும் இந்திரஜித்தும் ஆகிய இரு வீரர்கள், பெரும் வலிமையுள்ள வில்லுடையவர்கள், பயங்கர வீரமுடையவர்கள், அம்புகளால் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்.
6.90.37
ततः शोणितदिग्धाङ्गौ लक्ष्मणेन्द्रजितावुभौ।
रणे तौ रेजतुर्वीरौ पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ ६.९०.३७ ॥
அப்போது இரத்தத்தால் தோய்ந்த உடலுடன் லக்ஷ்மணனும் இந்திரஜித்தும், அந்த இரு வீரர்களும் போரில் பூத்த கிம்சுக மரங்களைப் போல் ஒளிர்ந்தனர்.
6.90.38
तौ परस्परमभ्येत्य सर्वगात्रेषु धन्विनौ।
घोरैर्विव्यधतुर्बाणैः कृतभावावुभौ जये ॥ ६.९०.३८ ॥
வெற்றிக்கு உறுதி கொண்ட அந்த இரு வில்லாளிகளும் ஒருவரையொருவர் நெருங்கி, அனைத்து உறுப்புகளிலும் கொடிய அம்புகளால் துளைத்தனர்.
6.90.39
ततः समरकोपेन संयुतो रावणात्मजः।
विभीषणं त्रिभिर्बाणैर्विव्याध वदने शुभे ॥ ६.९०.३९ ॥
அப்போது போர்க்கோபத்தால் நிறைந்த ராவணனின் மகன் விபீஷணனை மூன்று அம்புகளால் அவரது அழகிய முகத்தில் துளைத்தான்.
6.90.40
अयोमुखैस्त्रिभिर्विद्ध्वा राक्षसेन्द्रं विभीषणम्।
एकैकेनाभिविव्याध तान् सर्वान् हरियूथपान् ॥ ६.९०.४० ॥
இரும்பு முனைகள் கொண்ட மூன்று அம்புகளால் ராக்ஷஸர்களின் அரசன் விபீஷணனைத் துளைத்து, ஒவ்வொன்றால் அந்த வானரத் தலைவர்கள் அனைவரையும் துளைத்தான்.
6.90.41
तस्मै दृढतरं क्रुद्धो जघान गदया हयान्।
विभीषणो महातेजा रावणेः स दुरात्मनः ॥ ६.९०.४१ ॥
கோபமடைந்த மகாதேஜஸ்வி விபீஷணன், அந்தத் தீயவனான ராவணனின் மகனின் குதிரைகளை அதிக உறுதியுடன் கதையால் தாக்கினார்.
6.90.42
स हताश्वादवप्लुत्य रथान्निहतसारथेः।
अथ शक्तिं महातेजाः पितृव्याय मुमोच ह ॥ ६.९०.४२ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்டு, சாரதியும் கொல்லப்பட்ட தேரிலிருந்து அவன் குதித்திறங்கினான்; பின்னர் அந்த மகாதேஜஸ்வி தன் சிறிய தந்தை மீது ஒரு சக்தியை எறிந்தான்.
6.90.43
तामापतन्तीं सम्प्रेक्ष्य सुमित्रानन्दवर्धनः।
चिच्छेद निशितैर्बाणैर्दशधापातयद् भुवि ॥ ६.९०.४३ ॥
அது பாய்ந்து வருவதைக் கண்ட சுமித்திரையின் மகனுக்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பவன் கூர்மையான அம்புகளால் அதை பத்து துண்டுகளாக வெட்டி நிலத்தில் வீழ்த்தினான்.
6.90.44
तस्मै दृढधनुः क्रुद्धो हताश्वाय विभीषणः।
वज्रस्पर्शसमान् पञ्च ससर्जोरसि मार्गणान् ॥ ६.९०.४४ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட கோபமுற்ற விபீஷணன், வலிய வில்லுடன் அவன் மார்பை நோக்கி இடியின் தொடுகைக்கு ஒத்த ஐந்து அம்புகளை ஏவினான்.
6.90.45
ते तस्य कायं भित्त्वा तु रुक्मपुङ्खा निमित्तगाः।
बभूवुर्लोहितादिग्धा रक्ता इव महोरगाः ॥ ६.९०.४५ ॥
பொன் இறகுள்ள அந்த அம்புகள் அவன் உடலைத் துளைத்து, இரத்தத்தில் தோய்ந்து சிவந்த பெரிய பாம்புகளைப் போல ஆயின.
6.90.46
स पितृव्यस्य संक्रुद्ध इन्द्रजिच्छरमाददे।
उत्तमं रक्षसां मध्ये यमदत्तं महाबलः ॥ ६.९०.४६ ॥
தன் சிறிய தந்தையின் மீது மிகுந்த சினம் கொண்ட மகாபலசாலி இந்திரஜித், அரக்கர்களுள் சிறந்ததும் யமன் அளித்ததுமான அம்பை எடுத்தான்.
6.90.47
तं समीक्ष्य महातेजा महेषुं तेन संहितम्।
लक्ष्मणोऽप्याददे बाणमन्यद् भीमपराक्रमः ॥ ६.९०.४७ ॥
அந்த மகா ஒளியுடையவன் அம்பை அவன் வில்லில் பொருத்தி இருப்பதைக் கண்டு, பயங்கர வீரம் கொண்ட லக்ஷ்மணனும் வேறொரு அம்பை எடுத்தான்.
6.90.48
कुबेरेण स्वयं स्वप्ने यद् दत्तममितात्मना।
दुर्जयं दुर्विषह्यं च सेन्द्रैरपि सुरासुरैः ॥ ६.९०.४८ ॥
அளவற்ற ஆத்மா கொண்ட குபேரன் கனவில் தானே அளித்தது; இந்திரனுடன் சேர்ந்த தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும் வெல்லவும் தாங்கவும் முடியாதது.
6.90.49
तयोस्तु धनुषी श्रेष्ठे बाहुभिः परिघोपमैः।
विकृष्यमाणे बलवत् क्रौञ्चाविव चुकूजतुः ॥ ६.९०.४९ ॥
அவர்களின் சிறந்த வில்கள் பரிகம் போன்ற கரங்களால் இழுக்கப்பட்டு, இரண்டு கிரௌஞ்சப் பறவைகள் போல வலுவாக ஒலி எழுப்பின.
6.90.50
ताभ्यां तु धनुषि श्रेष्ठे संहितौ सायकोत्तमौ।
विकृष्यमाणौ वीराभ्यां भृशं जज्वलतुः श्रिया ॥ ६.९०.५० ॥
அவ்விரு வீரர்களால் சிறந்த வில்களில் பொருத்தப்பட்டு இழுக்கப்பட்ட இரண்டு சிறந்த அம்புகள் தம் ஒளியால் மிகவும் பிரகாசித்தன.
6.90.51
तौ भासयन्तावाकाशं धनुर्भ्यां विशिखौ च्युतौ।
मुखेन मुखमाहत्य संनिपेततुरोजसा ॥ ६.९०.५१ ॥
வானை ஒளிரச் செய்தபடி வில்களிலிருந்து விடுபட்ட அவ்விரு அம்புகளும் முனையோடு முனை மோதி வலிமையுடன் ஒன்றையொன்று தாக்கின.
6.90.52
संनिपातस्तयोश्चासीच्छरयोर्घोररूपयोः।
सधूमविस्फुलिङ्गश्च तज्जोऽग्निर्दारुणोऽभवत् ॥ ६.९०.५२ ॥
அவ்விரு கொடிய வடிவ அம்புகளின் மோதலால் புகையோடும் தீப்பொறிகளோடும் அவற்றிலிருந்து ஒரு கொடிய நெருப்பு தோன்றியது.
6.90.53
तौ महाग्रहसंकाशावन्योन्यं संनिपत्य च।
संग्रामे शतधा यातौ मेदिन्यां चैव पेततुः ॥ ६.९०.५३ ॥
பெரும் கோள்களைப் போன்ற அவ்விரு அம்புகளும் ஒன்றையொன்று மோதி போரில் நூறு துண்டுகளாகச் சிதறி பூமியில் வீழ்ந்தன.
6.90.54
शरौ प्रतिहतौ दृष्ट्वा तावुभौ रणमूर्धनि।
व्रीडितौ जातरोषौ च लक्ष्मणेन्द्रजितौ तदा ॥ ६.९०.५४ ॥
போர்முனையில் தங்கள் அம்புகள் தடுக்கப்பட்டு எதிர்த்து மோதியதைக் கண்டு, அவ்விருவரான லட்சுமணனும் இந்திரஜித்தும் அப்போது நாணமும் சினமும் கொண்டனர்.
6.90.55
सुसंरब्धस्तु सौमित्रिरस्त्रं वारुणमाददे।
रौद्रं महेन्द्रजिद् युद्धेऽप्यसृजद् युधि निष्ठितः ॥ ६.९०.५५ ॥
மிகுந்த சினம் கொண்ட சௌமித்ரி வருண அஸ்த்திரத்தை எடுத்தான்; போரில் நிலைத்திருந்த இந்திரஜித்தும் ருத்ர அஸ்த்திரத்தை ஏவினான்.
6.90.56
तेन तद्विहितं शस्त्रं वारुणं परमाद्भुतम्।
ततः क्रुद्धो महातेजा इन्द्रजित् समितिंजयः।
आग्नेयं संदधे दीप्तं स लोकं संक्षिपन्निव ॥ ६.९०.५६ ॥
அவன் ஏவிய அந்த வருண அஸ்த்திரத்தைக் கண்ட பிறகு, மகாதேஜஸ் கொண்ட போர்-வெற்றியாளன் இந்திரஜித் சினந்து, உலகையே சுருக்குவது போல ஒளிரும் ஆக்னேய அஸ்த்திரத்தைப் பூட்டினான்.
6.90.57
सौरेणास्त्रेण तद् वीरो लक्ष्मणः पर्यवारयत्।
अस्त्रं निवारितं दृष्ट्वा रावणिः क्रोधमूर्च्छितः ॥ ६.९०.५७ ॥
வீரன் லக்ஷ்மணன் சௌர அஸ்த்திரத்தால் அதை முழுமையாகத் தடுத்தான்; அஸ்த்திரம் தடுக்கப்படுவதைக் கண்ட ராவணி சினத்தால் மயக்கமுற்றான்.
6.90.58
आददे निशितं बाणमासुरं शत्रुदारणम्।
तस्माच्चापाद् विनिष्पेतुर्भास्वराः कूटमुद्गराः ॥ ६.९०.५८ ॥
அவன் எதிரியைப் பிளக்கும் கூர்மையான ஆசுர அம்பை எடுத்தான்; அப்போது அவனது வில்லிலிருந்து ஒளிரும் கூட-முத்கரங்கள் பாய்ந்து வெளிப்பட்டன.
6.90.59
शूलानि च भुशुण्ड्यश्च गदाः खड्गाः परश्वधाः।
तद् दृष्ट्वा लक्ष्मणः संख्ये घोरमस्त्रमथासुरम् ॥ ६.९०.५९ ॥
சூலங்கள், புசுண்டிகள், கதைகள், வாள்கள், கோடரிகள்; இதைக் கண்ட லக்ஷ்மணன் போரில் கொடிய ஆசுர அஸ்த்திரத்தை எடுத்தான்.
6.90.60
अवार्यं सर्वभूतानां सर्वशस्त्रविदारणम्।
माहेश्वरेण द्युतिमांस्तदस्त्रं प्रत्यवारयत् ॥ ६.९०.६० ॥
எல்லா உயிர்களாலும் தடுக்க முடியாததும், எல்லா ஆயுதங்களையும் பிளப்பதுமான அந்த அஸ்த்திரத்தை, ஒளிமிக்க லக்ஷ்மணன் மாஹேசுவர அஸ்த்திரத்தால் எதிர்த்துத் தடுத்தான்.
6.90.61
तयोः समभवद् युद्धमद्भुतं रोमहर्षणम्।
गगनस्थानि भूतानि लक्ष्मणं पर्यवारयन् ॥ ६.९०.६१ ॥
அவர்கள் இருவருக்கும் இடையே அற்புதமும் மயிர்சிலிர்க்கச் செய்வதுமான போர் நிகழ்ந்தது. வானில் நின்றிருந்த உயிரினங்கள் லக்ஷ்மணனைச் சூழ்ந்துகொண்டன.
6.90.62
भैरवाभिरुते भीमे युद्धे वानररक्षसाम्।
भूतैर्बहुभिराकाशं विस्मितैरावृतं बभौ ॥ ६.९०.६२ ॥
குரங்குகளுக்கும் அரக்கர்களுக்கும் இடையே பயங்கர ஒலிகள் முழங்கிய கொடிய போரில், வியப்புற்ற பல உயிரினங்களால் சூழப்பட்ட வானம் ஒளிர்ந்தது.
6.90.63
ऋषयः पितरो देवा गन्धर्वगरुडोरगाः।
शतक्रतुं पुरस्कृत्य ररक्षुर्लक्ष्मणं रणे ॥ ६.९०.६३ ॥
முனிவர்கள், பித்ருக்கள், தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், கருடர்கள், நாகர்கள் ஆகியோர் இந்திரனை முன்னிறுத்திப் போரில் லக்ஷ்மணனைக் காத்தனர்.
6.90.64
अथान्यं मार्गणश्रेष्ठं संदधे राघवानुजः।
हुताशनसमस्पर्शं रावणात्मजदारणम् ॥ ६.९०.६४ ॥
பின்னர் ராகவனின் தம்பி மற்றொரு சிறந்த அம்பை வில்லில் பூட்டினான். அது நெருப்பின் தொடுகை போன்றது; ராவணனின் மகனைப் பிளக்கவல்லது.
6.90.65
सुपत्रमनुवृत्ताङ्गं सुपर्वाणं सुसंस्थितम्।
सुवर्णविकृतं वीरः शरीरान्तकरं शरम् ॥ ६.९०.६५ ॥
நன்கு இறகு பொருத்தப்பட்டதும், வளைவற்ற நேர்த்தியான உடலும், செம்மையான கணுக்களும், பொன்னால் அழகுறச் செய்யப்பட்டதும், உயிர்களைக் கொல்வதுமான அம்பை வீரன் பூட்டினான்.
6.90.66
दुरावारं दुर्विषहं राक्षसानां भयावहम्।
आशीविषविषप्रख्यं देवसंघैः समर्चितम् ॥ ६.९०.६६ ॥
தடுக்கக் கடினமானது, தாங்கமுடியாதது, அரக்கர்களுக்குப் பயம் தருவது, நாகங்களின் விஷம் போன்றது, தேவர் கூட்டங்களால் போற்றப்பட்டது.
6.90.67
येन शक्रो महातेजा दानवानजयत् प्रभुः।
पुरा देवासुरे युद्धे वीर्यवान् हरिवाहनः ॥ ६.९०.६७ ॥
முன்பு தேவாசுரப் போரில் மகாதேஜஸ்வியும் பிரபுவுமான சக்கிரன் அதன் மூலம் தானவர்களை வென்றான்; அவனே வீரியவானான ஹரிவாஹனன்.
6.90.68
अथैन्द्रमस्त्रं सौमित्रिः संयुगेष्वपराजितम्।
शरश्रेष्ठं धनुश्रेष्ठे विकर्षन्निदमब्रवीत् ॥ ६.९०.६८ ॥
பின்னர் சௌமித்ரி போர்களில் வெல்லப்படாத ஐந்திரக் கணையை சிறந்த வில்லில் பூட்டி இழுத்தபடி இவ்வாறு கூறினான்.
6.90.69
लक्ष्मीवाँल्लक्ष्मणो वाक्यमर्थसाधकमात्मनः।
धर्मात्मा सत्यसंधश्च रामो दाशरथिर्यदि।
पौरुषे चाप्रतिद्वन्द्वस्तदैनं जहि रावणिम् ॥ ६.९०.६९ ॥
லக்ஷ்மணன் கூறினான்: "தர்மாத்மாவும் சத்தியசந்தனுமான தசரத புத்திரன் ராமன் பெருமை பொருந்தியவரும் வீரத்தில் ஒப்பற்றவருமானால், தமது நோக்கத்தை நிறைவேற்றும் இச்சொல்லைக் கேட்கட்டும்; அப்போது இந்த ராவணியை வதைக்கட்டும்."
6.90.70
इत्युक्त्वा बाणमाकर्णं विकृष्य तमजिह्मगम्।
लक्ष्मणः समरे वीरः ससर्जेन्द्रजितं प्रति।
ऐन्द्रास्त्रेण समायुज्य लक्ष्मणः परवीरहा ॥ ६.९०.७० ॥
இவ்வாறு கூறி, காது வரை வில்லை இழுத்து நேராகப் பறக்கும் அந்தக் கணையை, போரில் வீரனான லக்ஷ்மணன் இந்திரஜித்தை நோக்கி ஏவினான்; ஐந்திரக் கணையுடன் இணைத்து, பகைவீரர்களைக் கொல்பவனான லக்ஷ்மணன் (அவ்வாறு செய்தான்).
6.90.71
तच्छिरः सशिरस्त्राणं श्रीमज्ज्वलितकुण्डलम्।
प्रमथ्येन्द्रजितः कायात् पातयामास भूतले ॥ ६.९०.७१ ॥
அந்த லக்ஷ்மணன் தலைக்கவசத்துடன், ஒளிவீசும் அழகிய குண்டலங்களுடன் கூடிய இந்திரஜித்தின் தலையை வெட்டி, அவன் உடலிலிருந்து தரையில் வீழ்த்தினான்.
6.90.72
तद् राक्षसतनूजस्य भिन्नस्कन्धं शिरो महत्।
तपनीयनिभं भूमौ ददृशे रुधिरोक्षितम् ॥ ६.९०.७२ ॥
அந்த ராக்ஷசன் மகனின், தோள்கள் சிதைந்த பெரிய தலை, பொன்னைப் போல ஒளிர்ந்து, இரத்தத்தில் தோய்ந்து, தரையில் காணப்பட்டது.
6.90.73
हतः स निपपाताथ धरण्यां रावणात्मजः।
कवची सशिरस्त्राणो विप्रविद्धशरासनः ॥ ६.९०.७३ ॥
ராவணனின் அந்த மகன் கொல்லப்பட்டு நிலத்தில் விழுந்தான்; கவசமும் தலைக்கவசமும் அணிந்திருந்தான், அவனுடைய வில் வீசியெறியப்பட்டிருந்தது.
6.90.74
चुक्रुशुस्ते ततः सर्वे वानराः सविभीषणाः।
हृष्यन्ते निहते तस्मिन् देवा वृत्रवधे यथा ॥ ६.९०.७४ ॥
அப்போது விபீஷணனுடன் இருந்த அனைத்து வானரர்களும் ஆரவாரம் செய்தனர்; அவன் கொல்லப்பட்டதில் தேவர்கள் விருத்திரனின் வதத்தின்போது மகிழ்ந்ததுபோல மகிழ்ந்தனர்.
6.90.75
अथान्तरिक्षे देवानामृषीणां च महात्मनाम्।
जज्ञेऽथ जयसंनादो गन्धर्वाप्सरसामपि ॥ ६.९०.७५ ॥
அப்போது ஆகாயத்தில் தேவர்களும், மகாத்மாக்களான ரிஷிகளும், கந்தர்வர்களும், அப்சரஸுகளும் வெற்றி முழக்கம் எழுப்பினர்.
6.90.76
पतितं समभिज्ञाय राक्षसी सा महाचमूः।
वध्यमाना दिशो भेजे हरिभिर्जितकाशिभिः ॥ ६.९०.७६ ॥
அவன் விழுந்ததை நன்றாக அறிந்து, வெற்றிப் பெருமிதம் கொண்ட வானரர்களால் வெட்டுண்டு அந்த மாபெரும் ராக்ஷச சேனை திசைகளை நோக்கி ஓடியது.
6.90.77
वानरैर्वध्यमानास्ते शस्त्राण्युत्सृज्य राक्षसाः।
लङ्कामभिमुखाः सस्रुर्भ्रष्टसंज्ञाः प्रधाविताः ॥ ६.९०.७७ ॥
வானரர்களால் வெட்டுண்ட அந்த ராக்ஷசர்கள் ஆயுதங்களைக் கீழே போட்டு, உணர்விழந்தவர்களாய் லங்கையை நோக்கி முகம் காட்டி விரைந்து ஓடினர்.
6.90.78
दुद्रुवुर्बहुधा भीता राक्षसाः शतशो दिशः।
त्यक्त्वा प्रहरणान् सर्वे पट्टिशासिपरश्वधान् ॥ ६.९०.७८ ॥
அஞ்சிய ராக்ஷசர்கள் நூற்றுக்கணக்கில் பல வழிகளில் திசைகளை நோக்கி ஓடினர்; பட்டிசம், வாள், கோடரி ஆகிய அனைத்து ஆயுதங்களையும் விட்டுவிட்டனர்.
6.90.79
केचिल्लङ्कां परित्रस्ताः प्रविष्टा वानरार्दिताः।
समुद्रे पतिताः केचित् केचित् पर्वतमाश्रिताः ॥ ६.९०.७९ ॥
சில அரக்கர்கள் அஞ்சி இலங்கைக்குள் நுழைந்தனர்; வானரர்களால் துன்புறுத்தப்பட்ட சிலர் கடலில் விழுந்தனர்; சிலர் மலையில் அடைக்கலம் புகுந்தனர்.
6.90.80
हतमिन्द्रजितं दृष्ट्वा शयानं च रणक्षितौ।
राक्षसानां सहस्रेषु न कश्चित् प्रत्यदृश्यत ॥ ६.९०.८० ॥
இந்திரஜித் கொல்லப்பட்டு போர்க்களத்தில் கிடப்பதைக் கண்டு, ஆயிரக்கணக்கான அரக்கர்களில் ஒருவரும் காணப்படவில்லை.
6.90.81
यथास्तं गत आदित्ये नावतिष्ठन्ति रश्मयः।
तथा तस्मिन् निपतिते राक्षसास्ते गता दिशः ॥ ६.९०.८१ ॥
சூரியன் அஸ்தமித்ததும் அவனுடைய கதிர்கள் நிலைக்காதது போல, அவன் வீழ்ந்ததும் அந்த அரக்கர்கள் திசைகளில் ஓடிப்போயினர்.
6.90.82
शान्तरश्मिरिवादित्यो निर्वाण इव पावकः।
बभूव स महाबाहुर्व्यपास्तगतजीवितः ॥ ६.९०.८२ ॥
கதிர்கள் அடங்கிய சூரியனைப் போலவும், அணைந்த நெருப்பைப் போலவும், அந்த மகாபாகு உயிர் நீங்கி வீழ்ந்தான்.
6.90.83
प्रशान्तपीडाबहुलो विनष्टारिः प्रहर्षवान्।
बभूव लोकः पतिते राक्षसेन्द्रसुते तदा ॥ ६.९०.८३ ॥
அரக்கர் அரசனின் மகன் வீழ்ந்ததும், அப்போது உலகம் பெரும் துயர் தணிந்து, எதிரி அழிந்து, மகிழ்ச்சி அடைந்தது.
6.90.84
हर्षं च शक्रो भगवान् सह सर्वैर्महर्षिभिः।
जगाम निहते तस्मिन् राक्षसे पापकर्मणि ॥ ६.९०.८४ ॥
அந்தப் பாவச்செயல் செய்த அரக்கன் கொல்லப்பட்டதும், பகவான் இந்திரன் எல்லா மகரிஷிகளுடனும் மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
6.90.85
आकाशे चापि देवानां शुश्रुवे दुन्दुभिस्वनः।
नृत्यद्भिरप्सरोभिश्च गन्धर्वैश्च महात्मभिः ॥ ६.९०.८५ ॥
ஆகாயத்தில் தேவர்களின் துந்துபி ஒலி கேட்டது; நடனமாடும் அப்சரஸ்களும், மகாத்மாக்களான கந்தர்வர்களும் அங்கு இருந்தனர்.
6.90.86
ववर्षुः पुष्पवर्षाणि तदद्भुतमिवाभवत्।
प्रशशाम हते तस्मिन् राक्षसे क्रूरकर्मणि ॥ ६.९०.८६ ॥
அவர்கள் மலர்மழை பொழிந்தனர்; அது அற்புதம் போலாயிற்று. கொடிய செயல் புரிந்த அந்த ராட்சசன் கொல்லப்பட்டதும் போர் அமைதியடைந்தது.
6.90.87
शुद्धा आपो नभश्चैव जहृषुर्देवदानवाः।
आजग्मुः पतिते तस्मिन् सर्वलोकभयावहे ॥ ६.९०.८७ ॥
நீர்நிலைகள் தெளிவடைந்தன, ஆகாயமும் தூய்மையானது; தேவர்களும் தானவர்களும் மகிழ்ந்தனர். உலகங்கள் அனைத்தையும் அச்சுறுத்திய அவன் வீழ்ந்தபோது அவர்கள் அனைவரும் வந்தனர்.
6.90.88
ऊचुश्च सहितास्तुष्टा देवगन्धर्वदानवाः।
विज्वराः शान्तकलुषा ब्राह्मणा विचरन्त्विति ॥ ६.९०.८८ ॥
மகிழ்ந்த தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் தானவர்களும் ஒன்றுகூடி, "பிராமணர்கள் துயரற்றவர்களாகவும் மாசற்றவர்களாகவும் சுற்றித் திரியட்டும்" என்று கூறினர்.
6.90.89
ततोऽभ्यनन्दन् संहृष्टाः समरे हरियूथपाः।
तमप्रतिबलं दृष्ट्वा हतं नैर्ऋतपुङ्गवम् ॥ ६.९०.८९ ॥
பின்னர் போரில் மகிழ்ந்த குரங்குக் கூட்டத் தலைவர்கள், இணையற்ற வலிமை கொண்ட அந்த ராட்சசச் சிறந்தவன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு அவனைப் போற்றினர்.
6.90.90
विभीषणो हनूमांश्च जाम्बवांश्चर्क्षयूथपः।
विजयेनाभिनन्दन्तस्तुष्टुवुश्चापि लक्ष्मणम् ॥ ६.९०.९० ॥
விபீஷணனும், அனுமனும், கரடிக் கூட்டத் தலைவன் ஜாம்பவானும் வெற்றிக்காக வாழ்த்தி லக்ஷ்மணனையும் போற்றினர்.
6.90.91
क्ष्वेडन्तश्च प्लवन्तश्च गर्जन्तश्च प्लवंगमाः।
लब्धलक्षा रघुसुतं परिवार्योपतस्थिरे ॥ ६.९०.९१ ॥
கர்ஜித்தும், குதித்தும், முழங்கியும் வானரர்கள் ரகுபுத்திரரைச் சூழ்ந்து அருகில் நின்றனர்.
6.90.92
लाङ्गूलानि प्रविध्यन्तः स्फोटयन्तश्च वानराः।
लक्ष्मणो जयतीत्येव वाक्यं विश्रावयंस्तदा ॥ ६.९०.९२ ॥
வாலைச் சுழற்றியும், கைகளால் தட்டியும் வானரர்கள் அப்போது 'லக்ஷ்மணனுக்கு வெற்றி!' என்ற வாக்கியத்தை உரக்க முழங்கினர்.
6.90.93
अन्योन्यं च समाश्लिष्य हरयो हृष्टमानसाः।
चक्रुरुच्चावचगुणा राघवाश्रयसत्कथाः ॥ ६.९०.९३ ॥
மகிழ்ந்த மனத்துடன் வானரர்கள் ஒருவரை ஒருவர் தழுவிக்கொண்டு, ராகவனைப் பற்றிய பலவகைக் குணங்கள் நிறைந்த நல்ல கதைகளைப் பேசினர்.
6.90.94
तदसुकरमथाभिवीक्ष्य हृष्टाः
प्रियसुहृदो युधि लक्ष्मणस्य कर्म।
परममुपलभन्मनःप्रहर्षं
विनिहतमिन्द्ररिपुं निशम्य देवाः ॥ ६.९०.९४ ॥
போரில் லக்ஷ்மணனின் அரிய செயலைக் கண்டு, இந்திரனின் பகைவன் கொல்லப்பட்டதைக் கேட்டு, அன்பான நண்பர்களான தேவர்கள் மகிழ்ந்து மனத்தில் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தனர்.