Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.102.1
तच्छ्रुत्वा हर्षमापेदे राघवो भ्रातृभिः सह ।
वाक्यं चाद्भुतसङ्काशं तदा प्रोवाच लक्ष्मणम् ॥ ७.१०२.१ ॥
Al oír esto, Rāghava (Rāma), junto con sus hermanos, se alegró, y entonces habló a Lakṣmaṇa con palabras admirables.
7.102.2
इमौ कुमारौ सौमित्रे तव धर्मविशारदौ ।
अङ्गदश्चन्द्रकेतुश्च राज्यार्थे दृढविक्रमौ ॥ ७.१०२.२ ॥
Oh hijo de Sumitrā, estos dos príncipes tuyos, Aṅgada y Candraketu, expertos en el dharma y de valor firme para el reino.
7.102.3
इमौ राज्ये ऽभिषेक्ष्यामि देशः साधु विधीयताम् ।
रमणीयो ह्यसम्बाधो रमेतां यत्र धन्विनौ ॥ ७.१०२.३ ॥
Consagraré a estos dos en el reino; que se elija bien un lugar, agradable y espacioso, donde estos dos arqueros puedan vivir felices.
7.102.4
न राज्ञो यत्र पीडा स्यान्नाश्रमाणां विनाशनम् ।
स देशो दृश्यतां सौम्य नापराध्यामहे यथा ॥ ७.१०२.४ ॥
Que se busque, oh amable, un lugar donde no haya aflicción para el rey ni destrucción de los ermitaños, para que no incurramos en falta.
7.102.5
तथोक्तवति रामे तु भरतः प्रत्युवाच ह ।
अयं कारुपथो देशो रमणीयो निरामयः ॥ ७.१०२.५ ॥
Cuando Rāma así habló, Bharata respondió: Esta región llamada Kārupatha es agradable y libre de enfermedad.
7.102.6
निवेश्यतां तत्र पुरमङ्गदस्य महात्मनः ।
चन्द्रकेतोः सुरुचिरं चन्द्रकान्तं निरामयम् ॥ ७.१०२.६ ॥
Que allí se funde una ciudad para el magnánimo Aṅgada, y para Candraketu una ciudad muy hermosa llamada Candrakānta, libre de enfermedad.
7.102.7
तद्वाक्यं भरतेनोक्तं प्रतिजग्राह राघवः ।
तं च कृत्वा वशे देशमङ्गदस्य न्यवेशयत् ॥ ७.१०२.७ ॥
Rāghava aceptó las palabras de Bharata; habiendo puesto aquel país bajo su control, lo estableció para Aṅgada.
7.102.8
अङ्गदीया पुरी रम्याप्यङ्गदस्य निवेशिता ।
रमणीया सुगुप्ता च रामेणाक्लिष्टकर्मणा ॥ ७.१०२.८ ॥
También fue establecida para Aṅgada la hermosa ciudad de Aṅgada; Rāma, de acciones sin esfuerzo, la hizo agradable y bien protegida.
7.102.9
चन्द्रकेतोश्च मल्लस्य मल्लभूम्यां निवेशिता ।
चन्द्रकान्तेति विख्याता दिव्या स्वर्गपुरी यथा ॥ ७.१०२.९ ॥
Aquella ciudad, establecida para Candraketu en la tierra de los Malla, se hizo famosa con el nombre de Candrakāntā, divina como la ciudad celestial.
7.102.10
ततो रामः परां प्रीतिं लक्ष्मणो भरतस्तथा ।
ययुर्युद्धे दुराधर्षा अभिषेकं च चक्रिरे ॥ ७.१०२.१० ॥
Entonces Rāma, Lakṣmaṇa y Bharata sintieron gran alegría; los invencibles en batalla realizaron la consagración.
7.102.11
अभिषिच्य कुमारौ स प्रस्थापयति राघवः ।
अङ्गदं पश्चिमां भूमिं चन्द्रकेतुमुदङ्मुखम् ॥ ७.१०२.११ ॥
Tras consagrar a los dos príncipes, Rāghava envió a Aṅgada a la tierra occidental y a Candraketu hacia el norte.
7.102.12
अङ्गदं चापि सौमित्रिर्लक्ष्मणो ऽनुजगाम ह ।
चन्द्रकेतोस्तु भरतः पार्ष्णिग्राहो बभूव ह ॥ ७.१०२.१२ ॥
Saumitri Lakṣmaṇa también siguió a Aṅgada, y Bharata se convirtió en la guardia trasera de Candraketu.
7.102.13
लक्ष्मणस्त्वङ्गदीयायां संवत्सरमथोषितः ।
पुत्रे स्थिते दुराधर्षे अयोध्यां पुनरागमत् ॥ ७.१०२.१३ ॥
Lakṣmaṇa, tras residir un año en Aṅgadīyā, cuando el hijo invencible quedó establecido, regresó de nuevo a Ayodhyā.
7.102.14
भरतो ऽपि तथैवोष्य संवत्सरमतो ऽधिकम् ।
अयोध्यां पुनरागम्य रामपादावुपास्त सः ॥ ७.१०२.१४ ॥
Bharata, igualmente, tras residir allí un año y más, volvió a Ayodhyā y sirvió a los pies de Rāma.
7.102.15
उभौ सौमित्रिभरतौ रामपादावनुव्रतौ ।
कालं गतमपि स्नेहान्न जज्ञाते ऽतिधार्मिकौ ॥ ७.१०२.१५ ॥
Saumitri y Bharata, ambos devotos de los pies de Rāma, por afecto no percibieron el tiempo transcurrido, siendo ambos sumamente justos.
7.102.16
एवं वर्षसहस्राणि दश तेषां ययुस्तदा ।
धर्मे प्रयतमानानां पौरकार्येषु नित्यदा ॥ ७.१०२.१६ ॥
Así pasaron para ellos diez mil años, mientras se esforzaban en el dharma y se ocupaban siempre de los asuntos de la ciudad.
7.102.17
विहृत्य कालं परिपूर्णमानसाः श्रिया वृता धर्मपुरे सुसंस्थिताः ।
त्रयः समिद्धा इव दीप्ततेजसो महाध्वरे साधु हुतास्त्रयो ऽग्नयः ॥ ७.१०२.१७ ॥
Habiendo pasado el tiempo, con las mentes colmadas, rodeados de esplendor, bien establecidos en la ciudad del dharma, aquellos tres eran como tres fuegos encendidos de resplandor, bien ofrecidos en un gran sacrificio.