رامايانا فالميكي · السارغا 7.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.107.1
विसृज्य लक्ष्मणं रामो दुःखशोकसमन्वितः ।
पुरोधसं मन्त्रिणश्च नैगमांश्चेदमब्रवीत् ॥ ७.१०७.१ ॥
بعد أن صرف لاكشمانا، قال راما، المملوء حزنًا وأسىً، هذه الكلمات لكاهن البيت والوزراء وكبار المدينة.
7.107.2
अद्य राज्ये ऽभिषेक्ष्यामि भरतं धर्मवत्सलम् ।
अयोध्यायाः पतिं वीरं ततो यास्याम्यहं वनम् ॥ ७.१०७.२ ॥
اليوم سأتوّج بهاراتا، محب الدارما، ملكًا، السيد الشجاع لأيوديا؛ ثم أمضي إلى الغابة.
7.107.3
प्रवेशयत सम्भारान्माभूत्कालस्य पर्ययः ।
अद्यैवाहं गमिष्यामि लक्ष्मणेन गतां गतिम् ॥ ७.१०७.३ ॥
أدخلوا المستلزمات، ولا يكن تأخير في الوقت؛ فاليوم سأمضي مع لاكشمانا على الطريق الذي سلكه أجدادي.
7.107.4
तच्छ्रुत्वा राघवेणोक्तं सर्वाः प्रकृतयो भृशम् ।
मूर्धभिः प्रणता भूमौ गतसत्त्वा इवाभवन् ॥ ७.१०७.४ ॥
لما سمع الرعايا جميعًا كلمات الراغافا اضطربوا اضطرابًا شديدًا؛ وانحنوا برؤوسهم إلى الأرض، فصاروا كأنهم فارقوا الحياة.
7.107.5
भरतश्च विसञ्ज्ञो ऽभूच्छ्रुत्वा रामस्य भाषितम् ।
राज्यं विगर्हयामास राघवं चेदमब्रवीत् ॥ ७.१०७.५ ॥
ولما سمع بهاراتا كلام راما صُعق؛ فذمّ الملك وقال للراغافا هذه الكلمات.
7.107.6
सत्येनाहं शपे राजन्स्वर्गलोके न चैव हि ।
न कामये यथा राज्यं त्वां विना रघुनन्दन ॥ ७.१०७.६ ॥
أقسم بالحق أيها الملك: حتى في عالم السماء لا أتمنى الملك من دونك، يا بهجة الراغو.
7.107.7
इमौ कुशलवौ राजन्नभिषिञ्च नराधिप ।
कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम् ॥ ७.१०७.७ ॥
أيها الملك، سيد البشر، فلتُتوَّج هذين الاثنين، كُشا ولافا: البطل كُشا على كوسالا، وكذلك لافا على الأراضي الشمالية.
7.107.8
शत्रुघ्नस्य तु गच्छन्तु दूतास्त्वरितविक्रमाः ।
इदं गमनमस्माकं स्वर्गायाख्यातु मा चिरम् ॥ ७.१०७.८ ॥
فليذهب رسل سريعو البأس إلى شاتروغنا، ويُعلموه دون تأخير أن رحيلنا هذا إلى السماء.
7.107.9
तच्छ्रुत्वा भरतेनोक्तं दृष्ट्वा चापि ह्यधोमुखान् ।
पौरान्दुःखेन सन्तप्तान्वसिष्ठो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१०७.९ ॥
لما سمع فاسيشتها ما قاله بهاراتا، ورأى أهل المدينة مطرقين الوجوه، يكتوون بالحزن، قال هذه الكلمات.
7.107.10
वत्स राम इमाः पश्य धरणीं प्रकृतीर्गताः ।
ज्ञात्वैषामीप्सितं कार्यं मा चैषां विप्रियं कृथाः ॥ ७.१०७.१० ॥
يا بني راما، انظر إلى هؤلاء الرعايا الذين جاؤوا مطروحين على الأرض. فاعلم ما يبتغون، ولا تفعل بهم ما يسوؤهم.
7.107.11
वसिष्ठस्य तु वाक्येन उत्थाप्य प्रकृतीजनम् ।
किं करोमीति काकुत्स्थः सर्वा वचनमब्रवीत् ॥ ७.१०७.११ ॥
بكلمات فاسيشتها، أقام راما الكاكوتسثي أهل الرعية، وقال لهم جميعًا: «ماذا أفعل؟»
7.107.12
ततः सर्वाः प्रकृतयो रामं वचनमब्रुवन् ।
गच्छन्तमनुगच्छामो यत्र राम गमिष्यसि ॥ ७.१०७.१२ ॥
ثم قال جميع الرعايا لراما: «يا راما، أينما تذهب، فإننا نتبعك حين تذهب.»
7.107.13
पौरेषु यदि ते प्रीतिर्यदि स्नेहो ह्यनुत्तमः ।
सपुत्रदाराः काकुत्स्थ समागच्छाम सत्पथम् ॥ ७.१०७.१३ ॥
يا كاكُتْستها، إن كانت محبتك للرعايا صادقة وودّك لا يُضاهى، فلنسر معك على الطريق القويم مع أبنائنا وزوجاتنا.
7.107.14
तपोवनं वा दुर्गं वा नदीमम्भोनिधिं तथा ।
वयं ते यदि न त्याज्याः सर्वान्नो नय ईश्वर ॥ ७.१०७.१४ ॥
يا سيدي، سواء كان ذلك غابة تقشّف أو مكانًا وعِرًا أو نهرًا أو محيطًا، فإن لم تتخلَّ عنا فاقدنا جميعًا معك.
7.107.15
एषा नः परमा प्रीतिरेष नः परमो वरः ।
हृद्गता नः सदा प्रीतिस्तवानुगमने नृप ॥ ७.१०७.१५ ॥
هذا هو أسمى حبّنا، وهذا أعظم ما نرجوه. أيها الملك، إن الرغبة في اتباعك حاضرة أبدًا في قلوبنا.
7.107.16
पौराणां दृढभक्तिं च बाढमित्येव सो ऽब्रवीत् ।
स्वकृतान्तं चान्ववेक्ष्य तस्मिन्नहनि राघवः ॥ ७.१०७.१६ ॥
فلما رأى راغفا تعلّق الرعايا الراسخ قال: «ليكن ذلك». وفي ذلك اليوم تأمّل في نهايته التي قدّرتها أعماله.
7.107.17
कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम् ।
अभिषिच्य महात्मानावुभौ रामः कुशीलवौ ॥ ७.१०७.१७ ॥
ونصّب راما الباسل كوشا على كوسالا، ولَفا على الأراضي الشمالية، ذينك الرجلين العظيمين كوشا ولافا.
7.107.18
अभिषिक्तौ सुतावङ्के प्रतिष्ठाप्य पुरे ततः ।
परिष्वज्य महाबाहुर्मूर्ध्न्युपाघ्राय चासकृत् ॥ ७.१०७.१८ ॥
وبعد أن أجلس ابنيه المتوجين على حجره وأقامهما في المدينة، ضمّهما ذو الذراعين القويتين، وقبّل رأسيهما مرارًا.
7.107.19
रथानां तु सहस्राणि नागानामयुतानि च ।
दशायुतानि चाश्वानामेकैकस्य धनं ददौ ॥ ७.१०७.१९ ॥
وأعطى كلًّا منهما ثروة: آلاف العربات، وعشرات الآلاف من الفيلة، ومئات الآلاف من الخيول.
7.107.20
बहुरत्नौ बहुधनौ हृष्टपुष्टजनावृतौ ।
स्वे पुरे प्रेषयामास भ्रातरौ तु कुशीलवौ ॥ ७.१०७.२० ॥
أرسل الأخوين كُشا ولافا إلى مدينتهما، الغنية بالجواهر والثروة، المحاطة بالناس الفرحين الممتلئين صحةً.
7.107.21
अभिषिच्य सुतौ वीरौ प्रतिष्ठाप्य पुरे तदा ।
दूतान्सम्प्रेषयामास शत्रुघ्नाय महात्मने ॥ ७.१०७.२१ ॥
بعد أن مسح ولديه الشجاعين ملكًا وأقامهما في المدينة، أرسل حينئذٍ رسلًا إلى شatrughna العظيم النفس.