ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 7.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.107.1
विसृज्य लक्ष्मणं रामो दुःखशोकसमन्वितः ।
पुरोधसं मन्त्रिणश्च नैगमांश्चेदमब्रवीत् ॥ ७.१०७.१ ॥
ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଦୁଃଖ ଓ ଶୋକରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ରାମ ପୁରୋହିତ, ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ନଗରର ପ୍ରବୀଣମାନଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
7.107.2
अद्य राज्ये ऽभिषेक्ष्यामि भरतं धर्मवत्सलम् ।
अयोध्यायाः पतिं वीरं ततो यास्याम्यहं वनम् ॥ ७.१०७.२ ॥
ଆଜି ହିଁ ମୁଁ ଧର୍ମପ୍ରିୟ ଭରତଙ୍କୁ ଅଯୋଧ୍ୟାର ବୀର ଅଧିପତି ରୂପେ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରିବି; ତା'ପରେ ମୁଁ ବନକୁ ଯିବି।
7.107.3
प्रवेशयत सम्भारान्माभूत्कालस्य पर्ययः ।
अद्यैवाहं गमिष्यामि लक्ष्मणेन गतां गतिम् ॥ ७.१०७.३ ॥
ସାମଗ୍ରୀ ଭିତରକୁ ଆଣ, ସମୟ ବିଳମ୍ବ ନ ହେଉ; ଆଜି ହିଁ ମୁଁ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହ ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କ ଗତି ପଥେ ଯିବି।
7.107.4
तच्छ्रुत्वा राघवेणोक्तं सर्वाः प्रकृतयो भृशम् ।
मूर्धभिः प्रणता भूमौ गतसत्त्वा इवाभवन् ॥ ७.१०७.४ ॥
ରାଘବଙ୍କ ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାକୁଳ ହେଲେ; ମସ୍ତକ ଭୂମିରେ ଠେକାଇ ସେମାନେ ଯେମିତି ପ୍ରାଣହୀନ ହୋଇଗଲେ।
7.107.5
भरतश्च विसञ्ज्ञो ऽभूच्छ्रुत्वा रामस्य भाषितम् ।
राज्यं विगर्हयामास राघवं चेदमब्रवीत् ॥ ७.१०७.५ ॥
ରାମଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଭରତ ମଧ୍ୟ ଚେତନାହୀନ ପ୍ରାୟ ହେଲେ; ରାଜ୍ୟକୁ ନିନ୍ଦା କରି ସେ ରାଘବଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
7.107.6
सत्येनाहं शपे राजन्स्वर्गलोके न चैव हि ।
न कामये यथा राज्यं त्वां विना रघुनन्दन ॥ ७.१०७.६ ॥
ହେ ରାଜନ, ସତ୍ୟର ଶପଥ କରୁଛି — ହେ ରଘୁନନ୍ଦନ, ତୁମ ବିନା ମୁଁ ରାଜ୍ୟ ଇଚ୍ଛା କରେ ନାହିଁ; ସ୍ୱର୍ଗଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
7.107.7
इमौ कुशलवौ राजन्नभिषिञ्च नराधिप ।
कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम् ॥ ७.१०७.७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ହେ ନରାଧିପ, ଏହି କୁଶ ଏବଂ ଲବ ଉଭୟଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କର। କୋଶଳରେ ବୀର କୁଶଙ୍କୁ ଏବଂ ଉତ୍ତର ଅଞ୍ଚଳରେ ଲବଙ୍କୁ।
7.107.8
शत्रुघ्नस्य तु गच्छन्तु दूतास्त्वरितविक्रमाः ।
इदं गमनमस्माकं स्वर्गायाख्यातु मा चिरम् ॥ ७.१०७.८ ॥
ଦ୍ରୁତ ପରାକ୍ରମୀ ଦୂତମାନେ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତୁ; ଆମର ଏହି ଯାତ୍ରା ସ୍ୱର୍ଗ ଅଭିମୁଖେ, ବିଳମ୍ବ ନ କରି ଜଣାନ୍ତୁ।
7.107.9
तच्छ्रुत्वा भरतेनोक्तं दृष्ट्वा चापि ह्यधोमुखान् ।
पौरान्दुःखेन सन्तप्तान्वसिष्ठो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१०७.९ ॥
ଭରତଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଅଧୋମୁଖ ଓ ଦୁଃଖରେ ସନ୍ତପ୍ତ ନଗରବାସୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖି, ବଶିଷ୍ଠ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.107.10
वत्स राम इमाः पश्य धरणीं प्रकृतीर्गताः ।
ज्ञात्वैषामीप्सितं कार्यं मा चैषां विप्रियं कृथाः ॥ ७.१०७.१० ॥
ବତ୍ସ ରାମ, ଭୂମିରେ ପଡ଼ି ଆସିଥିବା ଏହି ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଦେଖ। ସେମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣି ସେମାନଙ୍କର ଅପ୍ରିୟ କର ନାହିଁ।
7.107.11
वसिष्ठस्य तु वाक्येन उत्थाप्य प्रकृतीजनम् ।
किं करोमीति काकुत्स्थः सर्वा वचनमब्रवीत् ॥ ७.१०७.११ ॥
ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ କଥାରେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଉଠାଇ, "ମୁଁ କଣ କରିବି?" ବୋଲି କାକୁତ୍ସ୍ଥ ରାମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.107.12
ततः सर्वाः प्रकृतयो रामं वचनमब्रुवन् ।
गच्छन्तमनुगच्छामो यत्र राम गमिष्यसि ॥ ७.१०७.१२ ॥
ତା'ପରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାମାନେ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ: "ହେ ରାମ, ତୁମେ ଯେଉଁଠାକୁ ଯିବ, ସେଠାକୁ ଯାଉଥିବା ତୁମ ପଛେ ପଛେ ଆମେ ଯିବୁ।"
7.107.13
पौरेषु यदि ते प्रीतिर्यदि स्नेहो ह्यनुत्तमः ।
सपुत्रदाराः काकुत्स्थ समागच्छाम सत्पथम् ॥ ७.१०७.१३ ॥
ହେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ନଗରବାସୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଯଦି ତୁମର ପ୍ରୀତି ଥାଏ ଏବଂ ତୁମ ସ୍ନେହ ଯଦି ଅନୁତ୍ତମ ହୁଏ, ତେବେ ପୁତ୍ର ଓ ପତ୍ନୀ ସହିତ ଆମେ ସତ୍ପଥରେ ତୁମ ସହିତ ଯିବା।
7.107.14
तपोवनं वा दुर्गं वा नदीमम्भोनिधिं तथा ।
वयं ते यदि न त्याज्याः सर्वान्नो नय ईश्वर ॥ ७.१०७.१४ ॥
ହେ ଈଶ୍ୱର, ତପୋବନ ହେଉ, ଦୁର୍ଗମ ସ୍ଥାନ ହେଉ, ନଦୀ ହେଉ କିମ୍ବା ସମୁଦ୍ର — ଯଦି ତୁମେ ଆମକୁ ଛାଡ଼ିବ ନାହିଁ, ତେବେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ଚାଲ।
7.107.15
एषा नः परमा प्रीतिरेष नः परमो वरः ।
हृद्गता नः सदा प्रीतिस्तवानुगमने नृप ॥ ७.१०७.१५ ॥
ଏହା ହିଁ ଆମର ପରମ ପ୍ରୀତି, ଏହା ହିଁ ଆମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବର। ହେ ରାଜନ, ତୁମ ଅନୁଗମନର ପ୍ରୀତି ସଦା ଆମ ହୃଦୟରେ ଅଛି।
7.107.16
पौराणां दृढभक्तिं च बाढमित्येव सो ऽब्रवीत् ।
स्वकृतान्तं चान्ववेक्ष्य तस्मिन्नहनि राघवः ॥ ७.१०७.१६ ॥
ପୌରବାସୀଙ୍କ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ଦେଖି ରାଘବ 'ଭଲ' ବୋଲି କହିଲେ; ଏବଂ ସେହି ଦିନ ନିଜ କର୍ମକୃତ ଅନ୍ତ ବିଷୟରେ ବିଚାର କଲେ।
7.107.17
कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम् ।
अभिषिच्य महात्मानावुभौ रामः कुशीलवौ ॥ ७.१०७.१७ ॥
ରାମ କୋଶଳ ଉପରେ ବୀର କୁଶଙ୍କୁ ଏବଂ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ ଉପରେ ଲବଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ — ସେହି ଦୁଇ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ, କୁଶ ଓ ଲବଙ୍କୁ।
7.107.18
अभिषिक्तौ सुतावङ्के प्रतिष्ठाप्य पुरे ततः ।
परिष्वज्य महाबाहुर्मूर्ध्न्युपाघ्राय चासकृत् ॥ ७.१०७.१८ ॥
ଅଭିଷିକ୍ତ ଦୁଇ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ କୋଳରେ ବସାଇ, ନଗରରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରି, ତା'ପରେ ମହାବାହୁ (ରାମ) ସେମାନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ ଏବଂ ବାରମ୍ବାର ସେମାନଙ୍କ ମସ୍ତକ ଆଘ୍ରାଣ କଲେ।
7.107.19
रथानां तु सहस्राणि नागानामयुतानि च ।
दशायुतानि चाश्वानामेकैकस्य धनं ददौ ॥ ७.१०७.१९ ॥
ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ହଜାର ହଜାର ରଥ, ଦଶ ହଜାର ହାତୀ ଏବଂ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଘୋଡ଼ା ଧନ ରୂପେ ଦାନ କଲେ।
7.107.20
बहुरत्नौ बहुधनौ हृष्टपुष्टजनावृतौ ।
स्वे पुरे प्रेषयामास भ्रातरौ तु कुशीलवौ ॥ ७.१०७.२० ॥
ବହୁ ରତ୍ନ ଓ ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ହର୍ଷିତ ଓ ପୁଷ୍ଟ ଜନତାରେ ଘେରା ସେହି ଦୁଇ ଭାଇ କୁଶ ଓ ଲବଙ୍କୁ ସେ ନିଜ ନଗରକୁ ପଠାଇଲେ।
7.107.21
अभिषिच्य सुतौ वीरौ प्रतिष्ठाप्य पुरे तदा ।
दूतान्सम्प्रेषयामास शत्रुघ्नाय महात्मने ॥ ७.१०७.२१ ॥
ବୀର ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରି ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ନଗରରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ସେତେବେଳେ ସେ ମହାତ୍ମା ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କ ପାଖକୁ ଦୂତ ପଠାଇଲେ।