ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ · ਸਰਗ 7.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.107.1
विसृज्य लक्ष्मणं रामो दुःखशोकसमन्वितः ।
पुरोधसं मन्त्रिणश्च नैगमांश्चेदमब्रवीत् ॥ ७.१०७.१ ॥
ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਸ਼ੋਕ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰਾਮ ਨੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਨਗਰ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ।
7.107.2
अद्य राज्ये ऽभिषेक्ष्यामि भरतं धर्मवत्सलम् ।
अयोध्यायाः पतिं वीरं ततो यास्याम्यहं वनम् ॥ ७.१०७.२ ॥
ਅੱਜ ਹੀ ਮੈਂ ਧਰਮ-ਪਿਆਰੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਵੀਰ ਸੁਆਮੀ ਵਜੋਂ ਰਾਜ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਾਂਗਾ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਵਨ ਨੂੰ ਜਾਵਾਂਗਾ।
7.107.3
प्रवेशयत सम्भारान्माभूत्कालस्य पर्ययः ।
अद्यैवाहं गमिष्यामि लक्ष्मणेन गतां गतिम् ॥ ७.१०७.३ ॥
ਸਮੱਗਰੀ ਅੰਦਰ ਲਿਆਓ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਦੇਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਅੱਜ ਹੀ ਮੈਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਚਲੇ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਜਾਵਾਂਗਾ।
7.107.4
तच्छ्रुत्वा राघवेणोक्तं सर्वाः प्रकृतयो भृशम् ।
मूर्धभिः प्रणता भूमौ गतसत्त्वा इवाभवन् ॥ ७.१०७.४ ॥
ਰਾਘਵ ਦੇ ਉਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੀ ਪਰਜਾ ਬਹੁਤ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਗਈ; ਸਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਝੁਕਾ ਕੇ ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਣਹੀਣ ਹੋ ਗਏ।
7.107.5
भरतश्च विसञ्ज्ञो ऽभूच्छ्रुत्वा रामस्य भाषितम् ।
राज्यं विगर्हयामास राघवं चेदमब्रवीत् ॥ ७.१०७.५ ॥
ਰਾਮ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਭਰਤ ਵੀ ਬੇਸੁਧ ਜਿਹਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਰਾਜ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ।
7.107.6
सत्येनाहं शपे राजन्स्वर्गलोके न चैव हि ।
न कामये यथा राज्यं त्वां विना रघुनन्दन ॥ ७.१०७.६ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ — ਹੇ ਰਘੁਨੰਦਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ ਮੈਂ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ।
7.107.7
इमौ कुशलवौ राजन्नभिषिञ्च नराधिप ।
कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम् ॥ ७.१०७.७ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੇ ਨਰਾਧਿਪ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਲਵ ਦਾ ਰਾਜ-ਤਿਲਕ ਕਰੋ। ਕੋਸਲ ਵਿੱਚ ਵੀਰ ਕੁਸ਼ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਲਵ ਨੂੰ।
7.107.8
शत्रुघ्नस्य तु गच्छन्तु दूतास्त्वरितविक्रमाः ।
इदं गमनमस्माकं स्वर्गायाख्यातु मा चिरम् ॥ ७.१०७.८ ॥
ਫੁਰਤੀਲੇ ਬਹਾਦਰ ਦੂਤ ਸ਼ਤਰੂਘਨ ਕੋਲ ਜਾਣ; ਸਾਡਾ ਇਹ ਪ੍ਰਸਥਾਨ ਸਵਰਗ ਲਈ ਹੈ, ਇਹ ਦੇਰ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਦੱਸਣ।
7.107.9
तच्छ्रुत्वा भरतेनोक्तं दृष्ट्वा चापि ह्यधोमुखान् ।
पौरान्दुःखेन सन्तप्तान्वसिष्ठो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१०७.९ ॥
ਭਰਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਤੇ ਨੀਵੇਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਤਪੇ ਹੋਏ ਨਗਰਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।
7.107.10
वत्स राम इमाः पश्य धरणीं प्रकृतीर्गताः ।
ज्ञात्वैषामीप्सितं कार्यं मा चैषां विप्रियं कृथाः ॥ ७.१०७.१० ॥
ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਏ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਰਜਾ ਜਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ-ਭਾਉਂਦਾ ਕੰਮ ਜਾਣ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੁਰਾ ਨਾ ਕਰ।
7.107.11
वसिष्ठस्य तु वाक्येन उत्थाप्य प्रकृतीजनम् ।
किं करोमीति काकुत्स्थः सर्वा वचनमब्रवीत् ॥ ७.१०७.११ ॥
ਵਸਿਸ਼ਠ ਦੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਪਰਜਾ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ, "ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਆਖ ਕੇ ਕਾਕੁਤਸਥ ਰਾਮ ਨੇ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖਿਆ।
7.107.12
ततः सर्वाः प्रकृतयो रामं वचनमब्रुवन् ।
गच्छन्तमनुगच्छामो यत्र राम गमिष्यसि ॥ ७.१०७.१२ ॥
ਤਦ ਸਾਰੀ ਪਰਜਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਰਾਮ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਅਸੀਂ ਜਾਵਾਂਗੇ।"
7.107.13
पौरेषु यदि ते प्रीतिर्यदि स्नेहो ह्यनुत्तमः ।
सपुत्रदाराः काकुत्स्थ समागच्छाम सत्पथम् ॥ ७.१०७.१३ ॥
ਹੇ ਕਾਕੁਤਸਥ, ਜੇ ਨਗਰਵਾਸੀਆਂ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਆਰ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਨੇਹ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਅਸੀਂ ਸਤਪਥ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਚੱਲੀਏ।
7.107.14
तपोवनं वा दुर्गं वा नदीमम्भोनिधिं तथा ।
वयं ते यदि न त्याज्याः सर्वान्नो नय ईश्वर ॥ ७.१०७.१४ ॥
ਹੇ ਈਸ਼ਵਰ, ਤਪੋਵਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੁਰਗਮ ਥਾਂ, ਨਦੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ — ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤਿਆਗਣਾ, ਤਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਚੱਲੋ।
7.107.15
एषा नः परमा प्रीतिरेष नः परमो वरः ।
हृद्गता नः सदा प्रीतिस्तवानुगमने नृप ॥ ७.१०७.१५ ॥
ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਪਰਮ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਸਰਵੋਤਮ ਵਰਦਾਨ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ ਦਾ ਪਿਆਰ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੈ।
7.107.16
पौराणां दृढभक्तिं च बाढमित्येव सो ऽब्रवीत् ।
स्वकृतान्तं चान्ववेक्ष्य तस्मिन्नहनि राघवः ॥ ७.१०७.१६ ॥
ਨਗਰਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿੜ ਭਗਤੀ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਘਵ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਕਿਹਾ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਅੰਤ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ।
7.107.17
कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम् ।
अभिषिच्य महात्मानावुभौ रामः कुशीलवौ ॥ ७.१०७.१७ ॥
ਰਾਮ ਨੇ ਕੋਸਲ ਉੱਤੇ ਵੀਰ ਕੁਸ਼ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਲਵ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਮਹਾਤਮਾਵਾਂ, ਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਲਵ ਨੂੰ।
7.107.18
अभिषिक्तौ सुतावङ्के प्रतिष्ठाप्य पुरे ततः ।
परिष्वज्य महाबाहुर्मूर्ध्न्युपाघ्राय चासकृत् ॥ ७.१०७.१८ ॥
ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗੋਦੀ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮਹਾਬਾਹੂ (ਰਾਮ) ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਲ਼ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਿਰ ਸੁੰਘਿਆ।
7.107.19
रथानां तु सहस्राणि नागानामयुतानि च ।
दशायुतानि चाश्वानामेकैकस्य धनं ददौ ॥ ७.१०७.१९ ॥
ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਥ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਘੋੜੇ ਧਨ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ।
7.107.20
बहुरत्नौ बहुधनौ हृष्टपुष्टजनावृतौ ।
स्वे पुरे प्रेषयामास भ्रातरौ तु कुशीलवौ ॥ ७.१०७.२० ॥
ਬਹੁਤ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਧਨ ਵਾਲੇ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਲਵ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
7.107.21
अभिषिच्य सुतौ वीरौ प्रतिष्ठाप्य पुरे तदा ।
दूतान्सम्प्रेषयामास शत्रुघ्नाय महात्मने ॥ ७.१०७.२१ ॥
ਵੀਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਤਮਾ ਸ਼ਤਰੁਘਨ ਕੋਲ ਦੂਤ ਭੇਜੇ।