Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.107.1
विसृज्य लक्ष्मणं रामो दुःखशोकसमन्वितः ।
पुरोधसं मन्त्रिणश्च नैगमांश्चेदमब्रवीत् ॥ ७.१०७.१ ॥
Tras despedir a Lakṣmaṇa, Rāma, lleno de dolor y pesar, dijo estas palabras al sacerdote doméstico, a los ministros y a los ancianos de la ciudad.
7.107.2
अद्य राज्ये ऽभिषेक्ष्यामि भरतं धर्मवत्सलम् ।
अयोध्यायाः पतिं वीरं ततो यास्याम्यहं वनम् ॥ ७.१०७.२ ॥
Hoy consagraré como rey a Bharata, amante del dharma, el heroico señor de Ayodhyā; después yo iré al bosque.
7.107.3
प्रवेशयत सम्भारान्माभूत्कालस्य पर्ययः ।
अद्यैवाहं गमिष्यामि लक्ष्मणेन गतां गतिम् ॥ ७.१०७.३ ॥
Traed los preparativos; que no haya demora. Hoy mismo partiré con Lakṣmaṇa por el camino recorrido por nuestros antepasados.
7.107.4
तच्छ्रुत्वा राघवेणोक्तं सर्वाः प्रकृतयो भृशम् ।
मूर्धभिः प्रणता भूमौ गतसत्त्वा इवाभवन् ॥ ७.१०७.४ ॥
Al oír estas palabras del Rāghava, todos los súbditos quedaron profundamente abatidos; inclinados con la cabeza en tierra, se volvieron como si hubieran perdido la vida.
7.107.5
भरतश्च विसञ्ज्ञो ऽभूच्छ्रुत्वा रामस्य भाषितम् ।
राज्यं विगर्हयामास राघवं चेदमब्रवीत् ॥ ७.१०७.५ ॥
Al oír las palabras de Rāma, también Bharata quedó aturdido; reprochó el reino y dijo estas palabras al Rāghava.
7.107.6
सत्येनाहं शपे राजन्स्वर्गलोके न चैव हि ।
न कामये यथा राज्यं त्वां विना रघुनन्दन ॥ ७.१०७.६ ॥
Por la verdad lo juro, oh rey: ni en el mundo celestial deseo el reino, sin ti, oh deleite de los Raghu.
7.107.7
इमौ कुशलवौ राजन्नभिषिञ्च नराधिप ।
कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम् ॥ ७.१०७.७ ॥
Oh rey, señor de los hombres, consagra a estos dos, Kuśa y Lava: al heroico Kuśa sobre Kosala, y asimismo a Lava sobre las tierras del norte.
7.107.8
शत्रुघ्नस्य तु गच्छन्तु दूतास्त्वरितविक्रमाः ।
इदं गमनमस्माकं स्वर्गायाख्यातु मा चिरम् ॥ ७.१०७.८ ॥
Que vayan mensajeros de veloz valor ante Śatrughna y anuncien sin demora que nuestra partida es hacia el cielo.
7.107.9
तच्छ्रुत्वा भरतेनोक्तं दृष्ट्वा चापि ह्यधोमुखान् ।
पौरान्दुःखेन सन्तप्तान्वसिष्ठो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१०७.९ ॥
Al oír lo que Bharata había dicho, y viendo a los ciudadanos con el rostro abatido y atormentados por el dolor, Vasiṣṭha habló estas palabras.
7.107.10
वत्स राम इमाः पश्य धरणीं प्रकृतीर्गताः ।
ज्ञात्वैषामीप्सितं कार्यं मा चैषां विप्रियं कृथाः ॥ ७.१०७.१० ॥
Querido hijo Rāma, mira a estos súbditos que han llegado postrados en el suelo. Sabiendo lo que desean, no les causes ningún disgusto.
7.107.11
वसिष्ठस्य तु वाक्येन उत्थाप्य प्रकृतीजनम् ।
किं करोमीति काकुत्स्थः सर्वा वचनमब्रवीत् ॥ ७.१०७.११ ॥
Por las palabras de Vasiṣṭha, Rāma de la estirpe Kākutstha levantó al pueblo y les dijo a todos: "¿Qué debo hacer?"
7.107.12
ततः सर्वाः प्रकृतयो रामं वचनमब्रुवन् ।
गच्छन्तमनुगच्छामो यत्र राम गमिष्यसि ॥ ७.१०७.१२ ॥
Entonces todos los súbditos hablaron a Rāma: "Oh Rāma, adonde vayas, mientras tú vas, te seguiremos."
7.107.13
पौरेषु यदि ते प्रीतिर्यदि स्नेहो ह्यनुत्तमः ।
सपुत्रदाराः काकुत्स्थ समागच्छाम सत्पथम् ॥ ७.१०७.१३ ॥
Oh Kākutstha, si tu afecto por los ciudadanos es verdadero y tu amor es insuperable, que nosotros, con nuestros hijos y esposas, nos unamos a ti en el sendero recto.
7.107.14
तपोवनं वा दुर्गं वा नदीमम्भोनिधिं तथा ।
वयं ते यदि न त्याज्याः सर्वान्नो नय ईश्वर ॥ ७.१०७.१४ ॥
Oh Señor, sea un bosque de austeridad, un lugar difícil, un río o el océano: si no nos abandonas, llévanos a todos contigo.
7.107.15
एषा नः परमा प्रीतिरेष नः परमो वरः ।
हृद्गता नः सदा प्रीतिस्तवानुगमने नृप ॥ ७.१०७.१५ ॥
Este es nuestro supremo afecto, este es nuestro mayor don. Oh rey, el deseo de seguirte habita siempre en nuestro corazón.
7.107.16
पौराणां दृढभक्तिं च बाढमित्येव सो ऽब्रवीत् ।
स्वकृतान्तं चान्ववेक्ष्य तस्मिन्नहनि राघवः ॥ ७.१०७.१६ ॥
Viendo la firme devoción de los ciudadanos, Rāghava dijo: «Así sea». Y ese mismo día consideró su propio fin, determinado por sus propias acciones.
7.107.17
कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम् ।
अभिषिच्य महात्मानावुभौ रामः कुशीलवौ ॥ ७.१०७.१७ ॥
Rāma ungió al heroico Kuśa sobre Kosala y a Lava sobre las tierras del norte: a aquellos dos grandes seres, Kuśa y Lava.
7.107.18
अभिषिक्तौ सुतावङ्के प्रतिष्ठाप्य पुरे ततः ।
परिष्वज्य महाबाहुर्मूर्ध्न्युपाघ्राय चासकृत् ॥ ७.१०७.१८ ॥
Habiendo sentado en su regazo a sus dos hijos ungidos y establecido en la ciudad, el de brazos poderosos los abrazó y una y otra vez besó sus cabezas.
7.107.19
रथानां तु सहस्राणि नागानामयुतानि च ।
दशायुतानि चाश्वानामेकैकस्य धनं ददौ ॥ ७.१०७.१९ ॥
A cada uno le dio riquezas: miles de carros, decenas de miles de elefantes y cientos de miles de caballos.
7.107.20
बहुरत्नौ बहुधनौ हृष्टपुष्टजनावृतौ ।
स्वे पुरे प्रेषयामास भ्रातरौ तु कुशीलवौ ॥ ७.१०७.२० ॥
Envió a los dos hermanos, Kuśa y Lava, a su propia ciudad, rica en joyas y riquezas y rodeada de gente alegre y bien alimentada.
7.107.21
अभिषिच्य सुतौ वीरौ प्रतिष्ठाप्य पुरे तदा ।
दूतान्सम्प्रेषयामास शत्रुघ्नाय महात्मने ॥ ७.१०७.२१ ॥
Tras ungir a sus valientes hijos y establecerlos en la ciudad, envió entonces mensajeros al magnánimo Śatrughna.