Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.107.1
विसृज्य लक्ष्मणं रामो दुःखशोकसमन्वितः ।
पुरोधसं मन्त्रिणश्च नैगमांश्चेदमब्रवीत् ॥ ७.१०७.१ ॥
Nachdem er Lakṣmaṇa entlassen hatte, sprach Rāma, von Kummer und Schmerz erfüllt, diese Worte zu dem Hauspriester, den Ministern und den Ältesten der Stadt.
7.107.2
अद्य राज्ये ऽभिषेक्ष्यामि भरतं धर्मवत्सलम् ।
अयोध्यायाः पतिं वीरं ततो यास्याम्यहं वनम् ॥ ७.१०७.२ ॥
Heute werde ich Bharata, den Liebhaber des Dharma, zum König weihen, den tapferen Herrn von Ayodhyā; danach werde ich in den Wald gehen.
7.107.3
प्रवेशयत सम्भारान्माभूत्कालस्य पर्ययः ।
अद्यैवाहं गमिष्यामि लक्ष्मणेन गतां गतिम् ॥ ७.१०७.३ ॥
Bringt die Vorbereitungen herein, es darf keine Verzögerung geben. Noch heute werde ich mit Lakṣmaṇa den Weg gehen, den unsere Ahnen gegangen sind.
7.107.4
तच्छ्रुत्वा राघवेणोक्तं सर्वाः प्रकृतयो भृशम् ।
मूर्धभिः प्रणता भूमौ गतसत्त्वा इवाभवन् ॥ ७.१०७.४ ॥
Als sie diese Worte des Rāghava hörten, wurden alle Untertanen tief erschüttert; mit dem Haupt zur Erde gebeugt, wurden sie wie leblos.
7.107.5
भरतश्च विसञ्ज्ञो ऽभूच्छ्रुत्वा रामस्य भाषितम् ।
राज्यं विगर्हयामास राघवं चेदमब्रवीत् ॥ ७.१०७.५ ॥
Als Bharata Rāmas Worte hörte, war auch er betäubt; er tadelte das Königtum und sprach zum Rāghava diese Worte.
7.107.6
सत्येनाहं शपे राजन्स्वर्गलोके न चैव हि ।
न कामये यथा राज्यं त्वां विना रघुनन्दन ॥ ७.१०७.६ ॥
Bei der Wahrheit schwöre ich, o König: auch in der Himmelswelt begehre ich das Königtum nicht ohne dich, o Wonne der Raghus.
7.107.7
इमौ कुशलवौ राजन्नभिषिञ्च नराधिप ।
कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम् ॥ ७.१०७.७ ॥
O König, Herr der Menschen, salbe diese beiden, Kuśa und Lava: den heldenhaften Kuśa über Kosala, und ebenso Lava über die nördlichen Länder.
7.107.8
शत्रुघ्नस्य तु गच्छन्तु दूतास्त्वरितविक्रमाः ।
इदं गमनमस्माकं स्वर्गायाख्यातु मा चिरम् ॥ ७.१०७.८ ॥
Mögen eilige, tapfere Boten zu Śatrughna gehen und ohne Verzug verkünden, dass unser Aufbruch dem Himmel gilt.
7.107.9
तच्छ्रुत्वा भरतेनोक्तं दृष्ट्वा चापि ह्यधोमुखान् ।
पौरान्दुःखेन सन्तप्तान्वसिष्ठो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१०७.९ ॥
Als Vasiṣṭha gehört hatte, was Bharata gesagt hatte, und die Bürger mit gesenkten Gesichtern, von Kummer gequält sah, sprach er diese Worte.
7.107.10
वत्स राम इमाः पश्य धरणीं प्रकृतीर्गताः ।
ज्ञात्वैषामीप्सितं कार्यं मा चैषां विप्रियं कृथाः ॥ ७.१०७.१० ॥
Lieber Sohn Rāma, sieh diese Untertanen an, die zu Boden gesunken gekommen sind. Wisse, was sie begehren, und bereite ihnen keinen Verdruss.
7.107.11
वसिष्ठस्य तु वाक्येन उत्थाप्य प्रकृतीजनम् ।
किं करोमीति काकुत्स्थः सर्वा वचनमब्रवीत् ॥ ७.१०७.११ ॥
Auf Vasiṣṭhas Worte hin richtete Rāma aus dem Geschlecht der Kākutstha das Volk auf und sprach zu allen: »Was soll ich tun?«
7.107.12
ततः सर्वाः प्रकृतयो रामं वचनमब्रुवन् ।
गच्छन्तमनुगच्छामो यत्र राम गमिष्यसि ॥ ७.१०७.१२ ॥
Da sprachen alle Untertanen zu Rāma: »O Rāma, wohin du auch gehst, während du gehst, werden wir dir folgen.«
7.107.13
पौरेषु यदि ते प्रीतिर्यदि स्नेहो ह्यनुत्तमः ।
सपुत्रदाराः काकुत्स्थ समागच्छाम सत्पथम् ॥ ७.१०७.१३ ॥
O Kākutstha, wenn deine Zuneigung zu den Bürgern wahr ist und deine Liebe unübertroffen, so wollen wir mit Söhnen und Frauen dir auf dem rechten Pfad folgen.
7.107.14
तपोवनं वा दुर्गं वा नदीमम्भोनिधिं तथा ।
वयं ते यदि न त्याज्याः सर्वान्नो नय ईश्वर ॥ ७.१०७.१४ ॥
O Herr, sei es ein Askese-Wald, ein unwegsamer Ort, ein Fluss oder das Meer — wenn du uns nicht verlassen willst, so führe uns alle mit dir.
7.107.15
एषा नः परमा प्रीतिरेष नः परमो वरः ।
हृद्गता नः सदा प्रीतिस्तवानुगमने नृप ॥ ७.१०७.१५ ॥
Dies ist unsere höchste Zuneigung, dies ist unser höchster Wunsch. O König, die Liebe, dir zu folgen, wohnt stets in unseren Herzen.
7.107.16
पौराणां दृढभक्तिं च बाढमित्येव सो ऽब्रवीत् ।
स्वकृतान्तं चान्ववेक्ष्य तस्मिन्नहनि राघवः ॥ ७.१०७.१६ ॥
Als Rāghava die feste Hingabe der Bürger sah, sprach er: »So sei es.« Und an diesem Tag bedachte er sein eigenes Ende, durch seine eigenen Taten bestimmt.
7.107.17
कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम् ।
अभिषिच्य महात्मानावुभौ रामः कुशीलवौ ॥ ७.१०७.१७ ॥
Rāma salbte den tapferen Kuśa über Kosala und Lava über die nördlichen Länder — diese beiden großen Seelen, Kuśa und Lava.
7.107.18
अभिषिक्तौ सुतावङ्के प्रतिष्ठाप्य पुरे ततः ।
परिष्वज्य महाबाहुर्मूर्ध्न्युपाघ्राय चासकृत् ॥ ७.१०७.१८ ॥
Nachdem er seine beiden gesalbten Söhne auf den Schoß genommen und in der Stadt eingesetzt hatte, umarmte ihn der Starkarmige und küsste immer wieder ihre Häupter.
7.107.19
रथानां तु सहस्राणि नागानामयुतानि च ।
दशायुतानि चाश्वानामेकैकस्य धनं ददौ ॥ ७.१०७.१९ ॥
Jedem von ihnen gab er Reichtum: Tausende von Streitwagen, Zehntausende von Elefanten und Hunderttausende von Pferden.
7.107.20
बहुरत्नौ बहुधनौ हृष्टपुष्टजनावृतौ ।
स्वे पुरे प्रेषयामास भ्रातरौ तु कुशीलवौ ॥ ७.१०७.२० ॥
Er schickte die beiden Brüder Kuśa und Lava in ihre eigene Stadt, reich an Juwelen und Reichtum und umgeben von frohen, wohlgenährten Menschen.
7.107.21
अभिषिच्य सुतौ वीरौ प्रतिष्ठाप्य पुरे तदा ।
दूतान्सम्प्रेषयामास शत्रुघ्नाय महात्मने ॥ ७.१०७.२१ ॥
Nachdem er seine heldenhaften Söhne gesalbt und in der Stadt eingesetzt hatte, sandte er Boten zu dem großherzigen Śatrughna.