വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.107.1
विसृज्य लक्ष्मणं रामो दुःखशोकसमन्वितः ।
पुरोधसं मन्त्रिणश्च नैगमांश्चेदमब्रवीत् ॥ ७.१०७.१ ॥
ലക്ഷ്മണനെ യാത്രയാക്കി, ദുഃഖവും ശോകവും നിറഞ്ഞ രാമൻ പുരോഹിതനോടും മന്ത്രിമാരോടും പൗരപ്രമുഖരോടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
7.107.2
अद्य राज्ये ऽभिषेक्ष्यामि भरतं धर्मवत्सलम् ।
अयोध्यायाः पतिं वीरं ततो यास्याम्यहं वनम् ॥ ७.१०७.२ ॥
ഇന്നുതന്നെ ഞാൻ ധർമ്മപ്രിയനായ ഭരതനെ അയോധ്യയുടെ വീരനാഥനായി രാജ്യാഭിഷേകം ചെയ്യും; പിന്നെ ഞാൻ വനത്തിലേക്ക് പോകും.
7.107.3
प्रवेशयत सम्भारान्माभूत्कालस्य पर्ययः ।
अद्यैवाहं गमिष्यामि लक्ष्मणेन गतां गतिम् ॥ ७.१०७.३ ॥
സാധനസാമഗ്രികൾ അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരൂ, കാലതാമസം ഉണ്ടാകരുത്; ഇന്നുതന്നെ ഞാൻ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം പൂർവ്വികർ നടന്ന വഴിയിലൂടെ പോകും.
7.107.4
तच्छ्रुत्वा राघवेणोक्तं सर्वाः प्रकृतयो भृशम् ।
मूर्धभिः प्रणता भूमौ गतसत्त्वा इवाभवन् ॥ ७.१०७.४ ॥
രാഘവൻ പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് എല്ലാ പ്രജകളും അത്യന്തം ദുഃഖിതരായി; തലകൾ നിലത്തു ചേർത്ത് വണങ്ങി, ജീവനറ്റവരെപ്പോലെയായി.
7.107.5
भरतश्च विसञ्ज्ञो ऽभूच्छ्रुत्वा रामस्य भाषितम् ।
राज्यं विगर्हयामास राघवं चेदमब्रवीत् ॥ ७.१०७.५ ॥
രാമന്റെ വാക്കു കേട്ട് ഭരതനും ബോധശൂന്യനായി; രാജ്യത്തെ നിന്ദിച്ച് രാഘവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
7.107.6
सत्येनाहं शपे राजन्स्वर्गलोके न चैव हि ।
न कामये यथा राज्यं त्वां विना रघुनन्दन ॥ ७.१०७.६ ॥
രാജാവേ, സത്യത്തെ സാക്ഷിയാക്കി ഞാൻ സത്യം ചെയ്യുന്നു — രഘുനന്ദനാ, നിന്നെ വിട്ട് ഞാൻ രാജ്യം ആഗ്രഹിക്കില്ല; സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലും ഇല്ല.
7.107.7
इमौ कुशलवौ राजन्नभिषिञ्च नराधिप ।
कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम् ॥ ७.१०७.७ ॥
രാജാവേ, നരാധിപാ, ഈ കുശലവരെ അഭിഷേകം ചെയ്യുക. കോസലത്തിൽ വീരനായ കുശനെയും, ഉത്തരദേശങ്ങളിൽ ലവനെയും.
7.107.8
शत्रुघ्नस्य तु गच्छन्तु दूतास्त्वरितविक्रमाः ।
इदं गमनमस्माकं स्वर्गायाख्यातु मा चिरम् ॥ ७.१०७.८ ॥
വേഗവീര്യമുള്ള ദൂതന്മാർ ശത്രുഘ്നന്റെ അടുത്ത് പോകട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ ഈ യാത്ര സ്വർഗത്തിലേക്കാണെന്ന് താമസമില്ലാതെ അറിയിക്കട്ടെ.
7.107.9
तच्छ्रुत्वा भरतेनोक्तं दृष्ट्वा चापि ह्यधोमुखान् ।
पौरान्दुःखेन सन्तप्तान्वसिष्ठो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१०७.९ ॥
ഭരതൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട്, തലതാഴ്ത്തി ദുഃഖത്താൽ വെന്തുരുകുന്ന പൗരന്മാരെ കണ്ട്, വസിഷ്ഠൻ ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
7.107.10
वत्स राम इमाः पश्य धरणीं प्रकृतीर्गताः ।
ज्ञात्वैषामीप्सितं कार्यं मा चैषां विप्रियं कृथाः ॥ ७.१०७.१० ॥
മകനേ രാമാ, നിലത്ത് വീണു വന്ന ഈ പ്രജകളെ നോക്കൂ. അവരുടെ ആഗ്രഹമറിഞ്ഞ് അവർക്ക് അപ്രിയം വരുത്തരുത്.
7.107.11
वसिष्ठस्य तु वाक्येन उत्थाप्य प्रकृतीजनम् ।
किं करोमीति काकुत्स्थः सर्वा वचनमब्रवीत् ॥ ७.१०७.११ ॥
വസിഷ്ഠന്റെ വാക്കിനാൽ പ്രജകളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച്, "ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?" എന്ന് കാകുത്സ്ഥൻ രാമൻ എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു.
7.107.12
ततः सर्वाः प्रकृतयो रामं वचनमब्रुवन् ।
गच्छन्तमनुगच्छामो यत्र राम गमिष्यसि ॥ ७.१०७.१२ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാ പ്രജകളും രാമനോട് പറഞ്ഞു: "ഹേ രാമാ, നീ പോകുന്നിടത്തേക്ക് പോകുന്ന നിന്നെ ഞങ്ങൾ പിന്തുടരും."
7.107.13
पौरेषु यदि ते प्रीतिर्यदि स्नेहो ह्यनुत्तमः ।
सपुत्रदाराः काकुत्स्थ समागच्छाम सत्पथम् ॥ ७.१०७.१३ ॥
കാകുത്സ്ഥാ, പൗരന്മാരോടു നിങ്ങൾക്കു സ്നേഹമുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം അത്യുത്തമമാണെങ്കിൽ, പുത്രദാരങ്ങളോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ സത്പഥത്തിൽ നിങ്ങളോടൊപ്പം പോകും.
7.107.14
तपोवनं वा दुर्गं वा नदीमम्भोनिधिं तथा ।
वयं ते यदि न त्याज्याः सर्वान्नो नय ईश्वर ॥ ७.१०७.१४ ॥
ഈശ്വരാ, തപോവനമോ ദുർഗമ സ്ഥലമോ നദിയോ സമുദ്രമോ ആകട്ടെ — നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കാത്തതെങ്കിൽ ഞങ്ങളെല്ലാവരെയും കൂടെ കൊണ്ടുപോകൂ.
7.107.15
एषा नः परमा प्रीतिरेष नः परमो वरः ।
हृद्गता नः सदा प्रीतिस्तवानुगमने नृप ॥ ७.१०७.१५ ॥
ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ പരമമായ സ്നേഹം, ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ ഉത്തമമായ വരം. രാജാവേ, നിങ്ങളെ അനുഗമിക്കാനുള്ള സ്നേഹം എപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലുണ്ട്.
7.107.16
पौराणां दृढभक्तिं च बाढमित्येव सो ऽब्रवीत् ।
स्वकृतान्तं चान्ववेक्ष्य तस्मिन्नहनि राघवः ॥ ७.१०७.१६ ॥
പൗരന്മാരുടെ ദൃഢമായ ഭക്തി കണ്ട് 'ശരി' എന്ന് രാഘവൻ പറഞ്ഞു; ആ ദിവസം സ്വന്തം കർമ്മങ്ങളാൽ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട അന്തത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ ചിന്തിച്ചു.
7.107.17
कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम् ।
अभिषिच्य महात्मानावुभौ रामः कुशीलवौ ॥ ७.१०७.१७ ॥
രാമൻ കോസലത്തിന്റെ മേൽ വീരനായ കുശനെയും ഉത്തരദേശങ്ങളുടെ മേൽ ലവനെയും അഭിഷേകം ചെയ്തു — ആ രണ്ടു മഹാത്മാക്കളായ കുശനെയും ലവനെയും.
7.107.18
अभिषिक्तौ सुतावङ्के प्रतिष्ठाप्य पुरे ततः ।
परिष्वज्य महाबाहुर्मूर्ध्न्युपाघ्राय चासकृत् ॥ ७.१०७.१८ ॥
അഭിഷിക്തരായ ഇരുപുത്രന്മാരെയും മടിയിലിരുത്തി, നഗരത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ശേഷം, മഹാബാഹുവായ രാമൻ അവരെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് പലവട്ടം അവരുടെ ശിരസ്സിൽ മണം പിടിച്ചു.
7.107.19
रथानां तु सहस्राणि नागानामयुतानि च ।
दशायुतानि चाश्वानामेकैकस्य धनं ददौ ॥ ७.१०७.१९ ॥
ഓരോരുത്തർക്കും ആയിരക്കണക്കിന് രഥങ്ങളും പതിനായിരക്കണക്കിന് ആനകളും ലക്ഷക്കണക്കിന് കുതിരകളും സമ്പത്തായി നൽകി.
7.107.20
बहुरत्नौ बहुधनौ हृष्टपुष्टजनावृतौ ।
स्वे पुरे प्रेषयामास भ्रातरौ तु कुशीलवौ ॥ ७.१०७.२० ॥
രത്നങ്ങളും ധനവും ഏറെയുള്ള, സന്തുഷ്ടരും പുഷ്ടരുമായ ജനങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ആ രണ്ടു സഹോദരന്മാരായ കുശനെയും ലവനെയും അവൻ തങ്ങളുടെ നഗരത്തിലേക്ക് അയച്ചു.
7.107.21
अभिषिच्य सुतौ वीरौ प्रतिष्ठाप्य पुरे तदा ।
दूतान्सम्प्रेषयामास शत्रुघ्नाय महात्मने ॥ ७.१०७.२१ ॥
വീരന്മാരായ പുത്രന്മാരെ അഭിഷേകം ചെയ്ത് നഗരത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ശേഷം, അപ്പോൾ അവൻ മഹാത്മാവായ ശത്രുഘ്നന്റെ അടുത്തേക്ക് ദൂതന്മാരെ അയച്ചു.