ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.107.1
विसृज्य लक्ष्मणं रामो दुःखशोकसमन्वितः ।
पुरोधसं मन्त्रिणश्च नैगमांश्चेदमब्रवीत् ॥ ७.१०७.१ ॥
ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ದುಃಖ ಶೋಕಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಾಮನು ಪುರೋಹಿತ, ಮಂತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ನಗರದ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.107.2
अद्य राज्ये ऽभिषेक्ष्यामि भरतं धर्मवत्सलम् ।
अयोध्यायाः पतिं वीरं ततो यास्याम्यहं वनम् ॥ ७.१०७.२ ॥
ಇಂದೇ ನಾನು ಧರ್ಮಪ್ರಿಯ ಭರತನನ್ನು ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ವೀರ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ರಾಜ್ಯಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವೆನು; ನಂತರ ನಾನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುವೆನು.
7.107.3
प्रवेशयत सम्भारान्माभूत्कालस्य पर्ययः ।
अद्यैवाहं गमिष्यामि लक्ष्मणेन गतां गतिम् ॥ ७.१०७.३ ॥
ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೆ ತನ್ನಿರಿ, ಕಾಲವಿಳಂಬವಾಗದಿರಲಿ; ಇಂದೇ ನಾನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ವಜರು ನಡೆದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವೆನು.
7.107.4
तच्छ्रुत्वा राघवेणोक्तं सर्वाः प्रकृतयो भृशम् ।
मूर्धभिः प्रणता भूमौ गतसत्त्वा इवाभवन् ॥ ७.१०७.४ ॥
ರಾಘವನು ಹೇಳಿದ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾಗಿ, ತಲೆಗಳನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಸಿ, ಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲದವರಂತೆ ಆದರು.
7.107.5
भरतश्च विसञ्ज्ञो ऽभूच्छ्रुत्वा रामस्य भाषितम् ।
राज्यं विगर्हयामास राघवं चेदमब्रवीत् ॥ ७.१०७.५ ॥
ರಾಮನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಭರತನೂ ಮೂರ್ಛಿತನಂತಾದನು; ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಿಂದಿಸಿ ರಾಘವನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.
7.107.6
सत्येनाहं शपे राजन्स्वर्गलोके न चैव हि ।
न कामये यथा राज्यं त्वां विना रघुनन्दन ॥ ७.१०७.६ ॥
ರಾಜನೇ, ಸತ್ಯದ ಮೇಲೆ ಆಣೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ — ರಘುನಂದನನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಬಯಸೆನು.
7.107.7
इमौ कुशलवौ राजन्नभिषिञ्च नराधिप ।
कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम् ॥ ७.१०७.७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನರಾಧಿಪನೇ, ಈ ಇಬ್ಬರು ಕುಶ-ಲವರನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸು. ಕೋಸಲದಲ್ಲಿ ವೀರ ಕುಶನನ್ನು, ಉತ್ತರ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಲವನನ್ನು.
7.107.8
शत्रुघ्नस्य तु गच्छन्तु दूतास्त्वरितविक्रमाः ।
इदं गमनमस्माकं स्वर्गायाख्यातु मा चिरम् ॥ ७.१०७.८ ॥
ವೇಗದ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ದೂತರು ಶತ್ರುಘ್ನನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಲಿ; ನಮ್ಮ ಈ ಪ್ರಯಾಣ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಎಂದು ತಡಮಾಡದೆ ತಿಳಿಸಲಿ.
7.107.9
तच्छ्रुत्वा भरतेनोक्तं दृष्ट्वा चापि ह्यधोमुखान् ।
पौरान्दुःखेन सन्तप्तान्वसिष्ठो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१०७.९ ॥
ಭರತನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ, ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ದುಃಖದಿಂದ ಸಂತಪ್ತರಾದ ಪೌರರನ್ನು ನೋಡಿ, ವಸಿಷ್ಠರು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
7.107.10
वत्स राम इमाः पश्य धरणीं प्रकृतीर्गताः ।
ज्ञात्वैषामीप्सितं कार्यं मा चैषां विप्रियं कृथाः ॥ ७.१०७.१० ॥
ಮಗು ರಾಮ, ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಬಂದಿರುವ ಈ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ನೋಡು. ಅವರ ಇಷ್ಟವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವರಿಗೆ ಅಪ್ರಿಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಡ.
7.107.11
वसिष्ठस्य तु वाक्येन उत्थाप्य प्रकृतीजनम् ।
किं करोमीति काकुत्स्थः सर्वा वचनमब्रवीत् ॥ ७.१०७.११ ॥
ವಸಿಷ್ಠರ ಮಾತಿನಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ, "ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?" ಎಂದು ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ ರಾಮನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳಿದನು.
7.107.12
ततः सर्वाः प्रकृतयो रामं वचनमब्रुवन् ।
गच्छन्तमनुगच्छामो यत्र राम गमिष्यसि ॥ ७.१०७.१२ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳು ರಾಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಓ ರಾಮ, ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೀಯೋ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ಅನುಸರಿಸುತ್ತೇವೆ."
7.107.13
पौरेषु यदि ते प्रीतिर्यदि स्नेहो ह्यनुत्तमः ।
सपुत्रदाराः काकुत्स्थ समागच्छाम सत्पथम् ॥ ७.१०७.१३ ॥
ಓ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ, ಪೌರರ ಮೇಲೆ ನಿಮಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಇದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದ್ದರೆ, ಪುತ್ರ-ದಾರರೊಡನೆ ನಾವು ಸತ್ಪಥದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಸಾಗೋಣ.
7.107.14
तपोवनं वा दुर्गं वा नदीमम्भोनिधिं तथा ।
वयं ते यदि न त्याज्याः सर्वान्नो नय ईश्वर ॥ ७.१०७.१४ ॥
ಓ ಈಶ್ವರ, ತಪೋವನವಾಗಲಿ, ದುರ್ಗಮ ಸ್ಥಳವಾಗಲಿ, ನದಿಯಾಗಲಿ, ಸಮುದ್ರವಾಗಲಿ — ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡದಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿರಿ.
7.107.15
एषा नः परमा प्रीतिरेष नः परमो वरः ।
हृद्गता नः सदा प्रीतिस्तवानुगमने नृप ॥ ७.१०७.१५ ॥
ಇದೇ ನಮ್ಮ ಪರಮ ಪ್ರೀತಿ, ಇದೇ ನಮ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರ. ಓ ರಾಜನೇ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಪ್ರೀತಿ ಸದಾ ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿದೆ.
7.107.16
पौराणां दृढभक्तिं च बाढमित्येव सो ऽब्रवीत् ।
स्वकृतान्तं चान्ववेक्ष्य तस्मिन्नहनि राघवः ॥ ७.१०७.१६ ॥
ಪೌರರ ದೃಢ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡು, 'ಸರಿ' ಎಂದು ರಾಘವನು ನುಡಿದನು; ಆ ದಿನ ತನ್ನ ಸ್ವಕೃತ ಅಂತ್ಯವನ್ನು (ತನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಬಂದ ಮುಕ್ತಾಯವನ್ನು) ಪರಿಶೀಲಿಸಿದನು.
7.107.17
कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम् ।
अभिषिच्य महात्मानावुभौ रामः कुशीलवौ ॥ ७.१०७.१७ ॥
ರಾಮನು ಕೋಸಲದ ಮೇಲೆ ವೀರನಾದ ಕುಶನನ್ನೂ, ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಮೇಲೆ ಲವನನ್ನೂ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು — ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರು, ಕುಶ ಮತ್ತು ಲವರನ್ನು.
7.107.18
अभिषिक्तौ सुतावङ्के प्रतिष्ठाप्य पुरे ततः ।
परिष्वज्य महाबाहुर्मूर्ध्न्युपाघ्राय चासकृत् ॥ ७.१०७.१८ ॥
ಅಭಿಷಿಕ್ತರಾದ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರನ್ನು ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ, ನಗರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ, ಆಗ ಮಹಾಬಾಹು (ರಾಮ) ಅವರನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಪದೇ ಪದೇ ಅವರ ತಲೆಯನ್ನು ಮೂಸಿದನು.
7.107.19
रथानां तु सहस्राणि नागानामयुतानि च ।
दशायुतानि चाश्वानामेकैकस्य धनं ददौ ॥ ७.१०७.१९ ॥
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಸಾವಿರಾರು ರಥಗಳನ್ನು, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಆನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಧನವಾಗಿ ನೀಡಿದನು.
7.107.20
बहुरत्नौ बहुधनौ हृष्टपुष्टजनावृतौ ।
स्वे पुरे प्रेषयामास भ्रातरौ तु कुशीलवौ ॥ ७.१०७.२० ॥
ಅನೇಕ ರತ್ನ ಮತ್ತು ಧನದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಹರ್ಷಿತ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಟ ಜನರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರಾದ ಕುಶ ಮತ್ತು ಲವರನ್ನು ಅವನು ತಮ್ಮ ನಗರಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
7.107.21
अभिषिच्य सुतौ वीरौ प्रतिष्ठाप्य पुरे तदा ।
दूतान्सम्प्रेषयामास शत्रुघ्नाय महात्मने ॥ ७.१०७.२१ ॥
ವೀರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ನಗರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ನಂತರ, ಆಗ ಅವನು ಮಹಾತ್ಮ ಶತ್ರುಘ್ನನ ಬಳಿಗೆ ದೂತರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು.