Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.107.1
विसृज्य लक्ष्मणं रामो दुःखशोकसमन्वितः ।
पुरोधसं मन्त्रिणश्च नैगमांश्चेदमब्रवीत् ॥ ७.१०७.१ ॥
Tendo despedido Lakṣmaṇa, Rāma, cheio de tristeza e aflição, disse estas palavras ao sacerdote doméstico, aos ministros e aos anciãos da cidade.
7.107.2
अद्य राज्ये ऽभिषेक्ष्यामि भरतं धर्मवत्सलम् ।
अयोध्यायाः पतिं वीरं ततो यास्याम्यहं वनम् ॥ ७.१०७.२ ॥
Hoje consagrarei Bharata, amante do dharma, como rei, o herói senhor de Ayodhyā; depois irei para a floresta.
7.107.3
प्रवेशयत सम्भारान्माभूत्कालस्य पर्ययः ।
अद्यैवाहं गमिष्यामि लक्ष्मणेन गतां गतिम् ॥ ७.१०७.३ ॥
Tragam os preparativos; que não haja demora. Hoje mesmo partirei com Lakṣmaṇa pelo caminho percorrido pelos meus antepassados.
7.107.4
तच्छ्रुत्वा राघवेणोक्तं सर्वाः प्रकृतयो भृशम् ।
मूर्धभिः प्रणता भूमौ गतसत्त्वा इवाभवन् ॥ ७.१०७.४ ॥
Ao ouvir as palavras do Rāghava, todos os súditos ficaram profundamente abatidos; curvados com a cabeça no chão, tornaram-se como se estivessem sem vida.
7.107.5
भरतश्च विसञ्ज्ञो ऽभूच्छ्रुत्वा रामस्य भाषितम् ।
राज्यं विगर्हयामास राघवं चेदमब्रवीत् ॥ ७.१०७.५ ॥
Ao ouvir as palavras de Rāma, também Bharata ficou atordoado; censurou o reino e disse estas palavras ao Rāghava.
7.107.6
सत्येनाहं शपे राजन्स्वर्गलोके न चैव हि ।
न कामये यथा राज्यं त्वां विना रघुनन्दन ॥ ७.१०७.६ ॥
Pela verdade juro, ó rei: nem no mundo celestial desejo o reino, sem ti, ó deleite dos Raghu.
7.107.7
इमौ कुशलवौ राजन्नभिषिञ्च नराधिप ।
कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम् ॥ ७.१०७.७ ॥
Ó rei, senhor dos homens, consagra estes dois, Kuśa e Lava: o heroico Kuśa sobre Kosala, e igualmente Lava sobre as terras do norte.
7.107.8
शत्रुघ्नस्य तु गच्छन्तु दूतास्त्वरितविक्रमाः ।
इदं गमनमस्माकं स्वर्गायाख्यातु मा चिरम् ॥ ७.१०७.८ ॥
Que mensageiros de rápido valor vão até Śatrughna e anunciem sem demora que a nossa partida é para o céu.
7.107.9
तच्छ्रुत्वा भरतेनोक्तं दृष्ट्वा चापि ह्यधोमुखान् ।
पौरान्दुःखेन सन्तप्तान्वसिष्ठो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१०७.९ ॥
Ao ouvir o que Bharata dissera, e ver os cidadãos de rosto abatido e atormentados pela dor, Vasiṣṭha proferiu estas palavras.
7.107.10
वत्स राम इमाः पश्य धरणीं प्रकृतीर्गताः ।
ज्ञात्वैषामीप्सितं कार्यं मा चैषां विप्रियं कृथाः ॥ ७.१०७.१० ॥
Querido filho Rāma, olha para estes súditos que chegaram prostrados ao chão. Sabendo o que desejam, não lhes causes qualquer desagrado.
7.107.11
वसिष्ठस्य तु वाक्येन उत्थाप्य प्रकृतीजनम् ।
किं करोमीति काकुत्स्थः सर्वा वचनमब्रवीत् ॥ ७.१०७.११ ॥
Às palavras de Vasiṣṭha, Rāma da linhagem Kākutstha levantou o povo e disse a todos: "O que devo fazer?"
7.107.12
ततः सर्वाः प्रकृतयो रामं वचनमब्रुवन् ।
गच्छन्तमनुगच्छामो यत्र राम गमिष्यसि ॥ ७.१०७.१२ ॥
Então todos os súditos falaram a Rāma: "Ó Rāma, para onde fores, enquanto fores, nós te seguiremos."
7.107.13
पौरेषु यदि ते प्रीतिर्यदि स्नेहो ह्यनुत्तमः ।
सपुत्रदाराः काकुत्स्थ समागच्छाम सत्पथम् ॥ ७.१०७.१३ ॥
Ó Kākutstha, se o teu afeto pelos cidadãos é verdadeiro e o teu amor é incomparável, que nós, com os nossos filhos e esposas, sigamos contigo pelo caminho justo.
7.107.14
तपोवनं वा दुर्गं वा नदीमम्भोनिधिं तथा ।
वयं ते यदि न त्याज्याः सर्वान्नो नय ईश्वर ॥ ७.१०७.१४ ॥
Ó Senhor, seja uma floresta de austeridade, um lugar difícil, um rio ou o oceano — se não nos abandonares, leva-nos todos contigo.
7.107.15
एषा नः परमा प्रीतिरेष नः परमो वरः ।
हृद्गता नः सदा प्रीतिस्तवानुगमने नृप ॥ ७.१०७.१५ ॥
Este é o nosso supremo afeto, esta é a nossa maior graça. Ó rei, o desejo de te seguir habita sempre em nossos corações.
7.107.16
पौराणां दृढभक्तिं च बाढमित्येव सो ऽब्रवीत् ।
स्वकृतान्तं चान्ववेक्ष्य तस्मिन्नहनि राघवः ॥ ७.१०७.१६ ॥
Vendo a firme devoção dos cidadãos, Rāghava disse: «Assim seja». E naquele mesmo dia considerou o seu próprio fim, determinado pelos seus próprios atos.
7.107.17
कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम् ।
अभिषिच्य महात्मानावुभौ रामः कुशीलवौ ॥ ७.१०७.१७ ॥
Rāma ungiu o valente Kuśa sobre Kosala e Lava sobre as terras do norte — estas duas grandes almas, Kuśa e Lava.
7.107.18
अभिषिक्तौ सुतावङ्के प्रतिष्ठाप्य पुरे ततः ।
परिष्वज्य महाबाहुर्मूर्ध्न्युपाघ्राय चासकृत् ॥ ७.१०७.१८ ॥
Tendo sentado no colo os seus dois filhos ungidos e estabelecido-os na cidade, o de braços poderosos abraçou-os e, repetidas vezes, beijou-lhes a cabeça.
7.107.19
रथानां तु सहस्राणि नागानामयुतानि च ।
दशायुतानि चाश्वानामेकैकस्य धनं ददौ ॥ ७.१०७.१९ ॥
A cada um deu riquezas: milhares de carros, dezenas de milhares de elefantes e centenas de milhares de cavalos.
7.107.20
बहुरत्नौ बहुधनौ हृष्टपुष्टजनावृतौ ।
स्वे पुरे प्रेषयामास भ्रातरौ तु कुशीलवौ ॥ ७.१०७.२० ॥
Enviou os dois irmãos, Kuśa e Lava, para a sua própria cidade, rica em joias e riquezas e cercada de gente alegre e bem nutrida.
7.107.21
अभिषिच्य सुतौ वीरौ प्रतिष्ठाप्य पुरे तदा ।
दूतान्सम्प्रेषयामास शत्रुघ्नाय महात्मने ॥ ७.१०७.२१ ॥
Depois de ungir os seus filhos heroicos e de os estabelecer na cidade, enviou então mensageiros ao magnânimo Śatrughna.