వాల్మీకి రామాయణం · సర్గ 7.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.107.1
विसृज्य लक्ष्मणं रामो दुःखशोकसमन्वितः ।
पुरोधसं मन्त्रिणश्च नैगमांश्चेदमब्रवीत् ॥ ७.१०७.१ ॥
లక్ష్మణుడిని పంపివేసి, దుఃఖశోకములతో నిండిన రాముడు పురోహితునితో, మంత్రులతో, పౌరప్రముఖులతో ఇలా అన్నాడు.
7.107.2
अद्य राज्ये ऽभिषेक्ष्यामि भरतं धर्मवत्सलम् ।
अयोध्यायाः पतिं वीरं ततो यास्याम्यहं वनम् ॥ ७.१०७.२ ॥
ఈ రోజే ధర్మప్రియుడైన భరతుడిని అయోధ్య యొక్క వీర ప్రభువుగా రాజ్యాభిషేకం చేస్తాను; అనంతరం నేను అడవికి వెళ్తాను.
7.107.3
प्रवेशयत सम्भारान्माभूत्कालस्य पर्ययः ।
अद्यैवाहं गमिष्यामि लक्ष्मणेन गतां गतिम् ॥ ७.१०७.३ ॥
సామగ్రిని లోపలికి తీసుకురండి, కాలయాపన కాకూడదు; ఈ రోజే నేను లక్ష్మణునితో పూర్వులు నడిచిన మార్గంలో వెళ్తాను.
7.107.4
तच्छ्रुत्वा राघवेणोक्तं सर्वाः प्रकृतयो भृशम् ।
मूर्धभिः प्रणता भूमौ गतसत्त्वा इवाभवन् ॥ ७.१०७.४ ॥
రాఘవుడు పలికిన ఆ మాటలు విని ప్రజలంతా ఎంతో దుఃఖించి, తలలు నేలకు ఆనించి నమస్కరించి, ప్రాణం లేనివారివలె అయిపోయారు.
7.107.5
भरतश्च विसञ्ज्ञो ऽभूच्छ्रुत्वा रामस्य भाषितम् ।
राज्यं विगर्हयामास राघवं चेदमब्रवीत् ॥ ७.१०७.५ ॥
రాముని మాట విని భరతుడు కూడా స్పృహ తప్పినట్లు అయ్యాడు; రాజ్యాన్ని నిందించి రాఘవునితో ఇలా అన్నాడు.
7.107.6
सत्येनाहं शपे राजन्स्वर्गलोके न चैव हि ।
न कामये यथा राज्यं त्वां विना रघुनन्दन ॥ ७.१०७.६ ॥
ఓ రాజా, సత్యం మీద ఒట్టు పెడుతున్నాను — రఘునందనా, నిన్ను విడిచి రాజ్యాన్ని నేను కోరను; స్వర్గలోకంలోనూ కోరను.
7.107.7
इमौ कुशलवौ राजन्नभिषिञ्च नराधिप ।
कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम् ॥ ७.१०७.७ ॥
ఓ రాజా, ఈ ఇద్దరు కుశ-లవులకు పట్టాభిషేకం చెయ్యి. కోసలలో వీరుడైన కుశునికి, ఉత్తర ప్రాంతాలలో లవునికి.
7.107.8
शत्रुघ्नस्य तु गच्छन्तु दूतास्त्वरितविक्रमाः ।
इदं गमनमस्माकं स्वर्गायाख्यातु मा चिरम् ॥ ७.१०७.८ ॥
వేగవంతమైన పరాక్రమం గల దూతలు శత్రుఘ్నుని వద్దకు వెళ్ళాలి; మా ఈ ప్రయాణం స్వర్గానికి అని ఆలస్యం లేకుండా తెలియజేయాలి.
7.107.9
तच्छ्रुत्वा भरतेनोक्तं दृष्ट्वा चापि ह्यधोमुखान् ।
पौरान्दुःखेन सन्तप्तान्वसिष्ठो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१०७.९ ॥
భరతుడు చెప్పినది విని, తలవంచి దుఃఖంతో తపించిపోతున్న పౌరులను చూసి, వసిష్ఠుడు ఇలా పలికాడు.
7.107.10
वत्स राम इमाः पश्य धरणीं प्रकृतीर्गताः ।
ज्ञात्वैषामीप्सितं कार्यं मा चैषां विप्रियं कृथाः ॥ ७.१०७.१० ॥
వత్సా రామా, నేలపై పడి వచ్చిన ఈ ప్రజలను చూడు. వారు కోరేది తెలుసుకుని, వారికి అప్రియం కలిగించకు.
7.107.11
वसिष्ठस्य तु वाक्येन उत्थाप्य प्रकृतीजनम् ।
किं करोमीति काकुत्स्थः सर्वा वचनमब्रवीत् ॥ ७.१०७.११ ॥
వసిష్ఠుని మాటతో ప్రజలను లేవనెత్తి, "నేను ఏమి చేయాలి?" అని కాకుత్స్థుడైన రాముడు అందరికీ ఇలా చెప్పాడు.
7.107.12
ततः सर्वाः प्रकृतयो रामं वचनमब्रुवन् ।
गच्छन्तमनुगच्छामो यत्र राम गमिष्यसि ॥ ७.१०७.१२ ॥
అప్పుడు ప్రజలందరూ రాముడితో ఇలా అన్నారు: "ఓ రామా, నీవు ఎక్కడికి వెళ్తావో అక్కడికి వెళ్తున్న నిన్ను మేము అనుసరిస్తాము."
7.107.13
पौरेषु यदि ते प्रीतिर्यदि स्नेहो ह्यनुत्तमः ।
सपुत्रदाराः काकुत्स्थ समागच्छाम सत्पथम् ॥ ७.१०७.१३ ॥
ఓ కాకుత్స్థా, పౌరులపై మీకు ప్రేమ ఉంటే, మీ స్నేహం అత్యుత్తమమైనదైతే, పుత్రదారులతో మేము సత్పథంలో మీతో కలిసి వెళ్తాము.
7.107.14
तपोवनं वा दुर्गं वा नदीमम्भोनिधिं तथा ।
वयं ते यदि न त्याज्याः सर्वान्नो नय ईश्वर ॥ ७.१०७.१४ ॥
ఓ ఈశ్వరా, తపోవనమైనా, దుర్గమ ప్రదేశమైనా, నదైనా, సముద్రమైనా — మీరు మమ్మల్ని విడిచిపెట్టకపోతే, మా అందరినీ మీతో తీసుకువెళ్ళండి.
7.107.15
एषा नः परमा प्रीतिरेष नः परमो वरः ।
हृद्गता नः सदा प्रीतिस्तवानुगमने नृप ॥ ७.१०७.१५ ॥
ఇదే మా పరమ ప్రేమ, ఇదే మా అత్యుత్తమ వరం. ఓ రాజా, మిమ్మల్ని అనుసరించాలన్న ప్రేమ ఎప్పుడూ మా హృదయంలో ఉంది.
7.107.16
पौराणां दृढभक्तिं च बाढमित्येव सो ऽब्रवीत् ।
स्वकृतान्तं चान्ववेक्ष्य तस्मिन्नहनि राघवः ॥ ७.१०७.१६ ॥
పౌరుల దృఢ భక్తిని చూసి, 'సరే' అని రాఘవుడు పలికెను; ఆ రోజున తన స్వకృత అంతాన్ని (తన కర్మఫలమైన ముగింపును) పరిశీలించెను.
7.107.17
कोसलेषु कुशं वीरमुत्तरेषु तथा लवम् ।
अभिषिच्य महात्मानावुभौ रामः कुशीलवौ ॥ ७.१०७.१७ ॥
రాముడు కోసలంపై వీరుడైన కుశుణ్ణి, ఉత్తర ప్రాంతాలపై లవుణ్ణి అభిషిక్తులను చేసెను — ఆ ఇద్దరు మహాత్ములు, కుశ, లవులను.
7.107.18
अभिषिक्तौ सुतावङ्के प्रतिष्ठाप्य पुरे ततः ।
परिष्वज्य महाबाहुर्मूर्ध्न्युपाघ्राय चासकृत् ॥ ७.१०७.१८ ॥
అభిషిక్తులైన ఇద్దరు కుమారులను ఒడిలో కూర్చోబెట్టి, నగరంలో ప్రతిష్ఠించి, అప్పుడు మహాబాహు (రాముడు) వారిని కౌగిలించుకొని, పదే పదే వారి తలలను ముద్దాడెను.
7.107.19
रथानां तु सहस्राणि नागानामयुतानि च ।
दशायुतानि चाश्वानामेकैकस्य धनं ददौ ॥ ७.१०७.१९ ॥
ప్రతి ఒక్కరికీ వేలకొద్దీ రథాలను, పదివేలకొద్దీ ఏనుగులను, లక్షలకొద్దీ గుర్రాలను ధనంగా ఇచ్చాడు.
7.107.20
बहुरत्नौ बहुधनौ हृष्टपुष्टजनावृतौ ।
स्वे पुरे प्रेषयामास भ्रातरौ तु कुशीलवौ ॥ ७.१०७.२० ॥
అనేక రత్నాలు, ధనాలతో, సంతోషంగా ఉన్న బలిష్ఠ జనులతో చుట్టబడి ఆ ఇద్దరు సోదరులు కుశ, లవులను అతడు తమ నగరానికి పంపించాడు.
7.107.21
अभिषिच्य सुतौ वीरौ प्रतिष्ठाप्य पुरे तदा ।
दूतान्सम्प्रेषयामास शत्रुघ्नाय महात्मने ॥ ७.१०७.२१ ॥
వీరులైన కుమారులకు అభిషేకం చేసి, వారిని నగరంలో స్థాపించిన తరువాత, అప్పుడు అతడు మహాత్ముడైన శత్రుఘ్నుడి వద్దకు దూతలను పంపాడు.