رامايانا فالميكي · السارغا 7.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.12.1
राक्षसेन्द्रो ऽभिषिक्तस्तु भ्रातृभ्यां सहितस्तदा ।
ततः प्रदानं राक्षस्या भगिन्याः समचिन्तयत् ॥ ७.१२.१ ॥
فتأمّل سيّد الرّاكشاسا، وقد تُوّج مع أخويه حينئذٍ، في تزويج أخته الراكشاسية تأمّلاً دقيقاً.
7.12.2
स्वसारं कालकेयाय दानवेन्द्राय राक्षसीम् ।
ददौ शूर्पणखां नाम विद्युज्जिह्वाय नामतः ॥ ७.१२.२ ॥
وزوّج أخته الراكشاسية المسمّاة شورپنخا لسيّد الدانافا، الكالاكيّة المسمّى فيديوجيهفا.
7.12.3
अथ दत्त्वा स्वयं रक्षो मृगयामटते स्म तत् ।
तत्रापश्यत्ततो राम मयं नाम दितेः सुतम् ॥ ७.१२.३ ॥
ثم بعد أن زوّجها، خرج الراكشاسا نفسه للصيد؛ وهناك، يا راما، رأى مايا ابن ديتي.
7.12.4
कन्यासहायं तं दृष्ट्वा दशग्रीवो निशाचरः ।
अपृच्छत्को भवानेको निर्मनुष्यमृगे वने ।
अनया मृगशावाक्ष्या किमर्थं सह तिष्ठसि ॥ ७.१२.४ ॥
فلمّا رآه مع فتاة، سأله الليلي ذو العنق العشرة: «من أنت، وحدك في هذه الغابة الخالية من الناس والوحوش؟ ولماذا تقف مع هذه ذات العينين الغزاليتين؟»
7.12.5
मयस्तथाब्रवीद्राम पृच्छन्तं तं निशाचरम् ।
श्रूयतां सर्वमाख्यास्ये यथावृत्तमिदं मम ॥ ७.१२.५ ॥
فقال مايا لذلك الليلي السائل: «اسمع يا راما، فسأروي لك كل ما جرى لي كما وقع.»
7.12.6
हेमा नामाप्सरास्तात श्रुतपूर्वा यदि त्वया ।
दैवतैर्मम सा दत्ता पौलोमीव शतक्रतोः ॥ ७.१२.६ ॥
يا عزيزي، هناك حورية سماوية اسمها هيما — إن كنت سمعت بها من قبل — منحتها لي الآلهة، كما مُنحت باولومي لإندرا ذي المئة قربان.
7.12.7
तस्यां सक्तमनास्तात पञ्चवर्षशतान्यहम् ।
सा च दैवतकार्येण त्रयोदश समा गताः ॥ ७.१२.७ ॥
يا عزيزي، بقيتُ خمسمائة عام وقلبي معلّق بها، ومضت ثلاث عشرة سنة بسبب مهمة الآلهة.
7.12.8
वर्षं चतुर्दशं चैव ततो हेममयं पुरम् ।
वज्रवैडूर्यचित्रं च मायया निर्मितं मया ॥ ७.१२.८ ॥
ثم في السنة الرابعة عشرة، كانت مدينة من ذهب، مزينة بالماس واللازورد، صنعها مايا بالسحر.
7.12.9
तत्राहमवसं दीनस्तया हीनः सुदुःखितः ॥ ७.१२.९ ॥
سكنتُ هناك بائسًا حزينًا جدًا، محرومًا منها.
7.12.10
तस्मात्पुराद्दुहितरं गृहीत्वा वनमागतः ।
इयं ममात्मजा राजंस्तस्याः कुक्षौ विवर्धिता ॥ ७.१२.१० ॥
لذلك أخذتُ ابنتي من تلك المدينة وجئتُ إلى الغابة. أيها الملك، هذه ابنتي من صُلبي، نشأت في رحمها.
7.12.11
भर्तारमनया सार्धमस्याः प्राप्तो ऽस्मि मार्गितुम् ।
कन्यापितृत्वं दुःखं हि सर्वेषां मानकाङ्क्षिणाम् ॥ ७.१२.११ ॥
جئتُ معها لأبحث لها عن زوج. إن كون المرء أبًا لابنة هو حقًا همٌّ لكل من يطلب الشرف.
7.12.12
कन्या हि द्वे कुले नित्यं संशये स्थाप्य तिष्ठति ।
पुत्रद्वयं ममाप्यस्यां भार्यायां सम्बभूव ह ॥ ७.१२.१२ ॥
تبقى الابنة دائمًا تُبقي عائلتين في حيرة. وقد وُلد لي أيضًا ابنان من هذه الزوجة نفسها.
7.12.13
मायावी प्रथमस्तात दुन्दुभिस्तदनन्तरः ।
एवं ते सर्वमाख्यातं याथातथ्येन पृच्छतः ॥ ७.१२.१३ ॥
الأول كان مايافي يا بني العزيز، ثم من بعده دوندوبهي. هكذا أخبرتك بكل شيء بصدق كما سألت.
7.12.14
त्वामिदानीं कथं तात जानीयां को भवानिति ।
एवमुक्तस्तु तद्रक्षो विनीतमिदमब्रवीत् ॥ ७.१२.१४ ॥
"يا بني العزيز، كيف أعرفك الآن، من أنت؟" وحين سُئل بهذا القول، أجاب الراكشاسا بتواضع بهذه الكلمات.
7.12.15
अहं पौलस्त्यतनयो दशग्रीवश्च नामतः ।
मुनेर्विश्रवसो यस्तु तृतीयो ब्रह्मणो ऽभवत् ॥ ७.१२.१५ ॥
أنا من نسل بولاستيا، واسمي داشاغريفا. أنا ابن الحكيم فيشرافاس، وُلدتُ من ذرية براهما الثالثة.
7.12.16
एवमुक्तस्तदा राम राक्षसेन्द्रेण दानवः ।
महर्षेस्तनयं ज्ञात्वा मयो हर्षमुपागतः ।
दातुं दुहितरं तस्मै रोचयामास यत्र वै ॥ ७.१२.१६ ॥
يا راما، لما قال هذا سيد الراكشاسا، فرح الدانافا مايا إذ عرف ابن الحكيم العظيم، وعزم على أن يزوجه ابنته.
7.12.17
करेण तु करं तस्या ग्राहयित्वा मयस्तदा ।
प्रहसन्प्राह दैत्येन्द्रो राक्षसेन्द्रमिदं वचः ॥ ७.१२.१७ ॥
ثم أمسك مايا بيده يد ابنته وأمسك بيدها، وضاحكًا قال سيد الدايتيا لسيد الراكشاسا هذه الكلمات.
7.12.18
इयं ममात्मजा राजन्हेमया ऽप्सरसा धृता ।
कन्या मन्दोदरी नाम पत्न्यर्थं प्रतिगृह्यताम् ॥ ७.१२.१८ ॥
"أيها الملك، هذه ابنتي، حملتها الأبسارا هيما. وهذه الفتاة اسمها مانودوري؛ فلتقبلها زوجةً لك."
7.12.19
बाढमित्येव तं राम दशग्रीवो ऽभ्यभाषत ।
प्रज्चाल्य तत्र चैवाग्निमकरोत्पाणिसङ्ग्रहम् ॥ ७.१२.१९ ॥
يا راما، أجابه داشاغريفا: «ليكن ذلك». وهناك أشعل النار وأقام طقس أخذ اليد.
7.12.20
स हि तस्य मयो राम शापाभिज्ञस्तपोधनात् ।
विदित्वा तेन सा दत्ता तस्य पैतामहं कुलम् ॥ ७.१२.२० ॥
يا راما، كان ذلك المايا عارفًا بلعنة الزاهد الذي ثروته التقشف؛ وإذ علم ذلك، أعطاها له بوصفها من نسل أجداده.
7.12.21
अमोघां तस्य शक्तिं च प्रददौ परमाद्भुताम् ।
परेण तपसा लब्धां जघ्निवाँल्लक्ष्मणं यया ॥ ७.१२.२१ ॥
وأعطاه أيضًا قوة لا تخيب وعجيبة للغاية، نالها بتقشف عظيم، وبها ضرب لakshmana.
7.12.22
एवं सीकृतदारो वै लङ्काया ईश्वरः प्रभुः ।
गत्वा तु नगरीं भार्ये भ्रातृभ्यां समुपाहरत् ॥ ७.१२.२२ ॥
وهكذا، بعد أن اتخذ زوجة، ذهب سيّد لانكا، الجبار راڤانا، إلى المدينة وأحضر زوجتين لأخويه.
7.12.23
वैरोचनस्य दौहित्रीं वज्रज्वालेति नामतः ।
तां भार्यां कुम्भकर्णस्य रावणः समकल्पयत् ॥ ७.१२.२३ ॥
ورتّب راڤانا أن تكون فاجرajvālā، حفيدة فايروتشانا، زوجةً لكومباكارنا.
7.12.24
गन्धर्वराजस्य सुतां शैलूषस्य महात्मनः ।
सरमां नाम धर्मज्ञां लेभे भार्यां विभीषणः ॥ ७.१२.२४ ॥
نال فيبهيشانا زوجةً هي سارما، ابنة ملك الغاندهارفا شايلوشا، امرأةً عظيمة النفس عارفةً بالدهارما.
7.12.25
तीरे तु सरसो वै तु सञ्जज्ञे मानसस्य हि ।
सरस्तदा मानसं तु ववृधे जलदागमे ॥ ७.१२.२५ ॥
وعلى ضفة تلك البحيرة المانسا نشأت بحيرة أخرى تُسمّى المانسا، ولما جاء موسم الغيوم الممطرة نمت تلك البحيرة.
7.12.26
मात्रा तु तस्याः कन्यायाः स्नेहेनाक्रन्दितं वचः ।
सरो मा वर्धयस्वेति ततः सा सरमा ऽभवत् ॥ ७.१२.२६ ॥
صرخت أم تلك الفتاة من فرط المحبة بهذه الكلمات: «أيتها البحيرة، أنمّيني!» فصارت تلك الفتاة سرما.
7.12.27
एवं ते कृतदारा वै रेमिरे तत्र राक्षसाः ।
स्वां स्वां भार्यामुपागम्य गन्धर्वा इव नन्दने ॥ ७.१२.२७ ॥
وهكذا كان أولئك الراكشاسا، بعد أن اتخذوا زوجات، يبتهجون هناك، يذهب كل واحد إلى زوجته، كالغندهرفا في حديقة ناندانا.
7.12.28
ततो मन्दोदरी पुत्रं मेघनादमजीजनत् ।
स एष इन्द्रजिन्नाम युष्माभिरभिधीयते ॥ ७.१२.२८ ॥
ثم ولدت مندودوري ابنًا اسمه ميغناداً؛ وهذا هو الذي تسمّونه إندرajit.
7.12.29
जातमात्रेण हि पुरा तेन रावणसूनुना ।
रुदता सुमहान्मुक्तो नादो जलधरोपमः ॥ ७.१२.२९ ॥
ما إن وُلد حتى أطلق ابن راڤانا، وهو يبكي، زئيراً عظيماً كرعد السحاب.
7.12.30
जडीकृता च सा लङ्का तस्य नादेन राघव ।
पिता तस्याकरोन्नाम मेघनाद इति स्वयम् ॥ ७.१२.३० ॥
يا راغافا، من ذلك الصوت تجمّدت لانكا نفسها؛ وسمّاه أبوه بنفسه ميغناداً.
7.12.31
सो ऽवर्धत तदा राम रावणान्तःपुरे शुभे ।
रक्ष्यमाणो वरस्त्रीभिश्छन्नः काष्ठैरिवानलः ॥ ७.१२.३१ ॥
يا راما، نشأ حينئذ في الأجنحة الداخلية المباركة لراڤانا، محروسًا بنساء فاضلات، كنار مستترة بالحطب.
7.12.32
मातापित्रोर्महाहर्षं जनयन्रावणात्मजः ॥ ७.१२.३२ ॥
ابن راڤانا، الذي كان يجلب الفرح العظيم لأمه وأبيه.