ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.12.1
राक्षसेन्द्रो ऽभिषिक्तस्तु भ्रातृभ्यां सहितस्तदा ।
ततः प्रदानं राक्षस्या भगिन्याः समचिन्तयत् ॥ ७.१२.१ ॥
ಆಗ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನು, ಇಬ್ಬರು ಸೋದರರೊಂದಿಗೆ ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾಗಿ, ತನ್ನ ಸಹೋದರಿ ರಾಕ್ಷಸಿಯ ಮದುವೆಯ ದಾನದ ಕುರಿತು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದನು.
7.12.2
स्वसारं कालकेयाय दानवेन्द्राय राक्षसीम् ।
ददौ शूर्पणखां नाम विद्युज्जिह्वाय नामतः ॥ ७.१२.२ ॥
ಅವನು ತನ್ನ ಸಹೋದರಿ ರಾಕ್ಷಸಿ ಶೂರ್ಪಣಖಾಳನ್ನು ದಾನವೇಂದ್ರನಾದ ಕಾಲಕೇಯನಿಗೆ, ವಿದ್ಯುಜ್ಜಿಹ್ವನೆಂಬವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.
7.12.3
अथ दत्त्वा स्वयं रक्षो मृगयामटते स्म तत् ।
तत्रापश्यत्ततो राम मयं नाम दितेः सुतम् ॥ ७.१२.३ ॥
ಶೂರ್ಪಣಖಾಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಬಳಿಕ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ತಾನೇ ಬೇಟೆಗೆ ಹೋದನು; ಅಲ್ಲಿ, ರಾಮಾ, ದಿತಿಯ ಮಗನಾದ ಮಯನೆಂಬವನನ್ನು ಕಂಡನು.
7.12.4
कन्यासहायं तं दृष्ट्वा दशग्रीवो निशाचरः ।
अपृच्छत्को भवानेको निर्मनुष्यमृगे वने ।
अनया मृगशावाक्ष्या किमर्थं सह तिष्ठसि ॥ ७.१२.४ ॥
ಒಬ್ಬ ಕನ್ಯೆಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಕಂಡ ದಶಗ್ರೀವ ನಿಶಾಚರನು ಕೇಳಿದನು: "ಮನುಷ್ಯರೂ ಮೃಗಗಳೂ ಇಲ್ಲದ ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಯಾರು? ಈ ಜಿಂಕೆಕಣ್ಣಿನ ಹೆಣ್ಣಿನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ನಿಂತಿರುವೆ?"
7.12.5
मयस्तथाब्रवीद्राम पृच्छन्तं तं निशाचरम् ।
श्रूयतां सर्वमाख्यास्ये यथावृत्तमिदं मम ॥ ७.१२.५ ॥
ಆಗ ಮಯನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ನಿಶಾಚರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ರಾಮಾ, ಕೇಳು. ನನಗೆ ನಡೆದ ಈ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನೆಲ್ಲ ನಡೆದಂತೆಯೇ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ."
7.12.6
हेमा नामाप्सरास्तात श्रुतपूर्वा यदि त्वया ।
दैवतैर्मम सा दत्ता पौलोमीव शतक्रतोः ॥ ७.१२.६ ॥
ಮಗನೇ, ಹೇಮಾ ಎಂಬ ಅಪ್ಸರೆ ಇದ್ದಾಳೆ — ನೀನು ಮೊದಲು ಕೇಳಿದ್ದರೆ — ದೇವತೆಗಳು ಅವಳನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟರು; ಶತಕ್ರತುವಾದ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಪೌಲೋಮಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಂತೆ.
7.12.7
तस्यां सक्तमनास्तात पञ्चवर्षशतान्यहम् ।
सा च दैवतकार्येण त्रयोदश समा गताः ॥ ७.१२.७ ॥
ಎಲೈ ಮಗನೇ! ಅವಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನಾನು ಐನೂರು ವರ್ಷ ಇದ್ದೆನು; ಅವಳು ದೇವತೆಗಳ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಹದಿಮೂರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು.
7.12.8
वर्षं चतुर्दशं चैव ततो हेममयं पुरम् ।
वज्रवैडूर्यचित्रं च मायया निर्मितं मया ॥ ७.१२.८ ॥
ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಮಯನು ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿದ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಆದ, ವಜ್ರ ವೈಡೂರ್ಯಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಿತ ನಗರ ಇತ್ತು.
7.12.9
तत्राहमवसं दीनस्तया हीनः सुदुःखितः ॥ ७.१२.९ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಅವಳಿಲ್ಲದೆ ದೀನನಾಗಿ, ಅತಿ ದುಃಖಿತನಾಗಿ ವಾಸಿಸಿದೆನು.
7.12.10
तस्मात्पुराद्दुहितरं गृहीत्वा वनमागतः ।
इयं ममात्मजा राजंस्तस्याः कुक्षौ विवर्धिता ॥ ७.१२.१० ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ನಗರದಿಂದ ಮಗಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಕಾಡಿಗೆ ಬಂದೆನು. ಓ ರಾಜನೇ! ಇವಳು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಗಳು; ಅವಳ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದವಳು.
7.12.11
भर्तारमनया सार्धमस्याः प्राप्तो ऽस्मि मार्गितुम् ।
कन्यापितृत्वं दुःखं हि सर्वेषां मानकाङ्क्षिणाम् ॥ ७.१२.११ ॥
ಇವಳೊಂದಿಗೆ ಇವಳಿಗಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಗಂಡನನ್ನು ಹುಡುಕಲು ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಮಾನವನ್ನು ಬಯಸುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮಗಳ ತಂದೆಯಾಗಿರುವುದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದುಃಖ.
7.12.12
कन्या हि द्वे कुले नित्यं संशये स्थाप्य तिष्ठति ।
पुत्रद्वयं ममाप्यस्यां भार्यायां सम्बभूव ह ॥ ७.१२.१२ ॥
ಮಗಳು ಸದಾ ಎರಡು ಕುಲಗಳನ್ನು ಸಂಶಯದಲ್ಲಿರಿಸಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾಳೆ. ಈ ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನನಗೆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ಜನಿಸಿದರು.
7.12.13
मायावी प्रथमस्तात दुन्दुभिस्तदनन्तरः ।
एवं ते सर्वमाख्यातं याथातथ्येन पृच्छतः ॥ ७.१२.१३ ॥
ಮೊದಲನೆಯವನು ಮಾಯಾವಿ, ಓ ಮಗನೇ, ಅವನ ನಂತರ ದುಂದುಭಿ. ನೀನು ಕೇಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.
7.12.14
त्वामिदानीं कथं तात जानीयां को भवानिति ।
एवमुक्तस्तु तद्रक्षो विनीतमिदमब्रवीत् ॥ ७.१२.१४ ॥
"ಓ ಮಗನೇ, ಈಗ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಲಿ, ನೀನು ಯಾರು?" ಎಂದು ಹೀಗೆ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ವಿನಯದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.12.15
अहं पौलस्त्यतनयो दशग्रीवश्च नामतः ।
मुनेर्विश्रवसो यस्तु तृतीयो ब्रह्मणो ऽभवत् ॥ ७.१२.१५ ॥
ನಾನು ಪೌಲಸ್ತ್ಯನ ಮಗ, ದಶಗ್ರೀವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನು. ಮುನಿ ವಿಶ್ರವಸ್‌ನ ಮಗನಾದ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮೂರನೆಯ ಸಂತತಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದೆನು.
7.12.16
एवमुक्तस्तदा राम राक्षसेन्द्रेण दानवः ।
महर्षेस्तनयं ज्ञात्वा मयो हर्षमुपागतः ।
दातुं दुहितरं तस्मै रोचयामास यत्र वै ॥ ७.१२.१६ ॥
ಓ ರಾಮ, ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ದಾನವ ಮಯನು ಮಹರ್ಷಿಯ ಮಗನೆಂದು ತಿಳಿದು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು.
7.12.17
करेण तु करं तस्या ग्राहयित्वा मयस्तदा ।
प्रहसन्प्राह दैत्येन्द्रो राक्षसेन्द्रमिदं वचः ॥ ७.१२.१७ ॥
ಆಗ ಮಯನು ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಅವಳ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿಸಿ, ನಗುತ್ತಾ ದೈತ್ಯರಾಜನು ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.12.18
इयं ममात्मजा राजन्हेमया ऽप्सरसा धृता ।
कन्या मन्दोदरी नाम पत्न्यर्थं प्रतिगृह्यताम् ॥ ७.१२.१८ ॥
"ಓ ರಾಜನೇ, ಇವಳು ನನ್ನ ಮಗಳು, ಅಪ್ಸರೆ ಹೇಮೆಯಿಂದ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳು. ಈ ಕನ್ಯೆಯ ಹೆಸರು ಮಂದೋದರಿ; ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಇವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು."
7.12.19
बाढमित्येव तं राम दशग्रीवो ऽभ्यभाषत ।
प्रज्चाल्य तत्र चैवाग्निमकरोत्पाणिसङ्ग्रहम् ॥ ७.१२.१९ ॥
ರಾಮ, ದಶಗ್ರೀವನು 'ಸರಿ' ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿ ಪಾಣಿಗ್ರಹಣವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
7.12.20
स हि तस्य मयो राम शापाभिज्ञस्तपोधनात् ।
विदित्वा तेन सा दत्ता तस्य पैतामहं कुलम् ॥ ७.१२.२० ॥
ರಾಮ, ಆ ಮಯನು ತಪೋಧನನ ಶಾಪವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದನು. ಅದನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವನು ಆಕೆಯನ್ನು ಅವನ ಪಿತಾಮಹ ಕುಲದವಳೆಂದು ಕೊಟ್ಟನು.
7.12.21
अमोघां तस्य शक्तिं च प्रददौ परमाद्भुताम् ।
परेण तपसा लब्धां जघ्निवाँल्लक्ष्मणं यया ॥ ७.१२.२१ ॥
ಅವನು ಅವನಿಗೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದ, ಅತ್ಯದ್ಭುತವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟನು; ಅದು ಮಹಾ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಡೆದದ್ದು; ಅದರಿಂದ ಅವನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
7.12.22
एवं सीकृतदारो वै लङ्काया ईश्वरः प्रभुः ।
गत्वा तु नगरीं भार्ये भ्रातृभ्यां समुपाहरत् ॥ ७.१२.२२ ॥
ಹೀಗೆ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಲಂಕೆಯ ಒಡೆಯ, ಪ್ರಭು ರಾವಣನು ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರಿಗಾಗಿ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ತಂದನು.
7.12.23
वैरोचनस्य दौहित्रीं वज्रज्वालेति नामतः ।
तां भार्यां कुम्भकर्णस्य रावणः समकल्पयत् ॥ ७.१२.२३ ॥
ವೈರೋಚನನ ಮೊಮ್ಮಗಳಾದ ವಜ್ರಜ್ವಾಲಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವಳನ್ನು ರಾವಣನು ಕುಂಭಕರ್ಣನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಏರ್ಪಡಿಸಿದನು.
7.12.24
गन्धर्वराजस्य सुतां शैलूषस्य महात्मनः ।
सरमां नाम धर्मज्ञां लेभे भार्यां विभीषणः ॥ ७.१२.२४ ॥
ಗಂಧರ್ವರಾಜ ಶೈಲೂಷನ ಮಗಳಾದ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ, ಧರ್ಮಜ್ಞೆಯಾದ ಸರಮಾ ಎಂಬ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ವಿಭೀಷಣನು ಪಡೆದನು.
7.12.25
तीरे तु सरसो वै तु सञ्जज्ञे मानसस्य हि ।
सरस्तदा मानसं तु ववृधे जलदागमे ॥ ७.१२.२५ ॥
ಆ ಮಾನಸ ಸರೋವರದ ತೀರದಲ್ಲೇ ಮಾನಸ ಎಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ಸರೋವರ ಹುಟ್ಟಿತು; ಮಳೆಗಾಲ ಬಂದಾಗ ಆ ಮಾನಸ ಸರೋವರ ಬೆಳೆಯಿತು.
7.12.26
मात्रा तु तस्याः कन्यायाः स्नेहेनाक्रन्दितं वचः ।
सरो मा वर्धयस्वेति ततः सा सरमा ऽभवत् ॥ ७.१२.२६ ॥
ಆ ಕನ್ಯೆಯ ತಾಯಿ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಕೂಗಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತು: "ಸರೋವರವೇ, ನನ್ನನ್ನು ಬೆಳೆಸು." ಆಗ ಆಕೆ ಸರಮಾ ಆದಳು.
7.12.27
एवं ते कृतदारा वै रेमिरे तत्र राक्षसाः ।
स्वां स्वां भार्यामुपागम्य गन्धर्वा इव नन्दने ॥ ७.१२.२७ ॥
ಹೀಗೆ ಮದುವೆಯಾದ ಆ ರಾಕ್ಷಸರು ಅಲ್ಲಿ ನಂದನ ವನದಲ್ಲಿ ಗಂಧರ್ವರಂತೆ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದರು.
7.12.28
ततो मन्दोदरी पुत्रं मेघनादमजीजनत् ।
स एष इन्द्रजिन्नाम युष्माभिरभिधीयते ॥ ७.१२.२८ ॥
ನಂತರ ಮಂದೋದರಿ ಮೇಘನಾದ ಎಂಬ ಮಗನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು; ಇವನನ್ನೇ ನೀವು ಇಂದ್ರಜಿತ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೀರಿ.
7.12.29
जातमात्रेण हि पुरा तेन रावणसूनुना ।
रुदता सुमहान्मुक्तो नादो जलधरोपमः ॥ ७.१२.२९ ॥
ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ ಆ ರಾವಣನ ಮಗ ಅಳುತ್ತಾ ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಮಹಾ ಶಬ್ದವನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದನು.
7.12.30
जडीकृता च सा लङ्का तस्य नादेन राघव ।
पिता तस्याकरोन्नाम मेघनाद इति स्वयम् ॥ ७.१२.३० ॥
ಓ ರಾಘವ, ಅವನ ಆ ಶಬ್ದದಿಂದ ಲಂಕೆ ಸ್ತಬ್ಧವಾಯಿತು. ಅವನ ತಂದೆಯೇ ಅವನಿಗೆ ಮೇಘನಾದ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟನು.
7.12.31
सो ऽवर्धत तदा राम रावणान्तःपुरे शुभे ।
रक्ष्यमाणो वरस्त्रीभिश्छन्नः काष्ठैरिवानलः ॥ ७.१२.३१ ॥
ಓ ರಾಮ, ಆಗ ಅವನು ರಾವಣನ ಶುಭ ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದನು. ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾಗಿ, ಕಟ್ಟಿಗೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ.
7.12.32
मातापित्रोर्महाहर्षं जनयन्रावणात्मजः ॥ ७.१२.३२ ॥
ತಾಯಿತಂದೆಗೆ ಮಹಾ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ರಾವಣನ ಪುತ್ರನು (ಬೆಳೆದನು).