Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.12.1
राक्षसेन्द्रो ऽभिषिक्तस्तु भ्रातृभ्यां सहितस्तदा ।
ततः प्रदानं राक्षस्या भगिन्याः समचिन्तयत् ॥ ७.१२.१ ॥
Da dachte der Herr der Rākṣasas, zusammen mit seinen beiden Brüdern gesalbt, sorgfältig über die Verheiratung seiner Schwester, der Rākṣasī, nach.
7.12.2
स्वसारं कालकेयाय दानवेन्द्राय राक्षसीम् ।
ददौ शूर्पणखां नाम विद्युज्जिह्वाय नामतः ॥ ७.१२.२ ॥
Er gab seine Schwester, die Rākṣasī namens Śūrpaṇakhā, dem Herrn der Dānavas, dem Kālakeya namens Vidyujjihva.
7.12.3
अथ दत्त्वा स्वयं रक्षो मृगयामटते स्म तत् ।
तत्रापश्यत्ततो राम मयं नाम दितेः सुतम् ॥ ७.१२.३ ॥
Nachdem er sie gegeben hatte, ging der Rākṣasa selbst auf die Jagd; dort sah er, o Rāma, Maya mit Namen, den Sohn der Diti.
7.12.4
कन्यासहायं तं दृष्ट्वा दशग्रीवो निशाचरः ।
अपृच्छत्को भवानेको निर्मनुष्यमृगे वने ।
अनया मृगशावाक्ष्या किमर्थं सह तिष्ठसि ॥ ७.१२.४ ॥
Als er ihn mit einer Jungfrau sah, fragte der zehnhalsige Nachtwandler: "Wer bist du, allein in diesem Wald ohne Menschen und Wild? Warum stehst du bei dieser Frau mit den Rehaugen?"
7.12.5
मयस्तथाब्रवीद्राम पृच्छन्तं तं निशाचरम् ।
श्रूयतां सर्वमाख्यास्ये यथावृत्तमिदं मम ॥ ७.१२.५ ॥
Da sprach Maya zu dem fragenden Nachtwandler: "Höre, o Rāma; ich werde dir meine ganze Geschichte erzählen, so wie sie sich zugetragen hat."
7.12.6
हेमा नामाप्सरास्तात श्रुतपूर्वा यदि त्वया ।
दैवतैर्मम सा दत्ता पौलोमीव शतक्रतोः ॥ ७.१२.६ ॥
Lieber, es gibt eine himmlische Apsaras namens Hemā — falls du von ihr gehört hast — die mir von den Göttern gegeben wurde, wie Paulomī dem Indra, dem Hundertopferer, gegeben wurde.
7.12.7
तस्यां सक्तमनास्तात पञ्चवर्षशतान्यहम् ।
सा च दैवतकार्येण त्रयोदश समा गताः ॥ ७.१२.७ ॥
Lieber, mit an sie gebundenem Geist blieb ich fünfhundert Jahre; und sie verbrachte dreizehn Jahre im Auftrag der Götter.
7.12.8
वर्षं चतुर्दशं चैव ततो हेममयं पुरम् ।
वज्रवैडूर्यचित्रं च मायया निर्मितं मया ॥ ७.१२.८ ॥
Dann, im vierzehnten Jahr, gab es eine goldene Stadt, mit Diamanten und Lapislazuli geschmückt, durch Māyā von Maya erschaffen.
7.12.9
तत्राहमवसं दीनस्तया हीनः सुदुःखितः ॥ ७.१२.९ ॥
Dort wohnte ich, elend und tief betrübt, ohne sie.
7.12.10
तस्मात्पुराद्दुहितरं गृहीत्वा वनमागतः ।
इयं ममात्मजा राजंस्तस्याः कुक्षौ विवर्धिता ॥ ७.१२.१० ॥
Darum nahm ich meine Tochter aus jener Stadt und kam in den Wald. O König, dies ist meine eigene Tochter, in ihrem Schoß herangewachsen.
7.12.11
भर्तारमनया सार्धमस्याः प्राप्तो ऽस्मि मार्गितुम् ।
कन्यापितृत्वं दुःखं हि सर्वेषां मानकाङ्क्षिणाम् ॥ ७.१२.११ ॥
Mit ihr bin ich gekommen, um einen Gatten für sie zu suchen. Vater einer Tochter zu sein ist wahrlich ein Kummer für alle, die nach Ehre streben.
7.12.12
कन्या हि द्वे कुले नित्यं संशये स्थाप्य तिष्ठति ।
पुत्रद्वयं ममाप्यस्यां भार्यायां सम्बभूव ह ॥ ७.१२.१२ ॥
Eine Tochter steht stets da und lässt zwei Familien in Ungewissheit. Auch mir wurden von dieser Gattin zwei Söhne geboren.
7.12.13
मायावी प्रथमस्तात दुन्दुभिस्तदनन्तरः ।
एवं ते सर्वमाख्यातं याथातथ्येन पृच्छतः ॥ ७.१२.१३ ॥
Der erste war Māyāvī, mein lieber Sohn, und nach ihm Dundubhi. So habe ich dir alles wahrheitsgetreu erzählt, wie du gefragt hast.
7.12.14
त्वामिदानीं कथं तात जानीयां को भवानिति ।
एवमुक्तस्तु तद्रक्षो विनीतमिदमब्रवीत् ॥ ७.१२.१४ ॥
"Mein lieber Sohn, wie soll ich jetzt wissen, wer du bist?" So angesprochen antwortete der Rākṣasa demütig mit diesen Worten.
7.12.15
अहं पौलस्त्यतनयो दशग्रीवश्च नामतः ।
मुनेर्विश्रवसो यस्तु तृतीयो ब्रह्मणो ऽभवत् ॥ ७.१२.१५ ॥
Ich bin ein Sohn aus Pulastyas Geschlecht, mit Namen Daśagrīva. Als Sohn des Weisen Viśravas wurde ich als der dritte Nachkomme Brahmās geboren.
7.12.16
एवमुक्तस्तदा राम राक्षसेन्द्रेण दानवः ।
महर्षेस्तनयं ज्ञात्वा मयो हर्षमुपागतः ।
दातुं दुहितरं तस्मै रोचयामास यत्र वै ॥ ७.१२.१६ ॥
O Rāma, als der Herr der Rākṣasas so gesprochen hatte, erkannte der Dānava Maya den Sohn des großen Weisen, empfand Freude und beschloss, ihm seine Tochter zu geben.
7.12.17
करेण तु करं तस्या ग्राहयित्वा मयस्तदा ।
प्रहसन्प्राह दैत्येन्द्रो राक्षसेन्द्रमिदं वचः ॥ ७.१२.१७ ॥
Da ließ Maya mit eigener Hand ihre Hand ergreifen, und lachend sprach der Herr der Daityas diese Worte zum Herrn der Rākṣasas.
7.12.18
इयं ममात्मजा राजन्हेमया ऽप्सरसा धृता ।
कन्या मन्दोदरी नाम पत्न्यर्थं प्रतिगृह्यताम् ॥ ७.१२.१८ ॥
"O König, dies ist meine Tochter, von der Apsaras Hemā empfangen. Diese Jungfrau heißt Mandodarī; möge sie als deine Gattin angenommen werden."
7.12.19
बाढमित्येव तं राम दशग्रीवो ऽभ्यभाषत ।
प्रज्चाल्य तत्र चैवाग्निमकरोत्पाणिसङ्ग्रहम् ॥ ७.१२.१९ ॥
Rāma, Daśagrīva antwortete ihm: „So sei es.“ Dort entzündete er das Feuer und vollzog das Handergreifen.
7.12.20
स हि तस्य मयो राम शापाभिज्ञस्तपोधनात् ।
विदित्वा तेन सा दत्ता तस्य पैतामहं कुलम् ॥ ७.१२.२० ॥
Rāma, jener Maya kannte den Fluch des Asketen, dessen Reichtum die Askese ist; daher gab er sie ihm als eine aus der Ahnenlinie.
7.12.21
अमोघां तस्य शक्तिं च प्रददौ परमाद्भुताम् ।
परेण तपसा लब्धां जघ्निवाँल्लक्ष्मणं यया ॥ ७.१२.२१ ॥
Auch gab er ihm eine untrügliche und überaus wunderbare Macht, durch höchste Askese erlangt, mit der er Lakṣmaṇa niederstreckte.
7.12.22
एवं सीकृतदारो वै लङ्काया ईश्वरः प्रभुः ।
गत्वा तु नगरीं भार्ये भ्रातृभ्यां समुपाहरत् ॥ ७.१२.२२ ॥
So ging der Herr von Laṅkā, der mächtige Rāvaṇa, nachdem er eine Frau genommen hatte, in die Stadt und brachte Frauen für seine beiden Brüder.
7.12.23
वैरोचनस्य दौहित्रीं वज्रज्वालेति नामतः ।
तां भार्यां कुम्भकर्णस्य रावणः समकल्पयत् ॥ ७.१२.२३ ॥
Rāvaṇa bestimmte Vajrajvālā, die Enkelin Vairocanas, mit Namen, zur Frau Kumbhakarṇas.
7.12.24
गन्धर्वराजस्य सुतां शैलूषस्य महात्मनः ।
सरमां नाम धर्मज्ञां लेभे भार्यां विभीषणः ॥ ७.१२.२४ ॥
Vibhīṣaṇa erhielt als Frau Saramā, die Tochter des Gandharva-Königs Śailūṣa, eine hochherzige Frau, die das Dharma kannte.
7.12.25
तीरे तु सरसो वै तु सञ्जज्ञे मानसस्य हि ।
सरस्तदा मानसं तु ववृधे जलदागमे ॥ ७.१२.२५ ॥
Am Ufer jenes Mānasa-Sees entstand ein weiterer See namens Mānasa; und als die Zeit der regenbringenden Wolken kam, wuchs dieser Mānasa-See.
7.12.26
मात्रा तु तस्याः कन्यायाः स्नेहेनाक्रन्दितं वचः ।
सरो मा वर्धयस्वेति ततः सा सरमा ऽभवत् ॥ ७.१२.२६ ॥
Aus Liebe rief ihre Mutter laut diese Worte: "O See, lass mich wachsen!" So wurde jene Jungfrau zu Sarama.
7.12.27
एवं ते कृतदारा वै रेमिरे तत्र राक्षसाः ।
स्वां स्वां भार्यामुपागम्य गन्धर्वा इव नन्दने ॥ ७.१२.२७ ॥
So erfreuten sich jene rākṣasas, nachdem sie Frauen genommen hatten, dort, jeder zu seiner eigenen Gattin gehend, wie die Gandharvas im Nandana-Hain.
7.12.28
ततो मन्दोदरी पुत्रं मेघनादमजीजनत् ।
स एष इन्द्रजिन्नाम युष्माभिरभिधीयते ॥ ७.१२.२८ ॥
Dann gebar Mandodarī einen Sohn namens Meghanāda; diesen nennt ihr Indrajit.
7.12.29
जातमात्रेण हि पुरा तेन रावणसूनुना ।
रुदता सुमहान्मुक्तो नादो जलधरोपमः ॥ ७.१२.२९ ॥
Gleich bei seiner Geburt stieß dieser Sohn Rāvaṇas weinend ein gewaltiges Getöse aus, dem Donner einer Regenwolke gleich.
7.12.30
जडीकृता च सा लङ्का तस्य नादेन राघव ।
पिता तस्याकरोन्नाम मेघनाद इति स्वयम् ॥ ७.१२.३० ॥
O Rāghava, durch jenes Getöse wurde Laṅkā selbst starr vor Schrecken; und sein Vater selbst gab ihm den Namen Meghanāda.
7.12.31
सो ऽवर्धत तदा राम रावणान्तःपुरे शुभे ।
रक्ष्यमाणो वरस्त्रीभिश्छन्नः काष्ठैरिवानलः ॥ ७.१२.३१ ॥
O Rāma, er wuchs damals in den glückverheißenden inneren Gemächern Rāvaṇas auf, von vortrefflichen Frauen behütet, wie ein Feuer, das von Holzscheiten verborgen wird.
7.12.32
मातापित्रोर्महाहर्षं जनयन्रावणात्मजः ॥ ७.१२.३२ ॥
Der Sohn Rāvaṇas, der seiner Mutter und seinem Vater große Freude bereitete.